IniciocapturasarquitectosUn arquitecto contra el Cine | Jorge GorostizaAn architect against the Cinema...

Un arquitecto contra el Cine | Jorge GorostizaAn architect against the Cinema | Jorge GorostizaUn arquitecto contra o Cine | Jorge Gorostiza

Oriol Bohigas
Oriol Bohigas

Anoche estuve cenando en casa de Dolly y Santiago Ríos, y él me contó que hace unas semanas estaba en su caótico estudio y, como al parecer sucede con frecuencia, se cayó al suelo una de sus numerosas y enormes cajas llenas de papeles, quedando a la vista unas viejas cartas de un amigo suyo, fallecido precisamente ese mismo día del 2014, y el recorte de un periódico de un artículo titulado: «Oriol Bohigas: Un arquitecto contra el Cine», como sabía que yo iba a ir a cenar, lo guardó para dármelo. Anoche me lo guardé en el bolsillo sin leerlo y esta mañana al verlo me di cuenta que el artículo lo había escrito yo hacía veinticuatro años.

Dejando aparte las casualidades, si es que existen, lo que aquí podría interesar es el artículo en cuestión, publicado en el Diario de Avisos el domingo 16 de junio de 1991, en el que comenté de una forma muy virulenta unas reflexiones de Bohigas relativas al cine y en particular al español. El arquitecto en sus memorias escribe sobre el Premio Príncipe (ahora Princesa) de Asturias de las Artes del año 1986 en el que era jurado y quería que se lo diesen a Francisco Javier Sáenz de Oiza, pero se lo otorgaron a Luis García Berlanga por lo que:

«si hubiera ganado un cineasta de la talla de Buñuel, o si en general el cine español fuera un fenómeno cultural de cierta envergadura, se habría podido justificar la eliminación de Oiza, que por lo menos representaba una actitud artística bastante más seria y, en España, con un nivel infinitamente superior al del supuesto arte del cine. Debo reconocer que no estoy muy convencido de los parámetros artísticos del cine -del «Séptimo Arte»- y mucho menos de los del cine español. Se diría que hasta ahora ha estado en manos de gente fracasada en otros campos artísticos, refugiados en un actividad que tiene tantas carencias como coartadas»

y después transcribe un comentario de Pilar Miró que también estaba en ese jurado:

«Eso de la arquitectura en vez de estar en el Premio de las Artes, ¿no se debería incluir en el de Investigación Científica y Técnica?»

y Bohigas se asombra:

«ya he dicho antes que eso del cine alimenta en España elevados niveles de incultura».

Como decía el mencionado Buñuel:

«ahora soy viejo y se ha apaciguado mi violencia»,

por lo que no voy a repetir mis vehementes opiniones de entonces en contra de lo que escribió Bohigas, sólo voy a copiar el final del artículo:

«Esta manera de pensar en la propia actividad como «el ombligo del mundo», es la que lleva a la atroz incultura que hoy [en 1991] padecemos».

Hoy, en 2015, no creo que ni el cine, ni la arquitectura, deban considerarse «artes» y además afortunadamente, porque cuando así ha sucedido, han producido películas y, aún peor, edificios execrables; pero esta es otra discusión más amplia y este blog no es el lugar ni ahora el momento para abordarla. Por cierto, gracias a Santiago por haber recuperado una parte de mi memoria y propiciar esta entrada al blog.

Jorge Gorostiza, arquitecto.
Autor del blog Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, mayo 2015

Oriol Bohigas
Oriol Bohigas

Last night I was supping on in Dolly’s house and Santiago Ríos, and it told me that a few weeks ago it was in his chaotic study and, since apparently it happens often, there fell to the soil one of his numerous and enormous boxes full of papers, staying at sight a few old letters of his, deceased friend precisely the same day of 2014, and the cut of a newspaper of a qualified article: «Oriol Bohigas: An architect against the Cinema», since it knew that I was going to be going to have dinner, he guarded it to give it to me. Last night I guarded it in the pocket without reading it and this morning on having seen it I realized that the article had written it I was doing twenty-four years.

Leaving apart the chances, if it is that they exist, what here might be interested is the article in question, published in the Diario de Avisos on Sunday, the 16th of June, 1991, in which I commented of a very virulent form on a few reflections of Bohigas relative to the cinema and especially to the Spanish. The architect in his memories writes on the Prize Prince (now Princess) of Asturias of the Arts of the year 1986 in the one that was sworn and wanted that it was given to Francisco Javier Sáenz de Oiza, but it was granted to Luis García Berlanga by what:

«if there had won a filmmaker of Buñuel’s height, or if in general the Spanish cinema was a cultural phenomenon of certain importance, one might have justified Oiza’s elimination, which at least was representing a more serious enough artistic attitude and, in Spain, with a level infinitely superior to that of the supposed art of the cinema. I must admit that I am not be very sure of the artistic parameters of the cinema – of the » Seventh Art » – and much less those of the Spanish cinema. It would be said that till now it has been in hands of failed people in other artistic, refugee fields in an actividad that takes so many lacks as alibis»

and later he transcribes Pilar Miró´s comment that also was in this juror:

«It of the architecture instead of being in the Prize of the Arts, should not it include in that of Scientific and Technical Investigation?»

and Bohigas astonishes:

«already I have said before that it on the cinema feeds in Spain raised levels of lack of refinement».

As was saying the mentioned one Buñuel:

«now I am old and my violence has calmed down»,

for what I am not going to repeat my vehement opinions of then in opposition to what he wrote Bohigas, only I am going to copy the end of the article:

«This way of thinking about the own activity as «the navel of the world», is the one that leads to the atrocious lack of refinement that today [in 1991] we suffer».

Today, in 2015, I do not believe neither that nor the cinema, nor the architecture, they should be considered to be «arts» and in addition lucky, because when like that it has happened, they have produced movies and, even worse, execrable buildings; but this one is another more wide discussion and this blog is neither the nor place now the moment to approach it. Certainly, thanks to Santiago for having recovered a part of my memory and propitiating this entry to the blog.

Jorge Gorostiza, arquitecto.
Author of the blog Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, may 2015

Oriol Bohigas
Oriol Bohigas

Onte á noite estiven a cear na casa de Dolly e Santiago Ríos, e el contoume que hai unhas semanas estaba no seu caótico estudo e, como ao parecer sucede con frecuencia, caeu ao chan unha das súas numerosas e enormes caixas cheas de papeis, quedando á vista unhas vellas cartas dun amigo seu, falecido precisamente ese mesmo día do 2014, e o recorte dun xornal dun artigo titulado: «Oriol Bohigas: Un arquitecto contra o Cine», como sabía que eu ía ir a cear, gardouno para darmo. Onte á noite gardeimo no peto sen lelo e esta mañá ao velo decateime que o artigo o escribira eu había vinte e catro anos.

Deixando á parte as casualidades, se é que existen, o que aquí podería interesar é o artigo en cuestión, publicado no Diario de Avisos o domingo 16 de xuño de 1991, no que comentei dunha forma moi virulenta unhas reflexións de Bohigas relativas ao cine e en particular ao español. O arquitecto nas súas memorias escribe sobre o Premio Príncipe (agora Princesa) de Asturias das Artes do ano 1986 no que era xurado e quería que llelo desen a Francisco Javier Sáenz de Oiza, pero llelo outorgaron a Luis García Berlanga polo que:

«se tivese gañado un cineasta do talle de Buñuel, ou se en xeral o cine español fose un fenómeno cultural de certa envergadura, teríase podido xustificar a eliminación de Oiza, que polo menos representaba unha actitude artística bastante máis seria e, en España, cun nivel infinitamente superior ao da suposta arte do cine. Debo recoñecer que non estou moi convencido dos parámetros artísticos do cine -da «Sétima Arte» – e moito menos dos do cine español. Diríase que ata agora estivo en mans de xente fracasada noutros campos artísticos, refuxiados nun actividade que ten tantas carencias como coartadas»

e despois transcribe un comentario de Pilar Miró que tamén estaba nese xurado:

«Iso da arquitectura en vez de estar no Premio das Artes, non se debería incluír no de Investigación Científica e Técnica?»

e Bohigas asómbrase:

«xa dixen antes que iso do cine alimenta en España elevados niveis de incultura».

Como dicía o mencionado Buñuel:

«agora son vello e tranquilizouse a miña violencia»,

polo que non vou repetir as miñas vehementes opinións de entón en contra do que escribiu Bohigas, só vou copiar o final do artigo:

«Este xeito de pensar na propia actividade como «o embigo do mundo», é a que leva á atroz incultura que hoxe [en 1991] padecemos».

Hoxe, en 2015, non creo que nin o cine, nin a arquitectura, deban considerarse «artes» e ademais afortunadamente, porque cando así sucedeu, produciron películas e, aínda peor, edificios execrables; pero esta é outra discusión máis ampla e este blog non é o lugar nin agora o momento para abordala. Por certo, grazas a Santiago por recuperar unha parte da miña memoria e propiciar esta entrada ao blog.

Jorge Gorostiza, arquitecto.
Autor do blogue Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, maio 2015

Jorge Gorostiza
Jorge Gorostizahttp://cinearquitecturaciudad.blogspot.com.es/
Doctor arquitecto por la UPM, 2015. He publicado bastantes libros y muchos artículos, he impartido conferencias, he sido comisario de exposiciones y jurado en muchísmos festivales. Si quieren saber más no duden en consultar mi blog ARQUITECTURA + CINE + CIUDAD. En este blog se irán recogiendo artículos y textos dispersos por la Web, así como otros publicados y libres de derechos, que traten sobre Cine, Arquitectura y Ciudad. Así quienes estén interesados por las relaciones entre la ficción y la realidad, podrán tener más argumentos para profundizar en esas relaciones. No es un blog en el que se vayan a hacer comentarios sobre las vivencias personales de su responsable, que además a nadie interesan. Por supuesto que está abierto a cualquiera que le gusten estos temas, sirviendo como foro de debate y como lugar donde todos podamos aprender con las ideas de los demás.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS