Catalizador Belvís | ARKB-Arrokabe arquitectos

Belvis_ARKB_02_ext02

O encargo centrábase na rehabilitación dun antigo secadero que formaba parte dunha curtiduría, situada nos terreos do actual parque de Belvís. Tratábase de resolver un equipamento cultural cun programa moi aberto; a intervención buscaba poñer en valor unha edificación catalogada dispoñendo de espazos multifuncionais para exposicións, reunións, salas de concertos, proxeccións, etc. Así mesmo os aseos debían servir ao parque.

A intervención no parque de Belvís incorporara os vestixios de diversas edificacións e dos muros que delimitaban hortos, camiños, regachos, etc. como elementos estructuradores do mesmo. Nos planos históricos compróbase que orixinalmente a edificación e a parcela situada ao norte desta formaban unha unidade “illada” e que a cota do terreo nesta fachada (norte) mantiña a cara exterior do muro en planta baixa ao descuberto.

Do edificio orixinal quedaban os muros de mampostería protexidos por unha cuberta provisional, a unha auga, de placas de fibrocemento ondulado. Modificouse o terreo adxacente á fachada norte con obxecto de resolver as circulacións necesarias. O peche de mampostería que continuaba a fachada sur fora derruido parcialmente e tamén o remate da fachada norte; ambos foran estabilizados e coroados con mampostería granítica. No límite oeste desaparecera o cerramento orixinal, e no seu lugar construíran un tabique de fábrica de ladrillo. Os grandes ocos da fachada norte, característicos deste tipo de edificacións por estratexias de ventilación, tamén estaban tapiados.

A proposta recupera o volume da cuberta orixinal, a dúas augas, apoiándose nas trazas que marcaban as lajas que resolvían o encontro da mesma co muro testero. Non se chega a reconstruír o volume completo, salientando así o carácter de peza inacabada aberta ao parque. Para as cotas de piso adóptanse como válidas as que marcan os accesos orixinais e as pegadas de apoio da estrutura de piso.

Recupérase, en parte, a topografía orixinal na fachada norte con obxecto de facilitar, agora, a accesibilidade e a habitabilidade do edificio. Os ocos tapiados desta fachada son ocupados, no novo proxecto, por unhas caixas de madeira que se proxectan cara ao exterior. A estas accédese desde unha plataforma que se instala como un miradoiro dentro do parque. Esta disposición permite unha permeabilidade que establece unha relación directa do edificio co exterior e suxire diversas posibilidades de uso.

No límite oeste refúgase a opción de reconstruír ou completar a fábrica granítica. Un cerramento de madeira e vidro acolle a escaleira, un gran oco acristalado en planta alta e o acceso de planta baixa. Estes elementos organízanse en distintos planos mantendo a sensación de construción inacabada e salientando a súa permeabilidade e direccionalidad.

No interior, os distintos tipos de madeira, xunto cos paneis absorbentes dos teitos e os de labras orientadas das caixas preséntanse baixo unha orde que responde as súas dimensións e ao carácter seriado da edificación.

A disposición da escaleira na planta, pechada á altura do primeiro tramo, e a solución do forxado intermedio que resolve o illamento térmico e acústico, facilitan a posibilidade dun funcionamento independente de ambas as plantas.

Toda a estrutura horizontal soluciónase con pezas de madeira apoiadas sobre os muros existentes que, na fachada norte, se arriostran mediante elementos metálicos. Tanto no piso como en cuberta búscase que unha soa orde estrutural modulado resolva toda a superficie. Para a cuberta optouse por unha estrutura a par-fileira que descansa sobre estribos de madeira atirantados con elementos metálicos. Para o piso proxectouse unha estrutura mixta de madeira e formigón, de forma que conseguimos unha rixidez suficiente tendo en conta que a sobrecarga se corresponde cun edificio de pública concorrencia. Así mesmo, en ambos os casos, optouse por colocar unha placa de labras de madeira e morteiro enrasada coa cara inferior das escuadrías illando con la de roca no espazo entre este cielorraso e o taboleiro da cara superior. Con esta solución, ademais de resolver o illamento térmico e acústico, resolvemos os niveis de protección esixidos fronte ao lume.

Obra: Rehabilitación do Antigo Secadoiro de Peles para Catalizador Cultural
Emprazamento: Parque de Belvís. Cidade Histórica de Santiago de Compostela. España
Fin de obra: 10/12/2015
Autores: ARROKABE Arquitectos SLP (Óscar Andrés Quintela e Iván Andrés Quintela)
Colaborador: INOUS enxeñería global (Instalacións)
Promotor: Concello de Santiago de Compostela
Empresa Constructora: CPS Obras e Infraestructuras do Atlántico SL
Arquitectos Técnicos: Francisco Fernández Novas, Bernardo Diéguez Morán
Presuposto de execución material: Edificación rehabilitada: 160.000 € – Plataforma exterior: 21.000 €
Coste/m2: Rehabilitación edificacións: 573 €/m2 – Patio – Xardín: 538 €/m2
Superficie: Rehabilitación edificacións: 279 m2 – Patio – Xardín: 39 m2
Fotografías: ARROKABE Arquitectos SLP | Luis Díaz Díaz
+ arrokabe.com

veredes
veredes Administrator

Búsqueda para satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.

follow me

Arquivado en: arquitectura, equipamento cultural, equipamiento dotacional, equipamiento terciario, intervención urbana, obras, rehabilitación

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,