Reforma de vivenda unifamiliar en San Clodio | Muiños+Otero

Antecedentes e obxectivo

No ámbito de San Clodio, nunha área de protección patrimonial, formúlase a recuperación dunha vivenda e dunha edificación dedicada a adega cunha única fachada exterior e coas outras situadas entre medianeiras. Como elemento articulador entre as diferentes edificacións actúan dous patios intermedios, un deles cunha escaleira exterior de dobre desembarco e unha terraza. Unha das premisas básicas á hora de afrontar o proxecto, foi manter o carácter tradicional da edificación, recuperándoa entorno ao patio interior de maior dimensión.

Na planta baixa, no volume que conforma as escaleiras, disponse un aseo e unha zona de lavandaría.

Na adega existente formúlase un espazo diáfano dedicado a biblioteca e zona de estudo, cunha pequena entreplanta voada que serve para resolver a conexión coa vivenda a cota superior mediante unha terraza cuberta, ademais de aloxar os estantes de almacenaxe de libros. A conexión en planta baixa realízase a través dun corredor acritalar. Para conectar o plano voado da devandita estanza coa zona de estudo, colócase sobre unha canle de pedra do antigo lagar unha escaleira levitando sobre este para conectar ambos os dous niveis.

No volume principal a organización programática consiste en salón na zona máis próxima a fachada, unha escaleira liviá que unirá as dúas plantas e unha zona de comedor e cociña.

En planta primeira disponse o dormitorio e baño principal, e a continuación da escaleira, un espazo polivalente cun uso preferente de taller de pintura, que independendiza as estanzas anteriores do outro baño e do dormitorio secundario, que se abre aos dous patios interiores.

Búscase a integración no ámbito, e intentar sobrepoñerse ás limitacións xeométricas da edificación, perseguindo a continuidade espacial e a captación de luz natural, mediante as interrupcións nas lousas, dobres alturas, baleiros e unha escaleira lixeira e inmaterial.

Un gran lucernario e o envorcar aos dous patios as distintas estanzas permitirán captar a luz natural.

Implantación
O edificio encóntrase en zona de Ben de Interese Cultural, polo que o grao de protección non permitiu variación ningunha nas envolventes exteriores.

Ao tratarse dunha edificación situada entre outras existentes, cunha única fachada exterior, e cunha volumetría predefinir obrigatoriamente, o xogo cos distintos patios interiores permitirá unha articulación espacial fluída, e a conexión visual entre as distintas dependencias. Para desafogar a zona do patio, modificouse minimamente a xeometría dos faldróns de cuberta, para gañar vistas e permitir maior soleamiento da devandita zona vertebradora do proxecto.

Construción
Respectando a necesidade de realizar unha reforma de moi baixo custo, o punto de partida foi o equilibrio entre materiais tradicionais e o emprego de sistemas construtivos actuais, simplificando o número de solucións construtivas para conseguir unha intervención de baixo custo.

Estrutura de sustentación
Nas edificacións sobre as que se actuaron, debido ao risco de colapso dos muros portantes executados en cachotaría, óptase por unha estrutura mixta de perfís laminados de aceiro e lousas de formigón macizas.

Para os faldróns de cuberta emprégase unha estrutura metálica e un entrevigado realizado por paneis sándwich formados por taboleiros de madeira cemento e illamento de cortiza.

Para manifestar a verdadeira natureza construtiva da reforma, todos os elementos da estrutura se manteñen vistos, aplicando unha imprimación seladora de cor branca sobre o formigón, e efectuando un pintado de toda a estrutura metálica. O branco é o aliado necesario para intentar gañar luminosidade en todas as estanzas.

Patio como elemento articulador
Pola propia configuración da edificación, á marxe das bandas acritalar nos forxados para conectar visualmente os espazos, e o emprego de dobres alturas, o gran lucernario situado cenitalmente na área de taller de pintura, a maioría das estanzas envórcanse ao patio principal.

Materiais
En dito intervención óptase por reducir á mínima expresión a paleta de materiais, buscando o equilibrio entre materiais tradicionais e novos materiais. En fachada e medianeiras mantéñense os paramentos pétreos existentes, empregándose para as carpintarías exteriores madeira en cor branca. Para o interior, na planta baixa e en planta primeira, déixanse as lousas de formigón armado vistas, aplicándolles rematada cor branca. Os paramentos pétreos de cachotaría aplícaselles unha imprimación seladora, e para o pavimento óptase por un pavimento artesanal realizado por morteiro brunido e vernizado.

Para a planta superior óptase por acabados máis cálidos, empregándose tarima de madeira de castaño de distintos anchos e xunta aberta, tanto en pavimentos coma en revestimento dalgún dos paramentos verticais, en dormitorios e baño. Para o baixo cuberta mantéñense os paneis sándwich de madeira cemento pintados en cor branca ao igual que toda a perfilería estrutural.

Obra: Reforma de vivenda unifamiliar en San Clodio (Ourense)
Arquitectos: C. Cecilia López Muiños+Juan José Otero Vázquez
Arquitecto técnico: Luis Ángel López Gómez
Ano: Decembro 2012
Localización: San Clodio s/n. Leiro. Ourense. Galicia. España
Superficie útil: 162.70m2
Superficie construída: 279.55m2
Presuposto: 145.919 euros
Prezo: 522 euros/m2
Fotografía: C. Cecilia López Muiños+Juan José Otero Vázquez

veredes
veredes Administrator

Búsqueda para satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.

follow me

Arquivado en: arquitectura, obras, reforma interior, rehabilitación, vivienda unifamiliar

Tags: , , , , , , , , , , , , ,