Con la llegada de la democracia, las administraciones públicas ponen en marcha una política orientada a reestructurar el territorio catalán, dotándolo de jóvenes equipaciones sociales y jóvenes infraestructuras, dimensionadas para calificar el territorio de una manera homogénea y equilibrada.
Esta oportunidad para gestionar la obra pública desde Cataluña, fue aprovechada para potenciar la calidad arquitectónica.La geometría de sus edificios, rotunda y de dimensiones implacables, encontró la sensibilidad necesaria para establecer una relación dinámica con su entorno.La envoltura de cada edificio se convertió en un hito visual dentro de un paisaje que cerca la movilidad, preámbulo inevitable de la cultura del ocio.
«(…) Hay arquitectos a los que sólo les interesa la arquitectura dibujada y hacer aportaciones teóricas. Esteve y Josep María son posibilistas. Siempre hacen lo que creen que se puede hacer sin renunciar la ninguna presentación importante.
»Hacer cosas raras es facil —dice Gil— para complicar las cosas sólo tienes que ir añadiendo y añadiendo. Lo difícil es hacer las cosas sencillas, porque para hacer una cosa aparentemente sencilla tienes que escoger, y eso cuesta mucho más. O, como decía Bach, es muy sencillo, sólo hay que pulsar la nota adecuada en el momento oportuno. (…)
»(…)Yo diría que lo que nos gusta es lo que gusta a todo el mundo —replica Gil—: dejarse querer. Lo que creo que hay en nuestras obras es un no sé qué de presunción moral. Algo que, cuando ves muchas obras, echas en falta. Cuando digo rigor moral no quiero decir más que sentido común, aceptar ideas que son diferentes de las tuyas y entender los criterios de cada cliente. Lo cierto es que somos posibilistas. Siempre procuramos, en cierto modo, transformar el deseo del cliente en el sentido de que eso nos ayude a hacer proyecto (…)»
Manuel Forasté i Giravent
Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia
Delegación de Vigo
Dr. Cadaval 5, 36202 VIGO
(+34) 986 43 96 33
With the arrival of the democracy, public administrations implement an oriented policy to restructure the Catalan territory, equipping it of young equipaciones social and young infrastructures, measured to qualify the territory of a homogenous way and balanced.
This opportunity to manage the public work from Catalonia, he was made good use to promote the quality arquitectónica.La geometry of his buildings, rotund and of implacable dimensions, found the sensitivity necessary to establish a dynamic relationship with his entorno.La wrapper of each building se convertió in a visual landmark within a landscape that fence the mobility, inevitable ado of the culture of the leisure.
«(…) It there are architects to which just them interests the architecture drawn and to do theoretical contributions. Esteve and Josep María are positive. Always do what they believe that you can do without giving up the no introduction important.
»Doing strange things is facil —dice Gil— to complicate things just have to go adding and adding. The difficult thing is to do simple things, because to do an apparently simple thing have to choose, and that costs a lot more. Or, as it said Bach, is very simple, just it is necessary to click the suitable note at the right time. (…)
»(…)I would say that what us likes is what he likes to everybody —replica Gil—: leaving to want. I what I believe that is in our works is a do not know which of moral presumption. Something that, when you see many works, throw in lack. When I say moral severity do not want to say more than common sense, accepting ideas that are different from yours and to understand criteria of each client. It a certain is that are positive. Always try, in a way, transforming the desire of the client in the meaning according to which that helps us to do project (…)»Manuel Forasté i Giravent
Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia
Delegación de Vigo
Dr. Cadaval 5, 36202 VIGO
(+34) 986 43 96 33
Coa chegada da democracia, as administracións públicas pon en marcha unha política orientada a reestruturar o territorio catalán, dotandoo de mozos equipaciones sociais e mozos infraestruturas, dimensionadas para cualificar o territorio dunha maneira homoxénea e equilibrada.
Esta oportunidade para xestionar a obra pública desde Cataluña, foi aproveitada para potenciar a calidade arquitectónica. La xeometría dos seus edificios, rotunda e de dimensións implacables, encontrou a sensibilidade necesaria para establecer unha relación dinámica coa súa entorno.Laenvoltura de cada edificio lle convertió nun fito visual dentro dunha paisaxe que preto a mobilidade, preámbulo inevitable da cultura do lecer.
«(…) Hai arquitectos aos que só lles interesa a arquitectura debuxada e facer achegas teóricas. Esteve e Josep María son posibilistas. Sempre fan o que cren que se pode facer sen renunciar a ningunha presentación importante.
»Facer cousas raras é facil —dice Gil— para complicar as cousas só tes que ir engadindo e engadindo. O difícil é facer as cousas sinxelas, porque para facer unha cousa aparentemente sinxela tes que escoller, e iso costa moito máis. Ou, como dicía Bach, é moi sinxelo, só hai que pulsar a nota axeitada no momento oportuno. (…)
»(…)Eu diría que o que nos gusta é o que gusta a todo o mundo —replica Gil—: deixarse querer. O que creo que hai nas nosas obras é un non sei que de presunción moral. Algo que, cando ves moitas obras, botas en falta. Cando digo rigor moral non quero dicir máis que sentido común, aceptar ideas que son diferentes das túas e entender os criterios de cada cliente. O certo é que somos posibilistas. Sempre procuramos, en certo xeito, transformar o desexo do cliente no sentido de que iso axídenos a facer proxecto (…)»
Manuel Forasté i Giravent
Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia
Delegación de Vigo
Dr. Cadaval 5, 36202 VIGO
(+34) 986 43 96 33




