InicioartículosDe nubes y cajas negras | Marcelo GardinettiDe nubes e caixas negras...

De nubes y cajas negras | Marcelo GardinettiDe nubes e caixas negras | Marcelo GardinettiOf clouds and black boxes | Marcelo Gardinetti

Imagen gentileza © COOP HIMMELB(L)AU

Aun considerando el escaso compromiso de los nuevos ismos respecto al ideario de normalización y producción en serie promovido por los maestros del Movimiento Moderno, el hecho que más divergencia genera con aquel período es la indeterminación de la forma que arrogan los edificios diseñados por los más popularizados actores de la producción actual.

El concepto de la forma, que en aquellos años estaba unido a la búsqueda de una justificación en el programa, en la actualidad busca justificación alguna. Por el contrario, en la mayoría de los casos se propone como un cuestionamiento al orden y equilibrio que la arquitectura gozaba en las primeras décadas del siglo XX. En este sentido, el rechazo a las soluciones urbanas del pasado tiene un fuerte relato crítico que muchas veces se ve desvirtuado por la prodigalidad de las formas.

El trabajo de Wolf Prix no escapa a estas definiciones. Su arquitectura, cargada de analogías y metáforas, busca superar las convenciones de las formas tradicionales proponiendo una serie de interacciones y la mutación permanente de diferentes entidades para constituir una nueva forma.

Imagen gentileza © COOP HIMMELB(L)AU

Estas operaciones se inscriben en el concepto de “nube”, una estructura de forma indeterminada donde los programas se conectan de manera física o visual. La característica de esta identidad está representada en la complejidad de los espacios intersticiales que propone. Un organismo donde el aire es el componente principal de la forma, que encierra lo intersticial para hacerlo habitable.

El diseño de Coop Himmelblau para el museo de las confluencias de Lyon se formula aplicando cuidadosamente estos conceptos. Su arquitectura expone un carácter biológico fertilizado por un pensamiento expresionista. Un objeto indeterminado que expresa en la ambigüedad formal la complexión de su estructura.

El museo se concreta por el acoplamiento de dos unidades: una transparente que permite hacer visibles los espacios de ocio urbano y otra que garantiza la opacidad necesaria para la actividad de los museos.

La unidad transparente está orientada hacia la ciudad. Establece el punto de ingreso al museo, pero además permite visualizar la actividad cotidiana. La unidad opaca es producto de las “corrientes ocultas”, una entidad que esconde lo que pasa dentro de la nube. De esta forma, se conjuga lo conocido y lo desconocido para “estimular la curiosidad pública”.

Imagen gentileza © COOP HIMMELB(L)AU

En el lado opuesto al ingreso se desarrolla una plaza pública.  Este espacio, oprimido por las formas filosas de la arquitectura, resulta una continuidad del parque donde se emplaza el museo. Un paisaje urbano que se construye entre superficies en desnivel y rampas que las vinculan. Bajo la plaza, un zócalo subterráneo contiene todas las funciones de servicio necesarias para el funcionamiento del museo.

En el interior de la nube la sucesión de espacios enriquece la espacialidad buscada. Una serie de cajas negras dispuestas irregularmente encierran las funciones específicas. La superficie generada entre estas unidades propicia las áreas expositivas alternativas. Estos intersticios inasibles escapan de cualquier análisis racional y quedan sometidos al influjo de la percepción.

De este modo, el museo de las confluencias explora con agudeza la confrontación de elementos para crear franjas indagadoras sorpresivas. La apariencia ingobernable de las formas alcanza un corolario inédito donde la fantasía y la curiosidad se manifiestan mediante un repertorio de figuras dinámicas.

Imagen Gentileza © COOP HIMMELB(L)AU

Aunque en el transcurso del juego, las necesidades funcionales resultan una excusa para desarrollar el artificioso relato formal.

Marcelo Gardinetti.  Arquitecto
La Plata. Junio 2014

Image gentility © COOP HIMMELB(L)AU

Even considering the scanty commitment of the new ismos with regard to the ideology of normalization and production in series promoted by the teachers of the Modern Movement, the fact that more difference generates with that period is the indetermination of the form that there assume the buildings designed by the most popularized actors of the current production.

The concept of the form, which in those years was joined to the search of a justification in the program, at present looks for some justification. On the contrary, in most cases he proposes as a question to the order and balance that the architecture was enjoying in the first decades of the 20th century. In this respect, the rejection to the urban solutions of the past has a strong critical statement that often meets spoilt by the prodigality of the forms.

Wolf Prix’s work does not escape to these definitions. His architecture loaded with analogies and metaphors, seeks to overcome the conventions of the traditional forms proposing a series of interactions and the permanent mutation of different entities to constitute a new form.

Image gentility © COOP HIMMELB(L)AU

These operations register in the concept of «cloud», he structures a of indeterminate form where the programs connect in a physical or visual way. The characteristic of this identity is represented in the complexity of the intermediate spaces that he proposes. An organism where the air is the principal component of the form, which encloses the intermediate thing to make it inhabitable.

Coop Himmelblau’s design for the museum of the confluences of Lyons is formulated applying carefully these concepts. His architecture expressionist exposes a biological character fertilized by a thought. An indeterminate object that expresses in the formal ambiguity the complexion of his structure.

The museum makes concrete for the coupling of two units: one reveals that it allows to make visible the spaces of urban leisure and other one that guarantees the opaqueness necessary for the activity of the museums.

The transparent unit is orientated towards the city. It establishes the point of revenue to the museum, but in addition it allows to visualize the daily activity. The opaque unit is a product of the “secret currents”, an entity that hides what happens inside the cloud. Of this form, the known conjugates and known “to stimulate the public curiosity”.

Image gentility © COOP HIMMELB(L)AU

In the side opposite to the revenue a public square develops. This space oppressed by the sharp forms of the architecture, turns out to be a continuity of the park where the museum is located. An urban landscape that is constructed between surfaces in difference and ramps that link them. Under the square, an underground socle contains all the functions of service necessary for the functioning of the museum.

Inside the cloud the succession of spaces enriches the looked espacialidad. A series of black boxes arranged irregularly enclose the specific functions. The surface generated between these units propitiates the explanatory alternative areas. These interstices inasibles escape of any rational analysis and remain submitted to the influence of the perception.

Thus, the museum of the confluences explores with keenness the confrontation of elements to create striping indagadoras surprising. The ungovernable appearance of the forms reaches an unpublished corollary where the fantasy and the curiosity demonstrate by means of a digest of dynamic figures.

Image gentility © COOP HIMMELB(L)AU

Though in the course of the game, the functional needs turn out to be an excuse to develop the artful formal statement.

Marcelo Gardinetti. Architect
La Plata. Juny 2014

Imaxe xentileza © COOP HIMMELB(L)AU

Aínda considerando o escaso compromiso dos novos ismos respecto ao ideario de normalización e produción en serie promovido polos mestres do Movemento Moderno, o feito que máis diverxencia xera con aquel período é a indeterminación da forma que arrogan os edificios deseñados polos máis popularizados actores da produción actual.

O concepto da forma, que naqueles anos estaba unido á busca dunha xustificación no programa, na actualidade busca xustificación algunha. Pola contra, na maioría dos casos proponse como un cuestionamento á orde e equilibrio que a arquitectura gozaba nas primeiras décadas do século XX. Neste sentido, o rexeitamento ás solucións urbanas do pasado ten un forte relato crítico que moitas veces se ve desvirtuado pola prodigalidade das formas.

O traballo de Wolf Prix non escapa a estas definicións. A súa arquitectura, cargada de analoxías e metáforas, busca superar as convencións das formas tradicionais propoñendo unha serie de interaccións e a mutación permanente de diferentes entidades para constituír unha nova forma.

Imaxe xentileza © COOP HIMMELB(L)AU

Estas operacións inscríbense no concepto de nube, unha estrutura de forma indeterminada onde os programas se conectan de xeito físico ou visual. A característica desta identidade está representada na complexidade dos espazos intersticiais que propón. Un organismo onde o aire é o compoñente principal da forma, que encerra o intersticial para facelo habitable.

O deseño de Coop Himmelblau para o museo das confluencias de Lyon formúlase aplicando coidadosamente estes conceptos. A súa arquitectura expón un carácter biolóxico fertilizado por un pensamento expresionista. Un obxecto indeterminado que expresa na ambigüidade formal a complexión da súa estrutura.

O museo concrétase polo acoplamento de dúas unidades: unha transparente que permite facer visibles os espazos de ocio urbano e outra que garante a opacidade necesaria para a actividade dos museos.

A unidade transparente está orientada cara á cidade. Establece o punto de ingreso ao museo, pero ademais permite visualizar a actividade cotiá. A unidade opaca é produto das “correntes ocultas”, unha entidade que esconde o que pasa dentro da nube. Desta forma, conxúgase o coñecido e o descoñecido para “estimular a curiosidade pública”.

Imaxe xentileza © COOP HIMMELB(L)AU

No lado oposto ao ingreso desenvólvese unha praza pública. Este espazo, oprimido polas formas filosas da arquitectura, resulta unha continuidade do parque onde se empraza o museo. Unha paisaxe urbana que se constrúe entre superficies en desnivel e ramplas que as vinculan. Baixo a praza, un zócolo subterráneo contén todas as funcións de servizo necesarias para o funcionamento do museo.

No interior da nube a sucesión de espazos enriquece a espacialidad buscada. Unha serie de caixas negras dispostas irregularmente encerran as funcións específicas. A superficie xerada entre estas unidades propicia as áreas expositivas alternativas. Estes intersticios inasibles escapan de calquera análise racional e quedan sometidos ao influxo da percepción.

Deste modo, o museo das confluencias explora con agudeza a confrontación de elementos para crear franxas indagadoras sorpresivas. A aparencia ingobernable das formas alcanza un corolario inédito onde a fantasía e a curiosidade se manifestan mediante un repertorio de figuras dinámicas.

Imaxe xentileza © COOP HIMMELB(L)AU

Aínda que no transcurso do xogo, as necesidades funcionais resultan unha escusa para desenvolver o artificioso relato formal.

Marcelo Gardinetti. Arquitecto
La Plata. Xuño 2014

Marcelo Gardinetti
Marcelo Gardinettihttps://marcelogardinetti.com/
No voy a hablar de la penumbra, mejor voy a ver si puedo despertar. Arquitecto, - Universidad Nacional de La Plata, La Plata, 1985 - Editor responsable en Tecnne 2012 a la fecha. - Columnista de arquitectura en revistas y sitios web. 2012 a la fecha - Director en estudio de arquitectura, 1985 a la fecha. - Consultor Senior en Proyectos institucionales. 1995 a la fecha - Docente, Universidad Nacional de La Plata, 1985-1990 y 2011-2014 - Coordinador Técnico en Universidad Nacional de Tres de Febrero, 2014 - 2019 - Director en Arquitectura Escolar, Provincia de Buenos Aires, 1991-1996 y 2001-2010 - Representante Técnico, convenio UBA - FETINGRA, años 2020 a la fecha
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS