IniciofaroCarta de un arquitecto a Luis de Guindos | StepienybarnoCarta dun arquitecto...

[:es]Carta de un arquitecto a Luis de Guindos | Stepienybarno[:gl]Carta dun arquitecto a Luis de Guindos | Stepienybarno[:en]Architect’s letter to Luis de Guindos | Stepienybarno[:]

[:es]

Hoy volvemos con un nuevo post de nuestra serie “cartas de un arquitecto a …”. ¡Esperamos que sea de vuestro interés!

Luis de Guindos | Photo: Aron Urb (EU2017EE) | Fuente: wikipedia

Aunque, a veces lo parezca, los arquitectos no nos hemos caído de un guindo. Vaya… que no le ha hecho gracia el comienzo de mi carta; pues a mí tampoco me está haciendo ninguna gracia la nueva Ley de Servicios Profesionales que, desde su MIniSTERIO de Economía, quiere sacar adelante. El motivo de esta carta no es otro que mostrar mi absoluto rechazo a ello e intentar explicar por qué creo que es un sin sentido hacerlo.

Usted dice que nos tenemos que modernizar y aumentar la competencia entre profesionales para que el mercado sea más competitivo. Vayamos por partes. ¿modernizar? Es decir ¿ser más europeos? Pues le comunico, señor MINIstro, que los alemanes, sí esos que se supone que son tan avanzados y con quien el jefe de su partido hace tan buenas migas, no tienen ninguna Ley de Servicios Profesionales como la que quiere usted meternos con calzador; ni la tienen ni la tendrán. Es más, al contrario que en España, donde en nombre de un neoliberalismo absurdo se eliminaron hace años las tarifas de honorarios de los arquitectos, el país teutón las conservó y bien conservadas. De esta forma, se garantiza que un arquitecto cobrará lo necesario para poder realizar su trabajo con dignidad y responsabilidad.

Lo contrario, a ello, se llama darse navajazos por un chándal. Ahora mismo, por desgracia y, en parte, por culpa de quienes nos gobiernan, sufrimos una de las crisis más violentas de la historia y nuestro gremio, los arquitectos, somos especialmente perjudicados por ello. Ahora mismo, hay unas bajadas de honorarios bestiales para realizar cualquier trabajo de arquitectura; así que, aumentar todavía más la competencia no llevará a ningún sitio más allá de la ruina de miles de profesionales. Porque quienes se llevarán el trabajo serán grandes ingenierías que son las más rápidas y baratas del mundo. Eso sí, sobre la calidad de lo que vayan a hacer mejor no me pronuncio.

Así, los arquitectos españoles que, no por casualidad, han sido reconocidos por medio mundo como altamente cualificados, no podrán optar ni a las migajas del pastel. De esta forma, en vez de encontrar la manera de que  estos arquitectos, con una formación técnica mucho más potente que en la mayoría Europa, pudieran optar a la doble titulación de arquitectos e ingenieros, va a suceder, justo lo contrario. Por desgracia, los ingenieros, sin ningún tipo de formación específica en arquitectura, podrán, si un milagro no lo impide, hacer de arquitectos. ¡!De traca!!

De todas formas, no tiene usted más que darse una vuelta por cualquier extrarradio de nuestras ciudades y ver cómo son nuestros polígonos industriales. Edificaciones una al lado de otra, sin ningún orden ni concierto. Como para hablarle a usted de que la arquitectura llena de alma los edificios y ayuda a que las personas sean más felices. Sin duda, es mucho mejor que “cualquier técnico competente en edificación” pueda hacer la arquitectura de nuestras ciudades y convierta a éstas en los estafermos industriales de los que le venía hablando.

¡Ah! antes de que se me pase. También, ya puestos, quiero entonar un mea culpa de nuestro sector. No, no le voy a pedir perdón por los desastres urbanísticos que se han cometido macizando nuestro país. Eso, es cierto, lo firmaron arquitectos; pero, eran cuatro y solo hacían de mano ejecutora de una sucia alianza entre el sector inmobiliario y los políticos que alentaron y permitieron tal desaguisado.

El mea culpa que quiero entonar es porque los arquitectos, durante todos estos años, no nos hemos preocupado de contar qué es lo que hacíamos o para qué servíamos.

Por esta razón, la sociedad no tiene ni idea de lo que es un arquitecto o cuáles son las ventajas de que un buen arquitecto realice un proyecto de arquitectura. Así, usted como parte de esta sociedad, corrobora esta idea y nos pega una patada en el culo, para vender una moto que no es, pero que seguramente le dará más votos. Porque en política el voto importa, otra cosa es cómo se consigue, ¿no?

Sin embargo, la mayoría de nosotros somos arquitectos porque nacimos con la arquitectura en la sangre; en nuestro ADN ya venía impreso nuestro amor por la arquitectura. Porque, aunque le parezca mentira, a la arquitectura se le puede amar y ésta se ha de realizar con amor; es más, si no se hace así, serán unos cuantos tipos haciendo como que hacen arquitectura y mirando el reloj para no dibujar ni una raya de más de la cuenta. La eficiencia es la eficiencia y el tiempo, en este caso más que nunca, es oro.

Además, ahora tengo otro problema, y no es que con cincuenta años casi no tenga trabajo y no sepa muy bien qué va a ser de mi. Mi problema es que uno de mis dos hijos, después del verano, va a entrar a la universidad; y ¿sabe lo que quiere estudiar? Efectivamente: ARQUITECTURA. Ya ve que ni aun viéndome en la cuerda más floja que jamás hubiera podido imaginar, he podido camuflar mi pasión por lo que hago.

Aun con todo, un adolescente como él quiere entregar su vida a la profesión más bella del mundo. Pero a usted ¡qué le importa! Como ve, un casi niño es capaz de entender, mucho mejor que usted, que los arquitectos y la arquitectura serán siempre necesarios y que con “políticas” como las suyas, no solo perdemos los arquitectos, que puede dar más o menos igual; quien pierde de verdad, y pierde mucho, es la sociedad a que se supone que usted debiera servir. Ya sabe que servidor y servil no son lo mismo, ¿no?

Ojalá mis palabras no caigan en el saco roto y otras más de 50.000 voces podamos unirnos para GRITAR fuerte y claro: #NOalaLSP

Stepienybarno_Agnieszka Stepien y Lorenzo Barnó, arquitectos
Estella, junio 2013[:en]

Today we return with a new post of our series «letters of an architect to … «. We hope that it is of your interest!

Luis de Guindos | stepienybarno.es

Though, sometimes it it seems, the architects we have not fallen of a cherry tree. There goes … that has not done grace to him the beginning of my letter; since to my no grace is doing to me the new Law of Professional Services that, from his Department of Economy, it wants to extract forward not also. The motive of this letter is not other one that to show my absolute rejection to it and to try to explain because I believe that it is the senseless one to do it.

You say that we have to modernize and increase the competition between professionals in order that the market is more competitive. Let’s go on parts. To modernize? It is to say to be more European? Since I communicate to him, gentleman MINIstro, that the Germans, yes this that supposes that they are so advanced and with whom the chief of his party does so good crumbs, they do not have any Law of Professional Services like that you want to put us with shoe-horn; they neither have it they nor will have it. It is more, unlike in Spain, where in name of an absurd neoliberalism there were eliminated years ago the rates of fees of the architects, the country teutón preserved them and preserved well. Of this form, there is guaranteed that an architect will receive the necessary thing to be able to realize his work with dignity and responsibility.

The opposite, to it, calls to give him slashes for a tracksuit. Just now, unfortunately and, partly, through the fault of whom they govern us, we suffer one of the most violent crises of the history and our union, the architects, are specially harmed by it. Just now, there are a few descents of beastly fees to realize any work of architecture; so, to increase even more the competition will not lead to any site beyond the ruin of thousands of professionals. Because those who will take the work to themselves will be big engineerings that are the most rapid and barters of the world. It yes, on the quality of what they are going to make better I do not declare myself.

This way, the Spanish architects who, not accidentally, have been recognized by half a world as highly qualified, will not be able to choose not to the breadcrumbs of the cake. Of this form, instead of finding the way of which these architects, with a technical formation much more powerful that in the majority Europe, they could compete for the double qualifications of architects and engineers, it is going to happen, I joust the opposite. Unfortunately, the engineers, without any type of specific formation in architecture, will be able, if a miracle it does not prevent, to play the role of architects.! Of strake!!

Of all forms, you more than do not have give a return for any suburbs of our cities and see how they are our industrial estates. Buildings one next to other one, without any order or concert. Since to speak to you of whom the architecture fills with soul the buildings and helps to that the persons are happier. Undoubtedly, it is much better that “any competent technician in building” could do the architecture of our cities and to turn these into the industrial idiots from whom it him was coming speaking.

Ah! Before it me passes. Also, already put, I want to enliven one it pisses fault of our sector. Not, I am not going to ask for pardon him for the urban development disasters that have committed macizando our country. It, it is true, architects signed it; but, they were four and only they were doing of executing hand of a dirty alliance between the real-estate sector and the politicians who encouraged and allowed such an injury.

The mea culpa I want to enliven is because the architects, during all these years, we have not worried about telling what is what we were doing or why.

For this reason, the company has not even idea of what is an architect or which are the advantages of which a good architect realizes a project of architecture. This way, you as part of this company, corroborate this idea and us a kick sticks in the anus, to sell a motorcycle that is not, but that surely will give him more votes. Because in politics the vote matters, another thing is how it is obtained, not?

Nevertheless, the majority of we we are architects because we were born with the architecture in the blood; in our DNA already form was coming our love for the architecture. Because, though it looks like to him a lie, to the architecture it is possible to love him and this one has to carry out with love; it is more, if it does not become like that, they will be a few types doing as that they do architecture and looking at the clock to draw not even a stripe of too much. The efficiency is the efficiency and the time, in this case more that, it is never a gold.

In addition, now I have another problem, and it is not that with fifty years almost it does not have work and does not know very well what is going to be of my. My problem is that one of my two children, after the summer, is going to enter to the university; and does it know what it wants to study? Really: ARCHITECTURE. Already it sees that even not even meeting in the rope more sluggish that he could never have imagined, I could have camouflaged my passion for what I do

Even with everything, a teenager like he wants to deliver his life to the most beautiful profession of the world. But to you what matters for him! Since it sees, one almost child is capable of understanding, much better than you, that the architects and the architecture will be always necessary and that with “policies” as theirs, not only we lose the architects, that it can give more or less equally; the one who loses indeed, and it loses very much, is the company to which it is supposed that you must serve. Already it knows that servant and servile they are not the same thing, not?

Ojalá my words do not fall down in the torn sack and others of 50.000 voices let’s be able join us TO SHOUT strongly and clearly: #NOalaLSP

Stepienybarno_Agnieszka Stepien and Lorenzo Barnó, architects

Estella, juny 2013

[:gl]

Hoxe volvemos cun novo post de nosa serie “cartas dun arquitecto a …”. ¡Esperamos que sexa do voso interese!

Luis de Guindos | stepienybarno.es

Aínda que, ás veces parézao, os arquitectos non nos caemos dun guindo. Vaia… que non lle fixo graza o comezo da miña carta; pois ao meu tampouco me está facendo ningunha graza a nova Lei de Servizos Profesionais que, desde o seu MINISTERIO de Economía, quere sacar adiante. O motivo desta carta non é outro que mostrar o meu absoluto rexeitamento a iso e intentar explicar porque creo que é un sen sentido facelo.

Vostede di que nos temos que modernizar e aumentar a competencia entre profesionais para que o mercado sexa máis competitivo. Vaiamos por partes. modernizar? É dicir ser máis europeos? Pois lle comunico, señor Ministro, que os alemáns, si eses que se supón que son tan avanzados e con quen o xefe do seu partido fai tan boas migas, non teñen ningunha Lei de Servizos Profesionais como a que quere vostede meternos con calzador; nin a teñen nin a terán. É máis, ao contrario que en España, onde en nome dun neoliberalismo absurdo elimináronse fai anos as tarifas de honorarios dos arquitectos, o país teutón conservounas e ben conservadas. Desta forma, garántese que un arquitecto cobrará o necesario para poder realizar o seu traballo con dignidade e responsabilidade.

O contrario, a iso, chámase darse navalladas por un chándal. Agora mesmo, por desgraza e, en parte, por culpa de quen nos gobernan, sufrimos unha das crises máis violentas da historia e o noso gremio, os arquitectos, somos especialmente prexudicados por iso. Agora mesmo, hai unhas baixadas de honorarios bestiais para realizar calquera traballo de arquitectura; así que, aumentar aínda máis a competencia non levará a ningún sitio máis aló da ruína de miles de profesionais. Porque quen se levarán o traballo serán grandes ingenierías que son as máis rápidas e baratas do mundo. Iso si, sobre a calidade do que vaian facer mellor non me pronuncio.

Así, os arquitectos españois que, non por casualidade, foron recoñecidos por medio mundo como altamente cualificados, non poderán optar nin ás fragullas do pastel. Desta forma, en vez de encontrar o xeito de que estes arquitectos, cunha formación técnica moito máis potente que na maioría Europa, puidesen optar á dobre titulación de arquitectos e enxeñeiros, vai suceder, xusto o contrario. Por desgracia, os enxeñeiros, sen ningún tipo de formación específica en arquitectura, poderán, se un milagre non o impide, facer de arquitectos. !De traca!!

De todos os xeitos, non ten vostede máis que darse unha volta por calquera arredores das nosas cidades e ver como son nosos polígonos industriais. Edificacións unha ao lado doutra, sen ningunha orde nin concerto. Como para falarlle a vostede de que a arquitectura enche de alma os edificios e axuda a que as persoas sexan máis felices. Sen dúbida, é moito mellor que “calquera técnico competente en edificación” poida facer a arquitectura das nosas cidades e converta estas nos estafermos industriais dos que lle viña falando.

¡Ah! antes de que se me pase. Tamén, xa postos, quero entoar un mea culpa do noso sector. Non, non lle vou pedir perdón polos desastres urbanísticos que se cometeron macizando o noso país. Iso, é certo, asinárono arquitectos; pero, eran catro e só facían de man executora dunha sucia alianza entre o sector inmobiliario e os políticos que alentaron e permitiron tal desaguisado.

O mea culpa que quero entoar é porque os arquitectos, durante todos estes anos, non nos preocupamos de contar que é o que faciamos ou para que serviamos.

Por esta razón, a sociedade non ten nin idea do que é un arquitecto ou cales son as vantaxes de que un bo arquitecto realice un proxecto de arquitectura. Así, vostede como parte desta sociedade, corrobora esta idea e nos pega unha patada no cu, para vender unha moto que non é, pero que seguramente lle dará máis votos. Porque en política o voto importa, outra cousa é como se consegue, ¿non?

Non obstante, a maioría de nós somos arquitectos porque nacemos coa arquitectura no sangue; no noso ADN xa viña imprimido o noso amor pola arquitectura. Porque, aínda que lle pareza mentira, á arquitectura se lle pode amar e esta se ha de realizar con amor; é máis, se non se fai así, serán uns cantos tipos facendo como que fan arquitectura e mirando o reloxo para non debuxar nin unha raia de máis da conta. A eficiencia é a eficiencia e o tempo, neste caso máis que nunca, é ouro.

Ademais, agora teño outro problema, e non é que con cincuenta anos case non teña traballo e non saiba moi ben que vai ser do meu. O meu problema é que un dos meus dous fillos, despois do verán, vai entrar á universidade; y ¿sabe o que quere estudar? Efectivamente: ARQUITECTURA. Xa ve que nin aínda véndome na corda máis frouxa que xamais tivese podido imaxinar, puiden camuflar a miña paixón polo que fago.

Aínda con todo, un adolescente como el quere entregar a súa vida á profesión máis bela do mundo. Pero a vostede ¡que lle importa! Como ve, un case neno é capaz de entender, moito mellor ca vostede, que os arquitectos e a arquitectura serán sempre necesarios e que con “políticas” como as súas, non só perdemos os arquitectos, que pode dar máis ou menos igual; quen perde de verdade, e perde moito, é a sociedade a que se supón que vostede debese servir. Xa sabe que servidor e servil non son o mesmo, ¿non?

Ogallá as miñas palabras non caian no saco roto e outras máis de 50.000 voces poidamos unirnos para BERRAR forte e claro: #NOalaLSP

Stepienybarno_Agnieszka Stepien e Lorenzo Barnó, arquitectos

Estella, xuño 2013

[:]

Stepienybarno
Stepienybarnohttps://www.stepienybarno.es/
Stepienybarno está formado por Agnieszka Stepien y Lorenzo Barnó, ambos arquitectos y formados en temas de Identidad Digital y Comunicación online. Desde el 2004 tenemos nuestro propio estudio de arquitectura, ubicado en un pequeño pueblo de Navarra, Estella, y ambos estamos embarcados en nuestras tesis doctorales. A su vez, colaboramos con otros profesionales tanto del ámbito de la arquitectura, sostenibilidad y comunicación online. Vivir en Estella nos da la tranquilidad necesaria para poder encarar el día a día con energía y la red nos posibilita contactar con un mundo maravilloso que de otra forma hubiera sido imposible.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR

1 COMENTARIO

0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
1 Comment
Los más recientes
Los más viejos Los más votados
Alberto Alonso Oro
Alberto Alonso Oro
11 years ago

El drama social de los arquitectos
Andrés Martíez
1. Recuento.
¿Por qué nadie habla del drama, social y personal, que supone la situación
de los arquitectos en España? Si omitimos el tono pasteloso y paternalista de algunos artículos de prensa —que sí lo hacen—, la profesión se halla ocupada en otras cosas, sumida como está en un profundo proceso de regeneración: se suceden los ejercicios (sanos) de autocrítica; se multiplican las plataformas (espontáneas e independientes) de defensa de nuestros intereses; se calienta, por semanas, el debate (a veces intensísimo) en la red; un lugar —la red— que, ante la inacción de universidades y colegios profesionales, se ha convertido a la vez en un consuelo colectivo, un refugio, y (más importante aún) el único espacio donde se ejerce una crítica independiente.
[…]
http://goo.gl/5eQOdx

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS