As variacións da identidade. Ensaio sobre o tipo en arquitectura

As variacións da identidade.

O obxecto deste traballo é contribuír a unha teoría do proxecto arquitectónico en que a idea de tipo non se conciba como un mecanismo reprodutor senón como unha estrutura da forma capaz de múltiples desenvolvementos. Nesta clave, o proxecto arquitectural sitúase tan lonxe da invención da forma como do determinismo do modelo.

O texto articúlase en catro capítulos: no primeiro establécense as bases filosóficas do concepto de tipo considerado como fundamento epistemológico da arquitectura; o segundo céntrase no estudo dalgúns exemplos da experiencia histórica, examinando a través deles os procesos de permanencia e transformación dos tipos; o terceiro afronta o problema de situar a análise tipológico dentro do marco definido polo pensamento estructuralista; o cuarto constitúe un achegamento, en clave tipológica, á obra dalgúns mestres da arquitectura moderna, mostrando a capacidade do pensamento tipológico para superar a estéril disxuntiva entre historicismo e experimentalismo.

Carlos Martí Aris

Nado en Barcelona o 10 de xuño de 1948. Cursou os estudos de Arquitectura na ETSAB, titulándose en 1972, pero a súa verdadeira escola foi a redacción da revista 2C Construción da Cidade da que foi subdirector até 1985, ano en que deixou de editarse. O Grupo 2c, aglutinado ao redor da carismática personalidade de Salvador Tarragó, tomou como principal referencia a figura intelectual de Aldo Rossi, aínda que os 22 números editados mostran un campo de intereses moito máis amplo que vai desde a casa sevillana ou o territorio véneto até a obra de Cerdá, Torres Cravei ou Sostres. O último número, «a liña dura», foi unha belixerante alegación contra o posmodernismo que entón triunfaba en case todas as frontes.

O ano 1976 foi para el decisivo, marcado por dúas experiencias que deixaron pegada: os sete meses de estancia na rexión nororiental de Argelia formando parte dun grupo dirixido por Emilio Donato, para proxectar seis «villages agricoles pour a revolution agraire»; e a participación no Primeiro SIAC de Santiago de Compostela, momento álgido da tendencia liderada por Rossi. Pouco despois incorporouse á Escola de Arquitectura de Barcelona como profesor de Proxectos, dentro do equipo coordinado por Raimon Torres. A partir de entón a docencia convértese na súa principal dedicación, que fai compatible co traballo profesional en asociación con Antonio Armesto.

Entres os seus libros cabo destacar As variacións da identidade. Ensaio sobre o tipo en arquitectura (1990), Silencios elocuentes (1999), As formas da residencia na cidade moderna (1991) e Santiago de Compostela. A cidade histórica como presente (1996). foi o impulsor de iniciativas editoriais como a colección Arquitectura?Teoría de Edicións do Serbal, a colección Arquia/tese da Fundación Caixa de Arquitectos ou a revista DPA do Departamento de proxectos da UPC. Os seus actuais temas de investigación son, entre outros, Lugar público e cidade contemporánea e A arquitectura do cine. Estudos sobre Dreyer, Hitchcock, Ford e Ozu (en colaboración con José Manuel García Roig).

+ info

veredes
veredes Administrator

Búsqueda para satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.

follow me

Arquivado en: libros, publicacións

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,