InicioartículosEsquinazos | Juan CreusEsquinazos | Juan CreusEsquinazos | Juan Creus

Esquinazos | Juan CreusEsquinazos | Juan CreusEsquinazos | Juan Creus

E

El esquinazo es una forma de quebrar la realidad

para reivindicar lecturas no lineales del espacio.

S

Recodos dónde el hábito, como corriente de uso, se

separa y concentra en un lugar concreto: esquina.

Q

No son gestos, sino la expresión de nuevos rasgos

de lo cotidiano introducidos como cortes e indicios.

U

Como una celebración con la que nadie cuenta y que

prescinde de un lenguaje considerado ejemplar.

I

Construcción que se posiciona, parte sobre parte,

retazo sobre retazo, expresando ideas bien claras

que hay detrás de lo cotidiano.

N

Se trata de resumir acontecimientos de

la vida. El significado de ese hallazgo.

A

Los monumentos tienen algo de eso, pero pierden

interés cuando imponen una forma concreta a la realidad.

Z

Los esquinazos dejan cabos sueltos, con un discurso

más elaborado y un lenguaje propio que despierta

el interés del observador sobre el espacio ocupado.

O

Son una forma consustancial a la tradición como

parte de su propia dinámica de cambio.

S

Así que existe en ellos un valor

manifiesto de nueva permanencia.

Juan Creus · Doctor arquitecto
a coruña · junio 2015

E

The corner is a way of breaking the reality

to claim not linear readings of the space.

S

Bends where the habit, as current of use,

separates and concentrates in a concrete place: it forms a corner.

Q

They are not gestures, but the expression of new features

of the daily thing introduced as courts and indications.

U

As a celebration which nobody possesses and which

does without a language considered exemplary.

I

Construction that is positioned, divides on part,

remnant on remnant, expressing clear well ideas that

exist behind the daily thing.

N

It is a question of summarizing events of

the life. The meaning of this finding.

A

The monuments have something of it, but they lose interest

when they impose a concrete form to the reality.

Z

The corners leave ropes, with a more elaborated speech

and an own language than wakes up the interest

of the observer on the busy space.

O

They are a consubstantial form to the tradition as

part of his own dynamics of change.

S

So there exists in them a manifest value

of new permanency.

Juan Creus · Doctor architect

a coruña · juny 2015

E

O esquinazo é unha forma de quebrar a realidade

para reivindicar lecturas non lineais do espazo.

S

Revoltas onde o hábito, como corrente de uso, se

separa e concentra nun lugar concreto: esquina.

Q

Non son xestos, senón a expresión de novos trazos

do cotián introducidos como cortes e indicios.

U

Como unha celebración coa que ninguén conta e que

prescinde dunha linguaxe considerada exemplar.

I

Construción que se posiciona, parte sobre parte,

retallo sobre retallo, expresando ideas ben claras

que hai detrás do cotián.

N

Trátase de resumir acontecementos de

a vida. O significado dese achado.

A

Os monumentos teñen algo diso, pero perden

interese cando impoñen unha forma concreta á realidade.

Z

Os esquinazos deixan cabos soltos, cun discurso

máis elaborado e unha linguaxe propia que esperta

o interese do observador sobre o espazo ocupado.

O

Son unha forma consubstancial á tradición como

parte da súa propia dinámica de cambio.

S

Así que existe neles un valor

manifesto de nova permanencia.

Juan Creus · Doutor arquitecto
a coruña · xuño 2015

Creus e Carrasco
Creus e Carrascohttps://www.creusecarrasco.com/
Juan Creus Andrade . Cée (La Coruña), 1966. ETSAC 1992. Premio Extraordinario. Doctor Arquitecto. Profesor ETSA y EICCP La Coruña desde 1996, Departamento de Proxectos Arquitectónicos y Urbanismo UDC. Miembro de la Sección de Arquitectura del Consello da Cultura Galega desde enero de 2007. Co-Director de la revista O Monografías. Covadonga Carrasco López Ribadeo (Lugo), 1965. ETSAC 1993. Premio Isover Fin de Carrera. Miembro del Aula de Rehabilitación del Casco Histórico de Santiago de Compostela, 1997. Ambos son miembros fundadores del colectivo “O Cerne da Deboura” implicado en la realización de estudios para la recuperación del patrimonio abandonado (1988-1993). Editan RESINA (REvista de los Seres sIN Arquitectura) a través de su web y en formato caja de fichas.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS