Del 17 al 21 de febrero se celebró en Madrid la 29 edición de ARCO. Durante estos 5 días (dos de ellos abiertos solo a profesionales) se pudieron ver las propuestas de casi 3.000 artistas agrupados en 218 galerías. En esta ocasión la ciudad de Los Ángeles (L.A.) con 17 galerías ha sido el invitado de honor.
La resaca del evento ha dejado conclusiones e impresiones muy dispares. La feria ya empezó con las controversias generadas entre galeristas y organización referente al gran espacio entre stands y al número de participantes, ya reducido casi media decena en los últimos dos años. Alguno de los galeristas, ironizando sobre la amplitud, proponen un partido de fútbol sala entre stands. Por otro lado ha quedado la impresión de que la feria ha sido un poco descafeinada, en alguno de los reportajes al respecto se habla de que esta ha sido la edición más clásica pero sin gran presencia de clásicos, como Picasso, Dalí o Warhol.
Desde el punto de vista comercial y con toda la atención puesta en la crisis, Luis Eduardo Cortés, director de IFEMA, habla, sin aportar datos objetivos, de que se han superado las expectativas de ventas. Y todo ello sin abundar las obras con precios desorbitados, la más cara un turbador autorretrato de Francis Bacon con el precio 1,6 millones. Los coleccionistas se dedicaron a pagar unas cantidades más modestas por las obras expuesta, sirva como ejemplo los 50.000 euros que un coleccionista belga ha pagado por “Starway to Heaven» la obra más polémica de esta edición.
A la espera de que tanto IFEMA como ARCO resuelvan algunas de estas y otras incógnitas sobre el futuro de la feria. Nosotros nos centraremos en recordar lo más interesante de esta 29 edición.
Una vez llegados al recinto ferial de IFEMA, nos dirigimos al pabellón 10 que junto con el 8 y la mitad del 6 es el lugar elegido para celebrar este año ARCO. Aparte del Programa General y el Panorama: L.A. la feria hizo una apuesta por el arte más rupturista a través de sus programas artísticos: Solo Projects, Expanded-box, CinemaLoop y Performing Arco. En estas últimas secciones son 30 los países representados con propuestas mucho más vanguardistas destacando el uso de video e instalaciones que por otro lado se han echado en falta en el programa general, donde abunda las creaciones fotográficas.
Solo projects
En este espacio treinta y cuatro artistas nos presentan obras con discursos de mayor nivel conceptual y muy experimental. Dos buenos ejemplos de ello son; Romuald Hazoumé y Meter Belyi. La galería Aliceday, nos presenta “Exit Ball” un balón gigante construido con trozos de envases, utilizados para trafi car petróleo entre Nigeria y Benin (país natal del artista). Esta obra simboliza el balón del próximo mundial de fútbol y quiere llamar la atención sobre la exagerada inversión que ha hecho el gobierno en este evento.
La galería Aliceday, nos presenta “Exit Ball” un balón gigante construido con trozos de envases, utilizados para traficar petróleo entre Nigeria y Benin (país natal del artista). Esta obra simboliza el balón del próximo mundial de fútbol y quiere llamar la atención sobre la exagerada inversión que ha hecho el gobierno en este evento en un país con una gran tasa de pobreza.
La escultura “Silence” cuelga desde el techo, del stand de la galería Barbarian, en forma de gran estrella hecha con estacas de madera. La materia prima es elegida por el artista; utilizada y sucia, para expresar mejor la condición de fragilidad y la inestabilidad del hombre moderno. En esta obra el artista nos habla del estrés, la agresión continua y la presión que vienen del mundo exterior, eventualmente, a causar una explosión, que fijó en el tiempo y el espacio de la conciencia de cada uno de lo individuos.
Panorama: Los Ángeles
Diversidad y dinamismo serían dos de los principios que definen el panorama creativo actual de L.A, convirtiendo a la ciudad en referente mundial en el mercado del arte. Con la premisa de contagiar a Madrid con parte de esta vitalidad cultural se han seleccionado 17 galerías de esta ciudad para invitarlas a ARCO. Así mismo esta propuestas culturales se completa con exposiciones, performances y una estimulante programación cinematográfica que sale de las instalaciones de IFEMA e inunda la ciudad.
Los comisarios, Kris Kuramitsu y Christopher Miles matizan que esta sección de ARCO incluye grandes galería, pero trata sobre grandes artistas. Así mismo cuando hablan de la selección de las obras se refieren a que “se centró en la búsqueda de la vitalidad en todas sus formas y representó un intento por ser tan fieles como fuera posible a la idea de dibujar un panorama de una ciudad que no deja en ningún momento de asombrarnos y que nunca sucumbe a una visión totalizadora”. Fieles a estas palabras han llevado a ARCO a artista como; Ed y Nancy Reddin Kienholz, Rebecca Campbell y Pearl C. Hsium o Dean Sameshima.
fig04. Carlos Aires Galería Sandunga
fig05. blemishes of time I-II Ruby Chishti Galería Aicon
fig06 Debanjan Roy Galería Aicon
Programa general
Dentro de lo que la organización llama panorama general he escogido unas obras que me han llamado la atención, por lo polémica, lo innovador o sorprendente, que me han parecido al verlas. Como en toda selección son muchas e igualmente interesantes las obras que se han quedado fuera.
“Starway to Heaven” solo es una de las obras que Eugenio Merino tiene expuesta en esta feria, pero para la Embajada de Israel es una ofensa, hasta el punto de haber suscrito una queja formal dónde esta embajada expresa su malestar. Esta escultura compuesta por tres religiosos que muestran sus diferentes formas de acercarse a su dios, le ha valido a la Galería ADN para tener el stand con mayor número de curiosos observando y fotografiando esta obra, que a los 3 minutos de iniciar la feria ya estaba vendida.
Carlos Aires, nos muestra en la Galería Sandunga, su obra, en la cual se ha usado como soporte vinilos y billetes. Los primeros los troquela en forma de strippers y toros, ironizando sobre los tópicos españoles. Los billetes de 20 y 50 euros, los recorta con forma de figuras y canciones muy rockeras.
De la Galería Aicon con sedes en Nueva York y Londres, destacar dos artistas. Uno Ruby Chishti, que presenta esculturas emulando figuras humanas “Blemishes of time I y II”. Otro Debanjan Roy que se imagina a un Gandhi jubilado, en plena época de las nuevas tecnologías, y así nos lo presenta tranquilamente caminando con iPod en la mano, una de las esculturas de la serie «India Shining».
fig07. Cais gallery
fig08. Galería Thomas Schulte
fig09. Galería Adhoc
En la galería de Seoul, Gane Art Gallery nos encontramos con un toro en una de sus posiciones más fiera, a punto de embestir, construido con neumáticos. Obra del artista coreano Yongho Ji.
Raquel Ponce nos presenta en su stand obras de artistas como; Jorge Pineda o Xavi Muñoz, ambos artistas destacan por su concreción en el uso de colores en estas obras, destacando de ambos el uso reiterado del color rojo.
Figuras deformadas del artista Hwan Know, Yiy, un conjunto de tres figuras esculpidas con una lente, similar a las de la web cams como rostro y emulando un gran ojo, estas de Kim, Ji Min, son varias de las propuesta que nos acerca la galería Caís Gallery.
La galería MAM Mario Mauroner, presenta un enorme cráneo artificial cubierto de espejos, al girar arroja destellos efímeros sobre los visitantes. Obra de Bruno Peinado, que a través de ella retorna eternamente a la reflexión sobre la vanidad. El tiempo se detiene en el instante de contemplación: no estamos ante una noche de baile y farra, sino que estamos frente a la duración de la vida.
En la galería Thomas Schulte destacan obras de Richard Deacon «Still Water (Talking the Talk)» donde combina la madera y el metal y Victoria Civera como «Jumba, 2010», sobre un lienzo de lino mezcla artificios digitales.
Galerías gallegas
Fueron tres las galerías gallegas que acudieron este año a ARCO, las viguesas Adhoc y Bacelos y la santiaguesa Factoría Compostela. El balance de todas ellas al finalizar este evento ha sido muy positivo, ya que a aparte de las ventas han conseguido importantes contactos. Desde Adhoc nos informan de que gracias a la presencia en esta feria de Nano 4814, se ha perfilado una posible exposición de este artista en un museo de Shangai. Así mismo desde Factoria Compostela destacan que el menor gasto por parte de las instituciones se ha visto compensado por el de los compradores privados que han encontrado propuestas más viables y asequibles.
fig10. bull Yongho Ji Galería Seoul fig11. Galería Raquel Ponce fig12. Galería Mam Mario Mauroner
Adhoc a parte del ya mencionado Nano 4814, también expuso en esta feria las propuestas creativas de Chelo Matesanz, Reinosa, Jorge Perianes y Curro González entre otros. Este último representado por “La broma infinita” dónde con la colaboración de Fon Román elaboran un video de animación, a partir de un trabajo en plastilina del primero y la aportación musical de Fon.
ana bastero
+ artículo
From 17 to 21 February was held in Madrid the 29th edition of Arc. During these 5 days (two of them open only to professionals) we’d the option of see nearly 3,000 artists grouped in 218 galleries. On this occasion the city of Los Angeles (LA) with 17 galleries has been the guest of honour
The event’s hangover has left very differents conclusions and impressions. The fair has already started with the controversy between gallery owners and organization concerning the large space between booths and the number of participants, that have been cut nearly half dozen in the last two years. Some of the gallery owners, ironically, proposes a football match between stands. On the other hand, has been the impression that the fair has been somewhat watered down, in some of the news about it is talk that this was the most classic edition but without much presence of classics such as Picasso, Dali and Warhol.
From a commercial point of view and with all the attention deposited on the crisis, Luis Eduardo Cortes, IFEMA director, speaks, without providing objective data, that have exceeded sales expectations. And all without works with high prices, the more expensive, a troubling portrait of Francis Bacon to price 1.6 million. The buyers were used to pay a more modest amounts for the works exhibited, serve as an example the 50,000 Euros that a Belgian buyer paid for «Starway to Heaven» the most controversial work of this edition.
Pending as ARCO and IFEMA both address some of these and other questions on the future of the fair. We will focus on remembering the most interesting of this 29th edition.
Once arrived at the Ifemafairgrounds, we headed to Hall 10 which together with the 8 and half of 6 is the chosen place to celebrate this year’s ARCO. Apart from General Program and the Panorama: L.A. also the organization made a bet on the most disruptive art through their art programs: Solo Projects, Expanded-box CinemaLoop and Performing Arco. In this latter sections are 30 countries represented with more avant-garde proposals, emphasizing the use of video and installations on the other hand have been missing from the overall program, with abundant photographic creations.
fig01. exit ball Romuald Hazoume Galería Aliceday
fig02. silence Peter Belyi Galería Barbarian
fig03. startway to heaven Eugeni Merino Galería ADN
Solo projects
In this space we thirty-four artists display works with higher-level discourse, conceptual and very experimental. Two good examples are: Romuald Hazoumé and Peter Belyi. The Aliceday gallery, presents «Exit Ball» a giant ball constructed with pieces of container, used to smuggle oil from Nigeria and Benin (country home of the artist). This work symbolizes the ball of the next World Cup and wants to call attention to the excessive investment made by the government, in this event, in a country with a high poverty rate.
The sculpture «Silence» hangs from the ceiling, of the stand of the gallery Barbarian in the form of large star, made with wooden stakes. The raw material is chosen for the artist used and dirty, to better express the condition of fragility and instability of modern man. In this work the artist talks about the stress, constant aggression and pressure, coming from the outside world for cause an explosion, which stops in time and space of the consciousness of each of the individuals.
Panorama: Los Ángeles
Diversity and dynamism would be two of the principles that define the current creative scene in LA, turning the city into a world reference in the art market. On the premise of giving it to Madrid with some of this cultural vitality, have selected 17 galleries that have been invited to ARCO. This cultural proposals have been completed with exhibitions, performances and an stimulating, film program that leaves IFEMA facilities and it floods the city.
The commissioners, Kris Kuramitsu, and Christopher Miles, emphasized that this section of ARCO includes large gallery, but is about great artists. Likewise, when discussing the selection of works refer to «search focused on the vitality in all its forms and be as faithful as possible to the idea of drawing a city that never leaves to amaze and never succumbs to a totalizer vision”. True to these words have led to ARCO artist as; Ed and Nancy Reddin Kienholz, Rebecca Campbell and Pearl C. Hsium or Dean Sameshima.
fig04. Carlos Aires Galería Sandunga
fig05. blemishes of time I-II Ruby Chishti Galería Aicon
fig06 Debanjan Roy Galería Aicon
General Program l
In what the organization calls a general program, we have chosen works by controversy, by the innovative or by the surprising, it have drawn our attention. As in all selection there are many and equally interesting works that have remained outside.
«Starway to Heaven» is just one of the works that Eugenio Merino presented in this exhibition, but for the Israeli Embassy is an offence, to the point of having signed a formal complaint where the embassy expressed its discomfort. This sculpture of three monks who show their different ways to approach your God, has helped the DNA Gallery to have the stand with the greatest number of visitors watching and photographing the work, which at 3 minutes into to start the fair was sold.
Carlos Aires, shows in the gallery Sandunga, his work, he has been used as vinyl and notes. The vinyls are transform into strippers and bulls as an ironically way to talk about Spanish topics. The notes of 20 and 50 Euros, are cut shaped in songs and figures, all into a very rocking style.
The Aicon Gallery based in New York and London, we would highlight two artists. One Ruby Chishti, featuring sculptures emulating human figures, «Blemishes of time I and II». Another Debanjan Roy who imagines a Gandhi retired, at this technologies world, and so shows him walking with iPod in hand, one of the sculptures in the series «India Shining».
fig07. Cais gallery
fig08. Galería Thomas Schulte
fig09. Galería Adhoc
In the gallery of Seoul, Gane Art Gallery we have a bull in one of his fiercest positions, about to charge, built with tires. Work of Korean artist Ji Yonghe. Raquel Ponce’s stand had included works of artists such as Xavi Muñoz Jorge Pineda, two artists used a small number colours in these works, highlighting both the repeated use of red.
Deformed figures of the artist Hwan Know, Yiy , a set of three figures carved with, a similar of the web cams lens, emulating faces with a great eye, of Kim, Ji Min, this are some of the proposals of the gallery Cais Gallery.
The gallery MAM Mario Mauron presents a huge artificial skull covered with mirrors, turning constants glimpses that throws over visitors. Work of Bruno Peinado, that through it returns to the reflection on the vanity. Time stops at the moment of contemplation: we are not in front a night of dancing and party, otherwise we are facing the lifespan.
In the gallery Thomas Schulte highlight works by Richard Deacon «Still Water (Talking the Talk)» which combines wood and metal and Victoria Civera as «Jumba, 2010, where in a linen canvas, blend digital devices.
Galician galleries
There were three galleries Galician attending this year’s ARCO, the Adhoc and Bacelos from Vigo and Factoría Compostela from Santiago. The balance of all of them at the end of this event has been very good, apart from sales, they has achieved significant contacts. From Adhoc inform us that due to the presence at this fair Nano 4814, has started the talked with a museum in Shanghai to see in there an exhibition of this artist. Also from Factoria Compostela emphasize that the lower spending by institutions has been compensated by private buyers who have found more feasible and affordable proposals.
fig10. bull Yongho Ji Galería Seoul fig11. Galería Raquel Ponce fig12. Galería Mam Mario Mauroner
Adhoc part of the aforementioned Nano 4814, also presented in this fair proposals of Chelo Matesanz, Reinosa, Jorge Gonzalez Curro Perianes and others. The latter represented with “La broma infinita”, where with the collaboration of Fon Román produced a video animation.
ana bastero
+ article
Dó 17 ó 21 de febreiro realizouse en Madrid, a 29 ª edición de ARCO. Durante estes 5 días (dous deles abertos só aos profesionais) púidose ver as propostas estética de preto de 3.000 artistas agrupados en 218 galerías. Nesta ocasión a cidade dos Ánxeles (LA), con 17 galerías foi o convidado de honra.
A resaca do evento deixou conclusións e impresións moi diferentes. A feira xa comezou con polémica entre galeristas e organización, os temas quentes eran tanto o espazo entre os stands como o número de participantes, xa recortado case media ducia nos últimos dous anos. Dende algunhas das galerías, ironizando sobre a amplitude, propoñen un partido de fútbol sala entre as stands. Por outro lado, quedou a impresión de que a feira foi un pouco descafeinada, nalgún dos artigos escritos o respecto, fálase de que esta for a edición máis clásica, pero sen a presenza de clásicos como Picasso, Dali, e Warhol.
Dende un punto de vista comercial e coa atención sobre a crise, Luís Eduardo Cortés, director de IFEMA, fala, sen proporcionar datos obxectivos, que superáronse as expectativas de vendas. E todo sen gran número de obras con prezos elevadísimos, o máis caro un retrato de Francis Bacon có prezo de 1,6 millóns. Os galeristas adicaronse a pagar cantidades máis modestas polos traballos expostos, serve como exemplo os 50.000 € que un coleccionista belga pagou por «Starway to Heaven» a obra máis polémica desta edición.
A espera de que tanto ARCO como IFEMA traten e resolvan estas e outras cuestión sobre o futuro da feira. Nós nos dedicaremos a lembrar o máis interesante desta edición 29.
Unha vez chegado ao recinto feiral IFEMA, nos diriximos cara o pavillón 10, que xunto co 8 e metade do 6 é o lugar elixido para celebrar este ano ARCO. Ademais do Programa Xeral e do Panorama: L.A. a organización fixo unha aposta pola arte máis innovadora a través dos programas de arte: Solo Projects, Expanded-Box, CinemaLoop e Performing Arco. Nestas últimas seccións son 30 países os representados, con propostas máis vangardistas enfatizando o uso de vídeo e instalacións, por outra banda ausentes no programa xeral, nó que abundan as creacións fotográficas.
fig01. exit ball Romuald Hazoume Galería Aliceday
fig02. silence Peter Belyi Galería Barbarian
fig03. startway to heaven Eugeni Merino Galería ADN
Solo projects
Neste espazo temos trinta e catro artistas amosando traballos con discursos de alto nivel conceptual e experimental. Dous bos exemplos son:Romuald Hazoumé e Peter Belyi.
A galería Aliceday, presenta “Exit Ball» unha pelota xigante construída con anacos de recipiente usados para traficar petróleo entre Nixeria e Benin (país de orixe do artista). Esta obra simboliza o balón da próxima Copa do Mundo e quere chamar a atención sobre o excesivo investimento feito polo goberno, neste evento, nun país cunha elevada taxa de pobreza
A escultura «Silence» pendurado no teito do stand da galería Barbarian en forma de gran estrela feitas con estacas de madeira. A materia prima é escollida polo artista usada e porca, para expresar mellor a condición de fraxilidade e inestabilidade do home moderno. Neste traballo, o artista fala sobre a tensión, agresión e presión constantes procedentes do mundo exterior, eventualmente, a causa dunha explosión, que fixou no tempo e no espazo da conciencia de cada un dos individuos.
Panorama: Los Ángeles
Diversidade e dinamismo serían dous dos principios que definen a actual escena creativa de L.A., convertendo a cidade nunha referencia mundial no mercado do arte. Coa premisa de contaxiar a Madrid con parte desta vitalidade cultural, seleccionouse 17 galerías para convidalas a ARCO. Esta proposta completase, con exposicións, performances e un estimulante programa de cine que sae das instalación de IFEMA para anegar a cidade.
Os comisarios, Christopher Miles Kris Kuramitsu matizan que nesta sección de ARCO inclúen grandes galería, pero é sobre os grandes artistas. Cando falan da selección das obras refírense a que a «investigación centrouse na procura da vitalidade en todas as súas formas e representa un intento de ser o máis fiel posible á idea de debuxar un paisaxe dunha cidade que non deixa de sorprender e nunca sucumbe a unha visión totalizadora». Fiel a esas palabras levaron a ARCO a artista como; Ed e Nancy Reddin Kienholz, Rebecca Campbell e Pearl C. Hsium ou Dean Sameshima.
fig04. Carlos Aires Galería Sandunga
fig05. blemishes of time I-II Ruby Chishti Galería Aicon
fig06 Debanjan Roy Galería Aicon
Programa xeral
No que a organización chama a programa xeral, escóllemos obras que pola polémica que xeraron, pola innovación ou sorprendente, chamaron a nosa atención. Funciona como en calquera selección son moitos e igualmente interesantes que quedaron fóra.
«Starway to Heaven» é só unha das obras que Eugenio Merino ten nesta exposición, pero para a Embaixada de Israel é unha ofensa, ao punto de ter asinado unha queixa formal, onde a Embaixada manifestou o seu malestar. Esta escultura composta de tres relixiosos que amosan as súas distintas formas de chegar o seu Deus, valeulle a Galería ADN para ter o stand có maior número de espectadores observando e fotografando a obra, que os 3 minutos de iniciar a feira xa estaba vendida.
Carlos Aires, mostra na galería Sandunga, o seu traballo, no cal usase como soporte o vinilo e billetes. Troque-la os vinilos dándolle forma de strippers e touros, ironizando así sobre os tópicos españois. Os billetes de 20 e 50 euros, son recortados en forma de canción e figuras de pose roqueira.
Da Galería Aicon con sedes en Nova York e Londres, destacar dous artistas. Un Ruby Chishti, que presenta esculturas que emulan figuras humanas “Blemishes of time I y II”. Roy Debanjan imaxina a un Gandhi retirado en pleno auxe das novas tecnoloxías, e así nolo mostra camiñando cun iPod na man, unha das esculturas da serie «India Shining».
fig07. Cais gallery
fig08. Galería Thomas Schulte
fig09. Galería Adhoc
Na galería de Seúl, Gane Art Gallery, encontramos un touro nunha das súas poses máis feroces, listo para cargar, construído con neumáticos. Obra de artista coreano Ji Yonghe.
Raquel Ponce preséntanos no seu stand obras de artistas como Jorge Pineda Muñoz e Xavi, dous artistas que presentan obras moi concretas no colorido, destacando o uso repetida de vermello.
Figuras deformadas do artista Hwan Know, Yiy, un conxunto de tres figuras esculpidas cunha lente, semellante a da web cam, emulando a cabeza cun solo ollo, de Kim, Ji Min, estas son varias das propostas que da galería Cais.
A galería MAM Mario Mauron presenta un cranio enorme artificial cuberto de espellos, que xira arroxando destelos os visitantes. Obra de Bruno Peinado, que a través dela, retorna á reflexión sobre a vaidade. O tempo para no momento dá contemplación: esta non é unha noite de baile e troula, estamos ante a duración da vida.
Na galería Thomas Schultes destacar obras de Richard Deacon «Still Water (Talking the Talk)», que combina madeira e metal e de Victoria Civera como «Jumbo, 2010, que nun lino mestura dispositivos dixitais .
Galerías galegas
Foron tres as galerías que este ano acudiron a ARCO dende Galicia, as viguesas Adhoc e Bacelos e a santiaguesa Factoría Compostela. O saldo de todas elas, o finalizar este evento foi moi bo, ademais das ventas destacan os importantes contactos acadados. Dende Adhoc infórmannos que, debido á presenza nesta feira Nano 4814, estase empezando a falar dunha posible exposición deste artista nun museo de Shanghai. Así mesmo dende Factoria Compostela resaltan que a redución do gasto por parte das institucións foi compensado polos compradores privados, que atoparon propostas máis viables e alcanzable.
fig10. bull Yongho Ji Galería Seoul fig11. Galería Raquel Ponce fig12. Galería Mam Mario Mauroner
Adhoc a parte do xa referido Nano 4814, tamén presentou en propostas creativas de Chelo Matesanz, Reinosa, Jorge Perianes e Curro González entre outros. Este último representado por “La broma infinita”, onde coa colaboración de Fon Román produce unha animación en vídeo, dende un traballo en plastilina misturado coa apartación musical de Fon.
ana bastero
+ artigo





