Edward Glaeser realiza un canto a la ciudad en un docto y a la vez ágil tratado de urbanismo y urbanidad. Este canto a la ciudad como tal -el título es el de El triunfo de la ciudad, no «de las ciudades» como reza el de la versión castellana- insiste en la importancia de potenciar la vida de sus gentes, no la de la ciudad misma. «Ayudemos a los pobres, no a las ciudades pobres», reza una de sus frecuentes expresiones de lapidaria sencillez. El encanto de este docto y a la vez ágil tratado de urbanismo es que también lo es de urbanidad. Vinculado por un lado con la actitud tradicional de la izquierda -y contra las fuerzas del egoísmo que no quieren para su barrio servicios molestos que es menester instalar en algún lugar- se mantiene fascinado por la tendencia de las gentes a hacer su vida y montar su hogar como les place y donde les place. Tal vez no haya resuelto esta imposible y vieja contradicción. Pero es imposible salir indiferente, ni llenos de estímulos, de una reivindicación tan feliz del modo urbano de convivir.
[…]
Salvador Giner
+ artículo publicado en el pais
Edward Glaeser realiza un canto á cidade nun docto e á vez áxil tratado de urbanismo e urbanidade. Este canto á cidade como tal -o título é o do triunfo da cidade, non «das cidades» como reza o da versión castelá- insiste na importancia de potenciar a vida das súas xentes, non a da cidade mesma. «Axudemos aos pobres, non ás cidades pobres», reza unha das súas frecuentes expresións de lapidaria sinxeleza. O encanto deste docto e á vez áxil tratado de urbanismo é que tamén o é de urbanidade. Vinculado por unha banda coa actitude tradicional da esquerda -e contra as forzas do egoísmo que non queren para o seu barrio servizos molestos que é mester instalar nalgún lugar- mantense fascinado pola tendencia das xentes a facer a súa vida e montar o seu fogar como lles place e onde lles place. Talvez non resolvese esta imposible e vella contradición. Pero é imposible saír indiferente, nin cheos de estímulos, dunha reivindicación tan feliz do modo urbano de convivir.
[…]
Salvador Giner
+ artigo publicado en el pais
Edward Glaeser realizes a singing to the city in the learned one and simultaneously agile agreement of urbanism and urbanity. This singing to the city as such – the title is that of The victory of the city, not » of the cities » since it says that of the Castilian version – insists on the importance of promoting the life of his peoples, not that of the city itself. » Let’s help to the poor, not to the poor cities «, it says one of his frequent expressions of lapidary simplicity. The captivation of learned this one and simultaneously agile agreement of urbanism is that also it it is of urbanity. Linked on the one hand with the traditional attitude of the left side – and against the forces of the egoismo that do not want for his neighborhood troublesome services that it is necessary to install in any place – he is kept fascinated by the trend of the peoples to do his life and to mount his home as them place and where they place. Maybe it has not solved this impossible and old contradiction. But it is impossible to work out indifferent, not even abundances of stimuli, of a recovery so happy of an urban way of coexisting.
[…]
Salvador Giner
+ article is published in el pais
