InicioartículosBajar la mirada | Íñigo García OdiagaBaixar a mirada | Íñigo García...

[:es]Bajar la mirada | Íñigo García Odiaga[:gl]Baixar a mirada | Íñigo García Odiaga[:en]Looking down | Íñigo García Odiaga[:]

[:es]

Ludwig Mies van der Rohe (1886-1969) y la casa Farnsworth
Ludwig Mies van der Rohe (1886-1969) y la casa Farnsworth

Rechazar la mirada directa de los ojos puede ser síntoma de vergüenza o timidez, así suele interpretarse cuando alguien nos baja la mirada. Pero en algunas culturas como la japonesa es síntoma de respeto. Para el arquitecto este gesto puede ser de sumisión.

Mies baja la mirada para meterse en el espacio y así adaptarse a la escala de la maqueta. Al bajar sus ojos, desciende el punto de vista y con él, el horizonte igualándose al del lugar construido con cartón, madera y metal del modelo tridimensional que ocupa su mesa.

Se transforma así el arquitecto en usuario, en visitante que recorre el edificio proyectado y que con su mirada adiestrada intenta confirmar las sensaciones que en sus dibujos y bocetos previos había intuido.

La maqueta no es un objeto muerto, no es una representación que busca engrosar la figura publicitaria del arquitecto cuando coloque la primera piedra. Es por el contrario una herramienta, un material en el que construir el proyecto, probar las ideas, testar las formas, comprobar los volúmenes y corregir los errores.

Es por tanto un boceto, del mismo modo que lo es un trozo de papel con un apunte, pero tridimensional y por tanto susceptible de ser recorrido con la mirada por sus entrañas, de modo que se anticipen los espacios futuros y que puedan ser reordenados por aquellos que los esculpen.

Frank Gehry lo hace con microcámaras como las de las endoscopias que recorren nuestro organismo durante una operación quirúrgica, pero Mies no disponía de esa tecnología y lo hace bajando la vista, escalando su mirada.

No siente vergüenza, sino respeto por el espacio que la arquitectura va a construir en un futuro.

Mies van der Rohe y la maqueta del Seagram
Mies van der Rohe y la maqueta del Seagram

Íñigo García Odiaga. Arquitecto
San Sebastián. Abril 2016[:gl]

Ludwig Mies van der Rohe (1886-1969) y la casa Farnsworth
Ludwig Mies van der Rohe (1886-1969) e a casa Farnsworth

Rexeitar a mirada directa dos ollos pode ser síntoma de vergoña ou timidez, así adoita interpretarse cando alguén nos baixa a mirada. Pero nalgunhas culturas como a xaponesa é síntoma de respecto. Para o arquitecto este xesto pode ser de submisión.

Mies baixa a mirada para meterse no espazo e así adaptarse á escala da maqueta. Ao baixar os seus ollos, descende o punto de vista e con el, o horizonte igualándose ao do lugar construído con cartón, madeira e metal do modelo tridimensional que ocupa a súa mesa.

Transfórmase así o arquitecto en usuario, en visitante que percorre o edificio proxectado e que coa súa mirada adestrada tenta confirmar as sensacións que nos seus debuxos e bosquexos previos intuíra.

A maqueta non é un obxecto morto, non é unha representación que busca engrosar a figura publicitaria do arquitecto cando coloque a primeira pedra. É pola contra unha ferramenta, un material no que construír o proxecto, probar as ideas, testar as formas, comprobar os volumes e corrixir os erros.

É por tanto un bosquexo, do mesmo xeito que o é un anaco de papel cun apuntamento, pero tridimensional e por tanto susceptible de ser percorrido coa mirada polas súas entrañas, de modo que se anticipen os espazos futuros e que poidan ser reordenados por aqueles que os esculpen.

Frank Gehry faio con microcámaras como as das endoscopias que percorren o noso organismo durante unha operación cirúrxica, pero Mies non dispoñía desa tecnoloxía e faio baixando a vista, escalando a súa mirada.

No siente vergüenza, sino respeto por el espacio que la arquitectura va a construir en un futuro.

Mies van der Rohe y la maqueta del Seagram
Mies van der Rohe y la maqueta del Seagram

Íñigo García Odiaga. Arquitecto
San Sebastián. Abril 2016[:en]

Ludwig Mies van der Rohe (1886-1969) y la casa Farnsworth
Ludwig Mies van der Rohe (1886-1969) and the Farnsworth house

To reject the direct look of the eyes can be a symptom of shame or coyness, this way it is in the habit of being interpreted when someone us lowers the look. But in some cultures like the Japanese it is a symptom of respect. For the architect this gesture can be of submission.

Mies lowers the look to get into the space and this way to adapt to the scale of the model. On having lowered his eyes, it gets down the point of view and with him, the horizon being equal to that of the place constructed with carton, wood and metal of the three-dimensional model who occupies his table.

The architect transforms this way in user, in visitor who crosses the projected building and who with his trained look tries to confirm the sensations that in his drawings and previous sketches he had felt.

The model is not a dead object, is not a representation that seeks to increase the advertising figure of the architect when he places the first stone. It is on the contrary a tool, a material in which to construct the project, to prove the ideas, to test the forms, to verify the volumes and to correct the mistakes.

It is therefore a sketch, in the same way that it is a chunk of paper with a note, but three-dimensional and therefore capable of being crossed by the look by his entrails, so that the future spaces are anticipated and that they could be reordered by those that the esculpen.

Frank Gehry does it with microchambers as those of the endoscopias that cross our organism during a surgical operation, but Mies was not having this technology and it does it lowering the sight, climbing his look.

He does not feel shame, but respect for the space that the architecture is going to construct in a future.

Mies van der Rohe y la maqueta del Seagram
Mies van der Rohe and the Seagram model

Íñigo García Odiaga. Architect
San Sebastián. April 2016[:]

Íñigo García Odiaga
Íñigo García Odiagahttp://vaumm.com/
Doctor Arquitecto y profesor asociado de Proyectos Arquitectónicos, ETSASS. Editor de NOMU. 1/5 del estudio de arquitectura VAUMM. Vivo en Donosti.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS