InicioartículosEl oficio de los signos | Marcelo GardinettiO oficio dos signos |...

[:es]El oficio de los signos | Marcelo Gardinetti[:gl]O oficio dos signos | Marcelo Gardinetti[:en]The trade of the signs | Marcelo Gardinetti[:]

[:es]

En el decir de Immanuel Kant, la arquitectura se concreta como un arte de las formas, un conocimiento previamente concebido de un objeto que si bien debe responder a una utilidad, como hecho artístico no está regido por un fin determinado y por lo tanto, su forma no tiene su principio en la naturaleza sino en un fin arbitrario. Esa arbitrariedad considerada como un elemento de valor per se, establece el punto basal en la narración arquitectónica de John Hejduk. Un relato fundado en ejercicios pictóricos-morfológicos cimentados en la deformación de las formas cúbicas, la incorporación del muro como elemento de diseño y en infinitas expediciones al carácter plástico de la obra de Le Corbusier.

Wall House 2, John Hejduk | Fotografía: Liao Yusheng

En ese argumento, el cubo desnaturalizado y el plano terminan por componer los signos principales de su arquitectura, un escenario donde la Wall House 2 concierta el manifiesto de esas concepciones. Diseñada en 1973 por encargo del paisajista Arthur Edward Bye, el proyecto se establece en la confrontación de dos ejes en los que el muro participa como elemento ordenador: un eje horizontal donde el muro actúa como elemento conector y otro en sentido vertical donde el muro actúa como barrera. Esta disposición de planos consolida la intención de aislar el programa en espacios autónomos, donde el muro se define como un elemento simbólico, no estructural, que propicia una tensión dinámica. Pero además representa el tiempo en el momento de paso, un paso fugaz arrogado por Hejduk en la delgadez del tabique.

Frente a la irrupción de los volúmenes, el protagonismo del plano promueve el criterio de unidad. Las entidades que en apariencia emergen del muro como cuerpos en voladizo instalan una iconografía en la que cada volumen adopta un signo propio, en correspondencia con una función particular. Esta autonomía se exalta en la separación entre piso y techo de cada volumen y se ratifica en la irrupción de elementos transparentes entre el muro y los volúmenes.

Wall House 2, John Hejduk |Fotografía: Liao Yusheng

En planta, el muro desdobla las actividades. En uno de sus lados dispone las funciones principales: dormitorio, comedor y sala de estar. En el otro, las funciones de servicio: escaleras y baños. En vertical el programa también se fragmenta: el primer nivel aloja el dormitorio, el segundo el comedor y el tercero la sala de estar. En el otro extremo, el estudio se vincula al resto del programa por un largo corredor que termina en la escalera de acceso.

El interior no permite una contemplación estática, la intención dinámica del proyecto obliga a salir de un espacio para ingresar al otro, una segmentación que contrasta con la interacción de espacios promovida por el movimiento moderno.

Wall House 2, John Hejduk |Fotografía: Liao Yusheng

La diferenciación cromática establecida en el exterior asevera la individualidad de los elementos. La elección de los colores constituye una analogía a la paleta que utilizó Le Corbusier en la Maison La Roche. Hejduk era partidario de trabajar con colores puros empleados a la manera de los neoplasticistas, pero a partir de vivenciar los colores en La Roche los acerco al gris para hacerlos más suaves. Rojo, azul, amarillo, verde y violeta, así atenuados, corresponden a un volumen y a una función específica. El muro de color gris representa la neutralidad.

Hejduk remite los colores empleados por Le Corbusier en la Maison La Roche a la obra de Jean Auguste Ingres y particularmente a su pintura “Louise de Broglie, Contesse d’Haussonville” de 1845.

Wall House 2, John Hejduk, 1973

La casa estaba destinada a construirse sobre un terreno en las afueras de Connecticut, pero una sumatoria de inconvenientes motivó al propietario a desistir de la obra. En el año 2001, meses después de la muerte de Hejduk, un proyecto empresario propició su construcción en la ciudad de Groningen, Países Bajos.

La Wall House 2 es una obra ambigua y contradictoria, de funcionalidad compleja, que puede valorarse con idéntica certeza como una experiencia de vanguardia arquitectónica o como un ejercicio pictórico tridimensional. Hejduk establece un organismo que expone las partes despojadas de su piel. Un consumado de ideas representadas en el oficio de los signos.

Marcelo Gardinetti . arquitecto
La Plata. junio 2013

[:en]

In to say of Immanuel Kant, the architecture makes concrete as an art of the forms, a knowledge before conceived of an object that though it must answer to a usefulness, since artistic fact is not governed by a certain end and therefore, his form does not have his beginning in the nature but in an arbitrary end. This arbitrariness considered as an element of value per se, establishes the basal point in John Hejduk’s architectural story. A statement been founded on pictorial – morphologic exercises established in the deformation of the cubic forms, the incorporation of the wall like element of design and in infinite expeditions to the plastic character of the work of Le Corbusier.

Wall House 2, John Hejduk | Photography: Liao Yusheng

In this argument, the unnatural bucket and the plane they end for composing the principal signs of his architecture, a scene where the Wall House 2 coordinates the manifest of these conceptions. Designed in 1973 by order of the landscape painter Arthur Edward Bye, the project is established in the confrontation of two axes in which the wall informs as element computer: a horizontal axis where the wall operates as element connector and other one in vertical sense where the wall acts as barrier. This disposition of planes consolidates the intention of isolating the program in autonomous spaces, where the wall is defined as a symbolic, not structural element, which propitiates a dynamic tension. But in addition it represents the time in the moment of step, a fleeting step assumed by Hejduk in the thinness of the partition.

Opposite to the irruption of the volumes, the protagonism of the plane promotes the criterion of unit. The entities that by all appearances emerge of the wall as bodies in projecting install an iconography in which every volume adopts an own sign, in correspondence with a particular function. This autonomy gets excited in the separation between floor and ceiling of every volume and is ratified in the irruption of transparent elements between the wall and the volumes.

Wall House 2, John Hejduk | Photography: Liao Yusheng

In plant, the wall unfolds the activities. In one of his sides he arranges the principal functions: bedroom, dining room and room of being. In other one, the functions of service: stairs and baths. In vertical the program also fragments: the first level lodges the bedroom, second the dining room and the third party the room of being. At the far end, the study links itself to the rest of the program for a long corridor that ends in the stairs of access.

The interior does not allow a static contemplation, the dynamic intention of the project forces to going out of a space to deposit other one, a segmentation that contrasts with the interaction of spaces promoted by the modern movement.

Wall House 2, John Hejduk | Photography: Liao Yusheng

The chromatic differentiation established in the exterior affirms the individuality of the elements. The choice of the colors constitutes an analogy to the palette that Le Corbusier used in the Maison La Roche. Hejduk was a supporter of working with pure colors used like the neoplasticistas, but from vivenciar the colors in The Roche brings them over to the grey to make them softer. Red, blue, yellow, green and violet, like that attenuated, they correspond to a volume and to a specific function. The wall of gray color represents the neutrality.

Hejduk sends the colors used by Le Corbusier in the Maison La Roche to Jean Auguste Ingres’s work and particularly to his painting“Louise de Broglie, Contesse d’Haussonville” de 1845.

Wall House 2, John Hejduk, 1973

The house was destined to be constructed on an area in the suburbs of Connecticut, but a sumatoria of disadvantages motivated the owner to desisting from the work. In the year 2001, some months after Hejduk’s death, a project businessman propitiated his construction in the city of Groningen, Netherlands.

The Wall House 2 is an ambiguous and contradictory work, of complex functionality, which can be valued by identical certainty as an experience of architectural forefront or as a pictorial three-dimensional exercise. Hejduk establishes an organism that exposes the parts taken off of his skin. The perfect one of ideas represented in the trade of the signs.

Marcelo Gardinetti . architect

La Plata. juny 2013

[:gl]

No dicir de Immanuel Kant, a arquitectura concrétase como unha arte das formas, un coñecemento previamente concibido dun obxecto que aínda que debe responder a unha utilidade, como feito artístico non está rexido por un fin determinado e polo tanto, a súa forma non ten o seu principio na natureza senón nun fin arbitrario. Esa arbitrariedad considerada como un elemento de valor per se, establece o punto basal na narración arquitectónica de John Hejduk. Un relato fundado en exercicios pictóricos-morfológicos cimentados na deformación das formas cúbicas, a incorporación do muro como elemento de deseño e en infinitas expedicións ao carácter plástico da obra de Le Corbusier.

Wall House 2, John Hejduk | Fotografía: Liao Yusheng

Nese argumento, o cubo desnaturalizado e o plano terminan por compoñer os signos principais da súa arquitectura, un escenario onde a Wall House 2 concierta o manifesto desas concepcións. Deseñada en 1973 por encargo do paisaxista Arthur Edward Bye, o proxecto establécese na confrontación de dous eixes nos que o muro participa como elemento ordenador: un eixo horizontal onde o muro actúa como elemento conector e outro en sentido vertical onde o muro actúa como barreira. Esta disposición de planos consolida a intención de illar o programa en espazos autónomos, onde o muro defínese como un elemento simbólico, non estructural, que propicia unha tensión dinámica. Pero ademais representa o tempo no momento de paso, un paso fugaz arrogado por Hejduk na delgadez do tabique.

Fronte á irrupción dos volumes, o protagonismo do plano promueve o criterio de unidade. As entidades que en aparencia emerxen do muro como corpos en voladizo instalan unha iconografía na que cada volume adopta un signo propio, en correspondencia cunha función particular. Esta autonomía exáltase na separación entre piso e teito de cada volume e ratifícase na irrupción de elementos transparentes entre o muro e os volumes.

Wall House 2, John Hejduk | Fotografía: Liao Yusheng

En planta, o muro desdobra as actividades. Nun dos seus lados dispón as funcións principais: dormitorio, comedor e sala de estar. No outro, as funcións de servizo: escaleiras e baños. En vertical o programa tamén se fragmenta: o primeiro nivel aloxa o dormitorio, o segundo o comedor e o terceiro a sala de estar. No outro extremo, o estudo vincúlase ao resto do programa por un longo corredor que termina na escaleira de acceso.

O interior non permite unha contemplación estática, a intención dinámica do proxecto obriga a saír dun espazo para ingresar ao outro, unha segmentación que contrasta coa interacción de espazos promovida polo movemento moderno.

Wall House 2, John Hejduk |Fotografía: Liao Yusheng

A diferenciación cromática establecida no exterior asevera a individualidade dos elementos. A elección das cores constitúe unha analogía á paleta que utilizou Le Corbusier na Maison La Roche. Hejduk era partidario de traballar con cores puras empregados ao xeito dos neoplasticistas, pero a partir de vivenciar as cores en La Roche achégoos ao gris para facelos máis suaves. Vermello, azul, amarelo, verde e violeta, así atenuados, corresponden a un volume e a unha función específica. O muro de cor gris representa a neutralidad.

Hejduk remite as cores empregadas por Le Corbusier na Maison La Roche á obra de Jean Auguste Ingres e particularmente á súa pintura “Louise de Broglie, Contesse d’Haussonville” de 1845.

Wall House 2, John Hejduk, 1973

A casa estaba destinada a construírse sobre un terreo nos arredores de Connecticut, pero unha sumatoria de inconvenientes motivou ao propietario a desistir da obra. No ano 2001, meses logo da morte de Hejduk, un proxecto empresario propiciou a súa construción na cidade de Groningen, Países Baixos.

A Wall House 2 é unha obra ambigua e contradictoria, de funcionalidad complexa, que pode valorarse con idéntica certeza como unha experiencia de vanguardia arquitectónica ou como un exercicio pictórico tridimensional. Hejduk establece un organismo que expón as partes desposuídas da súa pel. Un consumado de ideas representadas no oficio dos signos.

Marcelo Gardinetti . arquitecto

La Plata. xuño 2013

[:]

Marcelo Gardinetti
Marcelo Gardinettihttps://marcelogardinetti.com/
No voy a hablar de la penumbra, mejor voy a ver si puedo despertar. Arquitecto, - Universidad Nacional de La Plata, La Plata, 1985 - Editor responsable en Tecnne 2012 a la fecha. - Columnista de arquitectura en revistas y sitios web. 2012 a la fecha - Director en estudio de arquitectura, 1985 a la fecha. - Consultor Senior en Proyectos institucionales. 1995 a la fecha - Docente, Universidad Nacional de La Plata, 1985-1990 y 2011-2014 - Coordinador Técnico en Universidad Nacional de Tres de Febrero, 2014 - 2019 - Director en Arquitectura Escolar, Provincia de Buenos Aires, 1991-1996 y 2001-2010 - Representante Técnico, convenio UBA - FETINGRA, años 2020 a la fecha
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR

2 COMENTARIOS

0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
2 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados
Marcelo Gardinetti
Marcelo Gardinetti
12 years ago
Reply to  Observer

Gracias por el documento, saludos !!

Observer
Observer
12 years ago

Ya que incluye la palabra «signo» en el título del post, le recomiendo una magnífica intreoducción al mundo de la semiótica, y una explicación accesible pero pormenorizada de en qué consiste la signicidad.
http://www.ut.ee/SOSE/pdf/deely_Semiotic_Sign_Dialogue.pdf
Un saludo

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS