
Como viene siendo habitual por estas fechas, la Fundación Caja de Arquitectos ha publicado su calendario para el próximo año, en esta ocasión dedicado al arquitecto Francisco de Asís Cabrero (1912-2005), al cumplirse el centenario de su nacimiento.
La efeméride me ha recordado cuando, hace precisamente diez años, en diciembre de 2001, tuve la oportunidad de visitar, junto a dos excelentes compañeros de carrera y de viajes, y gracias a la amabilidad de Santiago Cabrero —hijo del arquitecto—, las viviendas que había proyectado para su familia en la urbanización madrileña de Puerta de Hierro.
Recorrer las casas y el estudio del arquitecto —ya muy mayor entonces— en aquel frío y soleado invierno nos enseñó mucho más sobre arquitectura que las clases y los libros vistos hasta el momento. Nos enseñó a ver, a viajar, a abrir los ojos como había dicho Le Corbusier.
Cabrero dedicó los últimos años de su vida a un gran proyecto, un proyecto que nunca se edificaría: sus Cuatro Libros de Arquitectura. Al modo de los tratados clásicos, recopiló todo aquello que le había interesado a lo largo de su carrera, empleando el viaje como método de conocimiento: «Viajo para comprender», decía.
Hoy, una década después de mi primer viaje de estudios, y después de otros muchos realizados para conocer las historias que dan sentido a esas casas y a otras obras del mismo período, sólo queda desear que toda meta, todo final, se convierta siempre en el principio de un nuevo viaje.
Por ello, feliz final de 2011 y mejor comienzo de 2012.
antonio s. río vázquez . arquitecto
a coruña. diciembre 2011
Since it comes being habitual in these dates, the Fundación Caja de Arquitectos has published his calendar for the next year, in this occasion dedicated the architect Francisco de Asís Cabrero (1912-2005), on there having be fulfilled the centenary of his birth.
The efeméride has remembered me when, precisely ten years ago, in December, 2001, I had the opportunity to visit, together with two excellent companions of career and of trips, and thanks to the amiability of Santiago Cabrero – son of the architect-, the housings that it had projected for his family in the urbanization of Madrid of Puerta de Hierro.
To cross the houses and the study of the architect – already very major at the time – in that cold and sunny winter taught us much more on architecture that the classes and the books seen up to the moment. It taught us to see, to travelling, to opening the eyes since Le Corbusier had said.
Gabrero dedicated last years of his life to a great project, a project that would never be built: his Cuatro Libros de Arquitectura. ALike the classic agreements, there compiled all that in that he had been interested along his career, using the trip as method of knowledge: «I Travel to understand», he was saying.
Today, a decade after my first trip of studies, and after great others realized to know the histories that give sense to these houses and to other works of the same period, only can only wish that any goal, any end, turns always into the beginning of a new trip.
For it, happy end of 2011 and better beginning of 2012.
antonio s. río vázquez . architect
a coruña. december 2011
Como vén sendo habitual por estas datas, a Fundación Caixa de Arquitectos publicou o seu calendario para o próximo ano, nesta ocasión dedicado ao arquitecto Francisco de Asís Cabrero (1912-2005), o cumprirse o centenario do seu nacemento.
a A efeméride recordoume cando, fai precisamente dez anos, en decembro de 2001, tiven a oportunidade de visitar, xunto a dous excelentes compañeiros de carreira e de viaxes, e grazas á amabilidad de Santiago Cabrero —fillo do arquitecto—, as vivendas que proxectara para a súa familia na urbanización madrileña de Puerta de Hierro.
Percorrer as casas e o estudo do arquitecto —xa moi maior entón— naquel frío e asollado inverno ensinounos moito máis sobre arquitectura que as clases e os libros vistos ata o momento. Ensinounos a ver, a viaxar, a abrir os ollos como dixera Le Corbusier.
Cabrero dedicou os últimos anos da súa vida a un gran proxecto, un proxecto que nunca se edificaría: os seus Catro Libros de Arquitectura. O modo dos tratados clásicos, recompilou todo aquilo que lle interesara ao longo da súa carreira, empregando a viaxe como método de coñecemento: «Viaxo para comprender», dicía.
Hoxe, unha década despois da miña primeira viaxe de estudos, e despois doutros moitos realizados para coñecer as historias que dan sentido a esas casas e a outras obras do mesmo período, só queda desexar que toda meta, todo final, se converta sempre no principio dunha nova viaxe.
Por el, feliz final de 2011 e mellor comezo de 2012.
antonio s. río vázquez . arquitecto
a coruña. diciembre 2011





Entrevista a Francisco Cabrero y Gabriel Ruiz Cabrero.
Televisión Española TV2.
http://goo.gl/grmMfs
Francisco de asís cabrero, la arquitectura bien hecha.
Paloma Barreiro Pereira 2 MAR 2005 El país
«La arquitectura bien hecha está fuera de discusión, pero es muy difícil». Con estas palabras expresaba Francisco Cabrero su propio rigor como arquitecto, rasgo que define toda su obra, una de las más significativas e innovadoras de los últimos 60 años en España. El arquitecto cántabro falleció en Madrid el 26 de febrero a los 92 años. Nacido en Santander, el 4 de octubre de 1912, Francisco de Asís Cabrero Torres-Quevedo pertenecía a la primera generación de arquitectos de la posguerra. En 1934 ingresó en la Escuela Superior de Arquitectura de Madrid, donde se graduó en 1942, teniendo como compañeros de promoción a Carlos de Miguel, José Luis Fernández del Amo y Miguel Fisac, entre otros.
Independiente e intuitivo, Francisco Cabrero admiraba el magisterio de su amigo y colaborador Juan Antonio Coderch. Estudió a fondo la arquitectura racionalista europea de los años treinta, sobre todo la italiana. Su estancia en Italia, en 1941 y 1942, fue decisiva, no sólo en su condición de arquitecto sino también por su afición a la pintura. En Milán visitó el estudio del pintor Giorgio de Chirico, y, en Roma
conoció al arquitecto Adalberto Libera y al responsable de la Oficina Técnica de la ciudad, Gio Ponti. También se relacionó en su juventud con arquitectos de la talla de Le Corbusier, Mies van der Rohe, Frank Lloyd Wright, Max Bill y Alvar Aalto.
[..]
http://goo.gl/q65MR6