No he leído el libro The Architecture of David Lynch, escrito por Richard Martin el año pasado, pero el otro día encontré una entrevista que le hizo Kathrin Spohr a Lynch en 1997, en ella le preguntó sobre su casa, una de las muchas que creó el arquitecto Lloyd Wright, y no su padre Frank Lloyd Wright, como se ha escrito erróneamente en varias ocasiones, Lynch respondía:
«Cierto. Lloyd Wright diseñó la casa donde vivo, la Beverly Johnson House, en los sesenta. El hijo de Lloyd Wright, Eric Wright, supervisó la construcción encargado por su padre. Veinticinco años después, Eric diseñó una piscina y una caseta de baño en el inmueble con el espíritu de la obra de su padre».
Por cierto, Beverly Johnson fue la primera afroamericana que apareció en la portada de Vogue y debe tener buen gusto arquitectónico si le encargó su casa a Wright.
Spohr le pregunta luego a Lynch si cree que su casa le ha influido en su trabajo y éste le responde:
«Wright es un gran arquitecto. La casa tiene un ambiente como el de la arquitectura japonesa, pero también de la modernidad americana, un poco de ambas. El espacio es sólo agradable, me da una buena sensación. Esto afecta a toda mi vida por vivir en su interior. Y entonces a veces veo cosas, formas o algo que puede estar dentro de ella y eso me inspira para el mobiliario o las películas».
La entrevistadora le sigue preguntando sobre la casa y si es la «casa de sus sueños» a lo que el cineasta responde:
«Es un bello lugar. La arquitectura es algo en lo que siempre pienso. El diseño influye en mi vida, necesito lugares agradables. A menudo mi mente deriva en esa dirección pero no soy arquitecto. Aunque realmente aprecio a los grandes arquitectos y un gran diseño puede hacer a una persona diferente».
El cineasta todavía cree que la arquitectura puede ayudar a las personas, algo en lo que desgraciadamente ya no confían muchos arquitectos.
La entrevista continúa y Spohr le pregunta por los arquitectos que más admira:
«Todos los alumnos de la Bauhaus y Pierre Chareau, él hizo la Mansión del Vidrio en París. Ludwig Mies Van der Rohe y la familia Wright, Rudolph Michael Schindler y Richard Neutra. Me gustan las cosas mínimas bellamente diseñadas».
Un gusto ecléctico y una selección, excepto Chareau, de arquitectos muy conocidos por su difusión en los medios estadounidenses.
Jorge Gorostiza, arquitecto.
Autor del blog Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, julio 2015
I have not read the book The Architecture of David Lynch, written by Richard Martin last year, but another day I found an interview that Kathrin Spohr did to Lynch in 1997, in her he asked him on his house, one of many that there created the architect Lloyd Wright, and not his father Frank Lloyd Wright, since he has written himself erroneously in several ocasions, Lynch was answering:
«Certain. Lloyd Wright designed the house where I live, Beverly Johnson House, in the sixties. The son of Lloyd Wright, Eric Wright, supervised the construction entrusted by his father. Twenty-five years later, Eric designed a swimming pool and a shed of bath in the building with the spirit of the work of his father».
Certainly, Beverly Johnson was the first Afro-American one that appeared in Vogue’s front page and it must been glad if he entrusted him his house to Wright.
Spohr asks him then Lynch if he thinks that his house him has influenced his work and this one answers him:
«Wright is a great architect. The house takes an environment as that of the Japanese architecture, but also of the American modernity, a bit of both. The space is only agreeable, gives me a good sensation. This concerns all my life for living in his interior. And then sometimes I see things, forms or something that can be inside her and it to inspire me for the furniture or the movies».
The interviewer continues asking him on the house and if it is the «dreams house» to what the filmmaker answers:
«It is a beautiful place. The architecture is something about what always I think. The design influences my life, I need agreeable places. Often my mind derives in this direction but I am not an architect. Though really I estimate the big architects and a great design can do a different person».
The filmmaker still thinks that the architecture can help the persons, something in what unfortunately already many architects do not trust.
The interview continues and Spohr asks him about the architects that more it admires:
«All the pupils of the Bauhaus and Pierre Chareau, he did the Mansion of the Glass in Paris. Ludwig Mies Van der Rohe and the family Wright, Rudolph Michael Schindler and Richard Neutra. I like the minimal beautiful designed things».
An eclectic taste and a selection, except Chareau, of architects very known by his diffusion in the American means.
Jorge Gorostiza, architect.
Autor del blog Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, july 2015
Non lin o libro The Architecture of David Lynch, escrito por Richard Martin o ano pasado, pero o outro día encontrei unha entrevista que lle fixo Kathrin Spohr a Lynch en 1997, nela preguntoulle sobre a súa casa, unha das moitas que creou o arquitecto Lloyd Wright, e non o seu pai Frank Lloyd Wright, como se escribiu erroneamente en varias ocasións, Lynch respondía:
«Certo. Lloyd Wright deseñou a casa onde vivo, a Beverly Johnson House, nos sesenta. O fillo de Lloyd Wright, Eric Wright, supervisou a construción encargado polo seu pai. Vinte e cinco anos despois, Eric deseñou unha piscina e unha caseta de baño no inmoble co espírito da obra do seu pai».
Por certo, Beverly Johnson foi a primeira afroamericana que apareceu na portada de Vogue e debe ter bo gusto arquitectónico se lle encargou a súa casa a Wright.
Spohr pregúntalle logo a Lynch se cre que a súa casa o influíu no seu traballo e este respóndelle:
«Wright é un grande arquitecto. A casa ten un ambiente como o da arquitectura xaponesa, pero tamén da modernidade americana, un pouco de ambas as dúas. O espazo é só agradable, dáme unha boa sensación. Isto afecta a toda a miña vida por vivir no seu interior. E entón ás veces vexo cousas, formas ou algo que pode estar dentro dela e iso me inspira para o mobiliario ou as películas».
A entrevistadora ségueo preguntando sobre a casa e se é a «casa dos seus sonos» ao que o cineasta responde:
«É un belo lugar. A arquitectura é algo no que sempre penso. O deseño inflúe na miña vida, necesito lugares agradables. A miúdo a miña mente deriva nesa dirección pero non son arquitecto. Aínda que realmente aprecio aos grandes arquitectos e un gran deseño pode facer unha persoa diferente».
O cineasta aínda cre que a arquitectura pode axudar ás persoas, algo no que desgraciadamente xa non confían moitos arquitectos.
A entrevista continúa e Spohr pregúntalle polos arquitectos que máis admira:
«Todos os alumnos da Bauhaus e Pierre Chareau, el fixo a Mansión do Vidro en París. Ludwig Mies Van der Rohe e a familia Wright, Rudolph Michael Schindler e Richard Neutra. Gústanme as cousas mínimas belamente deseñadas».
Un gusto ecléctico e unha selección, agás Chareau, de arquitectos moi coñecidos pola súa difusión nos medios estadounidenses.
Jorge Gorostiza, arquitecto.
Autor do blogue Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, xullo 2015





