InicioartículosVestigios del futuro | Marcelo GardinettiVestixios do futuro | Marcelo GardinettiVestiges of...

[:es]Vestigios del futuro | Marcelo Gardinetti[:gl]Vestixios do futuro | Marcelo Gardinetti[:en]Vestiges of the future | Marcelo Gardinetti[:]

[:es]

Walking City ©Archigram
Walking City ©Archigram

Críticos de las propuestas del movimiento moderno e insatisfechos con el statu quo de la época, Archigram estableció durante una década imágenes de un interesante caudal reflexivo sobre las ciudades y su arquitectura.

El grupo nació en 1961 con la publicación de una revista producida de manera amateur por Peter Cook, David Greene y Mike Webb. El nombre conjuga las palabras Arquitectura y telegrama, declamando la idea de su mensaje. En 1962, para la edición del segundo número se suman Ron Herron, Dennis Crompton y Warren Chalk. La revista aumenta su tirada y son invitados a la exposición “Living City” en 1963. A partir de ese momento, el grupo es reconocido por la crítica arquitectónica como un colectivo de trabajo con el nombre de la revista.

Osaka 1 ©Archigram
Osaka 1 ©Archigram

Concordante con los planteamientos sociales, en plena euforia de la cultura pop, Archigram rechaza el legado histórico y arremete con excitación contra la rigidez estática de la arquitectura y la ciudad. Se asiste de los nuevos materiales y produce una indagación optimista sobre las posibilidades del futuro tecnológico, para superar las limitaciones formales de la arquitectura tradicional.

Sus dibujos conjugan collages, símbolos de comics y otros elementos expresivos que anticipan la revolución de la información. Producen un lenguaje de efectista mediante el uso de estructuras camufladas, módulos plegables, capsulas habitables, planos plegables y disposiciones telescópicas que someten a mecanismos eléctricos para generar los artilugios móviles imprescindibles. Su intención es conjugar las nuevas formas en lugares no convencionales, sobre el agua o en el espacio.

Plug in City. ©Archigram
Plug in City. ©Archigram

El grupo asume la lógica consumista y admite la arquitectura como un hecho intercambiable, que se produce de manera industrial y se descarta con el tiempo. En sus proyectos más difundidos, la concepción orgánica de la ciudad alcanza el punto más alto de su relato.

En Plug in city, Peter Cook trasmite una reflexión de sobre la obsolescencia de las ciudades y la necesidad de sustitución de sus partes. Compone una mega estructura basada en el principio de flexibilidad y variedad, que asume la sustitución como un hecho frecuente y necesario. Diferentes unidades cubren las necesidades de la población bajo un orden jerárquico establecido en acuerdo a los tiempos de envejecimiento: las infraestructuras pesadas en la parte inferior, las áreas comunitarias en la zona intermedia y las viviendas en la parte superior.

 Jardín Exposición, Commonwealth Institute ©Archigram
Jardín Exposición, Commonwealth Institute ©Archigram

Casi en paralelo, Ron Herron promueve Walking city. Una unidad móvil que contiene todo lo necesario para desplegar la vida ciudadana. Puede moverse sobre terrenos disímiles, incluso sobre los vestigios de una ciudad destruida por una posible guerra nuclear. Los módulos se reabastecen en estaciones de intercambio y se vinculan con otras unidades para intercambiar habitantes. El proyecto pretende abolir las fronteras; La ciudad nómada se traslada según los deseos de sus habitantes.

Instant City se desarrolla a partir de un proyecto de Jhoana Mayer de los años 50. Su objetivo era ampliar la red cultural urbana hacia las poblaciones periféricas, para romper la monotonía de los pueblos e igualar las posibilidades culturales que ofrecen las grandes ciudades. Para ello, se dispone de infraestructuras itinerantes compuestas por dispositivos audiovisuales y otros elementos para el ocio y la recreación, que son transportadas en dirigibles y soportadas por globos aerostáticos sobre los poblados.

Instant City ©Archigram
Instant City ©Archigram

Estos diseños son manifiestos que declaman una nueva visión del espacio urbano. La mayor parte de ellos eran técnicamente irrealizables, pero su objetivo estaba centrado en revelar una actitud reflexiva sobre cada tema.

Archigram fue un grupo de trabajo con inquietudes creativas atípicas. Agitadores culturales en momentos de rebeldía social, su investigación puso en crisis la mirada tradicional de la disciplina arquitectónica y cuestiono con vigor sus patrones estéticos.

Cada diseño es la excusa argumental para desarrollar una visión de la sociedad tan optimista como irreal. Un sortilegio de intensa utopía que propone una reflexión concluyente acerca del hábitat humano.

“Archigram fue, más allá de todo, inmensamente creativo. Cuando el grupo se formó por primera vez en 1964 se componía de seis hombres que variaban en el temperamento desde el lacónico a los ojos brillantes y en la edad y la experiencia de los constructores endurecidas de las escuelas de las autoridades locales y edificios públicos, a los arquitectos jóvenes que estaban en su primer empleo después de la escuela.”  

Peter Cook, London 2012 Excerpted from the foreword

Hornsey Housing Study ©Archigram
Hornsey Housing Study ©Archigram

Marcelo Gardinetti. Arquitecto
La Plata, Argentina. Junio 2017

 [:gl]

Walking City ©Archigram
Walking City ©Archigram

Críticos das propostas do movemento moderno e insatisfeitos co statu quo da época, Archigram estableceu durante unha década imaxes dun interesante caudal reflexivo sobre as cidades e a súa arquitectura.

O grupo naceu en 1961 coa publicación dunha revista producida de maneira amateur por Peter Cook, David Greene e Mike Webb. O nome conxuga as palabras Arquitectura e telegrama, declamando a idea da súa mensaxe. En 1962, para a edición do segundo número súmanse Ron Herron, Dennis Crompton e Warren Chalk. A revista aumenta a súa tirada e son convidados á exposición “Living City” en 1963. A partir dese momento, o grupo é recoñecido pola crítica arquitectónica como un colectivo de traballo co nome da revista.

Osaka 1 ©Archigram
Osaka 1 ©Archigram

Concordante coas formulacións sociais, en plena euforia da cultura pop, Archigram rexeita o legado histórico e arremete con excitación contra a rixidez estática da arquitectura e a cidade. Asístese dos novos materiais e produce unha indagación optimista sobre as posibilidades do futuro tecnolóxico, para superar as limitacións formais da arquitectura tradicional.

Os seus debuxos conxugan colaxes, símbolos de cómics e outros elementos expresivos que anticipan a revolución da información. Producen unha linguaxe de efectista mediante o uso de estruturas camufladas, módulos plegables, capsulas habitables, planos plegables e disposicións telescópicas que someten a mecanismos eléctricos para xerar os dispositivos móbiles imprescindibles. A súa intención é conxugar as novas formas en lugares non convencionais, sobre a auga ou no espazo.

Plug in City. ©Archigram
Plug in City. ©Archigram

O grupo asume a lóxica consumista e admite a arquitectura como un feito intercambiable, que se produce de maneira industrial e descártase co tempo. Nos seus proxectos máis difundidos, a concepción orgánica da cidade alcanza o punto máis alto do seu relato.

En Plug in city, Peter Cook transmite unha reflexión de sobre a obsolescencia das cidades e a necesidade de substitución dos seus partes. Compón unha mega estrutura baseada no principio de flexibilidade e variedade, que asume a substitución como un feito frecuente e necesario. Diferentes unidades cobren as necesidades da poboación baixo unha orde xerárquica establecida en acordo aos tempos de envellecemento: as infraestruturas pesadas na parte inferior, as áreas comunitarias na zona intermedia e as vivendas na parte superior.

 Jardín Exposición, Commonwealth Institute ©Archigram
Xardín Exposición, Commonwealth Institute ©Archigram

Case en paralelo, Ron Herron promove Walking city. Unha unidade móbil que contén todo o necesario para despregar a vida cidadá. Pode moverse sobre terreos disímiles, mesmo sobre os vestixios dunha cidade destruída por unha posible guerra nuclear. Os módulos se reabastecen en estacións de intercambio e vincúlanse con outras unidades para intercambiar habitantes. O proxecto pretende abolir as fronteiras; A cidade nómade trasládase segundo os desexos dos seus habitantes.

Instant City desenvólvese a partir dun proxecto de Jhoana Mayer dos anos 50. O seu obxectivo era ampliar a rede cultural urbana cara ás poboacións periféricas, para romper a monotonía dos pobos e igualar as posibilidades culturais que ofrecen as grandes cidades. Para iso, disponse de infraestruturas itinerantes compostas por dispositivos audiovisuais e outros elementos para o lecer e a recreación, que son transportadas en dirigibles e soportadas por globos aerostáticos sobre os poboados.

Instant City ©Archigram
Instant City ©Archigram

Estes deseños son manifestos que declaman unha nova visión do espazo urbano. A maior parte deles eran tecnicamente irrealizables, pero o seu obxectivo estaba centrado en revelar unha actitude reflexiva sobre cada tema.

Archigram foi un grupo de traballo con inquietudes creativas atípicas. Axitadores culturais en momentos de rebeldía social, a súa investigación puxo en crise a mirada tradicional da disciplina arquitectónica e cuestiono con vigor os seus patróns estéticos.

Cada deseño é a escusa argumental para desenvolver unha visión da sociedade tan optimista como irreal. Un sortilegio de intensa utopía que propón unha reflexión concluínte achega do hábitat humano.

“Archigram foi, máis aló de todo, inmensamente creativo. Cando o grupo formouse por primeira vez en 1964 compoñíase de seis homes que variaban no temperamento desde o lacónico aos ollos brillantes e na idade e a experiencia dos construtores endurecidas das escolas das autoridades locais e edificios públicos, aos arquitectos novos que estaban no seu primeiro emprego despois da escola.”  

Peter Cook, London 2012 Excerpted from the foreword

Hornsey Housing Study ©Archigram
Hornsey Housing Study ©Archigram

Marcelo Gardinetti. Arquitecto
La Plata, Argentina. Xuño 2017

 [:en]

Walking City ©Archigram
Walking City ©Archigram

Critics and unsatisfied of the offers of the modern movement with the statu quo of the epoch, Archigram established during a decade images of an interesting reflexive flow on the cities and his architecture.

Amateur was born the group in 1961 with the publication of a magazine produced of way for Peter Cook, David Greene and Mike Webb. The name brings together the words Architecture and telegram, reciting the idea of his message. In 1962, for the edition of the second number there add Ron Herron, Dennis Crompton y Warren Chalk. The magazine increases his issue and they are invited to the exhibition “Living City” in 1963. From this moment, the group is recognized by the architectural critique as a group of work by the name of the magazine.

Osaka 1 ©Archigram
Osaka 1 ©Archigram

Concordant with the social expositions, in full euphoria of the culture pop, Archigram rejects the historical legacy and rushes forth with excitation at the static inflexibility of the architecture and the city. It took hold of the new materials and it produces an optimistic investigation on the possibilities of the technological future, to overcome the formal limitations of the traditional architecture.

His drawings bring together collages, symbols of comics and other expressive elements that anticipate the revolution of the information. They produce a language of theatrically by means of the use of camouflaged structures, folding modules, inhabitable capsules, folding planes and telescopic dispositions that they submit to electrical mechanisms to generate the mobile indispensable useless devices. His intention is to bring together the new forms in not conventional places, on the water or in the space.

Plug in City. ©Archigram
Plug in City. ©Archigram

The group assumes the consumer logic and admits the architecture as an exchangeable fact, which takes place in an industrial way and discards with the time. In his more spread projects, the organic conception of the city reaches the highest point of his statement.

In Plug in city, Peter Cook trasmite a reflection of on the obsolescence of the cities and the need of substitution of his parts. It composes a gentle structure based on the beginning of flexibility and variety, which assumes the substitution as a frequent and necessary fact. Different units cover the needs of the population under a hierarchic order established in agreement to the times of aging: the infrastructures weighed in the low part, the community areas in the intermediate zone and the housings in the top part.

 Jardín Exposición, Commonwealth Institute ©Archigram
Garden Exhibition, Commonwealth Institute ©Archigram

Almost in parallel, Ron Herron promotes Walking city. A mobile unit that contains everything necessary to open the civil life. It can move on dissimilar areas, even on the vestiges of a city destroyed by a possible nuclear warfare. The modules are re-supplied on stations of exchange and link themselves with other units to exchange inhabitants. The project tries to abolish the borders; The nomadic city moves according to the desires of his inhabitants.

Instant City develops from Jhoana Mayer‘s project of the 50s. His aim was to extend the cultural urban network towards the peripheral populations, to break the monotony of the peoples and to equalize the cultural possibilities that offer the big cities. For it, he arranges of itinerant infrastructures composed by audio-visual devices and other elements for the leisure and the recreation, which they are transported in dirigibles and supported by hot air ballons on the settlements.

Instant City ©Archigram
Instant City ©Archigram

These designs are manifest that recite a new vision of the urban space. Most of them they were technically unrealizable, but his aim was centred in revealing a reflexive attitude on every topic.

Archigram was a workgroup with creative atypical worries. Cultural agitators in moments of social rebelliousness, his investigation put in crisis the traditional look of the architectural discipline and I question with vigor his aesthetic bosses.

Every design is the plot excuse to develop a vision of the company so optimistic as unreal. A sorcery of intense Utopia that proposes a conclusive reflection brings over of the human habitat.

“Archigram was, beyond everything, immensly creative. When the group was formed for the first time in 1964 it was consisting of six men who were changing in the temperament from the terse one to the brilliant eyes and in the age and the experience of the builders hardened of the schools of the local authorities and public buildings, to the young architects who were in his first employment after the school.”  

Peter Cook, London 2012 Excerpted from the foreword

Hornsey Housing Study ©Archigram
Hornsey Housing Study ©Archigram

Marcelo Gardinetti. Architect
La Plata, Argentina. Juny 2017

 [:]

Marcelo Gardinetti
Marcelo Gardinettihttps://marcelogardinetti.com/
No voy a hablar de la penumbra, mejor voy a ver si puedo despertar. Arquitecto, - Universidad Nacional de La Plata, La Plata, 1985 - Editor responsable en Tecnne 2012 a la fecha. - Columnista de arquitectura en revistas y sitios web. 2012 a la fecha - Director en estudio de arquitectura, 1985 a la fecha. - Consultor Senior en Proyectos institucionales. 1995 a la fecha - Docente, Universidad Nacional de La Plata, 1985-1990 y 2011-2014 - Coordinador Técnico en Universidad Nacional de Tres de Febrero, 2014 - 2019 - Director en Arquitectura Escolar, Provincia de Buenos Aires, 1991-1996 y 2001-2010 - Representante Técnico, convenio UBA - FETINGRA, años 2020 a la fecha
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS