[:es]
El proyecto de arquitectura condensa en una forma fija una nube de referencias, pistas, anotaciones, ideas e impresiones alimentada a lo largo del tiempo, todas juntas conforman una colección de puntales invisibles que hacen buena la metáfora de Hemingway sobre la masa oculta que sustenta la punta del iceberg que es el proyecto.
Este libro retrata de algún modo una de esas nubes, aquélla surgida durante la realización de una serie de proyectos y de una investigación académica en torno al desvelo y la alteración de nuestro mundo deteriorado. Tal vez sin degradación no existiría memoria, los procesos de desgaste y decadencia son parte de nuestra cultura por lo que la reutilización de aquello ya usado puede ser un método de transmisión de la misma. Todas las opciones vuelven a mostrarse a una nueva mirada capaz de revelar vidas latentes en objetos y espacios denostados. El proyecto de arquitectura se convierte así en instrumento para repensar cuanto nos rodea, asumiendo el deterioro como parte del ciclo vital pero no como fin de éste, sino un momento intermedio a partir del que explorar otros caminos a través de lametamorfosis de las arquitecturas y los objetos olvidados.

Este escrito transita entre la asunción inevitable de la degradación y la ocasión surgida en ella, trata en buena medida sobre la alteración del significado de las cosas, la asimilación de nuestros pedazos rotos, la recuperación de oportunidades perdidas y la ocupación de lugares insospechados. Lo que comenzó siendo una investigación en torno al reciclaje y sus connotaciones culturales, finalmente acabó asumiendo su condición arquitectónica por encima de todo y no pudo sino relatar historias sobre el significado, la materia, el tiempo y el espacio de nuestro mundo; un mundo ajado y cambiante, eso sí.
JUAN JOSÉ LÓPEZ DE LA CRUZ (1974)
Arquitecto por la Escuela de Arquitectura de Sevilla en 2000, donde es profesor de Proyectos Arquitectónicos desde 2005. Desde sus inicios profesionales forma Sol89 junto a la arquitecta María González, donde intentan conciliar investigación, docencia y profesión. Ha co-editado Cuaderno Rojo (Universidad de Sevilla, 2010) y desde ese mismo año forma parte del consejo editorial de la revista de investigación Proyecto, Progreso, Arquitectura publicada por la Universidad de Sevilla. Actualmente se encuentra desarrollando su tesis doctoral sobre el arquitecto noruego Sverre Fehn titulada «El Viaje y el Refugio».
+ recolectoresurbanoseditorial.bigcartel.com
[:gl]
O proxecto de arquitectura condensa nunha forma fixa unha nube de referencias, pistas, anotacións, ideas e impresións alimentada ao longo do tempo, todas xuntas conforman unha colección de puntais invisibles que fan boa a metáfora de Hemingway sobre a masa oculta que sustenta a punta do iceberg que é o proxecto.
Este libro retrata dalgún modo una desas nubes, aquela xurdida durante a realización dunha serie de proxectos e dunha investigación académica en torno ao desvelo e a alteración do noso mundo deteriorado. Talvez sen degradación non existiría memoria, os procesos de desgastar e decadencia son parte da nosa cultura polo que a reutilización daquilo xa usado pode ser un método de transmisión da mesma. Todas as opcións volven mostrarse a unha nova mirada capaz de revelar vidas latentes en obxectos e espazos denostados. O proxecto de arquitectura convértese así en instrumento para repensar canto nos rodea, asumindo o deterioro como parte do ciclo vital pero non como fin deste, senón un momento intermedio a partir do que explorar outros camiños a través de lametamorfosis das arquitecturas e os obxectos esquecidos.

Este escrito transita entre a asunción inevitable da degradación e a ocasión xurdida nela, trata en boa medida sobre a alteración do significado das cousas, a asimilación dos nosos pedazos rotos, a recuperación de oportunidades perdidas e a ocupación de lugares insospechados. O que comezou sendo unha investigación en torno ao reciclaje e os seus connotaciones culturais, finalmente acabou asumindo a súa condición arquitectónica por encima de todo e non puido senón relatar historias sobre o significado, a materia, o tempo e o espazo do noso mundo; un mundo ajado e cambiante, iso si.
JUAN JOSÉ LÓPEZ DA CRUZ (1974)
Arquitecto pola Escola de Arquitectura de Sevilla en 2000, onde é profesor de Proxectos Arquitectónicos desde 2005. Desde os seus inicios profesionais forma Sol89 xunto á arquitecta María González, onde intentan conciliar investigación, docencia e profesión. Ha co-editado Caderno Vermello (Universidade de Sevilla, 2010) e desde ese mesmo ano forma parte do consello editorial da revista de investigación Proxecto, Progreso, Arquitectura publicada pola Universidade de Sevilla. Actualmente atópase desenvolvendo a súa tese doctoral sobre o arquitecto noruego Sverre Fehn titulada «A Viaxe e o Refuxio».
+ recolectoresurbanoseditorial.bigcartel.com
[:en]
The project of architecture condenses in a fixed form a cloud of references, tracks, annotations, ideas and impressions fed throughout the time, all together they shape a collection of invisible props that make Hemingway’s metaphor good on the secret mass that sustains the top of the iceberg that is the project.
This book portrays somehow one of these clouds, that one arisen during the accomplishment of a series of projects and of an academic investigation concerning the sleeplessness and the alteration of our damaged world. Maybe without degradation memory would not exist, the processes of wear and decadence are a part of our culture for what the reutilization of already secondhand that one can be a method of transmission of the same one. All the options return to appear to a new look capable of revealing latent lives in objects and reviled spaces. The project of architecture turns this way into instrument to rethink all that surrounds us, assuming the deterioration as part of the vital cycle but not as end of this one, but an intermediate moment from which to explore other ways across lametamorfosis of the architectures and the forgotten objects.

This writing travels between the inevitable assumption of the degradation and the occasion arisen in her, treats mostly on the alteration of the meaning of the things, the assimilation of our torn pieces, the recovery of lost opportunities and the occupation of unsuspected places. What started by being an investigation concerning the recycling and his cultural connotations, finally ended up by assuming his architectural condition over everything and it was not possible but report histories on the meaning, the matter, the time and the space of our world; a worn and changeable world, it yes.
JUAN JOSÉ LÓPEZ DE LA CRUZ (1974)
Architect for the School of Architecture of Seville in 2000, where he is a teacher of Architectural Projects from 2005. From his professional beginnings Maria Gonzalez forms Sol89 together with the arquitecta, where they try to harmonize investigation, teaching and profession. It has co-edited Red Notebook (University of Seville, 2010) and from the same year there forms a part of the publishing advice of the magazine of investigation Project, Progress, Architecture published by the University of Seville. Nowadays it is developing his doctoral thesis on the Norwegian architect qualified Sverre Fehn » The Trip and the Refuge».




