IniciofaroExodus, el imperio de la cínica | Miquel Lacasta CodorniuExodus, o imperio...

[:es]Exodus, el imperio de la cínica | Miquel Lacasta Codorniu[:gl]Exodus, o imperio da cínica | Miquel Lacasta Codorniu[:en]Exodus, the empire of the cynic | Miquel Lacasta Codorniu[:]

[:es]

Exodus por Rem Koolhaas | thefunambulist.net

Exoduses el proyecto con el que Rem Koolhaas se introdujo en la escena internacional de la arquitectura en 1972 1. Rem Koolhaas se formó como arquitecto en la Architectural Association de Londres, donde estudió de 1968 a 1972. La Architectural Association era en ese momento un entorno anárquico donde Peter Cook marcaba la pauta,2 pero donde Leon Krier y Charles Jencks hacían sentir igualmente su presencia. En una entrevista, Koolhaas declara que ese entorno presentaba un verdadero desafío para él, ya que estuvieron a la altura de sus expectativas de muchas maneras diferentes3.

El muro de Berlín como Arquitectura4 fue una primera provocación, con la que respondió a este desafío. A Koolhaas se le asignó, al igual que a sus compañeros en la AA, estudiar y analizar un edificio existente. Él escogió el muro de Berlín. En el verano de 1971, visitó la ciudad y le golpearon dos cosas en particular. La primera era el hecho de que el muro no está orientado en la dirección Norte Sur, como la idea ingenua de Cortina de Hierro suponía, sino, más bien, rodeaba Berlín Oeste. La supuesta ciudad libre era en verdad un enclave amurallado. La segunda fue que se dio cuenta de que el muro no solamente se configuraba arquitectónicamente hablando de diferentes formas: alambre de púas, el vacío, paredes de hormigón de losas prefabricadas, sino también transformaba los edificios circundantes al tapiar con fábrica de ladrillo todas sus ventanas.

“La mayor sorpresa fue la siguiente: la pared era descorazonadamente hermosa”.5

Esta experiencia le puso en evidencia el ambiguo poder de la arquitectura.

La introducción a la realidad de Berlín, generó posteriormente la provocación a la ortodoxia hippie de la AA: Exodus de 1972.6 Era la primera vez que Rem Koolhaas, Elia Zenghelis, Madelon Vriesendorp y Zoe Zenghelis oficialmente unían sus fuerzas, los dos primeros como los diseñadores y las dos últimas como ilustradoras. Koolhaas y su antiguo profesor Elia Zenghelis diseñaron y escribieron un proyecto como una banda que cruzaba el lado derecho de Londres, un paraíso arquitectónico destinado a incitar a los Londinenses a abandonar su sonámbula metrópolis en masa, para recalar en un ambiente que cumple con todos sus sueños -y sus pesadillas-. Esta potente imagen se vio reforzada con collages, axonometrías y pinturas, que prestan al proyecto una peculiar intensidad. Los ecos de Berlín están presentes de forma destacada, no sólo en el concepto, sino también en los collages.

Exodus fue creado como una propuesta para un concurso sobre La ciudad como un medio ambiente significante organizado por la revista Casabella. Se publicó por primera vez en junio de 1973. Ilustrando la portada de la revista aparece, cautivadora, una imagen collage realizada por Madelon Vriesendorp en la que una pareja de campesinos de Millet, devotamente agachando la cabeza para recitar el Ángelus, están situados frente al amenazante telón de fondo de un muro con alambre de púas en la parte superior y detrás de una torre de vigilancia. El rico campo de Millet ha sido sustituido por una red de monótonas piezas blancas de mármol; a la izquierda y la derecha, reflejos de verde y gris indican que aún puede haber algunos restos de tierra y de naturaleza.

Lo que el proyecto intenta, de acuerdo con una entrevista realizada a Koolhaas en 1988, fue una crítica de la inocencia y el optimismo sin límites que caracterizan la arquitectura visionaria de 1960. A su vez, quiere ser una demostración del la arquitectura del poder y del poder de la arquitectura; De hecho, OMA, con su proyecto, quería hacer hincapié en que el poder de la arquitectura es más ambiguo y peligroso. (…) Exodus propone borrar una sección del centro de Londres para establecer allí una zona de vida muy metropolitana, inspirado en Baudelaire, y proteger esta zona de la ciudad antigua con paredes, creando la máxima diversidad y el máximo contraste. Los ciudadanos de Londres podían elegir: los que querían ser admitidos en esta zona de hiper-intensidad se convertían en Los Voluntarios prisioneros de la Arquitectura”.7 De acuerdo con el prólogo de Exodus, el proyecto aspira a hacer realidad el impacto del muro de Berlín: “Es posible imaginar una imagen reflejo de esta aterradora arquitectura, una fuerza tan intensa como devastadoras, pero contrariamente empleada aquí al servicio de intenciones positivas.8

Los habitantes de esta arquitectura, lo suficientemente fuertes como para amar esto, experimentarían una paradójica liberación: Una libertad extasiante en losconfines de los arquitectónico.9

Exodus, la ciudad lineal amurallada de Londres, orientada de oeste a este, se encuentra entre Hyde Park y Regent’s Park, y se compone de 10 plazas: el Tip of the Strip, el punto en que la construcción del muro continúa como ciudad, la Allotments, el Park of the Four Elements, la Ceremonial Square, la Recepcion Area,con una vista de la cubierta, la Central Area, el corte de un fragmento conservado de Londres con arquitectura de Nash, los Baths, la Square of the Arts, el Institute of Biological Transactions, y el Park of Aggression.1o La famosa perspectiva aquí publicada puede encontrarse en todas las publicaciones de Exodus y permite visualizar estos espacios desde Tip of Strip hasta The Baths.

Contra el espíritu destructivo que, según él mismo Natalini, quiere ir tan lejos como para abandonar la arquitectura, y contra el pesimismo de Tafuri de una dialéctica negativa de la vanguardia, Koolhaas y Zenghelis postulan la creencia en el poder de la arquitectura como una ciencia hedonista, así como una baudeleriana afirmación de una febril urbanidad. Koolhaas y Zenghelis hacen hincapié en el hecho de que Exodus es una reacción contra, lo que en ese momento consideraban, una ilegalización de la arquitectura, sobre todo de la arquitectura moderna.

La trayectoria posterior de Koolhaas ha demostrado que en Exodus se da una primera lectura a medio camino entre el cinismo y la proposición descarnada, tan propia del arquitecto en su infinidad de propuestas posteriores. Lejos de hacer de la negatividad una actitud improductiva, Koolhaas ha sabido fomentar una mirada dura sobre la realidad, asumiendo, eso sí, las paradojas del sistema capitalista y sus múltiples contradicciones.

No creo que pueda decirse que Koolhaas es un utopista nato, más bien al contrario, pero bien puede decirse que ha sido capaz de llevar a cabo proyectos y visiones más cercanas al espíritu de las utopías de los 60 que a la moderación pragmática de tantos y tantos proyectos posteriores de muchos de sus colegas.

Quizás el cinismo sea un motor de la arquitectura.

Miquel Lacasta. Doctor arquitecto
Barcelona, octubre 2012

Notas:

1 Exodus fue inicialmente publicado por Rem Koolhaas y Elia Zenghelis en Exodus or the Voluntary Prisoners of Architecture en Casabella, núm. 378 en Junio 1973, pp. 42-45. La publicación oficial es Exodus en Office for Metropolitan Architecture,Rem Koolhaas y Bruce Mau, S,M,X,XL. Ed. 010, Rotterdam y Montacelli Press, Nueva York, 1995, pp. 5-21. La publicación completa es Rem Koolhaas y Elia Zenghelis con Madelon Vriesendorp y Zoe Zenghelis, Exodus or the Voluntary Prisoners of Architecture, KIPNIS J. (ed), Perfect Acts of Architecture, MoMA, Nueva York, 2002, pp. 16-33.

2 “Allí estaba Peter Cook, que a la manera de Robespierre, creó un reino de terror-flower power”, del original il y avait Peter Cook qui, comme un Robespierre, faisait régner la terreure-flower power.

GOULET, Patrice, La dauxième chance de l’architecture moderne… entretien avec Rem Koolhaas. L’Architecture d’Ajourd’hui, núm. 238, Abril 1985, París, p. 2 Nota: traducción del autor.

3 Idem.

4 Publicado como Field Trip. A(A) Memoir.( First and Last…), en KOOLHAAS, Rem y MAU, Bruce, S,M,X,XL. 010, Rotterdam y Montacelli Press, Nueva York, 1995, pp. 215-231.

5 Ibídem, p. 226. The greatest surprise: The wall was heartbreakingly beautiful. …más adelante: The wall suggested that architecture’s beauty was directly proportional to its horror, “El muro sugería que la belleza en arquitectura era directamente proporcional al horror que representaba”. Nota: traducción del autor.

6 A la vez fue la despedida de Koolhaas como estudiante de la AA: J’ai en tout cas fait en sorte d’echapper à la cinquième et dernière année de l’étude pour éviter la confrontation terrible que Peter Cook m’avait promise. ”De todas maneras me escabullí y evité el quinto y último año de manera que evitaba la terrible confrontación que Peter Cook me había prometido”. Op. Cit., GOULET, p. 2 Nota: traducción del autor. En este sentido Exodus fue en realidad una despedida, una huida.

7 KOOLHAAS, Rem, Sixteen Years of OMA, Revista A+U, núm. 10, Tokio, 1988, p. 10

8 Op. Cit., KOOLHAAS, MAU, 1995. p. 5.

9 Ibídem. p. 7.

10 He querido mantener los nombres propios de cada área en inglés debido a la especificidad de cada uno de ellos, tratándolo como nombres propios. Una descripción de cada espacio puede encontrarse en Op. Cit., KOOLHAAS, MAU, 1995 pp. 7 a 17.

[:en]

Exodus by Rem Koolhaas | thefunambulist.net

Exoduses the project with which Rem Koolhaas got in the international scene of the architecture in 1972 1. Rem Koolhaas was formed as architect in the Architectural Association of London, where he studied from 1968 to 1972. The Architectural Association was in this moment an anarchic environment where Peter Cook was marking the guideline,2 but where Leon Krier and Charles Jencks were making feel equally his presence. In an interview, Koolhaas declares that this environment was presenting a real challenge for him, since were at a height of his expectations of many different ways3.

The wall of Berlin like Architecture4 was the first provocation, with which it answered to this challenge. Koolhaas was assigned, as to his companions in the AA, to study and to analyze an existing building. He chose the wall of Berlin. In the summer of 1971, he visited the city and two things struck him especially. The first age the fact that the wall is not orientated in the direction North South, since the ingenuous idea of Curtain of Iron supposed, but, rather, it was surrounding West Berlin. The supposed free city was really a walled enclave. The second one was that it realized that the wall not only was formed architectonically speaking about different forms: wire of prongs, the emptiness, walls of concrete of prefabricated slabs, but also was transforming the surrounding buildings on having blocked with factory of brick all his windows.

“The major surprise was the following one: the wall was descorazonadamente beautiful”.5

This experience put in evidence the ambiguous power of the architecture.

The introduction to the reality of Berlin, generated later the provocation to the orthodoxy hippie of the AA: Exodus of 1972.6 The introduction to the reality of Berlin, generated later the provocation to the orthodoxy hippie of the AA: Exodus of 1972.6 Was the first time that Rem Koolhaas, Elia Zenghelis, Madelon Vriesendorp y Zoe Zenghelis officially were joining his forces, both first ones like the designers and both last ones as illustrative. Koolhaas and his former teacher Elia Zenghelis designed and wrote a project as a band that was crossing the straight side of London, an architectural paradise destined to incite the Londoners to leave his moonstruck metropolis in mass, to end up at an environment that expires with all his dreams – and his nightmares-. This powerful image met reinforced with collages, axonometrías and paintings, which give to the project a peculiar intensity. The echoes of Berlin are present of out-standing form, not only in the concept, but also in the collages.

Exodus was created as an offer for a contest on The city as a significant environment organized by the magazine Casabella. It published for the first time in June, 1973. Illustrating the front page of the magazine an image appears, captivating, collage realized by Madelon Vriesendorp in whom a pair of peasants of Millet, devoutly bending the head to recite the Ángelus, they are placed opposite to the threatening backdrop of a wall by wire of prongs in the top part and behind a tower of alertness. Millet’s rich field has been replaced with a net of monotonous white pieces of marble; to the left side and the right, reflexes of green and gray indicate that still there can be some remains of land and of nature.

What the project tries, in agreement with an interview realized to Koolhaas in 1988, was a critique of the innocence and the optimism without limits that characterize the visionary architecture of 1960. In turn, it wants to be a demonstration of the architecture of the power and of the power of the architecture; In fact, OMA, with his project, wanted to emphasize in that the power of the architecture is more ambiguous and dangerous. (…) Exodus proposes to erase a section of the center of London to establish there a zone of very metropolitan life, inspired by Baudelaire, and to protect this zone of the ancient city with walls, creating the maximum diversity and the maximum contrast. The citizens of London could choose: those who wanted to be admitted into this zone of hyper-intensity were turning into The Voluntary prisoners of the Architecture”.7 In agreement with Exodus’s prologue, the project real aspires to make the impact of the wall of Berlin: » It is possible to imagine an image reflection of this frightening architecture, a force as intense as devastating, but by contrast used here to the service of positive intentions.8

The inhabitants of this architecture, it sufficiently strong as to love this, would experience a paradoxical liberation: A freedom extasiante in losconfines of them architectural.9

Exodus, the linear city walled of London, orientated from west to this one, is between Hyde Park and Regent’s Park, and consists of 10 squares: the Tip of the Strip, the point in which the construction of the wall continues as city, the Allotments, the Park of the Four Elements, the Ceremonial Square, the Receipt Area, with a sight of the cover, the Central Area, the cut of a fragment preserved of London with Nash’s architecture, the Baths, the Square of the Arts, the Institute of Biological Transactions, and the Park of Aggression.1o The famous perspective here published can be in all the Exodus’s publications and allows to visualize these spaces from Tip of Strip up to The Baths.

Against the destructive spirit that, according to him the same Natalini, wants to go so far away like to leave the architecture, and against Tafuri’s pessimism of a negative dialectics of the forefront, Koolhaas and Zenghelis postulate the belief in the power of the architecture as a hedonistic science, as well as a baudelerian affirmation of a feverish urbanity. Koolhaas and Zenghelis emphasize in the fact that Exodus is a reaction against, which in this moment they were considering, an outlawing of the architecture, especially of the modern architecture.

Koolhaas’s later path has demonstrated that in Exodus one gives the first reading to half a way between the cynicism and emaciated, so own proposition of the architect in his infinity of later offers. Far from doing of the negatividad an unproductive attitude, Koolhaas has could promote a hard look on the reality, assuming, it yes, the paradoxes of the capitalist system and his multiple contradictions.

I do not believe that it could be said that Koolhaas is a born utopista, rather on the contrary, but well it can be said that it has been capable of carrying out projects and visions more nearby to the spirit of the Utopias of the 60 than to the pragmatic moderation of so many people and so many later projects of many of his colleagues.

Probably the cynicism is an engine of the architecture.

Miquel Lacasta. Doctor architect

Barcelona, october 2012

Notes:

1 Architecture was initially published Exodus by Rem Koolhaas and Elia Zenghelis in Exodus or the Voluntary Prisoners of in Casabella, núm. 378 in June, 1973, pp. 42-45. The official publication is Exodus in Scullery for Metropolitan Architecture, Rem Koolhaas and Bruce Mau, S, M, X, the XLth. Ed. 010, Rotterdam and Montacelli Press, New York, 1995, pp. 5-21. The complete publication is Rem Koolhaas and Elia Zenghelis with Madelon Vriesendorp y Zoe Zenghelis, Exodus or the Voluntary Prisoners of Architecture, KIPNIS J. (ed), Perfect Acts of Architecture, MoMA, New York, 2002, pp. 16-33

2 “There there was Peter Cook, who like Robespierre, created a kingdom of terror-flower power”Of the original one “il y avait Peter Cook qui, comme un Robespierre, faisait régner la terreure-flower power”.

GOULET, Patrice, La dauxième chance de l’architecture moderne… entretien avec Rem Koolhaas. L’Architecture d’Ajourd’hui, núm. 238, Abril 1985, París, p. 2 Note: translation of the author.

3 Idem.

4 It´s published as Field Trip. A(A) Memoir.( First and Last…), en KOOLHAAS, Rem y MAU, Bruce, S,M,X,XL. 010, Rotterdam y Montacelli Press, Nueva York, 1995, pp. 215-231.

5 Ibídem, p. 226. The greatest surprise: The wall was heartbreakingly beautiful. …más adelante: The wall suggested that architecture’s beauty was directly proportional to its horror, “The wall was suggesting that the beauty in architecture was directly proportional to the horror that it was representing”. Note: translation of the author.

6 Simultaneously it was Koolhaas’s farewell as student of the AA: J’ai en tout cas fait en sorte d’echapper à la cinquième et dernière année de l’étude pour éviter la confrontation terrible que Peter Cook m’avait promise. ”Anyhow I slipped away and avoided the fifth and last year so that he was avoiding the terrible confrontation that Peter Cook had promised me”. Op. Cit., GOULET, p. 2 Note: translation of the author. In this respect Exodus was actually a farewell, a flight.

7 KOOLHAAS, Rem, Sixteen Years of OMA, Revista A+U, núm. 10, Tokio, 1988, p. 10

8 Op. Cit., KOOLHAAS, MAU, 1995. p. 5.

9 Ibídem. p. 7.

10 I have wanted to support the own names of every area in English due to the specificity of each one of them, treating it as own names. A description of every space can be in Op. Cit., KOOLHAAS, MAU, 1995 pp. 7 a 17.

[:gl]

Exodus por Rem Koolhaas | thefunambulist.net

Exoduses o proxecto co que Rem Koolhaas se introduciu na escena internacional da arquitectura en 1972 1. Rem Koolhaas formouse como arquitecto na Architectural Association de Londres, onde estudou de 1968 1972. A Architectural Association era nese momento un ámbito anárquico onde Peter Cook marcaba a pauta,2 pero onde Leon Krier e Charles Jencks facían sentir igualmente a súa presenza. Nunha entrevista, Koolhaas declara que ese ámbito presentaba un verdadeiro desafío para el, xa que estiveron á altura das súas expectativas de moitas maneiras diferentes3.

O muro de Berlín como Arquitectura4 foi unha primeira provocación, coa que respondeu a este desafío. A Koolhaas asignóuselle, ao igual que aos seus compañeiros na AA, estudar e analizar un edificio existente. El escolleu o muro de Berlín. No verán de 1971, visitou a cidade e golpeárono dúas cousas en particular. A primeira era o feito de que o muro non está orientado na dirección Norte Sur, como a idea inxenua de Cortina de Ferro supoñía, senón, máis ben, rodeaba Berlín Oeste. A suposta cidade libre era en verdade un enclave amurallado. A segunda foi que se deu conta de que o muro non soamente se configuraba arquitectonicamente falando de diferentes formas: arame de pugas, o baleiro, paredes de formigón de lousas prefabricadas, senón tamén transformaba os edificios circundantes ao tapiar con fábrica de ladrillo todas as súas fiestras.

“A maior sorpresa foi a seguinte: a parede era desanimadamente hermosa”.5

Esta experiencia púxolle en evidencia o ambiguo poder da arquitectura.

A introdución á realidade de Berlín, xerou posteriormente a provocación á ortodoxia hippy da AA: Exodus de 1972.6 Era a primeira vez que Rem Koolhaas, Elia Zenghelis, Madelon Vriesendorp e Zoe Zenghelis oficialmente unían as súas forzas, os dous primeiros como os deseñadores e as dúas últimas como ilustradoras. Koolhaas e o seu antigo profesor Elia Zenghelis deseñaron e escribiron un proxecto como unha banda que cruzaba o lado dereito de Londres, un paraíso arquitectónico destinado a incitar aos Londinienses a abandonar a súa somnámbula metrópoles en masa, para recalar nun ambiente que cumpre con todos os seus sonos -e os seus pesadelos-. Esta potente imaxe viuse reforzada con colaxes, axonometrías e pinturas, que prestan ao proxecto unha peculiar intensidade. Os ecos de Berlín están presentes de forma destacada, non só no concepto, senón tamén nas colaxes.

Exodus foi creado como unha proposta para un concurso sobre La cidade como un medio significante organizado pola revista Casabella. Publicouse por primeira vez en xuño de 1973. Ilustrando a portada da revista aparece, cativadora, unha imaxe colaxe realizada por Madelon Vriesendorp na que unha parella de campesiños de Millet, devotamente agachando a cabeza para recitar o Ánxelus, están situados fronte ao ameazante pano de fondo dun muro con arame de pugas na parte superior e detrás dunha torre de vixilancia. O rico campo de Millet foi substituído por unha rede de monótonas pezas brancas de mármore; á esquerda e a dereita, reflexos de verde e gris indican que aínda pode haber algúns restos de terra e de natureza.

O que o proxecto intenta, de acordo cunha entrevista realizada a Koolhaas en 1988, foi unha crítica da inocencia e o optimismo sen límites que caracterizan a arquitectura visionaria de 1960. Á súa vez, quere ser unha demostración do a arquitectura do poder e do poder da arquitectura; De feito, OMA, co seu proxecto, quería facer fincapé en que o poder da arquitectura é máis ambiguo e perigoso. (…) Exodus propón borrar unha sección do centro de Londres para establecer alí unha zona de vida moi metropolitana, inspirado en Baudelaire, e protexer esta zona da cidade antiga con paredes, creando a máxima diversidade e o máximo contraste. Os cidadáns de Londres podían elixir: os que querían ser admitidos nesta zona de hiper-intensidade convertíanse en Los Voluntarios prisioneiros da Arquitectura”.7 De acordo co prólogo de Exodus, o proxecto aspira a facer realidade o impacto do muro de Berlín: É posible imaxinar unha imaxe reflexo desta aterradora arquitectura, unha forza tan intensa como desvastadoras, pero contrariamente empregada aquí ao servizo de intencións positivas.8

Os habitantes desta arquitectura, o suficientemente fortes como para amar isto, experimentarían unha paradoxal liberación: Unha liberdade extasiante nos confins do arquitectónico.9

Exodus, a cidade lineal amurallada de Londres, orientada de oeste a leste, encóntrase entre Hyde Park e Regent’s Park, e componse de 10 prazas: o Tip of the Strip, o punto en que a construción do muro continúa como cidade, a Allotments, o Park of the Four Elements, a Cerimonial Square, a Recepcion Area,con unha vista da cuberta, a Central Area, o corte dun fragmento conservado de Londres con arquitectura de Nash, os Baths, a Square of the Arts, o Institute of Biological Transactions, e o Park of Aggression.1o La famosa perspectiva aquí publicada pode encontrarse en todas as publicacións de Exodus e permite visualizar estes espazos dende Tip of Strip ata The Baths.

Contra o espírito destrutivo que, segundo el mesmo Natalini, quere ir tan lonxe como para abandonar a arquitectura, e contra o pesimismo de Tafuri dunha dialéctica negativa da vangarda, Koolhaas e Zenghelis postulan a crenza no poder da arquitectura como unha ciencia hedonista, así como unha baudeleriana afirmación dunha febril urbanidade. Koolhaas e Zenghelis fan fincapé no feito de que Exodus é unha reacción contra, o que nese momento consideraban, unha ilegalización da arquitectura, sobre todo da arquitectura moderna.

A traxectoria posterior de Koolhaas demostrou que en Exodus se dá unha primeira lectura a medio camiño entre o cinismo e a proposición descarnada, tan propia do arquitecto na súa infinidade de propostas posteriores. Lonxe de facer da negatividade unha actitude improdutiva, Koolhaas soubo fomentar unha mirada dura sobre a realidade, asumindo, iso si, os paradoxos do sistema capitalista e as súas múltiples contradicións.

Non creo que poida dicirse que Koolhaas é un utopista nato, máis ben ao contrario, pero ben pode dicirse que foi capaz de levar a cabo proxectos e visións máis próximas ao espírito das utopías dos 60 que á moderación pragmática de tantos e tantos proxectos posteriores de moitos dos seus colegas.

Quizais o cinismo sexa un motor da arquitectura.

Miquel Lacasta. Doctor arquitecto

Barcelona, octubre 2012

Notas:

1 Exodus fue inicialmente publicado por Rem Koolhaas y Elia Zenghelis en Exodus or the Voluntary Prisoners of Architecture en Casabella, núm. 378 en Junio 1973, pp. 42-45. La publicación oficial es Exodus en Office for Metropolitan Architecture,Rem Koolhaas y Bruce Mau, S,M,X,XL. Ed. 010, Rotterdam y Montacelli Press, Nueva York, 1995, pp. 5-21. La publicación completa es Rem Koolhaas y Elia Zenghelis con Madelon Vriesendorp y Zoe Zenghelis, Exodus or the Voluntary Prisoners of Architecture, KIPNIS J. (ed), Perfect Acts of Architecture, MoMA, Nueva York, 2002, pp. 16-33.

2 “Allí estaba Peter Cook, que a la manera de Robespierre, creó un reino de terror-flower power”, del original il y avait Peter Cook qui, comme un Robespierre, faisait régner la terreure-flower power.

GOULET, Patrice, La dauxième chance de l’architecture moderne… entretien avec Rem Koolhaas. L’Architecture d’Ajourd’hui, núm. 238, Abril 1985, París, p. 2 Nota: traducción del autor.

3 Idem.

4 Publicado como Field Trip. A(A) Memoir.( First and Last…), en KOOLHAAS, Rem y MAU, Bruce, S,M,X,XL. 010, Rotterdam y Montacelli Press, Nueva York, 1995, pp. 215-231.

5 Ibídem, p. 226. The greatest surprise: The wall was heartbreakingly beautiful. …más adelante: The wall suggested that architecture’s beauty was directly proportional to its horror, “El muro sugería que la belleza en arquitectura era directamente proporcional al horror que representaba”. Nota: traducción del autor.

6 A la vez fue la despedida de Koolhaas como estudiante de la AA: J’ai en tout cas fait en sorte d’echapper à la cinquième et dernière année de l’étude pour éviter la confrontation terrible que Peter Cook m’avait promise. ”De todas maneras me escabullí y evité el quinto y último año de manera que evitaba la terrible confrontación que Peter Cook me había prometido”. Op. Cit., GOULET, p. 2 Nota: traducción del autor. En este sentido Exodus fue en realidad una despedida, una huida.

7 KOOLHAAS, Rem, Sixteen Years of OMA, Revista A+U, núm. 10, Tokio, 1988, p. 10

8 Op. Cit., KOOLHAAS, MAU, 1995. p. 5.

9 Ibídem. p. 7.

10 He querido mantener los nombres propios de cada área en inglés debido a la especificidad de cada uno de ellos, tratándolo como nombres propios. Una descripción de cada espacio puede encontrarse en Op. Cit., KOOLHAAS, MAU, 1995 pp. 7 a 17.

[:]

Miquel Lacasta Codorniu
Miquel Lacasta Codorniuhttps://axonometrica.wordpress.com/
Es cofundador en ARCHIKUBIK y también en @kubik - espacio multidisciplinario. Obtuvo un Ph.D. con honores (cum laude) en ESARQ Universitat Internacional de Catalunya UIC y también fue galardonado con el premio especial Ph.D (UIC 2012), M.arch en ESARQ Universitat Internacional de Catalunya, y se graduó como arquitecto en ETSAB Universitat Politècnica de Catalunya . Miquel es profesor asociado en ESARQ desde 1996. Anteriormente, fue profesor en Elisava y Escola LAI, y también en programas de postgrado en ETSAB y La Salle. Fue arquitecto en la oficina de Manuel Brullet desde 1989 desde 1995. Ha sido galardonado en "Taller Barcelona'96. El TGV, una oportunidad por estructurar la periferia ". Fue codirector del taller "Territorio Virtual, Límite Urbano" en ITSEM Guadalajara, México en 2000 y también codirector del taller "Ravalizar Barcelona" en ITSEM Guadalajara, México, y CCNY, Nueva York, EE. UU. En 2002, 2003 y 2004. Ganó el premio A + en 2010 por Sunion School en el Best Educational Building, The International Architecture Award 2008 en The Chicago Athenaeum por Colin's House y el primer premio en Corian Prize en 2006. Su obra ha sido expuesta en Barcelona , Madrid, Florencia, Cannes y en Le Pavillon de l'Arsenal en París. Varias publicaciones han sido reconocidas por su trabajo como Quaderns, ON, Arquitectura Plus, Piso, Arquitectura y Diseño, El País, ABC, La Vanguardia, Clarín, Sole 24 Ore, y otros. Recientemente realizó conferencias en ITSEM Guadalajara, México, Facolta di Architettura di l'Alghero, Italia, msa Münster School of Architecture, Münster Alemania, IBM Think Tank en París, Francia, y varias universidades y organizaciones en España. Recientemente fue galardonado con el ZAC RN5 en el concurso Vitry-sur-Seine, un Eco-distrito de 255 residencias sociales y privadas y una residencia de estudiantes en Ivry, y 32 apartamentos asistidos para personas mayores en Olesa de Montserrat.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS