A casa do taberneiro | ARKB-Arrokabe arquitectos

5 (100%) 4 vote[s]

A casa do taberneiro ARKB-Arrokabe arquitectos o4

A edificación é unha construción tradicional cunha tipoloxía de orixe medieval propia dos rueiros de Santiago de Compostela caracterizada pola presenza dos seus dous muros piñóns dispostos como fachadas. Co tempo, esta disposición de casa piñón entre medianeiras foi sendo substituída co remonte de novas plantas e/ou a substitución das cubertas por outras cuxos faldones desaguaban de forma directa cara á rúa. Hoxe en día só quedan no barrio dous inmobles con esta tipoloxía. A edificación é, por tanto, un testemuño da orixe do Barrio que naceu como asentamento extramuros ocupado por algunhas granxas, hospedaxes e tabernas que acollían a cidadáns e visitantes que chegaban a Santiago polo camiño Francés, ruta principal de peregrinaxe histórica e actualmente.

Hoxe en día, o barrio é unha referencia na cidade. O seu valor principal reside na diversidade de usos que acolle (residencial, cultural, hostaleiro, pequeno comercio local etc…) Isto diferénciao doutras zonas da Cidade Histórica, en moitos casos con pouca poboación residente e saturadas de locais hostaleiros e dun comercio especializado no consumo rápido enfocado unicamente ao turismo.

Os clientes buscaban un inmoble que lles permitise combinar a actividade hostaleira cunha función de dinamización social e cultural por iso, a edificación, ampla e de carácter singular, resultaba idónea.

“A casa do taberneiro” quere ser testemuño da tradición, a cultura e a vida do lugar. Desde a iniciativa privada pretende sumarse a iniciativas do barrio ofrecendo, máis aló das actividades programadas que aseguren a continuidade do centro, un espazo aberto, a disposición de veciños e visitantes que sirva para fomentar reunión e intercambio de ideas dunha maneira informal. En planta baixa recupérase o carácter histórico e a función da taberna de barrio cunha oferta baseada no produto local.

Para resolver o programa (centro socio-cultural e taberna) aprovéitase a disposición dos diferentes de niveis interiores de piso que son consecuencia da diferenza entre a rasante das dúas rúas desde as que se accede ao inmoble e quedan definidos pola posición dos diferentes elementos de cantería que forman parte da construción muraría ( Lareiras, fregaderos e soleiras de portas e xanelas balconeras).

En planta baixa, a taberna conta cun vestíbulo exterior, unha pequena cociña e dous aseos. Na entreplanta, no acceso exterior desde a rúa do Medio disponse dun pequeno almacén e un amplo vestíbulo que incorpora un banco en L. Sobre esta zona, no espazo bajocubierta habilítase un espazo de lectura. A planta primeira proponse como sala multiusos (exposicións, conferencias etc.) e o espazo bajocubierta sobre ela se reserva para actividades infantís como contacontos e concertos de aforamento mínimo.

A rehabilitación contribúe a unha relectura do edificio consecuente coa riqueza espacial que supón este desprazamento das alturas de piso e coa singularidade dos diferentes elementos patrimoniais. A adaptación das cotas da proposta para permitir a recuperación, visibilización e a posta en uso dos devanditos elementos facilita a comprensión da súa función e necesidade.

Dous lucernarios en cuberta e os ocos nos forxados, na súa proxección vertical, melloran considerablemente a iluminación natural en todas as plantas e axudan a mostrar e significar as dúas lareiras superpostas (elemento máis característico da vivenda urbana na cidade histórica) e clarificar a lectura da sección facilitando unha comprensión global do volume interior.

O plano de encontro entre os diferentes niveis de piso resólvese cunha cercha de madeira laminada sobre a que descargan, directamente ou a través de tirantes, parte dos forxados e da escaleira. Esta funciona como charnela entre a zona norte (rúa do Medio) e a zona sur (rúa de San Pedro) da edificación.

Os clientes reclamaban un espazo que representase o carácter dun proxecto vocacional, que implica a varias xeracións dunha familia con tradición de taberneros e que, como indicabamos ao principio desta memoria, sexa testemuño da tradición, a cultura e a vida do lugar. Exponse, por tanto, un espazo definido pola conservación singularidades patrimoniais da edificación e pola presentación “en cru” dos novos elementos construtivos e estruturais resoltos en madeira de eucalipto laminado. Utilízanse, ademais, taboleiros contrachapados con acabado de eucalipto que resolven o antepecho (estrutural) da escaleira, o volume suspendido sobre a barra que acolle a unidade interior da bomba de calor e, á vista, os barrís de cervexa e viño e a tabiquería do almacén da entreplanta.

Reaproveitanse os taboleiros de madeira aserrada de castiñeiro que, a pesar das súas grandes dimensións e do prolongado abandono da edificación, conservábanse en bo estado e non sufriran deformacións. Utilízanse, agora, no vestíbulo de planta baixa, como ceo raso e para conformar a caixa que acolle a unidade exterior da bomba de calor. Reaproveitanse, tamén, as baldosas hidráulicas e recolócanse como revestimento no vestíbulo dos aseos.

Mediante o uso de veladuras brancas nos elementos de madeira laminada e taboleiros contrachapados auméntase a luminosidade do espazo e clarifícase e estiliza a lectura dos diferentes elementos. Para a barra e as mesas (da taberna e os espazos de uso socio-cultural) utilízase madeira de castiñeiro, ao natural ou carbonizada soplete (sou sugi ban). Este acabado, negro, contrasta resaltando estes elementos (barra, algunha das mesas e o banco en L dean o acceso desde a rúa do Medio) sobre ao ton xeral do local.

Para a taberna elixiuse un modelo de cadeira (recuperado e restaurado) deseñado nos anos 60 na Estrada (poboación próxima a Santiago de Compostela) con claras referencias nórdicas pero construído con madeira local de castiñeiro. Estas cadeiras incorporan pequenas variacións na súa construción e algunhas se pintaron parcialmente potenciando esta variabilidade e o diálogo cromático con elementos como a barra, as mesas e as baldosas recuperadas.

Os taburetes da barra e do espazo baixo cuberta situado sobre a entreplanta son de eucalipto e castiñeiro e foron fabricados por unha empresa local cun deseño que remite ao mobiliario tradicional das tabernas da zona.

Finalmente, para o espazo situado sobre a taberna elixíronse cadeiras apilables transparentes reducindo ao mínimo a súa presenza e permitindo, de forma sinxela diversas configuracións para o uso deste espazo.

Obra: A casa do taberneiro
Emprazamento: San Pedro 15. Santiago de Compostela. España
Ano: 2019
Autores: ARROKABE Arquitectos SLP (Óscar Andrés Quintela e Iván Andrés Quintela)
Fotografías: ARROKABE Arquitectos SLP | Luis Díaz Díaz
+ arrokabe.com

veredes
veredes Administrator

Búsqueda para satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.

follow me

Arquivado en: arquitectura, equipamento cultural, equipamiento terciario, mobiliario, obras, reforma interior, rehabilitación

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,