Sobre o debuxo en arquitectura | Santiago Carvajal

Croquis do muro da Casa Butantã de Paulo Mendes da Rocha, 1964-66

Nos distintos oficios, hai ferramentas imprescindibles para o seu desenvolvemento, sen estas sería difícil e case imposible que se leven a cabo, estas son a substancia do oficio, ¿acaso alguén pode imaxinarse unha costureira sen fío e agulla?

Así como o xiz é ao xastre, o chumbo e o nivel é ao albanel, o martelo é ao carpinteiro, o DEBUXO é ao arquitecto. O arquitecto pensa a través do debuxo. Debuxando, o arquitecto pon a proba as súas ideas de proxecto. Debuxa, observa, afina, corrixe, volve debuxar.

O momento no que un debuxa, pouco a pouco, trazo a trazo, vaise desvelando a construción do proxecto; un asiste como a primeira testemuña desta creación, pode ver xa, os seus acertos e erros en termos de proxecto. O debuxo non só deixa ver o proxecto a quen o debuxa, senón tamén lle serve, xunto cunha mirada atenta e unha capacidade de xuízo adquirida, como ferramenta que suxire un ou outro camiño. É o instrumento básico e imprescindible que lle permite desenvolver os proxectos e tomar decisións dende a súa concepción ata a súa construción.

Debuxar, é estar mergullado nun acto conscente de construción, permite recapacitar as relacións entre os materiais, as súas medidas, as súas unións, en definitiva, o labor que cada elemento ten tanto na estrutura do edificio coma na súa configuración espacial e visual.

Cando un arquitecto raia no papel unha anotación formal, un esbozo, está a convocar todo o saber necesario, mecánica dos fluídos, mecánica dos sólidos, máquinas e cálculos que existen para realizar aquilo.1

Paulo Mendes da Rocha.

O debuxo en arquitectura non ten por que ser un motivo máis ou menos pintoresco, esperando a ser colgado na parede; o debuxo é un feito conscente de construción, onde, quen debuxa e proxecta, deixa trazado, e polo tanto proxectado, as virtudes espaciais e construtivas dunha obra. Evidénciase así, a través do debuxo, o nivel de comprensión e entendemento por parte de quen proxecta.

Hai que estar conscientes que os debuxos NON SON UN FIN en si, senón unha ferramenta imprescindible, tanto para o entendemento persoal dos proxectos, como para a comunicación dun proxecto a outras persoas, sexan clientes, enxeñeiros ou construtores. Neste sentido, o debuxo é o ÚNICO documento que permitirá un correcto vínculo entre as distintas especialidades involucradas no proxecto, sexan, enxeñarías sanitarias, estruturais, eléctricas, como deseño de mobiliario e interiores, etc.; por iso todos e cada un dos involucrado no proxecto deben estar na capacidade de comunicarse a través do debuxo e ao nivel requirido, para garantir unha coherencia entre a distinta información do proxecto.

Caso contrario, o traballo do día a día cos involucrados no proxecto vólvese tortuoso e desgastante, sendo a calidade do proxecto a que sufra as consecuencias. Poñer especial atención ao debuxo do proxecto xunto cos profesionais involucrados, non é unha opción, é un requirimento imprescindible.

Santiago Carvajal. arquitecto

Cuenca (Ecuador). outubre 2013

Notas:

1 Cosac & Naify. Paulo Mendes da Rocha. Sao Paulo: Cosac & Naify ediciones, 2002. p. 7

Santiago Carvajal Ochoa

Magister en Proyectos Arquitectónicos. Profesor de la Universidad del Azuay, Cuenca Ecuador. Experto en el uso de herramientas BIM + CAD (ArchiCAD con dos licencias de uso) para desarrollo de diseño y documentación de proyectos, cursos impartidos en Cuenca, Quito y Guayaquil.

follow me

Arquivado en: artigos, Santiago Carvajal Ochoa

Tags: , , , , , , , ,