[:es]
Para hablar de la historia del control aéreo debemos remitirnos a Estados Unidos, a principios del siglo XX. Los primeros pilotos volaban tan solo mirando hacia el horizonte y los puntos de referencia en tierra. Esto tenía una seria desventaja, ya que las nubes a menudo obstaculizaban la visión del horizonte y de tierra firme. Archie William League (1907-1986), quien es reconocido como el primer controlador aéreo, el fue contratado por la ciudad para dirigir el creciente trafico en San Luis Lambert Field y su torre de control era una carretilla que usaba para cargar en el verano una sombrilla de playa, una silla, su almuerzo una libreta para anotaciones y un par de banderillas para dirigir los aviones.

La creciente demanda de fiabilidad en el transporte y en los servicios de vuelos de pasajeros llevó al desarrollo de instrumentación de vuelo, se comenzó con la introducción en 1921 de los faros rotatorios colocados entre Columbus y Daytona, Ohio a distancias de 80nm entre si los cuales eran visibles a los pilotos y giraban a intervalos de 10 segundos, esto hizo posible la implementación de la ruta durante las noches pero aun así esto no era suficiente.
El desarrollo de la radio fue de gran importancia para la aviación ya para la primera guerra se utilizaba en algunos aviones pudiendo comunicarse el piloto con personas en la tierra su primer uso fue para transmitir el estado meteorológico. Con el aumento del tráfico se hizo necesario algún tipo de control coordinado y fue entonces cuando nació el servicio de control aéreo. El departamento de comercio de los estados unidos hizo construir 83 radiofaros que para 1932 estaban operables transmitiendo señales las cuales los pilotos podían seguir hasta su destino luego vinieron los NDB y los VOR. El control aéreo se desenvolvía usando el tiempo como la base para el control. Cada aeronave tenía un preciso horario de despegue y tiempos de cruces fijos. Los aeroplanos que volaban por la misma ruta eran guiados usando figurillas de plástico movidas manualmente a lo largo de enormes mapas horizontales en las salas de ATC. A estos indicadores se les llamaba «shrimp boats» (barcos del camarón) y continúa siendo un soporte de emergencia en muchos centros de control hoy en día.

Con el desarrollo del radar en los inicios de los años 40 se logro un gran avance su primer uso fue militar y posteriormente seria aplicado en la aviación comercial. Este concepto fue la respuesta a un crítico suceso. En 1956, dos aviones de pasajeros, ambos volando bajo las reglas de vuelo de la época, chocaron sobre El Gran Cañón. Uno ascendía y el otro descendía. El Congreso mandó que se hiciese algo y se creó el ATC basado en radar. Con el control mediante radar, los controladores pueden manejar el vuelo de un avión y cumplir su premisa de seguridad básica: mantener la separación entre las aeronaves.
[…]
+ articulo publicado en atcchile.cl
[:gl]
Para falar da historia do control aéreo debemos remitirnos a Estados Unidos, a principios do século XX. Os primeiros pilotos voaban tan só mirando cara ao horizonte e os puntos de referencia en terra. Isto tiña unha seria desvantaxe, xa que as nubes a miúdo obstaculizaban a visión do horizonte e de terra firme. Archie William League (1907-1986), quen é recoñecido como o primeiro controlador aéreo, o foi contratado pola cidade para dirixir o crecente trafico en San Luís Lambert Field e a súa torre de control era unha carretilla que usaba para cargar no verán unha antuca de praia, unha cadeira, o seu xantar un caderno para anotacións e un par de banderillas para dirixir os avións.

A crecente demanda de fiabilidade no transporte e nos servizos de voos de pasaxeiros levou ao desenvolvemento de instrumentación de voo, comezouse coa introdución en 1921 dos faros rotatorios colocados entre Columbus e Daytona, Ohio a distancias de 80nm entre se os cales eran visibles aos pilotos e viraban a intervalos de 10 segundos, isto fixo posible a implementación da ruta durante as noites pero aínda así isto non era suficiente.
O desenvolvemento da radio foi de gran importancia para a aviación xa para a primeira guerra utilizábase nalgúns avións podendo comunicarse o piloto con persoas na terra o seu primeiro uso foi para transmitir o estado meteorolóxico. Co aumento do tráfico fíxose necesario algún tipo de control coordinado e foi entón cando naceu o servizo de control aéreo. O departamento de comercio dos estados unidos fixo construír 83 radiofaros que para 1932 estaban operables transmitindo sinais as cales os pilotos podían seguir até o seu destino logo viñeron os NDB e os VOR. O control aéreo desenvolvíase usando o tempo como a base para o control. Cada aeronave tiña un preciso horario de despegamento e tempos de cruces fixos. Os aeroplanos que voaban pola mesma ruta eran guiados usando figurillas de plástico movidas manualmente ao longo de enormes mapas horizontais nas salas de ATC. A estes indicadores chamábaselles \»shrimp boats\» (barcos do camarón) e continúa sendo un soporte de emerxencia en moitos centros de control hoxe en día.

Co desenvolvemento do radar nos inicios dos anos 40 lograr un gran avance o seu primeiro uso foi militar e posteriormente seria aplicado na aviación comercial. Este concepto foi a resposta a un crítico suceso. En 1956, dous avións de pasaxeiros, ambos voando baixo as regras de voo da época, chocaron sobre O Gran Canón. Un ascendía e o outro descendía. O Congreso mandou que se fixese algo e creouse o ATC baseado en radar. Co control mediante radar, os controladores poden manexar o voo dun avión e cumprir a súa premisa de seguridade básica: manter a separación entre as aeronaves.
[…]
+ artigo publicado en atcchile.cl
[:en]
To speak of the history of the aerial control have to remit us to United States, at the beginning of the 20th century. The first pilots flew so alone looking to the horizon and the points of reference in earth. This had a serious disadvantage, since the clouds often hindered the vision of the horizon and of firm earth. Archie William League (1907-1986), the one who is recognised like the first aerial controller, the was hired by the city to direct the increasing trafico in Saint Luis Lambert Field and his tower of control was a carretilla that used to load in the summer a sombrilla of beach, a chair, his breakfast a notebook for anotaciones and a pair of banderillas to direct the aeroplanes.

The increasing demand of reliability in the transport and in the services of flights of passengers carried to the development of instrumentation of flight, began with the introduction in 1921 of the faros rotatory placed between Columbus and Daytona, Ohio to distances of 80nm between if which were visible to the pilots and turned at intervals of 10 seconds, this made possible the implementation of the route during the nights but even so this was not sufficient.
The development of the radio was of big importance for the aviation already for the first war used in some aeroplanes being able to communicate the pilot with people in the earth his first use was to transmit the meteorological state. With the increase of the traffic did necessary some type of control coordinated and went then when it was born the service of aerial control. The department of trade of the states joined did to build 83 radiofaros that for 1932 were operable transmitting signals which the pilots could follow until his destination afterwards came the NDB and the VOR. The aerial control managed using the time like the base for the control. Each aircraft had a precise schedule of despegue and time of fixed crosses. The aeroplanes that flew by the same route were guided using figurillas of plastic moved manualmente along enormous horizontal maps in the rooms of ATC. To these indicators called them «shrimp boats» (ships of the camarón) and continue being a support of emergency in a lot of centres of control nowadays.

With the development of the radar in the starts of the years 40 attain a big advance his first use was military and later serious applied in the commercial aviation. This concept was the answer to a critical event. In 1956, two aeroplanes of passengers, both flying under the rules of flight of the period, bumped on The Big Cannon. One rose and the another descended. The Congress commanded that it did something and created the ATC based in radar. With the control by means of radar, the controllers can handle the flight of an aeroplane and fulfil his premise of basic security: keep the separation between the aircraft.
[…]
+ article is published in atcchile.cl
[:]




