Lynch e os Eames | Jorge Gorostiza

David Lynch
David Lynch

Hai uns meses publiquei un post sobre a relación entre o cineasta David Lynch e o arquitecto Lloyd Wright, e o ano pasado outro sobre Billy Wilder e os Eames. Agora a relación é entre Lynch e estes últimos.

En la entrevista de 1997, que mencionaba en el post antes citado, Kathrin Spohr le preguntaba sobre qué apreciaba más de los Eames y el director contestaba:

«O deseño amo a Ray e Charles Eames, si».

«Toda a súa obra?»

pregúntalle, e Lynch responde:

«Si, gústanme os seus deseños»

e cando Spohr dille se os chegou a coñecer, o director contesta:

«Xantei con Charles Eames. Viño ao American Filme Institute en 1970 ou o 71. Houbo un xantar con todos os estudantes e eu senteime na súa mesa. Era unha das persoas máis grandes e intelixentes que coñecín. Era tan puro, unha especie de persoa feliz, alguén como un neno, gozando da vida. A clase de persoa que che gusta de inmediato».

Tras outras preguntas Spohr dille a Lynch que en Europa o traballo dos Eames é máis admirado que nos Estados Unidos e pregúntalle se sabe por que, Lynch contéstalle

«Porque os europeos aprecian as cousas máis finas».

Spohr aproveita para inquirir sobre se lle gusta o deseño alemán e Lynch responde

«Si. o deseño alemán usualmente é moi puro, e pouco denso, e sólido e funcional. E esas son exactamente as características que me gustan».

A entrevistadora dille:

«Noutras palabras, gústanche os aspectos técnicos do deseño alemán?»

e el contesta:

«Non, en moitos casos o aspecto e os materiais. Os alemáns son coñecidos por unha man de obra moi boa e así se a cousa é construída, sabes que vai funcionar. Iso é seguro».

Lynch non defrauda, nin nas súas películas, nin nas súas opinións.

Jorge Gorostiza, arquitecto.
Autor do blogue Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, agosto 2015

Jorge Gorostiza

Doctor arquitecto, proyecta y construye edificios y desarrolla trabajos de urbanismo. Desde 1990, publica numerosos artículos sobre cine y arquitectura en medios de su localidad, revistas como Nosferatu, Nickleodeon, Academia, Lateral, Cahiers du Cinema… y en varios volúmenes colectivos. Entre el 2000 y el 2005 dirige la Filmoteca Canaria. Imparte conferencias sobre arquitectura y cine en instituciones como el CAAM en Gran Canaria, la UIMP, el CENDEAC en Murcia, INCUNA en Gijón, Fundación Telefónica, la ETS de Arquitectura y el CCCB de Barcelona, las ETS de Arquitectura de La Coruña, Sevilla, Valencia y SEU madrileña, La Ciudad de la Luz en Alicante, la UNED en Pamplona, en varios colegios de arquitectos, así como en las universidades del País Vasco, Gerona, Valladolid, Málaga, Granada, SEK en Segovia y CEES de Madrid. Jurado en varios festivales cinematográficos, como los de Alcalá de Henares (2001), San Sebastián (2002), Sitges (2003), Las Palmas (2005) y Documentamadrid (2005), y comisario de las exposiciones Constructores de quimeras. (Centro Conde Duque, Madrid, 1999) y La arquitectura de los sueños (Capilla del Oidor, Alcalá de Henares, 2001).

He publicado bastantes libros y muchos artículos, he impartido conferencias, he sido comisario de exposiciones y jurado en muchísmos festivales. Si quieren saber más no duden en consultar mi blog ARQUITECTURA + CINE + CIUDAD.

follow me

Arquivado en: arquitectos, arte, capturas, cine, Jorge Gorostiza

Tags: , , , , , , , , , , , ,