e n g a w a # 18

Engawa é unha revista trimestral. Iso di a descrición da revista segundo lese na web. Atendendo á realidade o tempo de engawa estase alargando en cada número. Hai moitos motivos detrás diso, todos mundanos, todos comprensibles. Pero como este estiramiento non cesa, parece que haxa algunha corrente subterránea que empuxe cara a esta dilatación. É no tempo da edición cando todo se ralentiza, non porque sexamos uns editores concienzudos, si non porque os propios artigos sedimentan, se trasiegan, algún chega tarde e outros non chegan nunca, e o tempo aos poucos parece “suspendido”.

Durante este tempo de espera Pedro Portas comunicounos que Antonio Jiménez Torrecillas falecera de cancro. E entón todo ese tempo desfíxose como area entre os dedos?comunicó que Antonio Jiménez Torrecillas había fallecido de cáncer. Y entonces todo ese tiempo se deshizo como arena entre los dedos…

revista-papel

Perdón por esta espera a todos os colaboradores

-Quen é Anna Belsa?
– Unha galerista.
– Ok, xa o vexo no seu linkedin, da Galería Joan Prats. Creo que xa pechou? Todo vai pechando?
– Non empecemos coa nostalxia.
– ¡Non! Un arquitecto é un optimista por natureza?Un soñador.
– Anna Belsa tamén, abriu unha nova galería.

Aparece recurrentemente nas nosas conversacións, a nostalxia e o optimismo, coma se andásemos cun pé en cada beira. Este número de engawa vén escorado cara a unha delas. A miña casa é a imaxe da miña nostalxia– dixo Curzio Malaparte, escritor e autor da vivenda homónima que aparece na cuberta de engawa. A súa nostalxia proviña da cela N.461 do 4º Braccio de Regina Coeli onde estivo preso. Séntome como un paxaro que se tragou a súa propia gaiola- deixou escrito Malaparte.

E con todo esa melancólica gaiola pode transformarse aos ollos dos outros en distintas aproximaciones, algunhas cargadas de optimismo. Así o expresa Héctor Fernández Elorza:

“Ler ou descifrar a arquitectura ten algo de monxe chinés, fisonomista, caricaturista ou da mirada emocionada dun neno. Son os trazos desta os que nos permiten entender os seus matices e que fan que estes non sexan os mesmos segundo as distintas miradas, e que ata a dun mesmo varíe ao longo do tempo dependendo dos trazos detectados.”

Xa sexa como monxes chineses ou caricaturistas, invitámosvos a participar no novo número de engawa proposto por Anna Belsa. Recordando sempre que un arquitecto é un optimista por natureza… Un soñador.

Grazas a todos os colaboradores e en especial a Héctor Fernández Elorza.

Rasgos · Héctor Fernández Elorza

O estraño caso Malaparte · Matías Grimaldi

I sea what I sea · Ourania Chamilaki

Casa Malaparte, unha casa come me · Jorge Meijide

Recordos visuais de la Casa Malaparte · David Caralt

Augua e lugar · Rubén Páez

99 peldaños · Pau Sarquella y Carmen Torres

Paisaxes secuenciados · Montse Solano

Entre dous ventos · François Guynot de Boismenu

A propia casa · Laura Bonell

O faro · Pablo Twose

Be-tween · Pedro Puertas Herrera

veredes
veredes Administrator

Búsqueda para satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.

follow me

Arquivado en: publicacións, revistas

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,