O movemento continuo | Sergio de Miguel


Paul Scheerbart, Perpetuum mobile (1910)

A procura do mito do movemento continuo, representada con insistencia a través do secular deseño da máquina do “móbil perpetuo”, a máquina que puidese realizar traballo de forma ininterrompida (perpetuum mobile) sen necesidade de achegue enerxético do exterior, resulta tan feliz como conmovedora.

Numerosos artefactos foron propostos ao longo da historia. Todos eles realmente enxeñosos. Libres e descarados, non renuncian ao seu carácter hipotético aínda que a experiencia da primeira lei da termodinámica, a da conservación da enerxía, e a segunda lei da termodinámica, aquela de a irreversibilidad e o incremento constante da entropía, anúleos por defecto.

Pero o espírito humano aliméntase da utopía.

Non en balde, o curioso aparello do debuxo non foi concibido por un científico, senón por un poeta. Por un eficiente promotor de novos horizontes fantásticos. Elocuente e sedutor, foi capaz de pellizcar as conciencias e protagonizar intelectualmente o comezo latente da revolución moderna.

O seu autor foi Paul Scheerbart, o ideólogo do expresionismo alemán que en 1914 escribise A arquitectura de cristal. Bruno Taut e os seus contemporáneos, entre os que destacaron Gropius e Mies Van der Rohe, viron no seu verbo moito máis que un soño. Viron un camiño. Unha oportunidade.

Do mesmo xeito que o “móbil perpetuo” a “arquitectura de cristal”, no seu literalidad, resulta físicamente imposible. Pero a súa carga propositiva é ademais de fértil moi esclarecedora. O espiritual e fascinante expresionismo alemán apenas sobreviviu á primeira guerra mundial, pero os seus protagonistas souberon reconducirse con habilidade e intelixencia a través da “nova objetividad” e, dese modo, plantaron unha das máis fructíferas sementes do futuro da arquitectura.

Luminosas arquitecturas de “cristal” poboan o planeta.

É obvio que a máquina do movemento continuo non se pode fabricar pero é hora de darse conta de que, en realidade, tal cuestión resulta irrelevante. O que importa é que a nosa natureza humana, a súa virtuosa capacidade de crear, permítenos soñar no imposible para inventar o real.

A brillantez move o mundo.

Sergio de Miguel, arquitecto
Madrid, xuño 2010

veredes
veredes Administrator

Búsqueda para satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.

follow me

Arquivado en: faro, Sergio de Miguel

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,