InicioeventosErnesto Neto: el cuerpo que me llevaErnesto Neto: o corpo que me...

Ernesto Neto: el cuerpo que me llevaErnesto Neto: o corpo que me levaErnesto Neto: the body that takes me

Desde el pasado 14 de febrero se puede visitar la retrospectiva sobre Ernesto Neto, uno de los escultores más sobresalientes de Brasil, que se desarrolla en un total de nueve salas del Guggenheim de Bilbao.

El cuerpo que cae, 2006

Durante este recorrido por la trayectoria del artista, que comienza el en atrio del museo con la pieza El cuerpo que cae y finaliza en sala 208, con la pieza La vida es un cuerpo del que formamos parte, el visitante experimenta e interactúa sensorialmente con el universo que recreado por Ernesto Neto que induce e introduce al espectador en diversas experiencias.

La muestra recoge los temas más representativos del artista, el pensamiento, el cuerpo, la interacción con la naturaleza y la cultura popular brasileña.

El artista «construye» las piezas, pero éstas por si mismas adquieren un estatus de lugar, tienen una personalidad, un espíritu, un carácter, en definitiva poseen Genius Loci. Estas piezas o lugares son espacios para la relación no sólo del propio visitante con el objeto, si no entre los propios visitantes. Son espacios para sentarse a reflexionar, en palabras del autor «quiero que las personas piensen con otras partes del cuerpo, con el corazón, con la inteligencia«.

«Mi trabajo quiere crear una conexión continua entre el cuerpo y el paisaje. Nosotros mismos en nuestro interior somos un bosque compuesto por tres billones de células, que a su vez conviven con bacterias necesarias para que nuestro organismo funcione.»

Preservar, cualificar y ampliar ese carácter es el objetivo último en la obra artística que se sale del territorio interior y que se enfrenta a la naturaleza y el paisaje exterior.

Es por tanto un viaje por el laberinto sensorial de uno de los artistas más comprometido con sus raíces que invita a reflexionar al espectador.

Copulonia (2013), Labioides (Lipzoids, 2013) y Reunión de ovoides (The Ovaloid’s Meeting, 1998).

Ernesto Neto es uno de los artistas más destacados de Brasil. Sus sugerentes esculturas son como hábitats. Al adentrarnos en ellas, nos sumergimos en un mundo sensorial. Desde que en 1995 comenzara a exhibir sus esculturas en el circuito artístico internacional, su arte ha formado parte de las principales exposiciones en galerías y museos de todo el mundo.

Ernesto Neto: el cuerpo que me lleva
14 de febrero -18 de mayo 2014
GUGGENHEIM BILBAO

+ info

From the last February 14 it is possible to visit the retrospective on Ernesto Neto, one of the most excellent sculptors of Brazil, which develops in a total of nine rooms of the Guggenheim of Bilbao.

The body that falls down, 2006

During this tour for the path of the artist, who begins in porch of the museum with the piece The body that falls down and finishes in room 208, with the piece The life is a body of which we form a part, the visitor experiments and interacts sensorialmente with the universe that recreated by Ernesto Neto who induces and introduces the spectator in diverse experiences.

The sample gathers the most representative topics of the artist, the thought, the body, the interaction with the nature and the popular Brazilian culture.

The artist «constructs» the pieces, but these for if same they acquire a status of place, they have a personality, a spirit, a character, definitively they possess Genius Loci. These pieces or places are spaces for the relation not only of the own visitor with the object, if not between the own visitors. They are spaces to sit down to thinking, in words of the author «I want that the persons think with other parts of the body, with the heart, with the intelligence».

«My work wants to create a constant connection between the body and the landscape. We themselves in our interior are a forest composed by three trillions of cells, which in turn coexist with necessary bacteria in order that our organism works.»

To preserve, to qualify and to extend this character is the last aim in the artistic work that leaves of the interior territory and that faces the nature and the exterior landscape.

It is therefore a trip for the sensory labyrinth of one of the artists more compromised with his roots that it invites to think over to the spectator.

Copulonia (2013), Lipzoids (2013) and The Ovaloid’s Meeting (1998).

Ernesto Neto is one of the artists most distinguished from Brazil. His suggestive sculptures are like habitats. On having entered them, we submerge in a sensory world. Since in 1995 it began to exhibit his sculptures in the artistic international circuit, his art has formed a part of the principal exhibitions in galleries and museums of the whole world.

Ernesto Neto: The body that takes me

On February 14 on May-18, 2014

GUGGENHEIM BILBAO

+ info

Dende o pasado 14 de febreiro pódese visitar a retrospectiva sobre Ernesto Neto, un dos escultores máis sobresaíntes de Brasil, que se desenvolve nun total de nove salas do Guggenheim de Bilbao.

O corpo que cae, 2006

Durante este percorrido pola traxectoria do artista, que comeza o en adro do museo coa peza O corpo que cae e finaliza en sala 208, coa peza A vida é un corpo do que formamos parte, o visitante experimenta e interactuar sensorialmente co universo que recreado por Ernesto Neto que induce e introduce o espectador en diversas experiencias.

A mostra recolle os temas máis representativos do artista, o pensamento, o corpo, a interacción coa natureza e a cultura popular brasileira.

O artista «constrúe» as pezas, pero estas por se mesmas adquiren un status de lugar, teñen unha personalidade, un espírito, un carácter, en definitiva posúen Genius Loci. Estas pezas ou lugares son espazos para a relación non só do propio visitante co obxecto, se non entre os propios visitantes. Son espazos para sentarse a reflexionar, en palabras do autor «quero que as persoas pensen con outras partes do corpo, co corazón, coa intelixencia».

«O meu traballo quere crear unha conexión continua entre o corpo e a paisaxe. Nós mesmos no noso interior somos un bosque composto por tres billóns de células, que á súa vez conviven con bacterias necesarias para que o noso organismo funcione.»

Preservar, cualificar e ampliar ese carácter é o obxectivo último na obra artística que se sae do territorio interior e que se enfronta á natureza e a paisaxe exterior.

É polo tanto unha viaxe polo labirinto sensorial dun dos artistas máis comprometido coas súas raíces que invita a reflexionar o espectador.

Copulonia (2013), Labioides (Lipzoids, 2013) e Reunión de ovoides (The Ovaloid’s Meeting, 1998).

Ernesto Neto é un dos artistas máis destacados de Brasil. As súas suxestivas esculturas son como hábitats. Ao internarnos nelas, somerxémonos nun mundo sensorial. Dende que en 1995 comezase a exhibir as súas esculturas no circuíto artístico internacional, a súa arte formou parte das principais exposicións en galerías e museos de todo o mundo.

Ernesto Neto: o corpo que me leva

14 de febreiro -18 de maio 2014

GUGGENHEIM BILBAO

+ info

Alberto Alonso Oro
Alberto Alonso Orohttps://hbdos.wordpress.com/
Arquitecto y editor en veredes, arquitectura y divulgación. A veces escribo en Fundacion Arquia y en Madera y Construcción. Doctorando en Universidad de Alcalá de Henares. Invernalia es un buen lugar.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS