Rem Koolhaas e Alexander Kluge | Jorge Gorostiza

Alexander Kluge | Fotografía: filmcomment.com
Alexander Kluge | Fotografía: filmcomment.com

O director Alexander Kluge describiu a súa asistencia a unha conferencia do, segundo Kluge, «inquieto observador cultural e arquitecto», Rem Koolhaas. O evento ocorreu na gran sala da Universidade de Munich, onde se reuniron para oírlle mil persoas… Koolhaas falou en inglés, amodo, situado nun lado e lonxe do micrófono.

O tema central da disertación, segundo Kluge, foi a «felicidade cega» da que o cinema ofrece só un indicio.

O arquitecto dixo que os medios de comunicación

«son xulgados mellor usando criterios arquitectónicos porque os seus sentimentos están sempre buscando habitacións, covas ou casas nos cales eles poden aparcarse a si mesmos. O tema non é o xuízo do gusto dos espectadores, senón máis o seu habituación (de hábito). Se por exemplo senten no fogar».

Rem Koolhaas
Rem Koolhaas

Tras este “profundo” pensamento arquitectónico-cinematográfico, Kluge escribe que

«os oíntes recompensáronse a se mesmos polos seus esforzos por escoitar, o que lograran en condicións difíciles, cun entusiasta aplauso».

Con todo, a reflexión máis valiosa faia o propio cineasta

«algúns dos máis imaxinativos edificios do século XX eran de feito cinemas. Non eran edificios de mármore, madeira e pedra, senón as mesmas películas como edificios as cales eran o acontecemento artístico ofrecendo a esperanza que o cinema pode non só satisfacer as necesidades de 1902, senón tamén (a pesar do falecemento dos cinemas) do século XXI»

e Kluge conclúe que deberiamos ser capaces de poder visualizar

«innovadores lugares de entretemento futuros que “dalgunha maneira” teñan algo que facer coa imaxe en movemento (e así tamén co son en movemento)».

Jorge Gorostiza, Doutor arquitecto.
Santa Cruz de Tenerife, decembro 2008
Autor do blogue Arquitectura+Cine+Ciudad

Arquivado en: capturas, cine, Jorge Gorostiza

Tags: , , , , , , , , , , , ,