El nuevo proyecto expositivo de la galería artemenudo dirigida por Marta Prieto y Oscar Alba plantea la pregunta de crear obras donde la luz es la protagonista, no solo como concepto sino como elemento soporte de las creaciones. Las obras propuestas se entienden desde su relación con la luz, esta se convierte en sombra, en reflejo, en transparencia, en escenografía… “…se crean así relaciones de reciprocidad entre la luz y los materiales viéndose afectados la una por los otros y viceversa…” Factar.“…el contraste de la luz y la oscuridad. El blanco y el negro…” Varela. De nuevo se investiga con la fusión entre disciplinas, en esta colectiva participan diseñadores, arquitectos y artistas plásticos lo cual lleva a diferentes enfoques y resultados. “Eu non entendo o accionismo como un acto público, senón como un ritual privado que logo o público poderá ver representado mediante a fotografía. As imaxes que se xeneran, sempre en branco e negro, buscan de xeito simbólico xurdir da luz, e que o espectador sexa unha sorte de voyeur. A filosofía desta galería,aberta a calquera expresión que poda xurdir baixo o termo de plástica comtemporanea nun formato asequible para calquera, concorda plenamente co meu xeito de enteder a arte, : El arte es para todos pero solo una élite lo sabe. Dora García.” Montse Cea.

Se presentan piezas donde los autores complementan su discurso con el elemento luz, y en donde los espacios de esta vivienda de finales del siglo XIX se han transformado para servir de escenario. El acceso se convierte en pared-grafitti para la obra del colectivo Conceptocirco. El baño, en penumbra, alberga la instalación de Iván Prieto: “…de nuevo aquí el espacio se convierte en uno de los protagonistas y el cuarto de baño dónde se sitúan se transforma en un habitáculo claustrofóbico. Nos encontramos rodeados por una serie de figuras que nos invitan a mirar en el interior de la bañera donde flota un extraño cuerpo, casi irreconocible y desmembrado. Es el centro de atención, un punto de color sucio que contrasta con el gris de la figuras. Se invita así al espectador a contemplar esta escena dejando abierta siempre esa incógnita de “ que está pasando…?” . Una representación del misterio.…las paredes se visten con una serie de retratos…, se convierten en notas de humor en una escena que parece salida de un sueño o más bien una pesadilla.” Iván Prieto. En el comedor alargado, Álvaro de la Vega transforma en escultura y sombra la madera de los olmos, ya desaparecidos, de la Plaza de España en Lugo: “…tendríamos que tener en cuenta la sombra proyectada en el suelo y su linea de simetría…” Álvaro de la Vega, Una habitación cubre sus paredes, techo y suelo para convertirse en el espacio rosa: “…dentro do espazo rosa, estas obras funcionan como un lugar deshabitado, como resto de un poblado que acaba de ser abandonado, no que a luz funciona como testigo de un feito aberto, no que o espectador xoga, coma sempre ocorre nas propostas de este artista, un papel fundamental. O diálogo entre as pezas e a sá de exposición, se completa dende o propio discurso do artista, apartado das redes comerciais, reivindicando un lugar de exhibición libre e alternativo, desmarcado dos circuitos creados pola propia institución-arte.” Eduardo Valiña. Un cuarto de servicio se tiñe para transformase en el espacio: caja negra: “…la sensación de ansiedad, de curiosidad y de cierto miedo que genera cuando observas el cuarto negro con luces intermitentes emite esa violencia que describo en el titulo…” Tamara Soengas. Dos nuevas salas polivalentes para utilizar como soporte expositivo tanto para exposiciones individuales, como para fondo de galería, instalaciones o cualquier otro tipo de intervención.
El suelo y las paredes se puebla de objetos:
«…aparato para escuchar nada: Colección de objetos singulares ensamblados a modo de aparato eléctrico, formando un mecanismo inarticulado de palabras que no se oyen, pero tal vez se puedan sentir…» Matalobos. “…la caja de luz pretende recrear una atmósfera a través de varios planos de puntos luminosos; unos se acercan, otros se alejan; otros, sin embargo, parecen fusionarse o reflejarse en diversas zonas a través del metacrilato…” Pablo Caurel “…de la misma manera que tu y yo quedamos en la Plaza Pública (junto a la estatua) las moscas caseras se citan siempre bajo la bombilla encendida, lugar donde divagan en dialecto mosquito (por supuesto)…” Quique Bordell.
En esta exposición participan: Álvaro de la Vega, Tamara Soengas, Factar, Varela, Monse Cea, Conceptocirco, Sandra López Díaz, martaprieto, Pablo Caurel, Oscar Alba, Quique Bordell, María Meda, Luz Darriba, Matalobos, Eduardo Valiña e Iván Prieto.
ARTEMENUDO.Espacio Alternativo Cultural, calle de la cruz 14 1º Lugo.
Exposición: “SOLO LUZ”. dic 2009-ene 2010.
Sábados y domingos de 18:00-20:00
The new project expositive of the gallery artemenudo directed by Marta Prieto and Oscar Alba poses the question of creating works where the light is the leading man, not only such as a concept but as element support of creations. Proposed works are understood from his relationship with the light, this becomes shade, in reflex, in transparency, in scenography… “…are created thus relationships of reciprocity between the light and materials seeing affected the one for the others and vice versa…” Factar.“…the contrast of the light and the darkness. The white and the black…” Beach her. Again is researched with the merger involving disciplines, in this collective exhibition participate designers, architects and plastic artists which takes to different approaches and results. “Eu non entendo or accionismo as a public act, senón as a private ritual that logo or public poderá to see represented through to photograph. Ace imaxes that se xeneran, sempre in branco and black, seek of xeito symbolic xurdir gives light, and that or bystander sexa unha sorte of voyeur. To philosophy desta gallery, aberta to calquera expression that pruning xurdir baixo or flask of plastic comtemporanea nun affordable format for calquera, concorda fully co meu xeito of enteder to art,: The art is one-size-fits-all but alone an elite it knows. Dora García.” Montse Cea.

Pieces are presented where authors complement his address with the element light, and where the spaces of this housing of end of the century XIX have been transformed to serve of stage. The access becomes wall-grafitti for the work of the association Conceptocirco. The bathroom, in dimness, Iván Prieto’s facility holds: “…again here the space becomes one of the leading men and the fourth one of bathroom where are situated is transformed in a habitáculo claustrophobic. We find us surrounded by a series of figures that us invite to watch in the hinterland of the bathtub where fleet a strange body, almost unrecognizable and dismembered. Is the focus of attention, a dull color point that contrasts with the grey of the figures. Is invited thus to the bystander to contemplate this scene leaving open always that question according to which is happening…?” . A depiction of the mystery.…walls dress up with a series of portraits…, become touches of humor in a scene that exit seems of a dream or rather a nightmare.” Iván Prieto. In the lengthened dining room, Álvaro de la Vega transforms in sculpture and shade the wood of the elms, already disappeared, of the Plaza de España in Lugo: “…we would have to take into account the projected shade in the floor and his draws lines of symmetry…” Álvaro de la Vega, A room covers his walls, ceiling and floor to become the pink space: “…inside do espazo pink, these works work as a place left empty, such as a remains of a populated one that has just been abandoned, not that to light works such as a witness of a feito aberto, not that or bystander xoga, coma sempre ocorre nas proguard duties of this artist, a crucial role. Or dialog between ace pezas and to sá of exhibition, is completed dende or own address do artist, section give nets comerciais, demanding a free exhibition place and alternative, disassociated two circuits created pola own institution-art.” Eduardo Valiña. A fourth one of service is dyed for transformed in the space: black box: “…the anxiety sensation, of curiosity and of a certain fear that generates when you observe the fourth black with intermittent lights issues that violence that describe in Tamara title…” the Soengas. Two new multipurpose rooms to use as support expositive so much for one-man shows, as for fund of gallery, facilities or any other type of intervention.
The floor and walls is populated of objects:
«…device to listen nothing: Singular object collection assembled as electrical appliance, forming an inarticulate mechanism of words that are not heard, but they perhaps you can feel…» Matalobos. “…the light box expects recreate an atmosphere through several dotted planes luminous; ones are brought closer, other are distanced; other, however, seem to fuse or to reflect in several areas through the methacrylate…” Pablo Caurel “…in the same way as your and I are in the Plaza Pública (next to the statue) homemade flies are summoned always low the switched on light bulb, place where they digress in mosquito dialect (of course)…” Quique Bordell.
In this exhibition participate: Álvaro de la Vega, Tamara Soengas, Factar, Beach her, Monse Cea, Conceptocirco, Sandra López Díaz, martaprieto, Pablo Caurel, Oscar Alba, Quique Bordell, María Meda, Luz Darriba, Matalobos, Eduardo Valiña and Iván Prieto.
ARTEMENUDO.Espacio Alternative Cultural, street of the cross 14 1st Lugo.
Exhibition: “ALONE LUZ”. Dec 2009-Jan 2010.
Saturdays and Sundays of 18:00-20:00
O novo proxecto expositivo da galería artemenudo dirixida por Marta Prieto e Oscar Alba expon a pregunta de crear obras onde a luz é a protagonista, non só como concepto senón como elemento soporte das creacións. As obras propostas enténdense desde a súa relación coa luz, esta convértese en sombra, en reflexo, en transparencia, en escenografía… “…créanse así relaciones de reciprocidade entre a luz e os materiais vendose afectados a unha polos outros e viceversa…” Factar.“…o contraste da luz e a escuridade. O branco e o negro…” Varela. De novo investígase coa fusión entre disciplinas, nesta colectiva participan deseñadores, arquitectos e artistas plásticos o cal leva a diferentes enfoques e resultados. “Eu non entendo ou accionismo como un acto público, senón como un ritual privado que logo ou público poderá ver representado mediante a fotografía. As imaxes que lle xeneran, sempre en branco e negro, buscan de xeito simbólico xurdir dá luz, e que ou espectador sexa unha sorte de voyeur. A filosofía desta galería, aberta a calquera expresión que poda xurdir baixo ou termo de plástica comtemporanea nun formato accesible para calquera, concorda plenamente co meu xeito de enteder a arte,: A arte é para todos pero só unha elite sábeo. Dora García.” Montse Cea.

Preséntanse pezas onde os autores complementan o seu discurso co elemento luz, e en onde os espazos desta vivenda de finais do século XIX transformáronse para servir de escenario. O acceso convértese en parede-grafitti para a obra do colectivo Conceptocirco. O baño, en penumbra, alberga a instalación de Iván Prieto: “…de novo aquí o espazo convértese nun dos protagonistas e o cuarto de baño onde sitúanse transfórmase nun habitáculo claustrofóbico. Encontrámosnos rodeados por unha serie de figuras que nos convidan a ollar no interior da bañeira onde flota un estraño corpo, case irrecoñecible e desmembrado. É o centro de atención, un punto de cor sucio que contrasta co gris das figuras. Lle invicta así ao espectador a contemplar esta escena deixando aberta sempre esa incógnita de “ que está pasando…?” . Unha representación do misterio.…as paredes vístense cunha serie de retratos…, convértense en notas de humor nunha escena que parece saída dun sono ou máis ben un pesadelo.” Iván Prieto. No comedor alongado, Álvaro de la Vega transforma en escultura e sombra a madeira dos olmos, xa desaparecidos, da Plaza de España en Lugo: “…teriamos que ter en conta a sombra proxectada no chan e seu linea de simetría…” Álvaro de la Vega, Un cuarto cobre as súas paredes, teito e solo para converterse no espazo rosa: “…dentro do espazo rosa, estas obras funcionan como un lugar deshabitado, como resto dun poboado que acaba de ser abandonado, non que a luz funciona como testemuña dun feito aberto, non que ou espectador xoga, coma sempre ocorre nas propostas deste artista, un papel fundamental. Ou diálogo entre as pezas e a sá de exposición, lle completa dende ou propio discurso do artista, apartado dás redes comerciais, reivindicando un lugar de exhibición libre e alternativo, desmarcado dous circuítos creados pola propia institución-arte.” Eduardo Valiña. Un cuarto de servizo tínguese para transformase no espazo: caixa negra: “…a sensación de ansiedade, de curiosidade e de certo medo que xera cando observas o cuarto negro con luces intermitentes emite esa violencia que describo no titulo …”Tamara Soengas. Dúas novas salas polivalentes para utilizar como soporte expositivo tanto para exposicións individuais, como para fondo de galería, instalacións ou calquera outro tipo de intervención.
O solo e as paredes pobóase de obxectos:
«…aparello para escoitar nada: Colección de obxectos singulares ensamblados a xeito de aparello eléctrico, formando un mecanismo inarticulado de palabras que non se oen, pero tal vez poídanse sentir…» Matalobos. “…a caixa de luz pretende recrear unha atmosfera a través de varios planos de puntos luminosos; uns achéganse, outros afástanse; outros, porén, parecen fusionarse ou reflectirse en diversas zonas a través do metacrilato …”Pablo Caurel “…de la mesma maneira que túa e eu quedamos na Plaza Pública (xunto á estatua) as moscas caseiras cítanse sempre baixo a bombilla acesa, lugar onde devanean en dialecto mosquito (por suposto)…” Quique Bordell.
Nesta exposición participan: Álvaro de la Vega, Tamara Soengas, Factar, Varela, Monse Cea, Conceptocirco, Sandra López Díaz, martaprieto, Pablo Caurel, Oscar Alba, Quique Bordell, María Meda, Luz Darriba, Matalobos, Eduardo Valiña e Iván Prieto.
ARTEMENUDO.Espacio Alternativo Cultural, cale da cruz 14 1º Lugo.
Exposición: “SÓ LUZ”. dec. 2009-xan. 2010.
Sábados e domingos de 18:00-20:00




