Sixte Illescas Arquitecto (1903-1986). De la Vanguardia al olvido

Sempre defendín que a arquitectura hase de explicar a través dunhas circunstancias externas a ela que lle son consubstanciales. A arquitectura non é unha Bela Arte, senón unha arte aplicada, en minúscula, que, máis que explicar a vida, é, ou tería que ser, esta vida. É entón cando funciona e toma sentido como tal. Paralelamente, sempre crin que hai un discurso formal totalmente independente destas circunstancias que discorre como un fío condutor segredo que explica parte desta obra como un invariante máis, e que isto nos conecta coa parte máis irracional e instintiva do arquitecto visto como artista. A boa arquitectura é a que ten ambas cousas atadas tan estrechamente que non se sabe onde empeza unha e onde termina a outra.

Este é o primeiro libro que leo que me fai dubidar desta reflexión. A súa estrutura é estraña. Non estou seguro que si esta estrutura é o seu parte máis débil ou de si, pola contra, é o seu punto forte. Fai pensar, iso seguro. Explico e matizo: a vida e a obra do arquitecto aparecen case completamente desligadas, a vida explicada en primeiro lugar, a obra despois, ambas ordenadas cronológicamente, de modo que se podería chegar a desencuadernar o libro para vendelo como dous volumes completamente independentes.

[…]

Jaume Prat

+ artigo publicado en arquitectura, entre otras soluciones

veredes
veredes Administrator

Búsqueda para satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.

follow me

Arquivado en: libros, publicacións

Tags: , , , , , , ,