Hamlet. Don Quijote. Fausto mueren al final de la representación.
También es desguazado el Pabellón de Alemania, al mismo tiempo escenario y actor de una representación, necesariamente, pieza a pieza.
Porque desde sus inicios, el proyecto moderno ha encontrado en la descomposición de la forma – del individuo, de los valores – un paradójico refugio, bien distinto a la fatalidad del destino clásico: sólo es capaz de permanecer aquello que se adelanta en busca de su propia dispersión. En su desaparición, disuelto en sus propios reflejos, el Pabellón deja y da lugar a la presencia de un clamoroso vacío, una ausencia llena de sentido, una arquitectura íntegra, que ha podido seguirse visitando en Barcelona en su propio emplazamiento, hasta haber sido substituida recientemente por un parque temático de apariencia miesiana.
“El trabajo de Barcelona fue un instante luminoso en mi vida”
Ludwig Mies van der Rohe. 1957.
El horror cristalizado. Imágenes del pabellón de Alemania de Mies van der Rohe
Josep Quetglas Riusech
Actar, Barcelona; 1º edición, 2001
Español
Encuadernación rústica
192 páginas
16,5 x 15,5 x 2 cm
fotos
ISBN 978-84-95273-52-9
Hamlet. Don Quixote. Fausto morren ao final da representación.
Tamén é despezado o Pavillón de Alemaña, ao mesmo tempo escenario e actor dunha representación, necesariamente, peza a peza.
Porque dende os seus inicios, o proxecto moderno encontrou na descomposición da forma – do individuo, dos valores – un paradoxal refuxio, ben distinto á fatalidade do destino clásico: só é capaz de permanecer aquilo que se adianta en busca da súa propia dispersión. Na súa desaparición, disolto nos seus propios reflexos, o Pavillón deixa e dá lugar á presenza dun clamoroso baleiro, unha ausencia chea de sentido, unha arquitectura íntegra, que puido seguir visitándose en Barcelona na súa propia localización, ata ser substituída recentemente por un parque temático de aparencia miesiana.
“O traballo de Barcelona foi un instante luminoso na miña vida”
Ludwig Mies van der Rohe. 1957.
O horror cristalizado. Imaxes do pavillón de Alemania de Mies van der Rohe
Josep Quetglas Riusech
Actar, Barcelona; 1º edición, 2001
Castelán
Encuadernación rústica
192 páxinas
16,5 x 15,5 x 2 cm
fotos
ISBN 978-84-95273-52-9
Hamlet. Don Quijote. Faust they die at the end of the representation.
Also the Pavilion of Germany is dressed, at the same time scene and actor of a representation, necessarily, piece to piece.
Because from his beginnings, the modern project has found in the decomposition of the form – of the individual, of the values – a paradoxical refuge, good different from the fatality of the classic destination: only it is capable of remaining that one that goes forward in search of his own dispersion. In his disappearance, disuelto in his own reflections, the Pavilion leaves and gives place to the presence of a clamorous emptiness, an absence fills of sense, a complete architecture, which it could have followed visiting in Barcelona in his own emplacement, up to having being replaced recently by a theme park of appearance miesiana.
“The work of Barcelona was a luminous instant in my life”
Ludwig Mies van der Rohe. 1957.
The crystallized horror. Images of the pavilion of Germany of Mies van der Rohe
Josep Quetglas Riusech
Actar, Barcelona; 1º edition, 2001
Spanish
Rustic binding
192 pages
16,5 x 15,5 x 2 cm
photos
ISBN 978-84-95273-52-9





