InicioobrasarquitecturaCentro Civico de San Pablo | Ameneiros Rey · HH arquitectos-Jacobo FernándezCentro...

Centro Civico de San Pablo | Ameneiros Rey · HH arquitectos-Jacobo FernándezCentro Civico de San Pablo | Ameneiros Rey · HH arquitectos-Jacobo FernándezSan Pablo Civic Center | Ameneiros Rey · HH arquitectos-Jacobo Fernández

Patio(s)+Centro Cívico

El ámbito se sitúa en la rúa Carballo, Polígono de San Pablo, Ferrol. Se trata de una actuación de viviendas sindicales realizadas a mediados del siglo pasado, de carácter unitario. Dentro de una cuadrícula ortogonal, que organiza el trazado de viales, se dispone una arquitectura de bloques sencillos. Existe un eje principal, que conecta el polígono con la carretera de Catabois y que a su vez comunica con Ferrol, trazándose el resto de viales siguiendo un esquema de espina de pez.

En esta cuadricula, en el eje principal, existe un espacio libre de referencia que da acceso a un espacio en el que se ubica la reserva de equipamiento del polígono. La parcela de esta dotación resulta de la supresión de uno de los bloques de edificación.

La parcela está definida por un rectángulo. En su lado sur está en contacto con el espacio libre antes mencionado. Al oeste da frente a un vial que actualmente está completando su urbanización, manteniendosu trazado para acceso rodado, mientras que en el este la urbanización indica un carácter más peatonal. Al norte la parcela linda con un camino de tierra, a una cota superior con respecto al resto.

La cota de parcela es superior a la de los viales que la rodean en tres de sus lados: sur, este y oeste, el encuentro se realiza mediante pequeños taludes. El camino del norte a una cota superior, quedando contenidas las tierras por el propio edificio del centro social.

El edificio que servía como centro social para el Polígono, se componía de dos edificaciones rectangulares, dispuestas en los extremos este y oeste, liberando un espacio central a modo de patio. Este patio está cubierto por una estructura metálica sencilla y una cubierta de fibrocemento, parcialmente translúcida.

En la edificación este se ubicaba la cafetería, cocina y biblioteca, mientras que en la edificación del oeste se disponían las aulas y enfermería, así como los aseos del centro. En el patio, un estrado y a sus lados dos campos de llave.

El aspecto general de las instalaciones era muy precario, construcción rudimentaria, con un aspecto que se asemeja más a un barracón que a un edificio público donde se desarrollan actividades sociales de manera intensa.

El nuevo centro aparece como un elemento cerrado, con vida interior. Fraccionando el programa en pequeños pabellones, articulados en torno a un gran espacio central, se rodean de un muro perimetral. Se busca una imagen de edificio compacto y austero, pero sin perder riqueza espacial o constructiva en el mismo.

De este modo, los pabellones generan patios de iluminación y ventilación, que fraccionando la pieza unitaria. Así, desde el acceso, una marquesina nos recoge para introducirnos en un claustro abierto, el cual, desde la entrada a la edificación, se convierte en un claustro cerrado que distribuye los distintos usos mediante una galería.

Se dispone el acceso al edificio desde el espacio libre, pero introduciendo una entrada en quiebro. Una vez en el interior el edificio se despliega desde la izquierda, siguiendo la marquesina que protege la cafetería, hasta la entrada propiamente dicha. Esta queda controlada, al mismo tiempo que lo son el patio y demás áreas del centro, por la oficina-despacho. En este punto el corredor abierto se convierte en cerrado. Las aulas quedan comunicadas por un corredor galería., con un patio que separa las aulas multiusos del aula principal o de reuniones. El programa se completa con la enfermería-dispensario, que queda ubicada en un área tranquila del edificio, dando su iluminación y ventilación a unos de los patios del edificio.

De manera complementaria se disponen una serie de almacenes para dar servicio a las actividades realizadas dentro del edificio. El principal se sitúa anexo al la cocina y cafetería, mientras que para las actividades del patio se dispone de un segundo almacén con acceso desde este. En el aula principal se habilita un pequeño local para este uso.

Las instalaciones se sitúan en una planta semisótano, aprovechando la diferencia de cota que presenta la urbanización hacia el este. El acceso se produce desde el exterior de la edificación, previéndose tan solo su entrada para realizar mantenimiento o almacenamiento no habitual. En el aula principal se dispone de un altillo de mantenimiento al que se accede por una escalera de caracol. Su acceso se reserva tan solo para el personal del edificio.

El patio queda circundado por la edificación y por el muro perimetral, matizado por una celosía de hormigón prefabricado. Esto mismo ocurre con los otros dos patios del edificio, que presentando un carácter mas doméstico y de función interna del edificio, también cuentan con este sistema de celosía.

La utilización del ladrillo como elemento protagonista en la construcción resalta el carácter de pieza domestica, de pequeño equipamiento. Se trata de mantener un carácter unitario, que se entiende como necesario para dar respuesta a un entorno duro, pero aquilatando esta imagen con un material de escala domestica.

La versatilidad de este material, combinado con piezas prefabricadas de hormigón de pequeña dimensión, permiten ir cualificando el perímetro del edificio. Ladrillo cara vsita, forjado mixto hormigon-madera, tableros de madera y terrazo. Cuando la construccion es el acabado.

obra: Centro Civico de San Pablo.
autor: Ameneiros Rey | HH arquitectos (Ismael Ameneiros y Santiago Rey), y Jacobo Fernandez Malde
colaborador: Daniel Dapena Gregorio
año: 2010-2012
emplazamiento: Catabois, Ferrol, Galicia, España
fotografías: Héctor Santos-Díez | BISimages
+ ameneirosrey.com

Court (s)+Civic Center

The area places in the rúa Carballo, Polygon of San Paul, Ferrol. It is a question of an action of union housings realized in the middle of last century, of unitary character. Inside an orthogonal squared pattern, which organizes the tracing of road, one arranges an architecture of simple blocks. There exists a principal axis, which connects the polygon with Catabois’s road and which in turn he communicates with Ferrol, the rest being planned of road following a scheme of thorn of fish.

In this squared pattern, in the principal axis, there exists a free space of reference that leads to a space in which there is located the reservation of equipment of the polygon. The plot of this endowment ensues from the suppression from one from the blocks of building.

The plot is defined by a rectangle. In his south side it is in touch with the free space before mentioned. In the western part it gives opposite to the road one that nowadays is completing his urbanization, manteniendosu tracing for rolled access, whereas in the East the urbanization indicates a more pedestrian character. In the northern part the plot borders on a dirt track, to a top level with regard to the rest.

The level of plot is superior to that of the road ones that surround it in three of his sides: south, this and west, the meeting is realized by means of small banks. The way of the north to a top level, remaining contained the lands for the own building of the community center.

The building that was serving as community center for the Polygon, was consisting of two rectangular buildings arranged in the ends this one and west, liberating a central space like court. This court is covered by a metallic simple structure and a cover of fibrocemento, partially translucent.

In the building this one was locating the cafeteria, kitchen and library, whereas in the building of the west they were arranging the classrooms and infirmary, as well as the bathrooms of the center. In the court, a drawing-room and to his sides two fields of key.

The general aspect of the facilities was very precarious, a rudimentary construction, with an aspect that is alike more a big hut than a public building where there develop social activities of an intense way.

The new center appears as a closed, alive interior element. Dividing the program in small pavilions articulated concerning a great central space, they surround themselves with a wall perimetral. There is looked an image of compact and austere building, but without losing spatial or constructive wealth in the same one.

Thus, the pavilions generate courts of lighting and ventilation, that dividing the unitary piece. This way, from the access, a marquee gathers us to get in an opened cloister, which, from the entry to the building, turns into a closed cloister that distributes the different uses by means of a gallery.

One arranges the access to the building from the free space, but introducing an entry in I fail. Once in the interior the building despliega from the left side, following the marquee that protects the cafeteria, up to the entry in strict sense. This one remains controlled, at the same time as they it are the court and other areas of the center, for the office – office. In this point the opened corridor turns into enclosure. The classrooms remain communicated by a corridor gallery., with a court that separates the classrooms multiuses of the principal classroom or of meetings. The program is completed by the infirmary-clinic, which remains located in a calm area of the building, giving his lighting and ventilation to some of the courts of the building.

In a complementary way they arrange a series of stores to give service to the activities realized inside the building. The principal one places annexe to the kitchen and cafeteria, whereas for the activities of the court he arranges of the second store with access from this one. In the principal classroom a small place is enabled for this use.

The facilities place in a plant semibasement, taking advantage of the difference of level that presents the urbanization eastward. The access takes place from the exterior of the building, his entry being foreseen just to realize maintenance or not habitual storage. In the principal classroom he arranges of a hillock of maintenance to which one accedes for a stairs of snail. His access is reserved only for the personnel of the building.

The court remains surrounded by the building and by the wall perimetral, tinted by a lattice of prefabricated concrete. This itself happens with other two courts of the building, that presenting a character mas domestic and of internal function of the building, also they possess this system of lattice.

The utilization of the brick like element protagonist in the construction highlights the character of piece domesticates, of small equipment. It is a question of supporting an unitary character, which is understood like necessarily to give response to a hard environment, but assaying this image with a material on a large scale it domesticates.

The versatility of this material, combined with prefabricated pieces of concrete of small dimension, they allow to be qualifying the perimeter of the building. Brick face vsita, wrought mixed concrete – wood, boards of wood and terrazo. When the construction is the finished one.

work: San Pablo Civic Center

author: Ameneiros Rey | HH arquitectos (Ismael Ameneiros y Santiago Rey), and Jacobo Fernandez Malde

collaborator: Daniel Dapena Gregorio

year: 2010-2012

location: Catabois, Ferrol, Galicia, España

photography: Héctor Santos-Díez | BISimages

+ ameneirosrey.com

Patio(s)+Centro Cívico

O ámbito sitúase na rúa Carballo, Polígono de San Pablo, Ferrol. Trátase dunha actuación de vivendas sindicais realizadas a mediados do século pasado, de carácter unitario. Dentro dunha cuadrícula ortogonal, que organiza o trazado de viais, disponse unha arquitectura de bloques sinxelos. Existe un eixe principal, que conecta o polígono coa estrada de Catabois e que á súa vez comunica con Ferrol, trazándose o resto de viais seguindo un esquema de espiña de pez.

Nesta cuadricula, no eixe principal, existe un espazo libre de referencia que dá acceso a un espazo no que se sitúa a reserva de equipamento do polígono. A parcela desta dotación resulta da supresión dun dos bloques de edificación.

A parcela está definida por un rectángulo. No seu lado sur está en contacto co espazo libre antes mencionado. Ao oeste dá fronte a un vial que actualmente está a completar a súa urbanización, manteniendosu trazado para acceso rodado, mentres que no leste a urbanización indica un carácter máis peonil. Ao norte a parcela linda cun camiño de terra, a unha cota superior con respecto ao resto.

A cota de parcela é superior á dos viais que a rodean en tres dos seus lados: sur, leste e oeste, o encontro realízase mediante pequenos noiros. O camiño do norte a unha cota superior, quedando contidas as terras polo propio edificio do centro social.

O edificio que servía como centro social para o Polígono, se compoñía de dúas edificacións rectangulares, dispostas nos extremos leste e oeste, liberando un espazo central a xeito de patio. Este patio está cuberto por unha estrutura metálica sinxela e unha cuberta de fibrocemento, parcialmente translúcida.

Na edificación este situábase a cafetaría, cociña e biblioteca, mentres que na edificación do oeste se dispoñían as aulas e enfermaría, así como os aseos do centro. No patio, un estrado e aos seus lados dous campos de chave.

O aspecto xeral das instalacións era moi precario, construción rudimentaria, cun aspecto que se asemella máis a un barracón que a un edificio público onde se desenvolven actividades sociais de xeito intenso.

O novo centro aparece como un elemento pechado, con vida interior. Fraccionando o programa en pequenos pavillóns, articulados en torno a un grande espazo central, rodéanse dun muro perimetral. Búscase unha imaxe de edificio compacto e austero, pero sen perder riqueza espacial ou construtiva neste.

Deste modo, os pavillóns xeran patios de iluminación e ventilación, que fraccionando a peza unitaria. Así, dende o acceso, unha marquesiña recóllenos para introducirnos nun claustro aberto, o cal, dende a entrada á edificación, se converte nun claustro pechado que distribúe os distintos usos mediante unha galería.

Disponse o acceso ao edificio dende o espazo libre, pero introducindo unha entrada en caneo. Unha vez no interior o edificio desprégase dende a esquerda, seguindo a marquesiña que protexe a cafetaría, ata a entrada propiamente dita. Esta queda controlada, ao mesmo tempo que o son o patio e demais áreas do centro, pola oficina-despacho. Neste punto o corredor aberto convértese en pechado. As aulas quedan comunicadas por un corredor galería., cun patio que separa as aulas multiúsos da aula principal ou de reunións. O programa complétase coa enfermaría-dispensario, que queda situada nunha área tranquila do edificio, dando a súa iluminación e ventilación a uns dos patios do edificio.

De xeito complementario dispóñense unha serie de almacéns para dar servizo ás actividades realizadas dentro do edificio. O principal sitúase anexo ao a cociña e cafetaría, mentres que para as actividades do patio se dispón dun segundo almacén con acceso dende este. Na aula principal habilítase un pequeno local para este uso.

As instalacións sitúanse nunha planta semisoto, aproveitando a diferenza de cota que presenta a urbanización cara ao leste. O acceso prodúcese dende o exterior da edificación, prevéndose tan só a súa entrada para realizar mantemento ou almacenamento non habitual. Na aula principal disponse dun alzadeiro de mantemento ao que se accede por unha escaleira de caracol. O seu acceso resérvase tan só para o persoal do edificio.

O patio queda circundado pola edificación e polo muro perimetral, matizado por unha celosía de formigón prefabricado. Isto mesmo acontece cos outros dous patios do edificio, que presentando un carácter mais doméstico e de función interna do edificio, tamén contan con este sistema de celosía.

A utilización do ladrillo como elemento protagonista na construción resalta o carácter de peza domestica, de pequeno equipamento. Trátase de manter un carácter unitario, que se entende como necesario para dar resposta a un ámbito duro, pero aquilatando esta imaxe cun material de escala domestica.

A versatilidade deste material combinado con pezas prefabricadas de formigón de pequena dimensión, permiten ir cualificando o perímetro do edificio. Ladrillo cara vsita, forxado mixto hormigon-madeira, taboleiros de madeira e terrazo. Cando a construccion é o rematado.

obra: Centro Civico de San Pablo.

autor: Ameneiros Rey | HH arquitectos (Ismael Ameneiros y Santiago Rey), e Jacobo Fernandez Malde

colaborador: Daniel Dapena Gregorio

ano: 2010-2012

emprazamento: Catabois, Ferrol, Galicia, España

fotografías: Héctor Santos-Díez | BISimages

+ ameneirosrey.com

veredes
veredeshttps://veredes.es/
Surge enero de 2009 como búsqueda de satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS