«Para la arquitectura, es tan importante conservar una fábrica como una capilla románica o una catedral gótica». Así lo defiende Celestino García Braña, decano del Colegio de Arquitectos de Galicia. Según su razonamiento, la historia va incorporando como patrimonio cultural las construcciones que realiza el hombre «y desde ese punto de vista, las factorías diseñadas en el siglo XX presentan una singularidad de su tiempo tal y como las catedrales hicieron antes».
El decano de los arquitectos asturianos, Ángel Noriega, y el de los gallegos, Celestino García, ayer en Oviedo | mario rojas
Esta convicción es la que está movilizando a un grupo de arquitectos de todo el país para reunirse en Asturias, «una región valorada a nivel internacional por su arquitectura del carbón, de la siderurgia, y las hidroeléctricas», respaldó el decano asturiano, Ángel Noriega. La cita tendrá forma de congreso y pretende reivindicar un tipo de bienes que «están amenazados porque no tienen suficiente reconocimiento como patrimonio cultural».
En la región «ya hemos asistido a algunas demoliciones», señala Noriega, quien pone el ejemplo de la central térmica de Avilés, levantada en 1957 bajo los diseños de Juan Manuel Cárdenas Rodríguez y Francisco Goicoechea Agustí y destruida 50 años más tarde. El Icomos, organismo que asesora a la Unesco, participó de una defensa numantina de este edificio pero al final «su presencia era incompatible con los usos que se le querían dar a la zona y ese es precisamente el punto débil de estos edificios: que a veces no se les busca una integración, un nuevo uso que prolongue su vida», indica el decano de los arquitectos asturianos.
La región está sembrada de edificios levantados por un móvil productivo que ya los ha deshabitado. ¿Qué hacer ahora? A medio y largo plazo la pregunta se planteará «en Oviedo, con la Fábrica de Gas y la de armas», adelanta Noriega. Para acertar en esa y otras decisiones el congreso «traerá a varios expertos de otros países porque queremos ver ejemplos de actuaciones que nos puedan servir también aquí».
Un alcance mayor
En Asturias ya existen algunas intervenciones que permiten calibrar hasta dónde pueden llegar estas reconversiones arquitectónicas. Ahí está la rehabilitación de la antigua azucarera de Pravia, edificio de ladrillo impulsado por un fallido y breve proyecto empresarial de principios del siglo XX y que ahora está en rehabilitación para acoger un centro polivalente con juzgados, empresas, biblioteca, bar y una casa para la mujer. Otras actuaciones, propuestos por Noriega, son «Valnalón a nivel industrial o las que están en proceso en los pozos de Santa Bárbara y San Luis».
Sin embargo, el aprovechamiento de naves y pozos da para una transformación mayor en la región. Así al menos lo entiende García Braña quien invita ya a pensar «en Ensidesa, que más que un conjunto de edificios, es un artefacto arquitectónico, un territorio construido en el que se ha ido depositando una experiencia histórica que le da un importante valor; ¿qué haremos en el futuro con ello?».
Los expertos animan a considerar cada inmueble «con cariño para generar soluciones válidas». «No hay reglas fijas, no es lo mismo el casco histórico de Avilés, que el de Oviedo o Santiago de Compostela y hay que tener el suficiente conocimiento de la zona y sensibilidad para acompasar los usos del edificio viejo con su entorno».
ramon nuñiz
«For the architecture, it is so important to keep a factory as a romanesque chapel or a Gothic»cathedral. Thus Celestino defends it García Braña, dean of the School of Architects of Galicia. According to his reasoning, the history goes adding such as a cultural heritage constructions that the man «carries out and from that point of view, designed factories in the twentieth CENTURY present an uniqueness of his time just as cathedrals earlier»made.
The dean of Asturian architects, Angel Noriega, and that one of Galicians, Celestino García, yesterday in Oviedo | mario rojas
This conviction is the one which is mobilizing to a group of architects of all the country to gather in Asturias, «a region valued at international level for his architecture of the coal, of the siderurgy, and the hydroelectric ones», the Asturian dean backed, Angel Noriega. The appointment will have way of congress and expects demand type of goods that «are threatened because they do not have enough recognition such as a cultural heritage».
We have already attended some demolitions»in the region «, points out Noriega, who puts the example of the thermal head office of Avilés, raised in 1957 low Juan Manuel Cárdenas Rodriguez’s designs and Francisco Goicoechea Agustí and destroyed 50 years later. The Icomos, organism that adviser to the Unesco, participated of a defense woman of Numancia of this building but in the end «his presence was incompatible with uses that wanted him to him to give to the area and that is precisely the weakness of these buildings: that sometimes an integration does not seek them to him, a new use that his life»prolongs, the dean points out of the architects Asturian.
The region is sown of buildings lifted by a productive mobile phone that already has left empty them. What to do now? To middle and long term the question will be posed «in Oviedo, with the Gasworks and weapons», moves forward Noriega. To get right in that and other decisions the congress «will bring to several experts of other countries because we want to see examples of actions that can serve us also here».
A great extent
In Asturias already are some interventions that allow calibrating until where can arrive these architectural reconversions. There is the rehabilitation of the former one azucarera of Pravia, building of brick propelled for an abortive one and brief principles business project of the twentieth CENTURY and that now is in rehabilitation to take in a multipurpose center with courts, companies, library, bar and a house for the woman. Other actions, proposed by Noriega, are «Valnalón to industrial level or which are in process in the wells of St Bárbara and San Luis».
However, the shed use and wells gives for a great transformation in the region. Thus at least García understands it Braña who invites already to think «in Ensidesa, that more than a building set, is an architectural artefact, a built territory in which has been gone depositing a historical experience that him gives an important value; which will do in the future with it?».
Experts cheer up to consider every real estate «with fondness to generate valid»solutions. «It does not be fixed rules he, is not the same thing the historic helmet of Avilés, that Oviedo or Santiago de Compostela and it is necessary to have the enough knowledge of the area and sensitivity to match the uses of the old building with his environment».
ramon nuñiz
«Para a arquitectura, é tan importante conservar unha fábrica como unha capela románica ou unha catedral gótica». Así deféndeo Celestino García Braña, decano do Colexio de Arquitectos de Galicia. Segundo o seu razoamento, a historia vai incorporando como patrimonio cultural as construcións que realiza o home «e desde ese punto de vista, as factorías deseñadas no século XX presentan unha singularidade do seu tempo tal e como as catedrais fixeron antes».
O decano dos arquitectos asturianos, Ángel Noriega, e o dos galegos, Celestino García, onte en Oviedo | mario rojas
Esta convicción é a que está mobilizando a un grupo de arquitectos de todo o país para reunirse en Asturias, «unha rexión valorada a nivel internacional pola súa arquitectura do carbón, da siderurxia, e as hidroeléctricas», apoiou o decano asturiano, Ángel Noriega. A cita terá forma de congreso e pretende reivindicar un tipo de bens que «están ameazados porque non teñen suficiente recoñecemento como patrimonio cultural».
Na rexión «xa asistimos a algunhas demolicións», sinala Noriega, quen pon o exemplo da central térmica de Avilés, erguida en 1957 baixo os deseños de Juan Manuel Cárdenas Rodríguez e Francisco Goicoechea Agustí e destruída 50 anos máis tarde. O Icomos, organismo que asesora á Unesco, participou dunha defensa numantina deste edificio pero ao final «a súa presenza era incompatible cos usos que se lle querían dar á zona e ese é precisamente o punto feble destes edificios: que ás veces non se búscalles unha integración, un novo uso que prolongue a súa vida», indica o decano dos arquitectos asturianos.
A rexión está sementada de edificios erguidos por un móbil produtivo que xa haos deshabitado. Que facer agora? A medio e longo prazo a pregunta proporasse «en Oviedo, coa Fábrica de Gas e a de armas», adianta Noriega. Para acertar nesa e outras decisións o congreso «traerá a varios expertos doutros países porque queremos ver exemplos de actuacións que nos poidan servir tamén aquí».
Un alcance maior
En Asturias xa existen algunhas intervencións que permiten calibrar ata onde poden chegar estas reconversións arquitectónicas. Aí está a rehabilitación da antiga azucreira de Pravia, edificio de ladrillo impulsado por un falido e breve proxecto empresarial de principios do século XX e que agora está en rehabilitación para acoller un centro polivalente con xulgados, empresas, biblioteca, bar e unha casa para a muller. Outras actuacións, propostos por Noriega, son «Valnalón a nivel industrial ou as que están en proceso nos pozos de Santa Bárbara e San Luis».
Porén, o aproveitamento de naves e pozos dá para unha transformación maior na rexión. Así polo menos enténdeo García Braña quen invicta xa a pensar «en Ensidesa, que máis que un conxunto de edificios, é un artefacto arquitectónico, un territorio construído en que se foi depositando unha experiencia histórica que lle dá un importante valor;».
Os expertos animan a considerar cada inmoble «con cariño para xerar solucións válidas». «Non hai regras fixas, non é o mesmo o casco histórico de Avilés, que o de Oviedo ou Santiago de Compostela e hai que ter o suficiente coñecemento da zona e sensibilidade para compasar os usos do edificio vello co seu medio».
ramon nuñiz




