Antigua caseta para aperos de pesca, situada sobre una roca en la batiente del mar, cuya rehabilitación junta los usos de almacén y refugio mediante, en ausencia de electricidad, el cruzar dos técnicas que cualifican un único espacio: la luz natural cenital y la disposición de los objetos colgados y arrimados en él.
El edificio fue un almacén de aperos de pesca, un único espacio de más de cien anos.
Solamente dos cuestiones lo cualifican: la disposición de los objetos y la luz natural.
La técnica empleada por sus constructores y habitantes fue sencilla: cerrar un espacio y colgar y arrimar objetos en él. Los de uso diario, cerca de la entrada y próximos a la luz; los otros, siempre detrás de algo.
La humedad es frecuente y por eso el pavimento se matiza en una franja delante de la entrada: piedra u hormigón y, más allá, madera.
Los objetos se cuelgan de uno en uno, mediante bolsas de red o dispuestos en plataformas de madera. Así es como se puede colocar algo seco flotando sobre unha superficie más húmeda.
Nosotros seguimos esas pautas como nuevos habitantes y como arquitectos.
Posamos en el pavimento de piedra un objeto multifunción que se va separando y arrimando contra la pared del primer testero. Es la cocina-despensa-almacén-ducha-lavabo-inodoro-escalera y dormitorio. El dormitorio es un suelo colgado, que a su vez hace de techo del aseo. La escalera, un andamio que se separa como objeto y permite acceder a limpiar tanto el interior como el exterior.
Ante la ausencia de electricidad abrimos un lucernario en la cumbrera. Necesitábamos más luz natural pues sólo teníamos aberturas en una fachada orientada al oeste. Es un tema recurrente en la historia de la arquitectura, nosotros literalmente rompimos la cumbrera en dos, y con ella los pares.
Otra decisión fue colocar la fuente de calor en el extremo opuesto a lo húmedo: una chimenea.
A partir de ahí dispusimos los objetos por el medio para otras alternativas de uso menos estables: la mesa para comer, la de trabajar, las sillas, los sofás…
También quitamos de las ventanas cualquier división para hacerlas como cuadros que enmarcan las vistas. Junto con la puerta y el lucernario, constituyen referencias a contra luz de un interior por el que se deslizan con la misma intensidad, luminosidad y penumbra. Un espacio que descansa sobre la roca, separado y ventilado.
Obra: Caseta de Quilmas
Autores: Juan Creus y Covadonga Carrasco
Promotor: Juan Creus y Covadonga Carrasco
Carpintería: Forma S.L.
Localización: Quilmas, Carnota, Galicia, España
Fecha de proyecto: 1996
Fecha fin de obra: 1997
Superficie: Superficie construída 80m² / Superficie útil 60m²
Fotografías: CREUSeCARRASCO
+ creusecarrasco.es
Antique shed for equipment of fishing, placed on a rock in the batiente of the sea, which rehabilitation joins the uses of store and refuge by means of, in absence of electricity, to cross two technologies that qualify the only space: the natural zenithal light and the disposition of the objects hung and brought closer in him.
The building was a store of equipment of fishing, the only space of more than hundred anuses.
Only two questions qualify it: the disposition of the objects and the natural light.
La técnica empleada por sus constructores y habitantes fue sencilla: cerrar un espacio y colgar y arrimar objetos en él. Los de uso diario, cerca de la entrada y próximos a la luz; los otros, siempre detrás de algo.
The dampness is frequent and because of it the pavement is tinted in a band in front of the entry: stone or concrete and, beyond, wood.
The objects are hung of one on one, by means of bags of network or arranged on platforms of wood. This way it is since it is possible to place something dry floating on unha more humid surface.
We follow these guidelines as new inhabitants and as architects.
We put in the pavement of stone an object multifunction that is separating and bringing closer against the wall of the first testero. It is the kitchen – despensa-almacén-ducha-lavabo-inodoro-escalera and bedroom. The bedroom is a hung soil, which in turn it does of ceiling of the bathroom. The stairs, a scaffolding that separates as object and allows to agree to clean both the interior and the exterior.
Before the absence of electricity we open a lucernario in the cumbrera. We needed more natural light since only we had openings in a front orientated in the western part. It is a topic appellant in the history of the architecture, we literally broke the cumbrera in two, and with her the couples.
Another decision was to place the heat source in the end opposite to the humid thing: a chimney.
From there we arranged the objects for the way for other less stable alternatives of use: the table to eat, her of working, the chairs, the sofas…
Also we remove of the windows any division to do them as pictures that frame the sights. Together with the door and the lucernario, they constitute references to against light of an interior for which they slip with the same intensity, luminosity and semidarkness. A space that it rests on the rock, separatedly and drafty.
Work: Caseta de Quilmas
Authors: Juan Creus and Covadonga Carrasco
Promoter: Juan Creus and Covadonga Carrasco
Carpentry: Forma S.L.
Location: Quilmas, Carnota, Galicia, Spain
Project date: 1996
Dates end of work: 1997
Surface: Surface construída 80m ² / useful Surface 60m ²
Photography: CREUSeCARRASCO
Antiga caseta para apeiros de pesca, situada sobre unha rocha na batente do mar, cuxa rehabilitación xunta os usos de almacén e refuxio mediante, en ausencia de electricidade, cruzar dúas técnicas que cualifican un único espazo: a luz natural cenital e a disposición dos obxectos colgados e arrimados nel.
O edificio foi un almacén de apeiros de pesca, un único espazo de máis de cen anos.
Soamente dúas cuestións cualifícano: a disposición dos obxectos e a luz natural.
A técnica empregada polos seus construtores e habitantes foi sinxela: pechar un espazo e colgar e arrimar obxectos nel. Os de uso diario, preto da entrada e próximos á luz; os outros, sempre detrás de algo.
A humidade é frecuente e por iso o pavimento matízase nunha franxa diante da entrada: pedra ou formigón e, máis alá, madeira.
Os obxectos cólganse dun nun, mediante bolsas de rede ou dispostos en plataformas de madeira. Así é como se pode colocar algo seco flotando sobre unha superficie máis húmida.
Nós seguimos esas pautas como novos habitantes e como arquitectos.
Pousamos no pavimento de pedra un obxecto multifunción que se vai separando e arrimando contra a parede do primeiro testeiro. É a cocina-despensa-almacén-ducha-lavabo-inodoro-escalera e dormitorio. O dormitorio é un chan colgado, que á súa vez fai de teito do aseo. A escaleira, unha estada que se separa como obxecto e permite acceder a limpar tanto o interior coma o exterior.
Ante a ausencia de electricidade abrimos un lucernario na cumieira. Necesitabamos máis luz natural pois só tiñamos aberturas nunha fachada orientada ao oeste. É un tema recorrente na historia da arquitectura, nós literalmente rompemos a cumieira en dous, e con ela os pares.
Outra decisión foi colocar a fonte de calor no extremo oposto ao húmido: unha cheminea.
A partir de aí dispuxemos os obxectos polo medio para outras alternativas de uso menos estables: a mesa para comer, a de traballar, as cadeiras, os sofás…
Tamén quitamos das ventás calquera división para facelas como cadros que enmarcan as vistas. Xunto coa porta e o lucernario, constitúen referencias a contra luz dun interior polo que se deslizan coa mesma intensidade, luminosidade e penumbra. Un espazo que descansa sobre a rocha, separado e ventilado.
Obra: Caseta de Quilmas
Autores: Juan Creus e Covadonga Carrasco
Promotor: Juan Creus e Covadonga Carrasco
Carpintería: Forma S.L.
Emprazamento: Quilmas, Carnota, Galicia, España
Data de proxecto: 1996
Date end of work: 1997
Superficie: Superficie construída 80m² / Superficie útil 60m²
Fotografías: CREUSeCARRASCO























una verdadera pena de miseria