InicioartículosEl relato análogo de Aldo Rossi | Marcelo GardinettiO relato análogo de...

[:es]El relato análogo de Aldo Rossi | Marcelo Gardinetti[:gl]O relato análogo de Aldo Rossi | Marcelo Gardinetti[:en]The analogous statement of Aldo Rossi | Marcelo Gardinetti[:]

[:es]

El relato análogo de Aldo Rossi | Marcelo Gardinetti El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

En la segunda mitad del siglo XX, la búsqueda arquitectónica de posguerra se esfuerza por alcanzar una propuesta alternativa de la modernidad. Figuras como Robert Venturi, Denise Scott Braun, Charles Moore y Robert Stern propulsaban, en sintonía con el capitalismo consumista, una vuelta a la representatividad y el simbolismo suprimido por el movimiento moderno, no para actualizar el diseño sino para suplantarlo.

Simultáneamente en Inglaterra la obra teórica de Banham, el contextualismo de los hermanos Smitshon y los esquemas de ilusorios de Archigram, buscan el modo de actualizar el movimiento moderno mediante el uso de un lenguaje de expresión tecnológica más contundente que se progresa años después en la obra de Richard Rogers, Renzo Piano y Norman Foster.

El relato análogo de Aldo Rossi | Marcelo Gardinetti El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

En Italia, mediando en ese contexto y mientras el movimiento NeoLiberty se disuelve en sus propias dificultades, la figura de Aldo Rossi emerge como la voz teórica más sugestiva y coherente del panorama arquitectónico.

Rossi adopta una posición rígida que nace en la admiración por la racionalidad de Adolf Loos y fundamenta en sus escritos, donde propone la construcción de una estructura racional que impulse a reflexionar cada proyecto de manera científica, hurgando relaciones análogas con el lugar.

El relato análogo de Aldo Rossi | Marcelo Gardinetti El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

Rossi concibe la arquitectura como una creación inseparable de la vida civil y de la sociedad en que se manifiesta, pero construida con pocos elementos que proceden de arquetipos de la memoria colectiva, para concertar un mundo rígido unido a su esencia urbana que no complique al hombre provocando voluntades pasionales.

Esta inmanencia metafísica que propone agita imágenes del lugar para reducirlas a arquetipos de la memoria colectiva mediante formas geométricas elementales. De un modo casi surrealista, la ciudad análoga se nutre de la realidad urbana para construir una nueva realidad, mediando el conocimiento adquirido por el análisis tipológico.

el-relato-analogo-4-fondazione-aldo-rossi
El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

Las invariantes provienen de dibujos esquemáticos que desnudan obras de la arquitectura popular invocando figuras simples que escenifican evocaciones urbanas, concretando una manera científica de catalogar y cualificar el proyecto arquitectónico. En el desarrollo de ese ejercicio, el cilindro personifica a las columnas de la antigüedad, el triángulo equilátero al tímpano, la semiesfera o la pirámide a la cúpula y el cuadrado a la ventana.

Como este conocimiento solo es perceptible para un contexto social que comparte una misma memoria colectiva, la evolución de los valores tradicionales está íntimamente relacionada a estos estudios. Por esta razón, el análisis debe ser mejorado en cada ciudad mediante la fragmentación metódica de su memoria, hurgando la tradición histórica alineada a los diferentes períodos de la arquitectura del lugar.

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

Los signos trascendentes de la voluntad expresiva los define como monumentos, para los que propone escasas reglas en pos de evitar el desorden de la ciudad moderna. A estas pautas de simplicidad, proporción y claridad tipológica, el locus les confiere el carácter necesario para el análisis morfológico, porque supone la relación universal que rige las construcciones del lugar.1

Mediante la lógica científica, Rossi traza los parámetros que dan forma a su arquitectura, aunque las analogías están sometidas a un proceso de depuración tan exhaustivo que macera la semántica de los monumentos en esquemas conceptuales construidos.

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

Aunque el propio Rossi no niega la ambigüedad que propone, la indagación arquetípica reducida a tan escasos elementos da como resultado un objeto genérico que sólo se sublima por la luz y se exalta mediante el uso del color y la manera estricta de su geometría.

El relato de Rossi invoca a la historia para instalar la investigación científica como un hecho liminar del proceso de diseño arquitectónico. Y en este aspecto, aunque su sintaxis resulta tan extrema que hace compleja la conexión de sus analogías con otros elementos del entorno urbano, su obra intenta poner en debate un inapreciable desafío por recuperar la identidad de las ciudades mediante la lectura racional de sus hechos urbanos.

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

Marcelo Gardinetti. Arquitecto
La Plata, Argentina. Noviembre 2015

Nota:

1. “…se ha señalado muchas veces el valor del locus, entendiendo con ello aquella relación singular y sin embargo universal que existe entre cierta situación local y las construcciones que están en aquel lugar.” Aldo Rossi, La arquitectura de la ciudad, GG colección punto y línea, pag. 185

 [:gl]

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
O relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

Na segunda metade do século XX, a procura arquitectónica de posguerra esfórzase por alcanzar unha proposta alternativa da modernidade. Figuras como Robert Venturi, Denise Scott Braun, Charles Moore e Robert Stern propulsaban, en sintonía co capitalismo consumista, unha volta á representatividade e o simbolismo suprimido polo movemento moderno, non para actualizar o deseño senón para suplantarlo.

Simultaneamente en Inglaterra a obra teórica de Banham, o contextualismo dos irmáns Smitshon e os esquemas de ilusorios de Archigram, buscan o modo de actualizar o movemento moderno mediante o uso dunha linguaxe de expresión tecnolóxica máis contundente que se progresa anos despois na obra de Richard Rogers, Renzo Piano e Norman Foster.

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
O relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

En Italia, mediando nese contexto e mentres o movemento NeoLiberty disólvese nas súas propias dificultades, a figura de Aldo Rossi emerxe como a voz teórica máis suxestiva e coherente do panorama arquitectónico.

Rossi adopta unha posición ríxida que nace na admiración pola racionalidade de Adolf Loos e fundamenta nos seus escritos, onde propón a construción dunha estrutura racional que impulse a reflexionar cada proxecto de maneira científica, furgando relacións análogas co lugar.

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
O relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

Rossi concibe a arquitectura como unha creación inseparable da vida civil e da sociedade en que se manifesta, pero construída con poucos elementos que proceden de arquetipos da memoria colectiva, para concertar un mundo ríxido unido á súa esencia urbana que non complique ao home provocando vontades pasionais.

Esta inmanencia metafísica que propón axita imaxes do lugar para reducilas a arquetipos da memoria colectiva mediante formas xeométricas elementais. Dun modo case surrealista, a cidade análoga nútrese da realidade urbana para construír unha nova realidade, mediando o coñecemento adquirido pola análise tipológico.

el-relato-analogo-4-fondazione-aldo-rossi
O relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

As invariantes proveñen de debuxos esquemáticos que ispen obras da arquitectura popular invocando figuras simples que escenifican evocacións urbanas, concretando unha maneira científica de catalogar e cualificar o proxecto arquitectónico. No desenvolvemento dese exercicio, o cilindro personifica ás columnas da antigüidade, o triángulo equilátero ao tímpano, a semiesfera ou a pirámide á cúpula e o cadrado á xanela.

Como este coñecemento só é perceptible para un contexto social que comparte unha mesma memoria colectiva, a evolución dos valores tradicionais está intimamente relacionada a estes estudos. Por esta razón, a análise debe ser mellorado en cada cidade mediante a fragmentación metódica da súa memoria, furgando a tradición histórica aliñada aos diferentes períodos da arquitectura do lugar.

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
O relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

Os signos transcendentes da vontade expresiva defíneos como monumentos, para os que propón escasas regras en pos de evitar a desorde da cidade moderna. A estas pautas de simplicidade, proporción e claridade tipológica, o locus confírelles o carácter necesario para a análise morfológico, porque supón a relación universal que rexe as construcións do lugar.1

Mediante a lóxica científica, Rossi traza os parámetros que dan forma á súa arquitectura, aínda que as analogías están sometidas a un proceso de depuración tan exhaustivo que macera a semántica dos monumentos en esquemas conceptuais construídos.

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
O relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

Aínda que o propio Rossi non nega a ambigüidade que propón, a indagación arquetípica reducida a tan escasos elementos dá como resultado un obxecto xenérico que só se sublima pola luz e exáltase mediante o uso da cor e a maneira estrita da súa xeometría.

O relato de Rossi invoca á historia para instalar a investigación científica como un feito liminar do proceso de deseño arquitectónico. E neste aspecto, aínda que a súa sintaxe resulta tan extrema que fai complexa a conexión das súas analogías con outros elementos da contorna urbana, a súa obra tenta poñer en debate un inapreciable desafío por recuperar a identidade das cidades mediante a lectura racional dos seus feitos urbanos.

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi

Marcelo Gardinetti. Arquitecto
La Plata, Argentina. Novembro 2015

Nota:

1. “…sinalouse moitas veces o valor do locus, entendendo con iso aquela relación singular e con todo universal que existe entre certa situación local e as construcións que están naquel lugar.” Aldo Rossi, A arquitectura da cidade, GG colección punto e línea, páxina. 185

 [:en]

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
The analogous statement | Fondazione Aldo Rossi

In the second half of the 20th century, the architectural search of postwar period strains for reaching an alternative offer of the modernity. You appear as Robert Venturi, Denise Scott Braun, Charles Moore and Robert Stern were promoting, in tuning in with the consumer capitalism, a return to the representation and the symbolism suppressed by the modern movement, not to update the design but to supplant it.

Simultaneously in England the theoretical work of Banham, the contextualismo of the brothers Smitshon and the schemes of illusory of Archigram, they look for the way of updating the modern movement by means of the use of a language of technological expression more forceful that one progresses some years later in the work of Richard Rogers, Renzo Piano and Norman Foster.

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
The analogous statement | Fondazione Aldo Rossi

In Italy, happening in this context and while the movement NeoLiberty dissolves in his own difficulties, Aldo Rossi’s figure emerges as the most suggestive theoretical and coherent voice of the architectural panorama.

Rossi adopts a rigid position that it is born in the admiration for Adolf Loos’s rationality and bases in his writings, where he proposes the construction of a rational structure that stimulates to think over every project of a scientific way, poking analogous relations with the place.

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
The analogous statement | Fondazione Aldo Rossi

Rossi conceives the architecture as an inseparable creation of the civil life and of the company in which it demonstrates, but constructed with few elements that come from archetypes of the collective memory, to coordinate a rigid world joined his urban essence that does not complicate the man provoking passional wills.

This metaphysical immanence that he proposes waves local images to reduce them to archetypes of the collective memory by means of geometric elementary forms. In an almost surrealistic way, the analogous city is nourished of the urban reality to construct a new reality, happening the knowledge acquired by the analysis typological.

el-relato-analogo-4-fondazione-aldo-rossi
The analogous statement | Fondazione Aldo Rossi

The unvariants come from schematic drawings that undress works of the popular architecture invoking simple figures that escenifican urban evocations, making concrete a scientific way of cataloguing and qualifying the architectural project. In the development of this exercise, the cylinder personifies to the columns of the antiquity, the equilateral triangle to the eardrum, the semisphere or the pyramid to the dome and the square to the window.

Since this alone knowledge is perceptible for a social context that shares the same collective memory, the evolution of the traditional values is intimately related to these studies. For this reason, the analysis must be improved in every city by means of the methodical fragmentation of his memory, poking the historical tradition aligned to the different periods of the local architecture.

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
The analogous statement | Fondazione Aldo Rossi

The transcendent signs of the expressive will are defined by it as monuments, for that he proposes scanty rules in pursuit of avoiding the disorder of the modern city. To these guidelines of simplicity, proportion and clarity typological, the locus they awards the character necessary for the morphologic analysis, because he supposes the universal relation that governs the local constructions.1

By means of the scientific logic, Rossi plans the parameters that give form to his architecture, though the analogies are submitted to a process of purification so exhaustively that it softens the semantics of the monuments in conceptual constructed schemes.

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
The analogous statement | Fondazione Aldo Rossi

Though the own Rossi does not deny the ambiguity that he proposes, the archetypal investigation diminished to so scanty elements gives like proved a generic object that only is sublimated by the light and gets excited by means of the use of the color and the strict way of his geometry.

Rossi’s statement invokes to the history to install the scientific investigation as a fact liminar of the process of architectural design. And in this aspect, though his syntax turns out to be so extreme that it makes complex the connection of his analogies with other elements of the urban environment, his work tries to put in debate an invaluable challenge for recovering the identity of the cities by means of the rational reading of his urban facts.

El relato análogo | Fondazione Aldo Rossi
The analogous statement | Fondazione Aldo Rossi

Marcelo Gardinetti. Architect
La Plata, Argentina. November 2015

Note:

1. “…The value of the locus has distinguished itself often, understanding with it that singular relation and nevertheless universal that exists between certain local situation and the constructions that are in that place.” Aldo Rossi, La arquitectura de la ciudad, GG colección punto y línea, pag. 185

 [:]

Marcelo Gardinetti
Marcelo Gardinettihttps://marcelogardinetti.com/
No voy a hablar de la penumbra, mejor voy a ver si puedo despertar. Arquitecto, - Universidad Nacional de La Plata, La Plata, 1985 - Editor responsable en Tecnne 2012 a la fecha. - Columnista de arquitectura en revistas y sitios web. 2012 a la fecha - Director en estudio de arquitectura, 1985 a la fecha. - Consultor Senior en Proyectos institucionales. 1995 a la fecha - Docente, Universidad Nacional de La Plata, 1985-1990 y 2011-2014 - Coordinador Técnico en Universidad Nacional de Tres de Febrero, 2014 - 2019 - Director en Arquitectura Escolar, Provincia de Buenos Aires, 1991-1996 y 2001-2010 - Representante Técnico, convenio UBA - FETINGRA, años 2020 a la fecha
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS