La imagen pública del arquitecto se sitúa en algún punto entre dos versiones extremas muy difundidas. En un límite, el más llamativo y respetado, están los arquitectos estrella que aparecen continuamente en los medios y exhiben sus espectaculares edificios diseñados específicamente para llamar la atención. En el otro extremo aparece un conjunto numeroso de arquitectos, los más denostados, que, para muchos clientes, parecen servir sólo para facilitar un trámite por imposición legislativa y cuyo papel se acerca al de una tasa que hay que sufrir y liquidar como en el caso del notario o el procurador de los tribunales.
Pocos piensan que el arquitecto presta un servicio claro y tiene unos conocimientos específicos tan útiles a la sociedad como los de los médicos o los fontaneros y que, por lo tanto, pagar por sus servicios no es pagar una tasa sino un servicio prestado que sólo ese profesional puede ofrecernos. Por eso, cuando Ramón me pidió que escribiera unas líneas para la publicación de sus obras, pensé que quizás era oportuno preguntarme que ofrecían esas obras a sus propietarios, a sus usuarios y a la sociedad en general. Se trata de evidenciar que solo una persona con los conocimientos y la actitud de Ramón puede brindar esos brillantes resultados.
+ articulo publicado en tccuadernos.com
A imaxe pública do arquitecto sitúase nalgún punto entre dúas versións extremas moi difundidas. Nun límite, o máis rechamante e respectado, están os arquitectos estrela que aparecen continuamente nos medios e exhiben os seus espectaculares edificios deseñados especificamente para chamar a atención. No outro extremo aparece un conxunto numeroso de arquitectos, os máis deostados, que, para moitos clientes, parecen servir só para facilitar un trámite por imposición lexislativa e cuxo papel se achega ao dunha taxa que hai que sufrir e liquidar como no caso do notario ou o procurador dos tribunais.
Poucos pensan que o arquitecto presta un servizo claro e ten uns coñecementos específicos tan útiles á sociedade como os dos médicos ou os fontaneiros e que, por tanto, pagar polos seus servizos non é pagar unha taxa senón un servizo prestado que só ese profesional pode ofrecernos. Por iso, cando Ramón pediume que escribise unhas liñas para a publicación das súas obras, pensei que quizais era oportuno preguntarme que ofrecían esas obras aos seus propietarios, aos seus usuarios e á sociedade en xeral. Trátase de evidenciar que só unha persoa cos coñecementos e a actitude de Ramón pode brindar eses brillantes resultados.
+ artigo publicado en tccuadernos.com
The public image of the architect situates in some point between two extreme versions very spread. In a limit, the most striking and respected, are the architects crashes that they appear continuously in the means and exhibit his spectacular buildings designed specifically to call the attention. In the another extreme appears a numerous group of architects, the more denostados, that, for a lot of clients, seem to serve only to facilitate a formality by imposición legislative and whose paper approaches to the of a tax that it is necessary to suffer and clear as in the case of the notary or the procurador of the courts.
Few think that the architect loans a clear service and has some specific knowledges so useful to the society like the ones of the doctors or the fontaneros and that, therefore, pay by his services is not to pay a tax but a service loaned that only this professional can offer us. Therefore, when Ramón asked me that it wrote some lines for the publication of his works, thought that perhaps it was timely ask me that offered these works to his owners, to his users and to the society in general. It treats of evidenciar that only a person with the knowledges and the attitude of Ramón can offer these brilliants resulted.
+ article ispublished in tccuadernos.com





