Nacido en 1943 en Basilea (Suiza), se formó como ebanista, diseñador y arquitecto en la Kunstgewerbeschule de Basilea y en el Pratt Institute de Nueva York. Desde 1979 tiene su propio despacho en Haldenstein, Suiza; y es profesor en la Accademia di Architettura de la Università della Svizzera Italiana en Mendrisio. Peter Zumthor gana el premio Pritzker en el año 2009, considerado por muchos como el premio Nóbel en arquitectura.
El siguiente texto trata sobre el legado de este maestro visionario, que con su obra y pensamiento, sirve de inspiración y referencia a una generación de diseñadores y arquitectos. Revisaremos tres proyectos claves que nos permitirán ver su manera de pensar y proyectar: Las Termas de Vals (1996), su proyecto más reconocido a nivel internacional; la Casa Zumthor (2005), vivienda propia del arquitecto en donde es posible distinguir sus más profundas aspiraciones como arquitecto y como usuario; y la Capilla Bruder Klaus (2007), donde construcción, espacio y forma, se sintetizan en un pequeño proyecto religioso.
Sobre su ética de trabajo, Zumthor comenta que trata de ser fiel consigo mismo, haciendo lo que le parece bien; escoge sus proyectos y prefiere hacerlos si es que realmente tienen sentido desde el punto de vista humano. Le interesan las casas, no su carrera ni el dinero, quiere hacer casas en lugares especiales y en situaciones especiales. Para Zumthor, los proyectos necesitan un tiempo para reposar (algo que conocen bien los escritores y los músicos), un tiempo para tener una nueva perspectiva, solo entonces se aprecia lo bueno y lo malo, es un proceso de maduración.
“Nadie me puede dar órdenes, para mí, compromiso es una palabra estúpida. El diálogo para encontrar una solución inteligente es siempre posible, algo que no funcionaría si alguien quiere usar mi nombre o ganar mucho dinero a corto plazo, necesito responsabilidad.” 1
El ebanista y la materia
Para entender la genialidad de su obra, debemos entender sus inicios, su primera formación: Zumthor realiza sus estudios como ebanista desde 1958 hasta 1962, a partir de entonces su método de trabajo es el de un carpintero que selecciona, prepara, lija, manipula y trabaja la madera; todo este proceso a través de una extraordinaria combinación entre tacto y vista. Los ensambles entre piezas se dan luego, y solamente después de haber tocado y preparado los materiales. Esta unión de materiales, pensado como un acto de construcción, es lo que nos acerca a la definición de lo que es arquitectura para Mies van der Rohe, uno de los arquitectos modernos mas importantes del siglo XX.
“La arquitectura comienza al colocar cuidadosamente un ladrillo al lado de otro”.
Sobre forma y construcción
Esa fascinación por la materia, es la que lleva a que sus obras no sean pensadas tanto por su forma, sino más bien por su materia prima y sus uniones, y de como a través del cuidadoso ingreso de la luz, se crea una cuidadosa atmósfera. Es por esta razón que su arquitectura parece estar pensada para tocarla con las manos y los ojos. El ejercicio que hace con sus estudiantes, no es tanto sobre la forma, comomuchas personas pensarían; variadas veces la arquitectura también es sensorial, ocomo él prefiere describirla: es cómo la arquitectura suena, a veces cómo huele, cómo se siente, en definitiva cómo es la atmósfera; entendida esta última como el todo de lo que está constituido un proyecto. Por este motivo, el ejercicio con sus estudiantes se llama la casa sin forma; donde sus discípulos se concentran en todoslos aspectos que no son forma, aspectos como memoria, lugar, buen uso, construcción, materiales, combinaciones de materiales, entre otros. Para Zumthor, cuando haces esto correctamente, la forma hace su aparición.
Experiencia y memoria
Su arquitectura está pensada como una experiencia sensorial completa, es decir, el sonido que producen los materiales, su percepción al tacto, sus aromas, sus reflejos a la luz, etc. Es por esto, que el propio arquitecto prefiere que, en lugar de mirar sus obras a través de fotografías, sea visitada físicamente, con el fin de tener una verdadera experiencia sensorial de estas.
Su arquitectura es racional, es sensorial, su arquitectura mezcla sentimiento y razón. En el proceso de sus proyectos Zumthor trata de hacer conscientes las vivencias experimentadas, ya desde niño, del mundo y de la arquitectura; porque la arquitectura es más que nada memoria. Todos hemos experimentado arquitectura antes siquiera de estar consientes de las presencia de ella, antes siquiera de estudiarla; es por ello, la vital importancia de reconocer las experiencias creando imágenes interiores de arquitecturas buenas o malas, con el objeto de emularlas o evitarlas. Todos los días presenciamos ciudad, pueblo, paisaje, arquitectura.

Termas de Vals
Situada en un valle rodeado de un bosque de pinos, de una sobriedad y simplicidad admirable, la eliminación de lo superfluo, tanto a nivel visual como auditivo, hacen de este, un espacio para el descanso, un entorno en el que es realmente posible desconectarse de ruidos, fiestas, canciones del verano. Es así, que en este espacio,negocio anexo al hotel del mismo nombre, Zumthor pidió expresamente que no se coloquen relojes sobre sus muros, ya que los relojes omnipresentes recordarían el trajín diario a sus usuarios; en su lugar, diseñó unos discretos relojes realizados con tubos verticales de cobre. El lugar se hizo para descansar.
El área principal está dividida en varias piscinas termales con características propias: piscina interior a 32ºC, piscina exterior de invierno a 36ºC, piscina de verano a 30ºC, el baño de fuego a 42ºC y el baño de hielo a 14ºC. Muros y pisos están realizados a partir de materiales básicos como la cuarcita de Vals, extraída de minas de la región. Delgadas franjas a lo largo de los espacios bañan de luz cenital rasante los muros de piedra, este efecto es logrado gracias al sistema estructural en donde las losas de cielo raso no tocan los muros laterales, dando el efecto de que estas pesadas losas flotasen sobre los pasillos y las piscinas.
“Pienso que los esfuerzos humanos pueden crear una obra, una novela un poema o un cuarteto de cuerda, cuando sale bien forma un mundo aparte, un cosmos, y esto crea una compresión particular, una visión, una emoción que es una totalidad; yo entro ahí cuando me apetece, como en una buena película, entro en un mundo específico que lleva la huella de alguien que ha inventado, pensado y sentido todo esto por mí; es una hermosa definición de la arquitectura cuando nos deja en libertad.” 2
Casa Zumthor
Tal como Alvar Aalto y otros maestros de la arquitectura, Zumthor diseña su casa con su oficina dentro de ella, como una magnífica alianza entre descanso y trabajo; así, el corazón de su casa es su despacho.
Para este arquitecto, vida y trabajo estánfuertemente entrelazados, como si el trabajo fuese un estilo de vida.
La casa está construida alrededor de un patio donde crecen 13 Arces; este es un lugar para ver desde el interior hacia el exterior y desde el exterior hacia el interior. El ala sur alberga la vivienda y el despacho, el ala oeste un espacio de reuniones, finalmente el ala norte esta destinado como el área de trabajo de sus colaboradores.
Desde la ventana de su oficina se observa el ala opuesta, donde su equipo de trabajo se encuentra; la vista es matizada por la vegetación del jardín con su juegos de luz y movimiento de las copas de los árboles. El ala norte, se une con la oficina de Zumthor a través de un espacio con una gran mesa para reuniones que mira hacia el jardín.
La cocina, el estar y el estudio son espacios a doble altura, que contrastan con los espacios de una sola altura. La casa esta pensada como un juego de espacios a doble altura que se comprimen y expanden a medida que caminamos, para de pronto abrirse al paisaje exterior.

Capilla Bruder Klaus
Situada en medio del campo, esta edificación es un ejemplo de cómo el proceso constructivo determina la forma del proyecto, llevándola a resultados insospechados. La capilla es construida por una pareja de campesinos en honor al hermano Klaus, santo patrón de los campesinos católicos.
El proceso constructivo es el siguiente: Se disponen 112 troncos de pinos de longitudes variables apilados unos contra otros en sentido vertical. Al exterior se colocan cofres verticales. El hormigón tinturado se funde en 24 tramos o tongadas de 50 centímetros, equivalente a 24 jornadas de trabajo, lo que hace que desde el exterior el resultado visual sean estas 24 franjas horizontales de cada tramo. Una vez alcanzada la resistencia del hormigón, desde el interior y durante tres semanas, se queman los 112 troncos que en un principio sirvieron de cofre interior; el humo es expulsado por una abertura superior. El producto obtenido, es el negativo de estostroncos, una superficie texturada por formas cóncavas, coloreadas por el negro del carbón y el humo, aromatizadas por el ritual de quemar esos troncos de madera.
Como resultado, el interior es un misterioso y acogedor espacio, como si se tratase de una caverna bañada por una secreta luz cenital, es un espacio para el recogimiento y la meditación. A lo ancho de los muros de hormigón se dejan unos huecos circulares, en un principio para que elviento que sopla dentro genere un sonido similar a un órgano de viento; al final, resultó que estas aperturas generaban corrientes de aire insoportables dentro de la capilla; para corregir esto, secolocaron tapones de vidrio y proporcionan un aspecto estrellado de puntos de luz natural que atraviesan el gran espesor del muro.
Desde lo lejos se percibe un elemento vertical de formas regulares que contrasta con la horizontalidad de este tranquilo paisaje.
En su conferencia escrita en noviembre de 1988 e impartida en el Southern California Institute of Architecture, California, EE UU. Zumthor nos deja estas lecciones sobre lo que es para él la Arquitectura, lo que desea de sus proyectos, y como el mismo trabajo es su fuente de inspiración.
“Para construir un edificio de una forma clara y lógica es necesario hacer un proyecto que siga criterios racionales y objetivos. El proceso de proyecto se basa en un continuo juego conjunto de sentimiento y razón. Por un lado, los sentimientos, las preferencias, las nostalgias y los deseos que emergen y que quieren cobrar forma deben examinarse por medio de una razón crítica. Del otro, el sentimiento nos dice si las reflexiones abstractas concuerdan entre si” . 3
“Proyectar significa, en gran parte, entender y ordenar. Pero creo que la genuina substancia nuclear de la arquitectura que buscamos surge a través de la emoción y la inspiración. Los preciosos momentos de inspiración aparecen en el curso de un paciente trabajo. Con una imagen interior que, de repente, hace su aparición, con un nuevo trazo en el dibujo, parece transformarse y cobrar nueva forma en fracciones de segundo la totalidad del edifico proyectado. Es como si, de súbito, uno experimentase el efecto de una extraña droga: todo lo que sabía un poco antes acerca del objeto a crear aparece bajo una nueva y nítida luz. Y siento alegría y pasión, y hay algo en mi que parece decir: !Esta es la casa que quiero construir¡” 4
Santiago Carvajal. arquitecto
Cuenca (Ecuador). noviembre 2014
Notas:
2. Película las Termas de Vals, Richard Copans
3. Zumthor, Peter. Pensar la arquitectura. Editorial Gustavo Gili, SL. Barcelona, España. Segunda edición ampliada. Conferencia escrita en noviembre de 1988 e impartida en el Southern. California Institute of Architecture (SCI-ARC), Santa Mónica, California, EE UU.
4. Zumthor, Peter. Pensar la arquitectura. Editorial Gustavo Gili, SL. Barcelona, España. Segunda edición ampliada. Conferencia escrita en noviembre de 1988 e impartida en el Southern. California Institute of Architecture (SCI-ARC), Santa Mónica, California, EE UU.
Nacido en 1943 en Basilea (Suíza), formouse como ebanista, deseñador e arquitecto na Kunstgewerbeschule de Basilea e no Pratt Institute de Nova York. Dende 1979 ten o seu propio despacho en Haldenstein, Suíza; e é profesor na Accademia dei Architettura de la Università della Svizzera Italiana en Mendrisio. Peter Zumthor gaña o premio Pritzker no ano 2009, considerado por moitos como o premio Nóbel en arquitectura.
O seguinte texto trata sobre o legado deste mestre visionario, que coa súa obra e pensamento, serve de inspiración e referencia a unha xeración de deseñadores e arquitectos. Revisaremos tres proxectos claves que nos permitirán ver o seu xeito de pensar e proxectar: As Termas de Valse (1996), o seu proxecto máis recoñecido a nivel internacional; a Casa Zumthor (2005), vivenda propia do arquitecto onde é posible distinguir as súas máis profundas aspiracións como arquitecto e como usuario; e a Capela Bruder Klaus (2007), onde construción, espazo e forma, se sintetizan nun pequeno proxecto relixioso.
Sobre a súa ética de traballo, Zumthor comenta que trata de ser fiel consigo mesmo, facendo o que lle parece ben; escolle os seus proxectos e prefire facelos se é que realmente teñen sentido dende o punto de vista humano. Interésanlle as casas, non a súa carreira nin o diñeiro, quere facer casas en lugares especiais e en situacións especiais. Para Zumthor, os proxectos necesitan un tempo para repousar (algo que coñecen ben os escritores e os músicos), un tempo para ter unha nova perspectiva, só entón apréciase o bo e o malo, é un proceso de maduración.
“Ninguén me pode dar ordes, para min, compromiso é unha palabra estúpida. O diálogo para encontrar unha solución intelixente é sempre posible, algo que non funcionaría se alguén quere usar o meu nome ou gañar moito diñeiro a curto prazo, necesito responsabilidade.” 1
O ebanista e a materia
Para entender a xenialidade da súa obra, debemos entender os seus inicios, a súa primeira formación: Zumthor realiza os seus estudos como ebanista dende 1958 ata 1962, a partir de entón o seu método de traballo é o dun carpinteiro que selecciona, prepara, lixa, manipula e traballa a madeira; todo este proceso a través dunha extraordinaria combinación entre tacto e vista. As ensambladuras entre pezas danse logo, e soamente despois de tocar e tido sido preparado os materiais. Esta unión de materiais, pensado como un acto de construción, é o que nos achega á definición do que é arquitectura para Mies van der Rohe, un dos arquitectos modernos mais importantes do século XX.
“A arquitectura comeza ao colocar coidadosamente un ladrillo ao lado doutro”.
Sobre forma e construción
Esa fascinación pola materia, é a que leva a que as súas obras non sexan pensadas tanto pola súa forma, senón máis ben pola súa materia prima e as súas unións, e de como a través do coidadoso ingreso da luz, se crea unha coidadosa atmosfera. É por esta razón que a súa arquitectura parece estar pensada para tocala coas mans e os ollos. O exercicio que fai cos seus estudantes, non é tanto sobre a forma, comomuchas persoas pensarían; variadas veces a arquitectura tamén é sensorial, ocomo el prefire describila: é como a arquitectura soa, ás veces como ule, como se sente, en definitiva como é a atmosfera; entendida esta última como o todo do que está constituído un proxecto. Por este motivo, o exercicio cos seus estudantes chámase a casa sen forma; onde os seus discípulos se concentran en todoslos aspectos que non son forma, aspectos como memoria, lugar, bo uso, construción, materiais, combinacións de materiais, entre outros. Para Zumthor, cando fas isto correctamente, a forma fai a súa aparición.
Experiencia e memoria
A súa arquitectura está pensada como unha experiencia sensorial completa, é dicir, o son que producen os materiais, a súa percepción ao tacto, os seus aromas, os seus reflexos á luz, etc. É por isto, que o propio arquitecto prefire que, en lugar de mirar as súas obras a través de fotografías, sexa visitada fisicamente, co fin de ter unha verdadeira experiencia sensorial destas.
A súa arquitectura é racional, é sensorial, a súa arquitectura mestura sentimento e razón. No proceso dos seus proxectos Zumthor trata de facer conscientes as vivencias experimentadas, xa dende neno, do mundo e da arquitectura; porque a arquitectura é máis que nada memoria. Todos experimentamos arquitectura antes sequera de estar consentes de presénciaas dela, antes sequera de estudala; é por iso, a vital importancia de recoñecer as experiencias creando imaxes interiores de arquitecturas boas ou malas, co obxecto de emulalas ou evitalas. Todos os días presenciamos cidade, pobo, paisaxe, arquitectura.

Termas de Vals
Situada nun val rodeado dun bosque de piñeiros, dunha sobriedade e simplicidade admirable, a eliminación do superfluo, tanto a nivel visual como auditivo, fan deste, un espazo para o descanso, un ámbito no que é realmente posible desconectarse de ruídos, festas, cancións do verán. É así, que neste espacio,negocio anexo ao hotel do mesmo nome, Zumthor pediu expresamente que non se coloquen reloxos sobre os seus muros, xa que os reloxos omnipresentes recordarían a trasfega diaria aos seus usuarios; no seu lugar, deseñou uns discretos reloxos realizados con tubos verticais de cobre. O lugar fíxose para descansar.
A área principal está dividida en varias piscinas termais con características propias: piscina interior a 32ºC, piscina exterior de inverno a 36ºC, piscina de verán a 30ºC, o baño de lume a 42ºC e o baño de xeo a 14ºC. Muros e pisos están realizados a partir de materiais básicos como a cuarcita de Vals, extraida de minas da rexión. Delgadas franxas ao longo dos espazos bañan de luz cenital rasante os muros de pedra, este efecto é logrado grazas ao sistema estrutural onde as lousas de ceo raso non tocan os muros laterais, dando o efecto de que estas pesadas lousas flotasen sobre os corredores e as piscinas.
“Penso que os esforzos humanos poden crear unha obra, unha novela un poema ou un cuarteto de corda, cando sae ben forma un mundo á parte, un cosmos, e isto crea unha compresión particular, unha visión, unha emoción que é unha totalidade; eu entro aí cando me apetece, como nunha boa película, entro nun mundo específico que leva a pegada de alguén que inventou, pensou e sentiu todo isto por min; é unha fermosa definición da arquitectura cando nos deixa en liberdade.” 2
Casa Zumthor
Tal como Alvar Aalto e outros mestres da arquitectura, Zumthor deseña a súa casa coa súa oficina dentro dela, como unha magnífica alianza entre descanso e traballo; así, o corazón da súa casa é o seu despacho.
Para este arquitecto, vida e traballo estánfuertemente entrelazados, coma se o traballo fose un estilo de vida.
A casa está construída ao redor dun patio onde crecen 13 Pradairos; este é un lugar para ver dende o interior cara ao exterior e dende o exterior cara ao interior. A á sur alberga a vivenda e o despacho, a á oeste un espazo de reunións, finalmente a á norte esta destinado como a área de traballo dos seus colaboradores.
Dende a ventá da súa oficina obsérvase a á oposta, onde o seu equipo de traballo se encontra; a vista é matizada pola vexetación do xardín co seu xogos de luz e movemento das copas das árbores. A á norte, únese coa oficina de Zumthor a través dun espazo cunha gran mesa para reunións que mira cara ao xardín.
A cociña, o estar e o estudo son espazos a dobre altura, que contrastan cos espazos dunha soa altura. A casa esta pensada como un xogo de espazos a dobre altura que se comprimen e expanden a medida que camiñamos, para de pronto abrirse á paisaxe exterior.

Capela Bruder Klaus
Situada no medio do campo, esta edificación é un exemplo de como o proceso construtivo determina a forma do proxecto, levándoa a resultados insospeitados. A capela é construída por unha parella de campesiños en honor ao irmán Klaus, santo patrón dos campesiños católicos.
O proceso construtivo é o seguinte: Dispóñense 112 madeiros de piñeiros de lonxitudes variables amoreados uns contra outros en sentido vertical. Ao exterior colócanse cofres verticais. O formigón tinturado fóndese en 24 tramos ou tongadas de 50 centímetros, equivalente a 24 xornadas de traballo, o que fai que dende o exterior o resultado visual sexan estas 24 franxas horizontais de cada tramo. Unha vez alcanzada a resistencia do formigón, dende o interior e durante tres semanas, quéimanse os 112 madeiros que nun principio serviron de cofre interior; o fume é expulsado por unha abertura superior. O produto obtido, é o negativo de estostroncos, unha superficie texturada por formas cóncavas, coloreadas polo negro do carbón e o fume, aromatizadas polo ritual de queimar eses madeiros de madeira.
Como resultado, o interior é un misterioso e acolledor espazo, coma se se tratase dunha caverna bañada por unha secreta luz cenital, é un espazo para o recollemento e a meditación. Ao ancho dos muros de formigón déixanse uns ocos circulares, nun principio para que elviento que sopra dentro xere un son similar a un órgano de vento; ao final, resultou que estas aperturas xeraban correntes de aire insoportables dentro da capela; para corrixir isto, secolocaron tapóns de vidro e proporcionan un aspecto estrelado de puntos de luz natural que atravesan o grande espesor do muro.
Dende o lonxe percíbese un elemento vertical de formas regulares que contrasta coa horizontalidade desta tranquila paisaxe.
Na súa conferencia escrita en novembro de 1988 e impartida no Southern California Institute of Architecture, California, EUA. Zumthor déixanos estas leccións sobre o que é para el a Arquitectura, o que desexa dos seus proxectos, e como o mesmo traballo é a súa fonte de inspiración.
“Para construír un edificio dunha forma clara e lóxica é necesario facer un proxecto que siga criterios racionais e obxectivos. O proceso de proxecto baséase nun continuo xogo conxunto de sentimento e razón. Por un lado, os sentimentos, as preferencias, as nostalgias e os desexos que emerxen e que queren cobrar forma deben examinarse por medio dunha razón crítica. Do outro, o sentimento dinos se as reflexións abstractas concordan entre si” . 3
“Proxectar significa, en gran parte, entender e ordenar. Pero creo que a xenuína substancia nuclear da arquitectura que buscamos xorde a través da emoción e a inspiración. Os preciosos momentos de inspiración aparecen no curso dun paciente traballo. Cunha imaxe interior que, de súpeto, fai a súa aparición, cun novo trazo no debuxo, parece transformarse e cobrar nova forma en fraccións de segundo a totalidade do edifico proxectado. É coma se, de súbito, un experimentase o efecto dunha estraña droga: todo o que sabía un pouco antes acerca do obxecto a crear aparece baixo unha nova e nítida luz. E sento alegría e paixón, e hai algo no meu que parece dicir: Esta é a casa que quero construir!” 4
Santiago Carvajal. arquitecto
Cuenca (Ecuador). novembro 2014
Notas:
2. Película As Termas de Vals, Richard Copans
3. Zumthor, Peter. Pensar la arquitectura. Editorial Gustavo Gili, SL. Barcelona, España. Segunda edición ampliada. Conferencia escrita en novembro de 1988 e impartida no Southern. California Institute of Architecture (SCI-ARC), Santa Mónica, California, EE UU.
4. Zumthor, Peter. Pensar la arquitectura. Editorial Gustavo Gili, SL. Barcelona, España. Segunda edición ampliada. Conferencia escrita en noviembre de 1988 e impartida en el Southern. California Institute of Architecture (SCI-ARC), Santa Mónica, California, EE UU.
Born in 1943 in Basle (Switzerland), he was formed as cabinet-maker, designer and architect in the Kunstgewerbeschule of Basle and in the Pratt Institute of New York. From 1979 it has his own office in Haldenstein, Switzerland; and he is a teacher in the Accademia I gave Architettura de la Università della Svizzera Italiana in Mendrisio. Peter Zumthor gains the prize Pritzker in the year 2009 considered by many as the prize Nóbel in architecture.
The following text treats on the legacy of this visionary teacher, who with his work and thought, uses as inspiration and indexes a generation of designers and architects. We will check three key projects that will allow us to see his way of thinking and projecting: The Thermal baths of Waltz (1996), his most recognized project worldwide; the House Zumthor (2005), own housing of the architect where it is possible to distinguish his more deep aspirations as architect and as user; and the Chapel Bruder Klaus (2007), where construction, space and form, they are synthesized in a small religious project.
On his ethics of work, Zumthor comments that he tries to be a public inspector with it same, doing what seems to him likely; he chooses his projects and prefers doing them if sense is that really they make from the human point of view. He is interested in the houses, not neither his career nor the money, it wants to do houses in special places and in special situations. For Zumthor, the projects need a time to rest (something that the writers and the musicians know well), a time to have a new perspective, only then estimates the good thing and the bad thing, it is a process of ripeness.
“Nobody can give me orders, for me, commitment is a stupid word. The dialog to find an intelligent solution is always possible, something that would not work if anybody wants to use my name or to gain a lot of short-term money, I need responsibility.” 1
The cabinet-maker and the matter
To understand the genius of his work, we must deal his beginnings, his first formation: Zumthor realizes his studies as cabinet-maker from 1958 until 1962, from then his method of work is that of a carpenter who selects, prepares, sands, the wood manipulates and works; all I sue this one across an extraordinary combination between tact and sight. Assemble them between pieces they are given then, and only after having touched and prepared the materials. This union of materials, thought as an act of construction, is what brings us over to the definition of what is an architecture for Mies van der Rohe, one of the modern architects important mas of the 20th century.
“The architecture begins on having placed carefully a brick next to other one”.
On form and construction
This fascination for the matter, is the one that leads that his works are not thought so much by his form, but rather by his raw material and his unions, and of since across the careful revenue of the light, one believes a careful atmosphere. It is for this reason that his architecture seems to be thought to touch it with the hands and the eyes. The exercise that it does with his students, is not so much on the form, comomuchas persons would think; varied times the architecture also is sensory, ocomo he prefers describing it: it is how the architecture sounds, sometimes how it smells, how he feels, definitively how it is the atmosphere; understood the latter as everything of what is constituted a project. For this motive, the exercise with his students is called the house without form; where his disciples center in todoslos aspects that are not form, aspects like memory, place, good use, construction, materials, combinations of materials, between others. For Zumthor, when you do this correctly, the form does his appearance.
Experience and memory
His architecture is thought as a sensory complete experience, that is to say, the sound that the materials, his perception produce to the tact, his aromas, his reflections to the light, etc. It is for this, which the own architect prefers who, instead of looking at his works across photographies, is visited physically, in order to have a real sensory experience of these.
His architecture is rational, is sensory, his architecture mixes feeling and reason. In the process of his projects Zumthor it tries to make the experienced experiences conscious, already from child, of the world and of the architecture; because the architecture is more than at all memory. We all have experienced architecture before at least of being you consent of them presence of her, before at least of studying it; it is for it, the vital importance of recognizing the experiences creating interior images of good or bad architectures, in order to emulate them or to avoid them. Every day we attend city, people, landscape, architecture.

Thermal baths in Vals
Placed in a valley surrounded with a forest of pines, of a sobriety and admirable simplicity, the elimination of the superfluous thing, so much to visual as auditory level, they do of this one, a space for the rest, an environment in the one that is really possible to be disconnected of noises, holidays, summers songs. It is like that, for that in this space, attached business to the hotel of the same name, Zumthor asked expressly that clocks should not be placed on his walls, since the omnipresent clocks would remember the daily trajín to his users; in his place, he designed a few discreet clocks realized with vertical pipes of copper. The place was done to rest.
The principal area is divided in several thermal swimming pools by own characteristics: interior swimming pool to 32ºC, exterior winter swimming pool to 36ºC, summer swimming pool to 30ºC, the bath of fire to 42ºC and the bath of ice to 14ºC. Walls and floors are realized from basic materials as the cuarcita of Waltz, extracted from mines of the region. Thin striping along the spaces bathe of zenithal low light the walls of stone, this effect is achieved thanks to the structural system where the slabs of level sky do not touch the lateral walls, giving the effect of which these heavy slabs were floating on the corridors and the swimming pools.
“I think that the human efforts can create a work, one novelizes a poem or a quartet of rope, when it goes out well it forms a world separate, a cosmos, and this believe a particular compression, a vision, an emotion that is a totality; I enter there when I desire it, since in a good movie, enter a specific world that takes the fingerprint of someone who has invented, thought and felt all that for me; it is a beautiful definition of the architecture when it leaves us at liberty.” 2
Zumthor House
As Alvar Aalto and other teachers of the architecture, Zumthor designs his house with his office inside her, as a magnificent alliance between rest and work; this way, the heart of his house is his office.
For this architect, life and work estánfuertemente interlaced, as if the work was a way of life.
The house is constructed about a court where 13 Maples grow; this one is a place to see from the interior towards the exterior and from the exterior towards the interior. The south wing shelters the housing and the office, the wing west a space of meetings, finally the north this wing destined as the area of work of his collaborators.
From the window of his office the opposite wing is observed, where his equipment of work is; the sight is tinted by the vegetation of the garden by his games of light and movement of the glasses of the trees. The north wing, it joins with Zumthor’s office across a space with a great table for meetings that it looks at the garden.
The kitchen, to be and the study they are spaces to double height, which they confirm with the spaces of an alone height. The this house thought as a game of spaces to double height that they control themselves and expand as we walk, suddenly to be opened for the exterior landscape.

Bruder Klaus Chapel
Placed in the middle of the field, this building is an example of how the constructive process determines the form of the project, taking her to unsuspected results. The chapel is constructed by a pair of peasants in honor the brother Klaus, holy boss of the catholic peasants.
The constructive process is the following one: some arrange 112 trunks of pines of variable lengths piled up against others in vertical sense. On the outside vertical chests are placed. The concrete tinturado is founded on 24 sections or tongadas of 50 centimeters, equivalent to 24 days of work, which does that from the exterior the visual result they are these 24 horizontal striping of every section. Once reached the resistance of the concrete, from the interior and for three weeks, there are burned 112 trunks that in a beginning used as interior chest; the smoke is expelled by a top opening. The obtained product, it is the negative of estostroncos, a surface texturada for concave forms colored by the black of the coal and the smoke, aromatized by the ritual of burning these trunks of wood.
As result, the interior is a mysterious and cozy space, as if it was a question of a cavern bathed by a secret zenithal light, is a space for the concentration and the meditation. Widthways of the walls of concrete a few circular hollows are left, in a beginning in order that elviento that blows inside generates a sound similar to a wind organ; ultimately, it turned out that these openings were generating unbearable draughts inside the chapel; to correct this, secolocaron glass stoppers and they provide a starry aspect of points of natural light that cross the great thickness of the wall.
From far there is perceived a vertical element of regular forms that contrasts with the horizontalidad of this calm landscape.
In his conference written in November, 1988 and given in the Southern California Institute of Architecture, California, the USA. Zumthor leaves these lessons us on what the Architecture is for him, which he wishes of his projects, and as the same work it is his source of inspiration.
“To construct a building of a clear and logical form is necessary to do a project that follows rational and objective criteria. The project process is based on a continuous joint game of feeling and reason. On the one hand, the feelings, the preferences, the nostalgias and the desires that emerge and that want to receive form must examine by means of a critical reason. Of other one, the feeling says to us if the abstract reflections agree between if” . 3
“To project means to deal and to order, largely. But I think that the genuine nuclear substance of the architecture for that we look arises across the emotion and the inspiration. The precious moments of inspiration appear in the course of a patient work. With an interior image that, suddenly, does his appearance, with a new outline in the drawing, new form seems from him to transform and to receive in fractions of second the totality of I build projected. It is as if, of sudden, one was experiencing the effect of a strange drug: everything what it knew a bit before brings over of the object to creating appears under a new and clear light. And I sit happiness and passion, and there is something in my that seems to say: This one is the house that I want to construct!” 4
Santiago Carvajal. architect
Cuenca (Ecuador). november 2014
Notas:
2. Movie Thermal baths in Vals, Richard Copans
3. Zumthor, Peter. Thinking the architecture. Publishing Gustavo Gili, SL. Barcelona, Spain. The second extended edition. Conference written in November, 1988 and given in the Southern. California Institute of Architecture (SCI-ARC), Santa Mónica, California, EE UU.
4. Zumthor, Peter. Thinking the architecture. Publishing Gustavo Gili, SL. Barcelona, Spain. The second extended edition. Conference written in November, 1988 and given in the Southern. California Institute of Architecture (SCI-ARC), Santa Mónica, California, EE UU.
[:]






