Lynch e Wright | Jorge Gorostiza

David Lynch
David Lynch

Non lin o libro The Architecture of David Lynch, escrito por Richard Martin o ano pasado, pero o outro día encontrei unha entrevista que lle fixo Kathrin Spohr a Lynch en 1997, nela preguntoulle sobre a súa casa, unha das moitas que creou o arquitecto Lloyd Wright, e non o seu pai Frank Lloyd Wright, como se escribiu erroneamente en varias ocasións, Lynch respondía:

«Certo. Lloyd Wright deseñou a casa onde vivo, a Beverly Johnson House, nos sesenta. O fillo de Lloyd Wright, Eric Wright, supervisou a construción encargado polo seu pai. Vinte e cinco anos despois, Eric deseñou unha piscina e unha caseta de baño no inmoble co espírito da obra do seu pai».

Por certo, Beverly Johnson foi a primeira afroamericana que apareceu na portada de Vogue e debe ter bo gusto arquitectónico se lle encargou a súa casa a Wright.

Spohr pregúntalle logo a Lynch se cre que a súa casa o influíu no seu traballo e este respóndelle:

«Wright é un grande arquitecto. A casa ten un ambiente como o da arquitectura xaponesa, pero tamén da modernidade americana, un pouco de ambas as dúas. O espazo é só agradable, dáme unha boa sensación. Isto afecta a toda a miña vida por vivir no seu interior. E entón ás veces vexo cousas, formas ou algo que pode estar dentro dela e iso me inspira para o mobiliario ou as películas».

A entrevistadora ségueo preguntando sobre a casa e se é a «casa dos seus sonos» ao que o cineasta responde:

«É un belo lugar. A arquitectura é algo no que sempre penso. O deseño inflúe na miña vida, necesito lugares agradables. A miúdo a miña mente deriva nesa dirección pero non son arquitecto. Aínda que realmente aprecio aos grandes arquitectos e un gran deseño pode facer unha persoa diferente».

O cineasta aínda cre que a arquitectura pode axudar ás persoas, algo no que desgraciadamente xa non confían moitos arquitectos.

A entrevista continúa e Spohr pregúntalle polos arquitectos que máis admira:

«Todos os alumnos da Bauhaus e Pierre Chareau, el fixo a Mansión do Vidro en París. Ludwig Mies Van der Rohe e a familia Wright, Rudolph Michael Schindler e Richard Neutra. Gústanme as cousas mínimas belamente deseñadas».

Un gusto ecléctico e unha selección, agás Chareau, de arquitectos moi coñecidos pola súa difusión nos medios estadounidenses.

Jorge Gorostiza, arquitecto.
Autor do blogue Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, xullo 2015

Jorge Gorostiza

Doctor arquitecto, proyecta y construye edificios y desarrolla trabajos de urbanismo. Desde 1990, publica numerosos artículos sobre cine y arquitectura en medios de su localidad, revistas como Nosferatu, Nickleodeon, Academia, Lateral, Cahiers du Cinema… y en varios volúmenes colectivos. Entre el 2000 y el 2005 dirige la Filmoteca Canaria. Imparte conferencias sobre arquitectura y cine en instituciones como el CAAM en Gran Canaria, la UIMP, el CENDEAC en Murcia, INCUNA en Gijón, Fundación Telefónica, la ETS de Arquitectura y el CCCB de Barcelona, las ETS de Arquitectura de La Coruña, Sevilla, Valencia y SEU madrileña, La Ciudad de la Luz en Alicante, la UNED en Pamplona, en varios colegios de arquitectos, así como en las universidades del País Vasco, Gerona, Valladolid, Málaga, Granada, SEK en Segovia y CEES de Madrid. Jurado en varios festivales cinematográficos, como los de Alcalá de Henares (2001), San Sebastián (2002), Sitges (2003), Las Palmas (2005) y Documentamadrid (2005), y comisario de las exposiciones Constructores de quimeras. (Centro Conde Duque, Madrid, 1999) y La arquitectura de los sueños (Capilla del Oidor, Alcalá de Henares, 2001).

He publicado bastantes libros y muchos artículos, he impartido conferencias, he sido comisario de exposiciones y jurado en muchísmos festivales. Si quieren saber más no duden en consultar mi blog ARQUITECTURA + CINE + CIUDAD.

follow me

Arquivado en: arquitectos, arte, capturas, cine, Jorge Gorostiza

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,