InicioartículosLecciones del arquetipo | Miguel Ángel Díaz CamachoLeccións do arquetipo | Miguel...

[:es]Lecciones del arquetipo | Miguel Ángel Díaz Camacho[:gl]Leccións do arquetipo | Miguel Ángel Díaz Camacho[:en]Lessons of the archetype | Miguel Ángel Díaz Camacho[:]

[:es]

Sección
Sección

A principio de los años 20 en Alemania, un notable grupo de arquitectos tradicionalistas establecen -de manera individual- un modelo sachlich, objetivo, para el proyecto de arquitectura1. En realidad, la objetividad surge desde la común aceptación de un arquetipo, un origen simbólico que forma parte del inconsciente colectivo en un determinado contexto.

La clasificación y estudio de todas y cada una de sus ligeras variaciones, permite identificar los elementos constantes de una serie, ya sea constructiva, distributiva o compositiva, habilitando la identificación del tipo: el proyecto arquitectónico como la interpretación de un saber heredado.

Curiosamente, será la construcción la variable germinal de forma y habitabilidad, una suerte de condición preliminar:

«Para Schmitthenner, en el proceso de construir, técnica significa siempre trabajo artesanal de cara al Proyecto moderno. El trabajo artesanal lleva implícito un saber hacer (oficio) y la esencia del mismo consiste siempre en la reducción formal».2

Ni la forma, ni el estilo, ni tan siquiera la función: la construcción es la arquitectura. El eco de esta afirmación pudiera parecer algo anacrónico e incluso descontextualizado, impropio de una contemporaneidad quebradiza y desmaterializada, aburrida e incluso por momentos irritante, renderizada hasta la práctica extenuación de la arquitectura como configuración material. No es así.

La observación detenida de la sección tipo incluida por Schmitthenner en su libro Gebaute Form3, revela una enorme complejidad y diversidad de soluciones: los muros especializan su sección en función de la carga soportada; la altura libre de los pisos resulta ligeramente distinta; la geometría de los huecos se especializa en función de la habitación a la que sirven; la estructura horizontal de los forjados se aligera con la altura hasta alcanzar el vacío seminal de la cubierta.

La construcción despliega la verdadera complejidad espacial de la arquitectura, antecede a la habitación y su reconocimiento formal. En palabras de Peter Zumptor:

«No entiendo una manera de proyectar en la que la forma se decida primero y los materiales después».4

Como si antes incluso de la técnica -en su origen- se encontrara la materia con sus propias fortalezas y limitaciones. Remotas lecciones del arquetipo.

Miguel Ángel Díaz Camacho. Doctor Arquitecto
Madrid. Febrero 2016.
Autor de Parráfos de arquitectura#arquiParrafos

Notas:

1 Heinrich Tessenow, Paul Schmitthenner, Paul Bonatz, etc.

2 José Manuel García Roig, Paul Schmitthenner. Proyecto de Arquitectura y Sachlichkeit, Madrid, Mairea, 2011, pág. 11.

Gebaute Form. Variationen über ein Thema mit 60 Zeichnungen im Faksimil (La forma construida. Variaciones sobre un tema con 60 dibujos en facsímil)Paul Schmitthenner, 1984.

4 Peter Zumptor, Diálogo con Peter Zumptor, por José Manuel Cabrero. Entrevista completa.

 [:gl]

Sección
Sección

A principio dos anos 20 en Alemaña, un notable grupo de arquitectos tradicionalistas establecen -de maneira individual- un modelo sachlich, obxectivo, para o proxecto de arquitectura1. En realidade, a obxectividade xorde desde a común aceptación dun arquetipo, unha orixe simbólica que forma parte do inconsciente colectivo nun determinado contexto.

A clasificación e estudo de todas e cada unha das súas lixeiras variacións, permite identificar os elementos constantes dunha serie, xa sexa construtiva, distributiva ou compositiva, habilitando a identificación do tipo: o proxecto arquitectónico como a interpretación dun saber herdado.

Curiosamente, será a construción a variable germinal de forma e habitabilidade, unha sorte de condición preliminar:

«Para Schmitthenner, no proceso de construír, técnica significa sempre traballo artesanal de fronte ao Proxecto moderno. O traballo artesanal leva implícito un saber facer (oficio) e a esencia do mesmo consiste sempre na redución formal».2

Nin a forma, nin o estilo, nin tan sequera a función: a construción é a arquitectura. O eco desta afirmación puidese parecer algo anacrónico e mesmo descontextualizado, impropio dunha contemporaneidad quebradiza e desmaterializada, aburrida e mesmo por momentos irritante, renderizada ata a práctica extenuación da arquitectura como configuración material. Non é así.

A observación detida da sección tipo incluída por Schmitthenner no seu libro Gebaute Form3, revela unha enorme complexidade e diversidade de solucións: os muros especializan a súa sección en función da carga soportada; a altura libre dos pisos resulta lixeiramente distinta; a xeometría dos ocos especialízase en función da habitación á que serven; a estrutura horizontal dos forxados alixéirase coa altura ata alcanzar o baleiro seminal da cuberta.

A construción desprega a verdadeira complexidade espacial da arquitectura, antecede á habitación e o seu recoñecemento formal. En palabras de Peter Zumptor:

«Non entendo unha maneira de proxectar na que a forma se decida primeiro e os materiais despois».4

Coma se antes mesmo da técnica -na súa orixe- atopásese a materia coas súas propias fortalezas e limitacións. Remotas leccións do arquetipo.

Miguel Ángel Díaz Camacho. Doutor Arquitecto
Madrid. Febreiro 2016.
Autor de Parráfos de arquitectura#arquiParrafos

Notas:

1 Heinrich Tessenow, Paul Schmitthenner, Paul Bonatz, etc.

2 José Manuel García Roig, Paul Schmitthenner. Proyecto de Arquitectura y Sachlichkeit, Madrid, Mairea, 2011, pág. 11.

Gebaute Form. Variationen über ein Thema mit 60 Zeichnungen im Faksimil (A forma construída. Variacións sobre un tema con 60 debuxos en facsímile)Paul Schmitthenner, 1984.

4 Peter Zumptor, Diálogo con Peter Zumptor, por José Manuel Cabrero. Entrevista completa.

 [:en]

Sección
Sección

To beginning of the 20s in Germany, a notable group of traditionalist architects establish – in an individual way – a model sachlich, objectively, for the project of architecture1. Actually, the objectivity arises from the common acceptance of an archetype, a symbolic origin that forms a part of the unconscious group in a certain context.

The classification and study of each and every of his light variations, it allows to identify the constant elements of a series, already be constructive, distributive or compositiva, enabling the identification of the type: the architectural project like the interpretation of one to know inherited.

Curiously, it will be the construction the variable germinal of form and habitability, a luck of preliminary condition:

«For Schmitthenner, in the process of constructing, technology means always handcrafted work with a view to the modern Project. The handcrafted work takes implicitly one to be able to do (trade) and the essence of the same one consists always of the formal reduction».2

Neither the form, nor the style, not so at least the function: the construction is the architecture. The echo of this affirmation could seem to be slightly anachronistic and an enclosed descontextualizado, improperly of a fragile contemporaneousness and desmaterializada, boring and even for moments irritant, rendered up to the practical exhaustion of the architecture as material configuration. It is not like that.

The arrested observation of the section type included by Schmitthenner in his book Gebaute Form3, reveals an enormous complexity and diversity of solutions: the walls specialize his section depending on the supported load; the vertical clearance of the floors turns out to be lightly different; the geometry of the hollows specializes itself depending on the room to which they serve; the horizontal structure of the wrought ones gets lighter with the height up to reaching the seminal emptiness of the cover.

The construction despliega the real spatial complexity of the architecture, precedes to the room and his formal recognition. In Peter Zumptor:’s words:

«I do not understand a way of projecting in that the form is decided first and the materials later».4

As if before even of the technology – in his origin – one was finding the matter with his own strengths and limitations. Remote lessons of the archetype.

Miguel Ángel Díaz Camacho. PhD Architect
Madrid. February 2016.
Author de Parráfos de arquitectura#arquiParrafos

Notes:

1 Heinrich Tessenow, Paul Schmitthenner, Paul Bonatz, etc.

2 José Manuel García Roig, Paul Schmitthenner. Proyecto de Arquitectura y Sachlichkeit, Madrid, Mairea, 2011, pág. 11.

Gebaute Form. Variationen über ein Thema mit 60 Zeichnungen im Faksimil (The constructed form. Variations on a topic with 60 drawings in facsimile)Paul Schmitthenner, 1984.

4 Peter Zumptor, Dialog with Peter Zumptor, byJosé Manuel Cabrero. Full interview.

 [:]

Miguel Ángel Díaz Camacho
Miguel Ángel Díaz Camachohttps://madc.xyz/
Es doctor arquitecto y actual presidente de la Asociación Sostenibilidad y Arquitectura. Delegado del Consejo Superior de los Colegios de Arquitectos de España (CSCAE) en el Consejo Europeo de Arquitectos, Architects Council of Europe (ACE). Socio fundador en MADC Arquitectos, compañía establecida en Madrid que ha recibido numerosos premios en concursos nacionales e internacionales. Investigador y profesor universitario, su filosofía de trabajo y pensamiento teórico han sido ampliamente desarrollados en publicaciones como “Párrafos de Arquitectura. Core(oh)grafías” (Ediciones Asimétricas, 2016) o “Arquitectura y Cambio Climático” (Fundación Arquia, 2018). En la actualidad desarrolla proyectos de arquitectura y urbanismo en España y Noruega.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS