[:es]
Reforma de un edificio entre medianeras, de 5 viviendas. un edificio bastante anónimo y discreto, el valor del cual radica radica en el sentido de continuidad de una época. La reforma parte de una estrategia de aprovechamiento y transformación, actuando con la identidad del edificio de manera a la vez continuista y disruptiva, con una actitud respetuosa y a la vez lúdica.

Vallirana 47 es un edificio entre medianeras, construido en 1923, bastante anónimo y discreto. Su valor no radica en ninguna singularidad, sino en el sentido de continuidad de una época. Tenía una distribución convencional de pasillo y estancias pequeñas, poco alterada, e interiores con pavimentos de mosaico hidráulico, molduras de escayola en algunos techos, puertas y ventanas altas y estrechas de madera pintada, persianas de librillo, etc… en algunas de las viviendas aún había elementos originales que hoy en día cuestan de encontrar.
Estimulados por la idea de intervención de pontejos (conservación y preservación), dimos un paso más allá en las estrategias de aprovechamiento y transformación de preexistencias ensayadas en obras anteriores, llevando la actuación a un nivel de hibridación entre lo nuevo y lo viejo al que no habíamos llegado nunca antes. Actuamos con la identidad del edificio de manera a la vez continuista y disruptiva, con una actitud respetuosa y a la vez lúdica.
El nuevo orden espacial se superpone de forma expresiva al existente, mediante la fricción y el desplazamiento. pavimentos y techos contienen el orden y jerarquía de espacios original, mientras que los tabiques concentran al mismo tiempo parte de esta memoria y también lo transformado.
Las nuevas aportaciones materiales se hibridan con lo preexistente en el detalle y el ornamento. Se reciclaron muchos materiales y elementos del propio edificio, que le mantienen la continuidad ambiental. Y todo lo que se añadió de nuevo enlaza con esta continuidad desde los aspectos más táctiles a los más abstractos: azulejos esmaltados, aplicación de patrones gráficos extraídos de rejas del edificio, papeles de pared, etc… En esta aproximación sensorial se incorporó también la estratificación de calidades que caracteriza los edificios de viviendas de aquella época, concretamente en el detalle de algunos revestimientos y elementos.
En definitiva, construimos una densidad de capas de percepción e información en los interiores, que aporta complejidad y vibración. Vibración con significado para quien quiera interpretarlo, que a la vez genera un confort visual deliberadamente alejado de las superficies lisas y anónimas, para que los futuros inquilinos se sientan como en casa desde el primer día.
Obra: Vallirana 47
Emplazamiento: Carrer Vallirana 47, Barcelona
Superficie: 490 m2
Proyecto: 2017
Obra: 2017-2018
Arquitectos proyecto: vora (Pere Buil, Toni Riba)
Colaboradores: Alex Etxeberria, Quim Olea, Lorenz Kraut, Pol Bosch, Veronika Halo
Proyecto estructura: Eskubi-Turró Arquitectes
Proyecto instalaciones: Quadrifoli
Mediciones y presupuestos: Gerard Codina
Arquitectos obra: vora (Pere Buil)
Gestión integral: Gerard Codina
Constructor: Metric Integra
Promotor: Pontejos. Conservación y preservación
Fotografía: Adrià Goula
+ vora.cat
Premios
Premios FAD 2019/ España y Portugal. Proyecto seleccionado.
Premios the plan 2019/ internacional. Proyecto seleccionado.
Premios Catalunya Construcción 2019/Cataluña. Proyecto seleccionado.
Premios dezeen 2019/ Internacional. Proyecto seleccionado interior apartamento.
Premios arquitectura PLUS 2019/ España. Finalista interior residencial.[:gl]
Reforma dun edificio entre medianeiras, de 5 vivendas. un edificio bastante anónimo e discreto, o valor do cal radica radica no sentido de continuidade dunha época. A reforma parte dunha estratexia de aproveitamento e transformación, actuando coa identidade do edificio de maneira á vez continuista e disruptiva, cunha actitude respectuosa e á vez lúdica.

Vallirana 47 é un edificio entre medianeiras, construído en 1923, bastante anónimo e discreto. O seu valor non radica en ningunha singularidade, senón no sentido de continuidade dunha época. Tiña unha distribución convencional de corredor e estancias pequenas, pouco alterada, e interiores con pavimentos de mosaico hidráulico, molduras de escaiola nalgúns teitos, portas e xanelas altas e estreitas de madeira pintada, persianas de librillo, etc… nalgunhas das vivendas aínda había elementos orixinais que hoxe en día custan de atopar.
Estimulados pola idea de intervención de pontejos (conservación e preservación), demos un paso máis aló nas estratexias de aproveitamento e transformación de preexistencias ensaiadas en obras anteriores, levando a actuación a un nivel de hibridación entre o novo e o vello ao que non chegaramos nunca antes. Actuamos coa identidade do edificio de maneira á vez continuista e disruptiva, cunha actitude respectuosa e á vez lúdica.
A nova orde espacial superponse de forma expresiva ao existente, mediante a fricción e o desprazamento. pavimentos e teitos conteñen a orde e xerarquía de espazos orixinal, mentres que os tabiques concentran ao mesmo tempo parte desta memoria e tamén o transformado.
As novas achegas materiais se hibridan co preexistente no detalle e o ornamento. Recicláronse moitos materiais e elementos do propio edificio, que lle manteñen a continuidade ambiental. E todo o que se engadiu de novo enlaza con esta continuidade desde os aspectos máis táctiles aos máis abstractos: azulexos esmaltados, aplicación de patróns gráficos extraídos de reixas do edificio, papeis de parede, etc… Nesta aproximación sensorial incorporouse tamén a estratificación de calidades que caracteriza os edificios de vivendas daquela época, concretamente no detalle dalgúns revestimentos e elementos.
En definitiva, construímos unha densidade de capas de percepción e información nos interiores, que achega complexidade e vibración. Vibración con significado para quen queira interpretalo, que á vez xera un confort visual deliberadamente afastado das superficies lisas e anónimas, para que os futuros inquilinos sentan como na casa desde o primeiro día.
Obra: Vallirana 47
Emprazamento: Carrer Vallirana 47, Barcelona
Superficie: 490 m2
Proxecto: 2017
Obra: 2017-2018
Arquitectos proxecto: vora (Pere Buil, Toni Riba)
Colaboradores: Alex Etxeberria, Quim Olea, Lorenz Kraut, Pol Bosch, Veronika Halo
Proxecto estructura: Eskubi-Turró Arquitectes
Proxecto instalacións: Quadrifoli
Medicións e presupostos: Gerard Codina
Arquitectos obra: vora (Pere Buil)
Xestión integral: Gerard Codina
Construtor: Metric Integra
Promotor: Pontejos. Conservación e preservación
Fotografía: Adrià Goula
+ vora.cat
Premios
Premios FAD 2019/ España e Portugal. Proxecto seleccionado.
Premios the plan 2019/ internacional. Proxecto seleccionado.
Premios Catalunya Construción 2019/Cataluña. Proxecto seleccionado.
Premios dezeen 2019/ Internacional. Proxecto seleccionado interior apartamento.
Premios arquitectura PLUS 2019/ España. Finalista interior residencial.[:en]
The refurbishment of vallirana 47 is based on the idea of hybridization. we worked in a way that is both continuous and disruptive. The interiors contain a density of layers of perception and information, which provides meaningful complexity and vibration.

Vallirana 47 is a quite anonymous and discreet building. its value doesn´t lie within any singular identity, but in the sense of continuity of an epoch. the work consists of the refurbishment of 5 of the 6 dwellings in the building, and the common spaces.
Aroused by the idea of intervention of the client “pontejos (conservation and preservation)”, we brought the project to a high level of hybridization between the new and the old, to which we had never arrived before. We worked with the identity of the building in a way that is both continuous and disruptive, with a respectful and at the same time playful attitude.
The new spatial arrangement is superimposed to the existing one in an expressive way, through friction and displacement. Pavements and ceilings incorporate the order and hierarchy of the original spaces, while the partitions collect, at the same time, part of this memory and its transformation.
The new material additions hybridize with the pre-existing in its detailing and ornament. many materials and elements of the building were reused, which maintain its atmospheric continuity. Everything that was added, links with this continuity from the most tactile aspects to the most abstract ones: glazed tiles, application of graphic patterns extracted from the building’s grids, wall papers, etc … In this sensory approach, it was also incorporated the stratification of qualities that characterized the residential buildings of that time, specifically in the detail of some coatings and elements.
Finally, we built a density of layers of perception and information in the interiors, which provides complexity and vibration. meaningful vibration for those who want to interpret it, which at the same time generates visual comfort, deliberately away from the smooth and anonymous surfaces, so the future tenants will feel at home from the first day.
Work: Vallirana 47
Location: Carrer Vallirana 47, Barcelona
Surface area: 490 m2
Project: 2017
Construction: 2017-2018
Project Architect: vora (Pere Buil, Toni Riba)
Project team: Alex Etxeberria, Quim Olea, Lorenz Kraut, Pol Bosch, Veronika Halo
Structure: Eskubi-Turró Arquitectes
Services: Quadrifoli
Budget control: Gerard Codina
Building coordination architect: vora (Pere Buil)
Building management: Gerard Codina
Contractor: Metric Integra
Promoter: Pontejos. Conservación y preservación
Photography: Adrià Goula
+ vora.cat
AwardS
Selection FAD Awards 2019
Selection The Plan Awards 2019
Selection Catalunya Construcció Award 2019
Longlist dezeen Awards 2019
Finalist arquitectura Plus Awards 2019[:]































