IniciopublicacioneslibrosPasado a limpio II. Josep Quetglas RiusechPasado a limpo II. Josep Quetglas...

Pasado a limpio II. Josep Quetglas RiusechPasado a limpo II. Josep Quetglas RiusechWritten out II. Josep Quetglas Riusech

Hay escritos que conducen al lector –no importa ahora si por “calles de dirección única” o por “sendas perdidas”- y lo acompañan a lo largo de un recorrido en desarrollo bien expuesto: es el lector quien parece transitar por ellos –a sus anchas o por argonautas, tampoco importa. Pero también hay escritos que son como cuartos de baño en casa ajena, donde el lector no puede poner la vista sobre nada que no le remita inmediatamente a la inquietante presencia del otro –el autor, el propietario-, de quien es la toalla, el jabón, el peine y, sobretodo, el espejo: todo el texto es un espejo donde el autor se hace admirar, a través de sus fetiches. Loos pudiera haber dicho que se trata de escritos tatuados, o que hay quienes se tatúan, no en las nalgas, sino en los escritos.

Es escrito –que va contra la idea del vacío o del silencio como esencia del arte moderno, y que se detiene especialmente alrededor de los años Sesenta y el minimalismo- no quiere parecerse ni a un camino ni a un espejo, sino a un delta, pantanoso, ancho y embarrado. Quizás haya varios brazos paralelos –o sólo uno principal-, quizás se comuniquen todos entre sí, repitiendo sus movimientos, quizás las corrientes se enreden, haya reflujos, se estanque el agua en alguna parte. Quizás en pocos minutos –por una súbita lluvia kilómetros arriba, por una marea- pueda cambiar todo su paisaje. Pero el material siempre es el mismo: agua, barro y una vegetación baja, espesa, indeterminada.

Autor: Josep Quetglas
ISBN: 84-8191-252-2
Nº de edición: 1ª, 2ª imp.
Encuadernación: Rústica
Formato: 21×17 cm
Páginas: 208

Hai escritos que conducen ao lector -non importa agora se por «rúas de dirección única» ou por «sendas perdidas» – e o acompañan ao longo dun percorrido en desenvolvemento ben exposto: é o lector quen parece transitar por eles -ás súas anchas ou por argonautas, tampouco importa. Pero tamén hai escritos que son como cuartos de baño na casa allea, onde o lector non pode poñer a vista sobre nada que non lle remita inmediatamente á inquietante presenza do outro -o autor, o propietario-, de quen é a toalla, a xabón, o peite e, abrigo, o espello: todo o texto é un espello onde o autor se fai admirar, a través dos seus fetiches. Loos puidera dicir que se trata de escritos tatuados, ou que hai os que se tatúan, non nas nádegas, senón nos escritos.

É escrito -que vai contra a idea do baleiro ou do silencio como esencia da arte moderna, e que se detén especialmente arredor dos anos Sesenta e o minimalismo- non quere parecerse nin a un camiño nin a un espello, senón a un delta, pantanoso, ancho e embarrado. Quizais haxa varios brazos paralelos -ou só un principal-, quizais se comuniquen todos entre si, repetindo os seus movementos, quizais as correntes enrédense, haxa refluxos, estánquese a auga nalgunha parte. Quizais en poucos minutos -por unha súbita chuvia quilómetros arriba, por unha marea- poida cambiar toda a súa paisaxe. Pero o material sempre é o mesmo: auga, barro e unha vexetación baixa, espesa, indeterminada.

Autor: Josep Quetglas

ISBN: 84-8191-252-2

Nº de edición: 1ª, 2ª imp.

Encuadernación: Rústica

Formato: 21×17 cm

Páxinas: 208


He has written that they lead the reader – does not matter now if for » streets of the only direction » or for » lost paths » – and they accompany it along a tour in exposed well development: he is the reader who seems to pass along them – to his broad ones or along Argonauts, neither it matters. But also he has written that they are like bathrooms in foreign house, where the reader cannot put the sight on anything that him the author does not send immediately to the worrying presence of other one-, the owner-, of whom it is the towel, the soap, the comb and, overcoat, the mirror: the whole text is a mirror where the author makes astonish, across his fetishes. Loos could have said that it is a question of tattooed writings, or that it is those who are tattooed, not in the buttocks, but in the writings.

It is written – that it goes against the idea of the emptiness or of the silence as essence of the modern art, and that is stopped specially about the sixties and the minimalismo – wants to look like neither a way nor to a mirror, but a delta, swamp, broadly and bedaubed. Probably there are several parallel arms – or only the principal one-, probably they all communicate between yes, repeating his movements, probably the currents get entangled, there are refluxes, the water stagnates somewhere. Probably in a few minutes – for a sudden rain kilometres it arrives, into a tide – could change all his landscape. But the material always is the same: water, mud and a low, thick, indeterminate vegetation.

Author: Josep Quetglas

ISBN: 84-8191-252-2

Nº de edition: 1ª, 2ª imp.

Binding: Rustic

Format: 21×17 cm

Pages: 208

veredes
veredeshttps://veredes.es/
Surge enero de 2009 como búsqueda de satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS