Madrid, outubro 68. A escena experimental española

5 (100%) 5 votes

Madrid, octubre 68. La escena experimental española

En otoño de 2018, el Frac Centre-Val de Loire inaugurará la primera exposición en Francia dedicada a la escena experimental española de los años sesenta y ochenta.

No outono de 2018, o Frac Centre-Val de Loire inaugurará a primeira exposición en Francia dedicada á escena experimental española dos anos sesenta e oitenta.

A retrospectiva retrata a incrible aventura do Centro de Computación da Universidade de Madrid, que reuniu a artistas, arquitectos, enxeñeiros, científicos e intelectuais para explorar as posibilidades que ofrece o cálculo automático xerado por computadora. Estes pioneiros formaron unha comunidade cuxa experiencia colectiva de traballo na encrucillada da arte e a computación afirmaba unha forma diferente de produción artística entre disciplinas.

A primeira computadora na universidade española fixo a súa aparición en 1968, marcando o inicio das actividades do Centro de Computación. Despois de décadas de illamento cultural, artistas, arquitectos e músicos comezaron a reflexionar sobre os usos das computadoras nos seus procesos creativos. O Centro de Computación converteuse no espazo máis significativo para a liberdade creativa ao final da ditadura, afirmándose así como unha estrutura colectiva para a experimentación, nun contexto onde a reunión

“tiña un significado especial, case subversivo”.

A inmunidade proporcionada polo aura da tecnoloxía aparentemente non ideolóxica permitiu ao Centro desatar un impulso sen precedentes para a innovación española que permaneceu nunha xestación continua. Tras a dobre ruptura: o colapso do bloque cultural imposto polo réxime político e o borrado de fronteiras entre diferentes campos creativos, desbloqueáronse novas formas de expresión e experimentación.

Ao construír “pontes entre o mundo real e un mundo imaxinario totalmente virtual”, o Centro de Computación abriu a escritura a horizontes máis amplos de experimentación, como a música e as artes visuais, que se inspiraron nas novas teorías lingüísticas de (gramáticas xenerativas) de Noam Chomsky e a estética da información de Max Bense, así como o legado da poesía experimental española.

A exposición mostra exhaustivamente a obra histórica de Javier Seguín da Riva, e forma o corpus necesario para comprender o contexto do período e os vínculos a obras de arquitectos e artistas que cuestionaron permanentemente a convivencia entre o imaxinario e o experimental. As formas en movemento de José Luis Alexanco, xunto á figura imposible de José María Yturralde, dialogan coa poesía de Ignacio Gómez de Liaño e Guillermo de Searle.

Con traballos: José Luis Alexanco, Manuel Barbadillo, Ana Buenaventura, Luís De Pablo, José Miguel de Prada Poole, José Luís Gómez Perale, Ignacio Gómez de Liaño, Luís Garcia Núñez Lugán, Abel Martín, Juan Navarro Baldeweg, Enrique Salamanca, Guillermo Searle, Eusebio Sempere, Francisco Javier Seguín da Riva, Soidade Sevilla, José María Yturralde.

Comisarios: Mónica García Martínez y Abdelkader Damani.

Aberto de mércores a domingo de 14 h a 19 h.
Nococturna ata as 20 h cada 1 er xoves do mes.
Peches excepcionais: 25 de decembro, 1 de xaneiro.

Arquivado en: evento, exposiciones

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,