La ilimitada producción y mercantilización de las imágenes en la cultura contemporánea ha relegado el concepto de ‘imagen’ a una forma superficial, estilizada y efímera de representación artística y de comunicación visual. Sin embargo, las imágenes constituyen un vehículo esencial para la percepción, el pensamiento, el lenguaje y la memoria y, en el conjunto del imaginario que configura nuestras mentes, las imágenes poéticas y corpóreas se erigen como categorías fundamentales, puesto que son la raíz de toda expresión artística. En el ámbito de la arquitectura, las experiencias espaciales duraderas consisten precisamente en imágenes vividas y corpóreas que se han convertido en parte inseparable de nuestras vidas.
Este libro ahonda en la naturaleza de la imagen. Tras revisar su controvertido papel en la cultura contemporánea y la mínima atención que le ha brindado la tradición logocéntrica filosófica occidental, Juhani Pallasmaa nos muestra la gran complejidad del universo de la imagen, donde entran en juego elementos como el tiempo, el espacio, el cuerpo o la metáfora, y nos brinda, a través de estas páginas, un delicioso alegato a favor de una revisión crítica de la imagen.
Juhani Pallasmaa (Hämeenlinna, Finlandia, 1936) es arquitecto y trabaja en Helsinki. Fue profesor de arquitectura en la Universidad de Tecnología de Helsinki, director del Museo de Arquitectura de Finlandia y profesor invitado en diversas escuelas de arquitectura de todo el mundo. Autor de numerosos artículos sobre filosofía, psicología y teoría de la arquitectura y del arte, su obra Los ojos de la piel. La arquitectura y los sentidos (Editorial Gustavo Gili, Barcelona, 2006) se ha convertido en un clásico de la teoría de la arquitectura y es de lectura obligatoria en diferentes escuelas de arquitectura de todo el mundo. Pallasmaa es también autor de The Architecture of Image: Existential Space in Cinema (2001), Encounters. Architectural Essays (2005) y La mano que piensa (Editorial Gustavo Gili, Barcelona, 2012).
A ilimitada produción e mercantilización das imaxes na cultura contemporánea relegou o concepto de ‘imaxe’ a unha forma superficial, estilizada e efémera de representación artística e de comunicación visual. Non obstante, as imaxes constitúen un vehículo esencial para a percepción, o pensamento, a linguaxe e a memoria e, no conxunto do imaxinario que configura as nosas mentes, as imaxes poéticas e corpóreas eríxense como categorías fundamentais, posto que son a raíz de toda expresión artística. No ámbito da arquitectura, as experiencias espaciais duradeiras consisten precisamente en imaxes vividas e corpóreas que se converteron en parte inseparable das nosas vidas.
Este libro afonda na natureza da imaxe. Tras revisar o seu controvertido papel na cultura contemporánea e a mínima atención que lle brindou a tradición logocéntrica filosófica occidental, Juhani Pallasmaa móstranos a gran complexidade do universo da imaxe, onde entran en xogo elementos como o tempo, o espazo, o corpo ou a metáfora, e nos brinda, a través destas páxinas, unha deliciosa alegación a favor dunha revisión crítica da imaxe.
Juhani Pallasmaa (Hämeenlinna, Finlandia, 1936) é arquitecto e traballa en Helsinki. Foi profesor de arquitectura na Universidade de Tecnoloxía de Helsinki, director do Museo de Arquitectura de Finlandia e profesor invitado en diversas escolas de arquitectura de todo o mundo. Autor de numerosos artigos sobre filosofía, psicoloxía e teoría da arquitectura e da arte, a súa obra Os ollos da pel. A arquitectura e os sentidos (Editorial Gustavo Gili, Barcelona, 2006) converteuse nun clásico da teoría da arquitectura e é de lectura obrigatoria en diferentes escolas de arquitectura de todo o mundo. Pallasmaa é tamén autor de The Architecture of Image: Existential Space in Cinema (2001), Encounters. Architectural Essays (2005) e A man que pensa (Editorial Gustavo Gili, Barcelona, 2012).
The unlimited production and mercantilización of the images in the contemporary culture it has relegated the concept of ‘image’ to a superficial form, estilizada and ephemeral of artistic representation and of visual communication. Nevertheless, the images constitute an essential vehicle for the perception, the thought, the language and the memory and, in the set of the imaginary one that forms our minds, the poetical and corporeal images are raised as fundamental categories, since they are the root of any artistic expression. In the area of the architecture, the spatial lasting experiences consist precisely of vivid images and corporeal that have turned partly inseparably of our lives.
This book goes deeply into the nature of the image. After checking his controversial paper in the contemporary culture and the minimal attention that has offered to him the tradition logocéntrica philosophical western, Juhani Pallasmaa shows us the great complexity of the universe of the image, where they enter game elements as the time, the space, the body or the metaphor, and offers to us, across these pages, a delicious allegation in favour of a critical review of the image.
Juhani Pallasmaa (Hämeenlinna, Finland, 1936) is an architect and is employed at Helsinki. He was a teacher of architecture in the University of Technology of Helsinki, the director of the Museum of Architecture of Finland and teacher invited in diverse schools of architecture of the whole world. Author of numerous articles about philosophy, psychology and theory of the architecture and of the art, his work The eyes of the skin. The architecture and the senses (Publishing Gustavo Gili, Barcelona, 2006) has turned into the classic one of the theory of the architecture and is of obligatory reading in different schools of architecture of the whole world. Pallasmaa is also an author of The Architecture of Image: Existential Space in Cinema (2001), Encounters. Architectural Essays (2005) and The hand that he thinks (Publishing Gustavo Gili, Barcelona, 2012).





