[:es]
Esta es una entrada extraña con respecto a lo habitual y tal vez por ello nos agrada especialmente. Se trata de un texto que no está dedicado de manera específica a la arquitectura, ni a sus autores; tampoco habla de estrategias urbanas, gestión de energía o recursos y otros tantos temas que nos interesan desde hace años.
Esta vez nos apetecía escribir sobre un mensaje que últimamente resuena por demasiadas esferas de lo cotidiano; un mensaje sencillo e hipnótico dirigido hacia el ciudadano para decirle, sin distinciones ni acotaciones, un rotundo y luminoso ‘SÍ’. Veamos algunos ejemplos y reflexionemos sobre este ‘YES’ refrescante y sin complejos.
La exposición y posterior catálogo ‘YES IS MORE’,1 convertido ya en icono para la alegría de sus autores y editores, repasa el vertiginoso trabajo del último arquitecto-celebridad y su joven grupo empresarial: Bjarke Ingels Group. No se pretende aquí realizar un ejercicio de crítica de arquitectura sobre la profusa obra de BIG,2 sino establecer una reflexión sobre el proceso de legitimación cultural de un mensaje que, de forma consciente y sincronizada, se envía desde diferentes ámbitos al ciudadano, mensaje que puede ser sintetizado en una palabra: YES, que en su acepción adverbial, expresa
‘afirmación como respuesta a una pregunta’.3
Tras el célebre ‘YES WE CAN’ de Barak Obama4 han aparecido nuevas locuciones, siempre positivas, breves y efervescentes, que se ofrecen como respuesta a una pregunta cualquiera, aquella que un ciudadano anónimo desea realizar: desde el irónico ‘YES TO ALL’ de Sylvie Fleury5 hasta el hedonista y autocomplaciente ‘YES IS MORE’ de BIG, pasando por el sencillo ‘YES!’ que la marca Western Union6 publicitara en forma de letras-globo color amarillo flotando sobre diferentes ciudades del mundo.
La respuesta-afirmación, telegramática y reiterativa, se presenta como un complejo ejercicio de seducción, activando un deseo o aspiración que puede hacerse realidad, siempre que el individuo pueda pagarlo y la sociedad en su conjunto pueda asumir las consecuencias. Se trata de convertir al ciudadano en cliente insatisfecho, hedonista y caprichoso, el sustrato necesario para el crecimiento infinito de la economía global.7
Bjarke Ingels ha elaborado una fórmula, conceptualmente sencilla, que le ha supuesto alcanzar el status de ‘celebrity’ a gran velocidad, capturando encargos de gran calaje a lo largo y ancho del planeta. Por un lado su ‘YES IS MORE’ le (auto) presenta, en una suerte de cadena sucesoria, como heredero de arquitectos de la talla de Mies van der Rohe, y su ascético ‘LESS IS MORE’, o Rem Koolhaas, y su redundante ‘MORE IS MORE’.
Por otro lado, el discurso exitoso de aire desenfadado y juvenil, tan propio del nuevo modelo empresarial importado desde Silicon Valley, cautiva a diferentes agentes del poder político y financiero, que encuentran un poderoso ‘feedback’ en una idea rápidamente consumible, asimilable y ‘retweeteable’ al resto de los ciudadanos en forma de nuevas y refrescantes expresiones, eso sí, de no más de tres palabras de las cuales, al menos una, sea YES.
No estaría de más añadir a este coro de voces sensuales un *(asterisco) y un buen ‘tocho’ de letra pequeña, fórmula imprescindible en la actual dinámica comercial. Por un lado, debería ser obligatorio conocer las contraindicaciones y efectos secundarios de un mensaje edulcorado y narcotizante para los ciudadanos: decirnos ‘sí a todo’ no es tan sólo tratarnos como a imbéciles, también supone la generación de una dinámica populista de autodestrucción propia de las sociedades en profunda decadencia.8
Por otro lado, se debería establecer una compensación por parte del ‘gurú’ hacia los ciudadanos, cuando su máxima se revele insuficiente, ineficaz, inservible o simplemente falsa.9
Tal vez de este modo, se pudieran dar las condiciones para la aparición de mensajes más certeros y reflexivos, de carácter educativo, terapéutico, higiénico, solidario y pedagógico, letras ordenadas con algún sentido de la evolución de la especie, palabras aparecidas desde el conocimiento y la responsabilidad, desde el oficio humilde y honesto con uno mismo y con los demás: ‘YES NEEDS MORE’.
Ya lo sabemos,
Es muy difícil,
Decir que no,
Decir no quiero…10
Miguel Ángel Díaz Camacho. Doctor Arquitecto
Madrid. Marzo 2011.
Autor de Parráfos de arquitectura. #arquiParrafos
Notas:
1. Yes is More. An Archicomic on Architectural Evolution, Big, Bjarke Ingels Group, Köln, Taschen, 2010.
2. Llama la atención si se compara cuantitativamente la obra de BIG (36 años) con la obra completa de, por ejemplo, Alejandro de la Sota y Fco. Javier Sáenz de Oíza juntos.
3. Definición obtenida en el diccionario de la Real Academia Española.
4. Slogan utilizado por el senador demócrata Barack Obama durante la campaña presidencial de 2008.
5. La exposición sobre la obra de Sylvie Fleury ‘Yes to all’ se puede visitar en el Centro de Arte contemporáneo de Málaga hasta el 12 de junio de 2011.
6. Empresa dedicada a transacciones económicas a nivel mundial.
7. Para profundizar sobre esta idea se recomienda ‘La vida líquida’ de Zygmunt Bauman.
8. A través de movimientos como el 15M (Spanish Revolution o Democraciarealya), solicitamos por fin, y no solo al poder político sino a todos los poderes incluido evidentemente el financiero, que se incluya en sus misiones y visiones algo tan elemental como el respeto por el ser humano.
9. Un buen ejemplo es Barack Obama y su No we can’t ante cuestiones trascendentes, como el vergonzoso retraso en el cierre de Guantánamo, el fracaso de la misión de paz en Israel, la falta de compromiso con el objetivo global de reducción de emisiones de CO2 y otros gases de efecto invernadero, su pasividad en las reiteradas cumbres del clima, etc.
10. Decir que no, Mario Benedetti
[:gl]
Esta é unha entrada estraña con respecto ao habitual e talvez por iso agrádanos especialmente. Trátase dun texto que non está dedicado de maneira específica á arquitectura, nin aos seus autores; tampouco fala de estratexias urbanas, xestión de enerxía ou recursos e outros tantos temas que nos interesan desde hai anos.
Esta vez apetecíanos escribir sobre unha mensaxe que ultimamente resoa por demasiadas esferas do cotián; unha mensaxe sinxela e hipnótico dirixido cara ao cidadán para dicirlle, sen distincións nin anotacións, un rotundo e luminoso ‘SI’. Vexamos algúns exemplos e reflexionemos sobre este ‘YES’ refrescante e sen complexos.
A exposición e posterior catálogo ‘YES IS MORE’,1 convertido xa en icona para a alegría dos seus autores e editores, repasa o vertixinoso traballo do último arquitecto-celebridade e o seu novo grupo empresarial: Bjarke Ingels Group. Non se pretende aquí realizar un exercicio de crítica de arquitectura sobre a profusa obra de BIG,2 senón establecer unha reflexión sobre o proceso de lexitimación cultural dunha mensaxe que, de forma consciente e sincronizada, envíase desde diferentes ámbitos ao cidadán, mensaxe que pode ser sintetizado nunha palabra: YES, que na súa acepción adverbial, expresa
‘afirmación como resposta a unha pregunta’.3
Tras o soado ‘YES WE CAN’ de Barak Obama4 apareceron novas locuciones, sempre positivas, breves e efervescentes, que se ofrecen como resposta a unha pregunta calquera, aquela que un cidadán anónimo desexa realizar: desde o irónico ‘YES TO ALL’ de Sylvie Fleury5 ata o hedonista e autocomplaciente ‘YES IS MORE’ de BIG, pasando polo sinxelo ‘YES!’ que a marca Western Union6 publicitase en forma de letras-globo cor amarela flotando sobre diferentes cidades do mundo.
A resposta-afirmación, telegramática e reiterativa, preséntase como un complexo exercicio de sedución, activando un desexo ou aspiración que pode facerse realidade, sempre que o individuo poida pagalo e a sociedade no seu conxunto poida asumir as consecuencias. Trátase de converter ao cidadán en cliente insatisfeito, hedonista e caprichoso, o substrato necesario para o crecemento infinito da economía global.7
Bjarke Ingels elaborou unha fórmula, conceptualmente sinxela, que lle supuxo alcanzar o status de ‘celebrity’ a gran velocidade, capturando encargos de gran calaje ao longo e ancho do planeta. Por unha banda o seu ‘YES IS MORE’ lle (auto) presenta, nunha sorte de cadea sucesoria, como herdeiro de arquitectos da talla de Mies van der Rohe, e a súa ascético ‘LESS IS MORE’, ou Rem Koolhaas, e o seu redundante ‘MORE IS MORE’.
Doutra banda, o discurso exitoso de aire desenfadado e xuvenil, tan propio do novo modelo empresarial importado desde Silicon Valley, cativa a diferentes axentes do poder político e financeiro, que atopan un poderoso ‘ feedback’ nunha idea rapidamente consumible, asimilable e ‘ retweeteable’ ao resto dos cidadáns en forma de novas e refrescantes expresións, iso si, de non máis de tres palabras das cales, polo menos unha, sexa YES.
Non estaría de máis engadir a este coro de voces sensuais un *(asterisco) e un bo ‘tocho’ de letra pequena, fórmula imprescindible na actual dinámica comercial. Por unha banda, debería ser obrigatorio coñecer as contraindicacións e efectos secundarios dunha mensaxe edulcorado e narcotizante para os cidadáns: dicirnos ‘si a todo’ non é tan só tratarnos como a imbéciles, tamén supón a xeración dunha dinámica populista de autodestrución propia das sociedades en profunda decadencia.8
Doutra banda, deberíase establecer unha compensación por parte do ‘gurú’ cara aos cidadáns, cando a súa máxima revélese insuficiente, ineficaz, inservible ou simplemente falsa.9
Talvez deste xeito, puidésense dar as condicións para a aparición de mensaxes máis certeiras e reflexivos, de carácter educativo, terapéutico, hixiénico, solidario e pedagóxico, letras ordenadas con algún sentido da evolución da especie, palabras aparecidas desde o coñecemento e a responsabilidade, desde o oficio humilde e honesto cun mesmo e cos demais: ‘YES NEEDS MORE’.
Tal vez de este modo, se pudieran dar las condiciones para la aparición de mensajes más certeros y reflexivos, de carácter educativo, terapéutico, higiénico, solidario y pedagógico, letras ordenadas con algún sentido de la evolución de la especie, palabras aparecidas desde el conocimiento y la responsabilidad, desde el oficio humilde y honesto con uno mismo y con los demás: ‘YES NEEDS MORE’.
Xa o sabemos,
É moi difícil,
Dicir que non,
Dicir non quero…10
Miguel Ángel Díaz Camacho. Doutor Arquitecto
Madrid. Marzo 2011.
Autor de Parráfos de arquitectura. #arquiParrafos
Notas:
1. Yes is More. An Archicomic on Architectural Evolution, Big, Bjarke Ingels Group, Köln, Taschen, 2010.
2. Chama a atención se se compara cuantitativamente a obra de BIG (36 anos) coa obra completa de, por exemplo, Alejandro da Sota e Fco. Javier Sáenz de Oíza xuntos.
3. Definición obtida no dicionario da Real Academia Española.
4. Slogan utilizado polo senador demócrata Barack Obama durante a campaña presidencial de 2008.
5. A exposición sobre a obra de Sylvie Fleury ‘Yes to all’ pódese visitar no Centro de Arte contemporánea de Málaga ata o 12 de xuño de 2011.
6. Empresa adicada a transaccións económicas a nivel mundial.
7. Pra profundar sobre esta idea recoméndase ‘A vida líquida’ de Zygmunt Bauman.
8. A través de movementos como o 15 M ( Spanish Revolution ou Democraciarealya), solicitamos por fin, e non só ao poder político senón a todos os poderes incluído evidentemente o financeiro, que se inclúa nas súas misións e visións algo tan elemental como o respecto polo ser humano.
9. Unbo exemplo é Barack Obama e o seu No we can’t ante cuestións transcendentes, como o vergoñoso atraso no peche de Guantánamo, o fracaso da misión de paz en Israel, a falta de compromiso co obxectivo global de redución de emisións de CO2 e outros gases de efecto invernadoiro, a súa pasividade nos reiterados cumes do clima, etc.
10. Dicir que non, Mario Benedetti
[:en]
This is a strange entrance with respect to the habitual thing and perhaps for that reason it pleases us especially. It is a text that is not specifically dedicated to architecture, nor to its authors; Nor does it talk about urban strategies, energy management or resources and many other issues that have interested us for years.
This time we wanted to write about a message that lately resonates for too many spheres of everyday life; a simple and hypnotic message addressed to the citizen to say, without distinctions or annotations, a resounding and bright ‘YES’. Let’s see some examples and reflect on this ‘YES’ refreshing and without complexes.
The exhibition and subsequent catalog ‘YES IS MORE’,1 already become icon for the joy of its authors and editors, reviews the dizzying work of the last architect-celebrity and his young business group: Bjarke Ingels Group. It is not intended here to perform an architecture criticism exercise on the profuse work of BIG,2 but to establish a reflection on the process of cultural legitimation of a message that, consciously and synchronized, is sent from different areas to the citizen, a message that can be synthesized in one word: YES, which in its adverbial meaning, expresses
‘Aaffirmation as an answer to a question’.3
After the famous ‘‘YES WE CAN’ by Barak Obama4 new locutions have appeared, always positive, brief and effervescent, which are offered in response to any question, the one that an anonymous citizen wants to make: from the ironic ‘YES TO ALL’ of Sylvie Fleury5 to the hedonistic and self-indulgent ‘YES IS MORE’ by BIG, going through the single ‘YES!’ That the Western Union6 brand will advertise in the form of yellow balloon-letters floating over different cities of the world.
The affirmation, telegrammatic and reiterative, is presented as a complex exercise of seduction, activating a desire or aspiration that can become reality, provided that the individual can pay for it and society as a whole can assume the consequences. It is about turning the citizen into a dissatisfied, hedonistic and capricious client, the necessary substrate for the infinite growth of the global economy.7
Bjarke Ingels has developed a formula, conceptually simple, that has supposed him to reach the status of ‘celebrity’ at great speed, capturing commissions of great calaje throughout the planet. On the one hand his ‘YES IS MORE’ le (auto) presents, in a sort of succession chain, as heir of architects of the stature of Mies van der Rohe, and his ascetic ‘LESS IS MORE’, or Rem Koolhaas, and his redundant ‘MORE IS MORE’.
On the other hand, the successful discourse of casual and youthful air, so typical of the new business model imported from Silicon Valley, captivates different agents of political and financial power, who find a powerful ‘feedback’ in an idea quickly consumable, assimilable and ‘retweeteable’ to the rest of the citizens in the form of new and refreshing expressions, yes, of no more than three words of which, at least one, is YES.
It would not hurt to add to this chorus of sensual voices an * (asterisk) and a good ‘billet’ of small print, an essential formula in the current commercial dynamic. On the one hand, it should be mandatory to know the contraindications and side effects of a sweetened and narcotizing message for citizens: saying ‘yes to everything’ is not just treating us like imbeciles, it also means generating a populist dynamic of self-destruction. the societies in deep decadence.8
On the other hand, compensation should be established by the ‘guru’ towards the citizens, when their maxim is revealed as insufficient, ineffective, unusable or simply false.9
Perhaps this way, the conditions could be given for the appearance of more accurate and reflective messages, of an educational, therapeutic, hygienic, solidary and pedagogical nature, ordered letters with some sense of the evolution of the species, words appeared from the knowledge and the responsibility, from the humble and honest office with oneself and with others: ‘‘YES NEEDS MORE’.
We already know,
It is very difficult,
To say no,
Saying I do not want…10
Miguel Ángel Díaz Camacho. PhD Architect
Madrid. March 2011.
Author of the Parráfos de arquitectura. #arquiParrafos
Notes:
1. Yes is More. An Archicomic on Architectural Evolution, Big, Bjarke Ingels Group, Köln, Taschen, 2010.
2. It´s striking if one compares quantitatively the work of BIG (36 years) with the complete work of, for example, Alejandro de la Sota and Fco. Javier Sáenz de Oíza together.
3. Definition obtained in the dictionary of the Royal Spanish Academy.
4. Slogan used by Democratic Senator Barack Obama during the 2008 presidential campaign.
5. The exhibition on the work of Sylvie Fleury ‘Yes to all’ can be visited at the Contemporary Art Center of Malaga until June 12, 2011.
6. Company dedicated to economic transactions worldwide
7. Deepenning this idea is recommended ‘La vida líquida’ de Zygmunt Bauman.
8. Through movements such as 15M (Spanish Revolution or Democraciarealya), we ask at last, and not only the political power but all powers, including the financial one, to include in their missions and visions something as elementary as respect. for the human being.
9. A good example is Barack Obama and his No we can’t for transcendental issues, such as the shameful delay in closing Guantánamo, the failure of the peace mission in Israel, the lack of commitment to the global goal of reducing emissions of CO2 and other greenhouse gases, their passivity in the repeated summits of the climate, etc.
[:]




