InicioartículosEl arquitecto artesano | Íñigo García OdiagaO arquitecto artesano | Íñigo García...

El arquitecto artesano | Íñigo García OdiagaO arquitecto artesano | Íñigo García OdiagaThe craftsman architect | Íñigo García Odiaga

Studio Mumbai. Palmyra House

Studio Mumbai, Praxis es el título de una exposición organizada por la British School en Roma como parte de las investigaciones que ésta desarrolla en el contexto de los paisajes urbanos. Tras la gran visibilidad que Studio Mumbai alcanzó en todo el mundo, cuando Kazuyo Sejima les seleccionó, para el que es tal vez, el evento arquitectónico más importante del mundo, la Bienal de Arquitectura de Venecia, en su edición de 2010, centros internacionales de estudio e investigación en arquitectura miraron con lupa el trabajo de este estudio indio. Asentados en la ciudad india de Bombay, el estudio está dirigido por Bijoy Jain, un arquitecto formado en los Estados Unidos y cuyo mayor logro ha consistido en saber adaptar la forma de hacer occidental a un panorama tan singular como el indio. De este modo el estudio presenta un modelo operativo en el que los arquitectos son al mismo tiempo artesanos. No sólo diseñan la arquitectura sino que también la construyen ellos mismos, en un enfoque que es al mismo tiempo un nueva visión de la profesión y también una reinterpretación del maestro constructor de la edad medieval.

Algo que en el contexto del primer mundo es impensable, no sólo por la actitud de los profesionales, sino también por el intrincado mundo legislativo que regula la construcción.

Esta forma de actuar, de entender la profesión de la arquitectura ha conllevado también un cambio de modelo en el procedimiento teórico, intelectual de enfrentarse al proyecto. El más palpable es la apariencia de la propia oficina en la que desarrolla la actividad el estudio. Junto a las mesas de dibujo, ordenadores y planos, se amontonan cientos de maquetas, maquetas de edificios a pequeña escala, pero también prototipos enormes de tramos de fachada, de tipos de cubierta, de piedras o de carpinterías que resuelven a escala real encuentros o detalles concretos de sus edificios. El patio del estudio, una gran explanada rodeada de pabellones, es más un taller que un espacio de dibujo, concentración y meditación. Pintores, carpinteros o albañiles deambulan mezclados con arquitectos intentando estudiar y proponer la mejor solución posible en un diálogo constante entre lo deseable y lo posible.

Studio Mumbai. Cooper house

Los diseños del Studio Mumbai, deben su esencial intelectual a su fundador, Bijoy Jain, que modeló sus conocimientos teóricos en el taller de Richard Meier como responsable del diseño del Centro Getty de Los Angeles, pero deben su concreción real a las realidades de la cultura constructiva india.

Es de ese lugar, de ese encuentro entre dos mundos tan diferentes de donde nace la esencia de las obras de este estudio. Las artes de construcción tradicionales, las enseñanzas de la artesanía local y los conocimientos medioambientales aprendidos durante siglos para vivir en esas latitudes del planeta, se ponen al servicio de la arquitectura contemporánea, para realizar ese mestizaje que tan buenos resultados está dando.

El suelo, el paisaje, los materiales tradicionales, como la madera o el ladrillo, junto con las limitaciones propias de cada lugar, como la falta de agua en unos casos o el excesivo calor en otros, son siempre el punto de entrada a los proyectos que la oficina ha ido realizando estos años.

Sudio Mumbai. Pali Hill

Las técnicas tradicionales de celosías en madera y del trabajo seriado de ésta, definen por ejemplo la Casa Belavali, construida en el año 2008, donde tanto sus estructuras de carga como sus revestimientos exteriores, se resuelven con maderas del lugar. Todo el protagonismo de la construcción se doblega a este material que resuelve techos, pilares, puertas, ventanas y las lamas verticales que separan el interior del exterior, pero esta tecnología local está puesta al servicio de una arquitectura que podríamos calificar de moderna, ya que su forma y el entendimiento que esta hace del lugar y del entorno así lo denotan.

Por contra, edificios como la casa Palmyra del año 2007, hablan de una arquitectura culta en la que las relaciones con grandes obras de la modernidad son casi directas. Los dos bloques rectangulares que forman la Casa Palmyra, están totalmente cubiertos de brise-soleils para proteger el espacio interior del fuerte sol mientras garantizan una correcta ventilación. La arquitectura de Rudolph Schindler, el maestro americano, que Bijoy Jain pudo visitar en Los Ángeles o la casa-estudio que tantas veces estudio de Charles & Ray Eames, son referencias que pueden visualizarse en la ligereza, la sencillez formal o la apertura constante del espacio, entendido más como un contenedor en el que habitar y no como una sucesión de habitaciones de uso específico.

La Cooper House o la Casa Pali Hill, ésta última en un contexto urbano, hablan ya de una arquitectura que busca una nueva modernidad, la modernidad actual de un país en crecimiento como es la India y que busca generar un continuo entre su pasado tradicional y vernacular y su futuro de modernidad. Habrá que esperar para ver cómo se adapta el trabajo de un estudio de estas características a la producción de grandes edificios, como hospitales o estaciones y si será capaz de enfrentarse al urbanismo y a la ciudad con un discurso también novedoso que sea capaz de dar soluciones a ciudades como las indias, ciudades orientales que quieren convertirse en occidentales y que precisamente ahora navegan como el Studio Mumbai entre dos mundos.

Studio Mumbai. Taller oficina propia

íñigo garcía odiaga. arquitecto
san sebastián. noviembre 2012

Studio Mumbai. Palmyra House

Studio Mumbai, Praxis is the title of an exhibition organised by the British School in Rome like part of the investigations that this develops in the context of the urban landscapes. After the big visibility that Studio Mumbai reached all over the world, when Kazuyo Sejima selected them, for which is maybe, the architectural event more important of the world, the Biennial of Architecture of Venecia, in his edition of 2010, international centres of study and investigation in architecture looked with lupa the work of this Indian study. Settled in the Indian city of Bombay, the study is directed by Bijoy Jain, an architect formed in the United States and whose greater attainment has consisted in knowing adapt the form to do western to a so singular panorama like the Indian. In this way the study presents an operative model in which the architects are at the same time handmade. No only they design the architecture but also they build it they same, in an approach that is at the same time a new vision of the profession and also a reinterpretación of the master constructor of the mediaeval age.

Something that in the context of the first world is unthinkable, not only for the attitude of the professionals, but also for the dense legislative world that regulates the construction.

It forms this one of acting, of understanding the profession of the architecture has carried also a model change in the theoretical, intellectual procedure of facing the project. The most palpable is the appearance of the own office in which the activity develops the study. Close to the drawing boards, computers and planes, there are accumulated hundreds of models, building models on a small scale, but also enormous prototypes of sections of front, of types of cover, of stones or of carpentries that solve to royal scale meetings or concrete details of his buildings. The court of the study, a great esplanade surrounded with pavilions, is more a workshop than a space of drawing, concentration and meditation. Painters, carpenters or bricklayers stroll mixed with architects trying to study and to propose the best possible solution in a constant dialog between the desirable thing and the possible thing.

Studio Mumbai. Cooper house

The designs of the Studio Mumbai, they owe his essential intellectual one to his founder, Bijoy Jain, who shaped his theoretical knowledge in Richard Meier’s workshop as person in charge of the design of the Center Getty of The Angels, but they owe his royal concretion to the realities of the constructive Indian culture.

It is of this place, of this meeting between two worlds so different from where there is born the essence of the works of this study. The traditional arts of construction, the educations of the local crafts and the environmental knowledge learned for centuries to live in these latitudes of the planet, puts to the service of the contemporary architecture, to realize this miscegenation that is giving so good results.

The soil, the landscape, the traditional materials, as the wood or the brick, together with the own limitations of every place, as the water lack in a few cases or the excessive heat in others, are always the point of entry to the projects that the office has realized these years.

Sudio Mumbai. Pali Hill

The traditional technologies of lattices in wood and of the work seriado of this one, define for example the House Belavali, constructed in the year 2008, where both his structures of load and his exterior coatings, they are solved by local wood. All the protagonism of the construction is bent to this material that solves ceilings, props, doors, windows and the vertical muds that separate the interior of the exterior, but this local technology is put to the service of an architecture that we might qualify of modern, since his form and the understanding that this one does of the place and of the environment like that they denote it.

For against, buildings like the house Palmyra of the year 2007, they speak about an educated architecture in which the relations with big works of the modernity are almost direct. Both rectangular blocks that form the House Palmyra, are totally covered of brise-soleils to protect the interior space of the strong Sun while they guarantee a correct ventilation. The architecture of Rudolph Schindler, the American teacher, which Bijoy Jain could visit in Los Angeles or the house – study that so often I study of Charles and Ray Eames, they are references that can be visualized in the lightness, the formal simplicity or the constant opening of the space, understood more as a container in which to live and not as a succession of rooms of specific use.

The Cooper House or the House Pali Hill, the latter in an urban context, speaks already about an architecture that looks for a new modernity, the current modernity of a country in growth since it is the India and that seeks to generate the continuous one between his traditional past and vernacular and his future of modernity. It will be necessary to wait to see how one adapts the work of a study of these characteristics to the production of big buildings, as hospitals or stations and if it will be capable of facing the urbanism and the city a speech also new that is capable of giving solutions to cities like the indies, oriental cities that want to turn in western and that precisely now sail as the Studio Mumbai between two worlds.

Studio Mumbai. Workshop own office

íñigo garcía odiaga. architect

san sebastián. november 2012

Studio Mumbai. Palmyra House

Studio Mumbai, Praxis é o título dunha exposición organizada pola British School en Roma como parte das investigacións que esta desenvolve no contexto das paisaxes urbanas. Trala gran visibilidad que Studio Mumbai alcanzou en todo o mundo, cando Kazuyo Sejima seleccionoulles, para o que é talvez, o evento arquitectónico máis importante do mundo, a Bienal de Arquitectura de Venecia, na súa edición de 2010, centros internacionais de estudo e investigación en arquitectura miraron con lupa o traballo deste estudo indio. Asentados na cidade india de Bombay, o estudo está dirixido por Bijoy Jain, un arquitecto formado nos Estados Unidos e cuxo maior logro consistiu en saber adaptar a forma de facer occidental a un panorama tan singular como o indio. Deste xeito o estudo presenta un modelo operativo no que os arquitectos son ao mesmo tempo artesanos. Non só deseñan a arquitectura senón que tamén a constrúen eles mesmos, nun enfoque que é ao mesmo tempo un nova visión da profesión e tamén unha reinterpretación do mestre constructor da idade medieval.

Algo que no contexto do primeiro mundo é impensable, non só pola actitude dos profesionais, senón tamén polo intrincado mundo legislativo que regula a construción.

Esta forma de actuar, de entender a profesión da arquitectura levou consigo tamén un cambio de modelo no procedemento teórico, intelectual de enfrontarse ao proxecto. O máis palpable é a aparencia da propia oficina na que desenvolve a actividade o estudo. Xunto ás mesas de debuxo, ordenadores e planos, amontóanse centos de maquetas, maquetas de edificios a pequena escala, pero tamén prototipos enormes de tramos de fachada, de tipos de cuberta, de pedras ou de carpintarías que resolven a escala real encontros ou detalles concretos dos seus edificios. O patio do estudo, unha grande explanada rodeada de pavillóns, é máis un taller que un espazo de debuxo, concentración e meditación. Pintores, carpinteiros ou albaneis deambulan mesturados con arquitectos intentando estudar e propoñer a mellor solución posible nun diálogo constante entre o desexable e o posible.

Studio Mumbai. Cooper house

Os deseños do Studio Mumbai, deben o seu esencial intelectual ao seu fundador, Bijoy Jain, que modelou os seus coñecementos teóricos no taller de Richard Meier como responsable do deseño do Centro Getty de Los Angeles, pero deben a súa concreción real ás realidades da cultura construtiva india.

É dese lugar, dese encontro entre dous mundos tan diferentes de onde nace a esencia das obras deste estudo. As artes de construción tradicionais, as ensinanzas da artesanía local e os coñecementos ambientais aprendidos durante séculos para vivir nesas latitudes do planeta, póñense ao servizo da arquitectura contemporánea, para realizar esa mestizaxe que tan bos resultados está a dar.

O chan, a paisaxe, os materiais tradicionais, como a madeira ou o ladrillo, xunto coas limitacións propias de cada lugar, como a falta de auga nuns casos ou a excesiva calor noutros, son sempre o punto de entrada aos proxectos que a oficina foi realizando estes anos.

Sudio Mumbai. Pali Hill

As técnicas tradicionais de celosías en madeira e do traballo seriado desta, definen por exemplo a Casa Belavali, construída no ano 2008, onde tanto as súas estruturas de carga como os seus revestimentos exteriores, se resolven con madeiras do lugar. Todo o protagonismo da construción se dobrega a este material que resolve teitos, piares, portas, ventás e as lamas verticais que separan o interior do exterior, pero esta tecnoloxía local está posta ao servizo dunha arquitectura que poderiamos cualificar de moderna, xa que a súa forma e o entendemento que esta fai do lugar e do ámbito así o denotan.

Pola contra, edificios como a casa Palmyra do ano 2007, falan dunha arquitectura culta na que as relacións con grandes obras da modernidade son case directas. Os dous bloques rectangulares que forman a Casa Palmyra, están totalmente cubertos de brise-soleils para protexer o espazo interior do forte sol mentres garanten unha correcta ventilación. A arquitectura de Rudolph Schindler, o mestre americano, que Bijoy Jain puido visitar en Los Ángeles ou a casa-estudo que tantas veces estudo de Charles & Ray Eames, son referencias que poden visualizarse na lixeireza, a sinxeleza formal ou a apertura constante do espazo, entendido máis como un colector no que habitar e non como unha sucesión de cuartos de uso específico.

A Cooper House ou a Casa Pali Hill, esta última nun contexto urbano, falan xa dunha arquitectura que busca unha nova modernidade, a modernidade actual dun país en crecemento como é a India e que busca xerar un continuo entre o seu pasado tradicional e vernáculo e o seu futuro de modernidade. Haberá que esperar para ver como se adapta o traballo dun estudo destas características á produción de grandes edificios, como hospitais ou estacións e se será capaz de enfrontarse ao urbanismo e á cidade cun discurso tamén novidoso que sexa capaz de dar solucións a cidades como as indias, cidades orientais que queren converterse en occidentais e que precisamente agora navegan como o Studio Mumbai entre dous mundos.

Studio Mumbai. Taller oficina propia

íñigo garcía odiaga. arquitecto

san sebastián. novembro 2012

Íñigo García Odiaga
Íñigo García Odiagahttp://vaumm.com/
Doctor Arquitecto y profesor asociado de Proyectos Arquitectónicos, ETSASS. Editor de NOMU. 1/5 del estudio de arquitectura VAUMM. Vivo en Donosti.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR

3 COMENTARIOS

0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
3 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados
Alberto Alonso Oro
Alberto Alonso Oro
12 years ago

Casas en serie para artesano, 1924-26 [L.C] | upcommons

“Casas en serie para artesanos.
El problema: alojar artesanos en un gran taller (muro libre de 7m. x
4m. 50) muy iluminado. Disminuir los gastos suprimiendo los tabiques y
las puertas, reduciendo mediante un juego arquitectónico, las
superficies y alturas habituales de las habitaciones. La casa se
sustenta sobre un único pilar, vacío, de hormigón armado. Muros
isotérmicos de “solomita ” (paja comprimida) revestidos en el exterior
con 5 cm. de cemento proyectado, en yesados en el interior. En toda la
casa dos puertas. El altillo en diagonal permite al techo desarrollarse
en su totalidad (7m. x 7m); la pared muestra así sus mayores
dimensiones y, además, se crea por la diagonal del altillo una
‘dimensión inesperada”: esta pequeña casa de 7m. impone al ojo un
elemento capital de 70 m. de longitud”. Este breve anteproyecto que
apareció publicado por primera vez en “Vers une Architecture”, en el
capítulo de las casas en serie, es una de las obras de L.C.
conceptualmente más claras
[…]
http://goo.gl/iNZdT3

Alberto Alonso Oro
Alberto Alonso Oro
12 years ago

Ampliación de lógica | vaumm
La oficina de arquitectura Propeller Z con sede en Viena ha finalizado
la ampliación de una antigua granja en fahndorf, Austria. La
construcción y el planteamiento estaba totalmente condicionado al
presupuesto de 70.000 euros y a las características de la estructura
pre-existente, además por un imperativo normativo la nueva intervención
debía ser discreta en lo que se refiere a su presencia hacia la calle
cercana, por lo que colocó en la zona trasera. La antigua casa de
labranza de 200 años es una estructura tradicional en forma de U con un
patio que separa la vivienda del granero y del establo.
[…]
http://goo.gl/HMuXqW

Ve Redes
Ve Redes
13 years ago

«La Cooper House o la Casa Pali Hill, ésta última en un contexto urbano, hablan ya de una arquitectura que busca una nueva modernidad, la modernidad actual de un país en crecimiento como es la India y que busca generar un continuo entre su pasado tradicional y vernacular y su futuro de modernidad. Habrá que esperar para ver cómo se adapta el trabajo de un estudio de estas características a la producción de grandes edificios, como hospitales o estaciones y si será capaz de enfrentarse al urbanismo y a la ciudad con un discurso también novedoso que sea capaz de dar soluciones a ciudades como las indias, ciudades orientales que quieren convertirse en occidentales y que precisamente ahora navegan como el Studio Mumbai entre dos mundos.»
vaumm

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS