[:es]Publicidad con arquitecto | Jorge Gorostiza[:gl]Publicidade con arquitecto | Jorge Gorostiza[:en]Advertising with architect | Jorge Gorostiza[:]

El texto ayuda a explicar el dibujo:

Respecto al arquitecto, se repite el estereotipo del profesional soñador, incluso progresista -según el texto-, que está en la sombra, a contraluz y por eso no se sabe cómo es su fisonomía, pero es capaz desde su estudio de visualizar sus proyectos ideales y con éxito -también según el texto-, antes de llevarlos a la práctica.

Lo cierto es que su proyecto no es avanzado, sino bastante convencional, un edificio de dos plantas con la típica marquesina encima de su entrada, un letrero perpendicular al plano de fachada, con parte de un tejado inclinado en voladizo en la última planta y encima el parapeto de la cubierta rematado con unos adornos historicistas; un conjunto poco interesante que copia el aspecto de numerosos cines estadounidenses de esa década.

Aunque el anuncio es curioso desde el punto de vista formal, es una lástima que, como le sucede a otros, no acierte en el ámbito arquitectónico.

Noutras ocasións xa se mencionaron en leste mesmo espazo algúns anuncios publicitarios publicados en revistas de cinema, nos que aparecen nas súas imaxes un arquitecto ou un edificio, relacionados coa actividade cinematográfica.

Hai uns días atopei o que se reproduce encima, nun número de Moving Picture World aparecido en novembro de 1920. Neste anuncio, asinado no seu ángulo inferior esquerdo por Allied Art Service, aparece a silueta dun home pensativo, sentado diante dun taboleiro de debuxo cun lapis na súa man esquerda e diante dunha gran cristaleira, a través da que se poden ver na parte inferior a coroación dunhas edificacións, polo que a dependencia na que se atopa ese home debe estar situada nun edificio alto, e encima unhas nubes entre as que aparece a fachada dun teatro, que parece un soño dese profesional, non se sabe moi ben cal é a razón de que diante deste edificio haxa un poste da iluminación pública con tres luminarias acesas, que parecen iluminar todo o conxunto.

O texto axuda a explicar o debuxo:

Respecto ao arquitecto, repítese o estereotipo do profesional soñador, mesmo progresista -segundo o texto-, que está na sombra, a contraluz e por iso non se sabe como é a súa #fisonomía, pero é capaz desde o seu estudo de visualizar os seus proxectos ideais e con éxito -tamén segundo o texto-, antes de levalos á práctica.

O certo é que o seu proxecto non é avanzado, senón bastante convencional, un edificio de dúas plantas coa típica marquesiña encima da súa entrada, un letreiro perpendicular ao plano de fachada, con parte dun tellado inclinado en voladizo na última planta e encima o parapeto da cuberta rematado cuns adornos historicistas; un conxunto pouco interesante que copia o aspecto de numerosos cinemas estadounidenses desa década.

Aínda que o anuncio é curioso desde o punto de vista formal, é unha mágoa que, como lle sucede a outros, non acerte no ámbito arquitectónico.

On other occasions, some advertisements published in film magazines have already been mentioned in this space, in which an architect or a building appears in their images, related to the cinematographic activity.

A few days ago I found the one that is reproduced above, in a number of Moving Picture World appeared in November 1920. In this ad, signed in its lower left corner by Allied Art Service, appears the silhouette of a pensive man, sitting in front of a drawing board with a pencil in his left hand and in front of a large window, through which the crowning of some buildings can be seen in the lower part, so the dependency in which that man finds himself must be located in a tall building, and above some clouds between which appears the façade of a theater, which seems a dream of that professional, is not sure what is the reason that in front of this building there is a street lamp with three lights on, which seem to illuminate the whole.

The text helps explain the drawing:

Regarding the architect, the stereotype of the professional dreamer is repeated, even progressive -according to the text-, which is in the shade, against the light and therefore we do not know what his physiognomy looks like, but he is able from his studio to visualize his ideal projects and successfully – also according to the text -, before putting them into practice.

The truth is that his project is not advanced, but rather conventional, a two-story building with the typical marquee on top of its entrance, a sign perpendicular to the façade level, with part of a cantilevered roof on the top floor and above the parapet of the roof topped with historicist ornaments; an uninteresting set that copies the appearance of numerous American cinemas of that decade.

Although the announcement is curious from the formal point of view, it is a pity that, as happens to others, it does not succeed in the architectural field.