[:es]
Que un profesor sea el autor del edificio donde imparte su magisterio es una suerte para los alumnos, en cuanto a la inspiración y motivación por la cercanía del autor, y quizá un riesgo para el profesor, sometido constantemente a crítica sobre, como mínimo, el funcionamiento adecuado del edificio.
Esta posibilidad no amedrentó al profesor de proyectos Joao Ventura Trindade, (Ventura Trindade Arquitectos), que junto a Inés Lobo, resultaron ganadores del concurso de ideas para convertir la Fabrica dos Leões de Évora en la Escuela de Arquitectura de la ciudad en el año 2007, en un proceso difícil y muy ajustado en programa, presupuesto y plazos, con consecuencias que aún hoy atormentan al propio Ventura Trindade cuando se refiere a una escalera en hormigón cuya ejecución no satisfizo completamente sus expectativas.

Nuestros hermanos portugueses, silenciosamente, como siempre, valorando tanto el contexto, mantuvieron los antiguos volúmenes de la fábrica casi intactos. Entre ellos destaca el grupo de silos que forma una gruesa torre como hito en altura destacado. El patio de operaciones, muy degradado, se convierte en un tapiz verde, al modo de los campus anglosajones, de relación y descanso.
Sorprende la magnífica piel fría, atractiva y tersa, que recorre la nueva pieza añadida, a modo de cobertizo industrial, dibujando una sección a dos aguas, donde el contexto se pliega a la contemporaneidad de un material inesperado, más propio quizá de arquitecturas centroeuropeas.
Al contrario, la esperada calidez de algunos materiales como la madera, aparece en los interiores, donde un único módulo de contrachapado economiza y resuelve combinándose en un gran número de estanterías y mobiliario para la biblioteca que no olvida acomodar a sus usuarios en sillas modelo “Ant” de Arne Jacobsen.
Joao Ventura Trindade ganó poco después en el año 2009 el premio FAD con otro edificio magnífico: L’Estacao Biológica do Garducho en Mourau, también en Portugal. De todo ello volvimos a tener noticias en la última edición de Rehabilita2012 celebrada en Plasencia, que dirige con precisión, firmeza y enorme curiosidad intelectual Roberto Rubiolo. Ventura Trindade, junto con sus colegas también profesores en Évora, Joao Nasi, antiguo colaborador de Álvaro Siza, y el pacense Daniel Jiménez, que presentó un trabajo minucioso, esforzado y generoso con los “Suelos y cielos de Badajoz”, nos regalaron una tarde inolvidable, que se extendió hasta la madrugada.
Conviene quizá hablar de las personas, tanto como de la arquitectura, ya que ésta la podemos visitar o ver en fotografías, incluso leer comentada, pero compartir con ellos, entre gin-tonics, al lado del Palacio de Carvajal Girón, en el pub Eivissa de la coqueta ciudad extremeña, su enorme bonhomía y sencillez, es algo que supera, aún siendo la tarea enorme, la bondad y belleza de su arquitectura.
Texto por bRijUNi arquitectos: Beatriz Villanueva Cajide -Arquitecto y Master en Proyectos Arquitectónicos Avanzados (ETSA Madrid)- y Francisco Javier Casas Cobo -arquitecto y Master en Teoría, Análisis e Historia de la Arquitectura (ETSA Madrid).
[:gl]
Que un profesor sexa o autor do edificio onde imparte o seu maxisterio é unha sorte para os alumnos, en canto á inspiración e motivación pola proximidade do autor, e quizá un risco para o profesor, sometido constantemente a crítica sobre, como mínimo, o funcionamento adecuado do edificio.
Esta posibilidade non amedrentou ao profesor de proxectos Joao Ventura Trindade, (Ventura Trindade Arquitectos), que xunto a Inés Lobo, resultaron ganadores do concurso de ideas para converter fabrícaa dúas Leões de Évora na Escola de Arquitectura da cidade no ano 2007, nun proceso difícil e moi axustado en programa, orzamento e prazos, con consecuencias que aínda hoxe atormentan ao propio Ventura Trinidade cando se refire a unha escaleira en hormigón cuxa ejecución non satisfixo completamente as súas expectativas.

Os nosos irmáns portugueses, silenciosamente, como sempre, valorando tanto o contexto, mantiveron os antigos volumes da fábrica case intactos. Entre eles destaca o grupo de silos que forma unha grosa torre como fito en altura destacado. O patio de operacións, moi degradado, convértese nun tapiz verde, ao modo dos campus anglosajones, de relación e descanso.
Sorprende a magnífica pel fría, atractiva e tersa, que percorre a nova peza engadida, a modo de cobertizo industrial, debuxando unha sección a dúas augas, onde o contexto se pliega á contemporaneidad dun material inesperado, máis propio quizá de arquitecturas centroeuropeas.
Ao contrario, a esperada calidez dalgúns materiais como a madeira, aparece nos interiores, onde un único módulo de contrachapado economiza e resolve combinándose nun gran número de estanterías e mobiliario para a biblioteca que non esquece acomodar aos seus usuarios en cadeiras modelo “Ant” de Arne Jacobsen.
Joao Ventura Trindade gañou pouco despois no ano 2009 o premio FAD con outro edificio magnífico: L’Estacao Biolóxica do Garducho en Mourau, tamén en Portugal. De todo iso volvemos ter noticias na última edición de Rehabilita2012 celebrada en Plasencia, que dirixe con precisión, firmeza e enorme curiosidade intelectual Roberto Rubiolo. Ventura Trindade, xunto cos seus colegas tamén profesores en Évora, Joao Nasi, antigo colaborador de Álvaro Siza, e o pacense Daniel Jiménez, que presentou un traballo minucioso, esforzado e xeneroso cos “Chans e ceos de Badajoz”, regaláronnos unha tarde inesquecible, que se estendeu ata a madrugada.
Convén quizá falar das persoas, tanto como da arquitectura, xa que esta podémola visitar ou ver en fotografías, ata ler comentada, pero compartir con eles, entre gin-tonics, á beira do Palacio de Carvajal Girón, no pub Eivissa da coqueta cidade extremeña, o seu enorme bonhomía e sencillez, é algo que supera, aínda sendo a tarefa enorme, a bondade e beleza da súa arquitectura.
Texto por bRijUNi arquitectos: Beatriz Villanueva Cajide -Arquitecto e Master en Proyectos Arquitectónicos Avanzados (ETSA Madrid)- e Francisco Javier Casas Cobo -arquitecto e Master en Teoría, Análisis e Historia de la Arquitectura (ETSA Madrid).
[:en]
That a teacher is the author of the building where it gives his teaching it is a luck for the pupils, as for the inspiration and motivation for the nearness of the author, and probably a risk for the teacher, submitted constant to critique on, as minimum, the suitable functioning of the building.
This possibility did not intimidate the project teacher Joao Ventura Trindade, (Ventura Trindade Arquitectos), that together with Inés Lobo, they turned out to be winners of the contest of ideas to turn the Dos Leões Factory in Évora into the Architecture School in the city into the year 2007, into a process difficult and very fitted in program, budget and period, with consequences that still today torment the own Ventura Trinidade when it refers to a stairs in concrete which execution did not satisfy completely his expectations.

Our Portuguese brothers, silently, since always, valuing so much the context, supported the former almost intact volumes of the factory. Between them stands out the group of silos that a thick tower forms as milestone in height emphasized. The court of operations, very degraded, turns into a green tapestry, like the Anglo-Saxon campuses, relation and rest.
It surprises the magnificent cold, attractive and smooth skin, which crosses the new added piece, like industrial shed, drawing a section to two waters, where the context pliega to the contemporaneousness of an unexpected, more own material probably of Central European architectures.
On the contrary, the awaited warmth of some materials as the wood, appears in the interiors, where the only module of plywood economizes and resolves combining in a great number of racks and movably for the library that there does not forget to accommodate to his users in chairs model Arne Jacobsen’s «Ant».
Joao Ventura Trindade gained little later in the year 2009 the prize FAD with another magnificent building: L’Estacao Biológica do Garducho in Mourau, also in Portugal. Of all this we returned to have news in the last edition of Rehabilita2012 celebrated in Plasencia, which directs accurately, firmness and enormous intellectual curiosity Roberto Rubiolo. Ventura Trindade, together with his colleagues also teachers in Évora, Joao Nasi, former collaborator of Álvaro Siza, and the from Badajoz Daniel Jiménez, who presented a meticulous, strong and generous work with the » Soils and skies of Badajoz «, gave us an unforgettable evening, which spread until the dawn.
It suits to speak probably about the persons, so much like about the architecture, since this one we can visit or see her in photographies, even read commented, but share with them, between gin-tonics, next to the Palacio de Carvajal Giron, in the pub Eivissa of the flirtatious Extremaduran city, his enormous bonhomie and simplicity, is something that it overcomes, still being the enormous task, the kindness and beauty of his architecture.
Text by bRijUNi arquitectos: Beatriz Villanueva Cajide – architect and Master in Architectural Advanced Projects (ETSA Madrid) – and Francisco Javier Casas Cobo – architect and Master theoretically, Analysis and History of the Architecture (ETSA Madrid).
[:]




