Sinergia Sostenible · sostenibilidade | Asociación

5 (100%) 1 vote

Na entrevista de hoxe charlaremos con Sinergia Sostenible, un proxecto con status de asociación sen ánimo de lucro. Iniciado en ano 2008 e formado na actualidade por Amaya González, Lorenzo Barnó, Agnieszka Stepien, Uxua Domblás, Ana Enguita e Leire Garaikoetxea, desenvolven a súa actividade tanto en Navarra, coma no resto do estado.

Os seus fundadores definen esta iniciativa como un lugar de encontro onde se fusionan as ganas de saber e de dar a coñecer que é a sostibilidade, para buscar o mellor camiño de chegar a ela.

“Cremos que un dos labores máis importantes que hoxe en día temos os arquitectos é a de empregar as nosas enerxías en deseñar os mecanismos que permitan lograr un hábitat en equilibrio co planeta que o sustenta.”

Sinergia Sostenible non é só un colector onde clasificar as súas propias investigacións, senón tamén unha multiplicación de forzas onde a interacción cos lectores do seu blog é moi importante.

Paralelamente á confección dese espazo virtual, e como parte dun proxecto máis amplo de difusión da información e interactuación cos demais habitantes deste planeta, realizan simposios, talleres infantís, cursos, congresos (EQUIciuDAD) e outras actividades complementarias.

¿Que é a sostibilidade? ¿Por que unha asociación?

Agora mesmo hai moita información sobre o que é a sostibilidade; pero, alá polo 2004 cando comezamos as nosas andainas profesionais, o tema non estaba tan claro. Así, no 2008, despois de formarnos sobre o tema lanzamos a asociación coa nítida idea de que a sostibilidade non era a ecoloxía, nin a bioclimática, nin moito menos só a bioconstrucción, como moitos querían facernos pensar. Desta forma, apostamos polo concepto de que a sostibilidade se sustentante en tres patas: a E-conomia, a E-quidad e a E-coloxa. É máis, a segunda pata a Equidade, o social, é a que máis nos interesa e sobre ela traballamos moito.

Á súa vez, neste tempo, a propia palabra sostibilidade comercializouse en tal xeito, que todo é sostible dende o marco da publicidade. Así, aínda que pode resultar tentador obviar a palabra, nós pensamos que é máis necesaria que nunca.

Sinergia Sostenible o completo

¿Cal foi a vosa formación e traxectoria profesional neste campo?

A maioría formámonos con cursos e máster sobre sostibilidade. Á súa vez, por sorte hai infinidade de libros sobre o tema e cada vez máis blogs e webs que tratan a sostibilidade coa seriedade que merece. Ademais, interésanos especialmente a escala urbana e, por iso, somos fieis lectores de publicacións como La ciudad viva, un inmenso océano de reflexións en materia de cidade sostible totalmente actualizada.

Á par, asistimos a varios congresos, primeiro como oíntes e ultimamente como relatores. Tamén demos clase tres anos seguidos no Máster Universitario en Eficiencia Enerxética e Arquitectura Bioclimática, en Madrid, e no Máster de Cidade e Arquitectura Sostibles (mcas), na Universidade de Sevilla.

De todos os xeitos, como en case todos o campos, é necesaria unha formación continua e non crerche que chegaches a ningún sitio xamais, cada día é unha nova aprendizaxe.

Por outro lado, cremos que é importante experimentar o aprendido en casos prácticos e, por sorte, puidemos facer máis dun proxecto de arquitectura, onde conceptos importantes de sostibilidade estiveron ben presentes.

¿Que vos levou a abrirvos camiño nel? ¿Quen é ao voso criterio os clientes potenciais deste servizo?

O problema dos proxectos con características sostibles é que son algo máis caros. Ben, non é que sexan máis caros, só é que ao principio custan un pouco máis, pero ao cabo de poucos anos se amortiza o investimento.

Polo demais, todo son vantaxes; aínda que tamén é certo que, moitas veces, por apostar que todo sexa moi bio-eco-sostible, non se emprega a suficiente enerxía no que é a propia arquitectura. Neste sentido, hai estudos de arquitectura moi bos, como poden ser Satt, que saben combinar perfectamente a arquitectura e a sostibilidade.

¿Encontrástesvos con moitas dificultades na súa posta en marcha?

Sinerxía Sostible, xurdiu de xeito moi natural e hoxe despois de 6 anos segue igual. Ningún de nós lle dedica toda a súa xornada laboral; polo cal, non hai unha tensión económica que faga forzar as cousas. Os garavanzos han de vir por outro lado, e aquí, aínda que evidentemente miramos o tema económico, nunca foi o principal á hora de lanzarnos á piscina.

Facemos o que realmente nos apetece e que achegue ao actual panorama da arquitectura e a sostibilidade.

Obradoiro infantil desarrollado por Sinergia Sostenible, en colaboración con ASA.

¿Considerades que estudar Arquitectura foi un pasaporte fundamental para chegar ao teu traballo actual?

Neste caso, fundamental. Todas as persoas que pasaron pola asociación fomos arquitectos e cremos que, por iso, puidemos dar unha visión da sostibilidade moi coherente. De todos os xeitos, nun futuro inmediato quizais poida entrar no equipo xente de comunicación ou de educación, pero nosa formación como arquitectos, a capacidade de unir situacións aparentemente dispares, é clave no noso funcionamento.

Andrés Perea no Congreso EQUIciuDAD

¿Estades contentos cos obxectivos alcanzados? ¿Védele futuro?

A verdade é que non nos gusta moito marcar obxectivos; fomos confiando no que o futuro nos ía traendo e, pouco a pouco, avanzando por diferentes sendeiros.

Todos os talleres que fixemos cos máis pequenos foron xeniais. Gozamos, tanto eles coma nos, do lindo e iso é o máis que se pode pedir.

Á súa vez, en ano 2011, vímonos organizando un congreso realmente importante como Equiciudad e, ao final, fixemos dúas edicións con relatores do talle de Andrés Perea, José Fariña ou Zaida Muxi.

Agora mesmo, seguen aparecendo máis oportunidades de facer cousas interesantes e, en realidade, o noso problema é que coa dedicación que, cada un de nós, temos para a Asociación, non damos abasto. En breve, teremos que pensar en ampliar a Asociación para ser máis activos aínda.

Segunda edición do Congreso EQUIciuDAD

¿Animarías outros arquitectos a seguir os vosos pasos? ¿Que outros consellos lles dariades?

Animar si; apostar pola sostibilidade sempre é necesario. Organizar eventos, co mal que está todo, ten un mérito dobre e facer talleres con nenos é algo que che esixe moito pero tamén che dá un montón.

Sen dúbida, o que fixemos nestes anos é moi bonito e aprendemos e gozado; así que, só podemos animar á xente a que se interne por estes rumbos. De todos os xeitos, cada vez hai máis xente traballando de xeito moi serio pola sostibilidade, como o caso da Asociación de arquitectura e sostenibilidade, ASA.

Por outro lado, cando empezamos cos obradoiros para os máis pequenos, estabamos practicamente sós e, a día de hoxe, por sorte, hai moita xente que o fai de marabilla, como arkitente, Maushaus, Chiquitectos

¿Cres que os arquitectos en España deberiamos seguir abrindo novas vías de traballo para saír da casa máis “tradicional” de proxectar dada a actual situación da construción no noso país?

Seguir pensando que construír proxectos é unha opción válida para a maioría dos arquitectos, a día de hoxe, é enganarse. Algúns haberá que facer e mellor facelos ben, evidentemente, pero son moi poucos os que están en xogo para os máis de 50.000 arquitectos españois.

Éo igualmente participar en concursos contra 100 ou 200 compañeiros; aínda que só sexa por probabilidades está claro que a maioría só tirasen horas ao lixo. Son sistemas de tolos que se aproveitan, por un lado, da boa pasta dos arquitectos e, por outro, dos nosos nulos dotes á hora de buscar outros camiños. O futuro, para os arquitectos, non está no corazón da arquitectura, senón na súa periferia.

Á súa vez, ningunha profesión sae ben parada baixando o prezo ata o infinito ou traballando gratis para facer cv. Só a nosa inxenuidade e ilusión pola arquitectura leva a novos arquitectos a ser explotados por outros arquitectos con máis nome ou experiencia.

Necesitamos un cambio radical de mentalidade e entender que conceptos básicos de estratexia empresarial non nos poden seguir sendo alleos. Facer o que, realmente, sabemos facer ben, encontrar un nicho de mercado, dentro dun segmento de clientes concreto, e que o que fagamos sexa demandado pola sociedade, deberan ser os piares básicos da nosa actividade.

¿Que opinades dos que se foron a traballar ao estranxeiro?

Pois tal e como está o patio, é unha opción máis que lóxica. Os que se van, ademais, en moitos casos son xente brillante e nos que se investiu moito diñeiro por parte do estado. Os nosos políticos deberan estar a pasar toda a vergoña do mundo.

¿Como vedes o futuro da profesión?

Aínda que estea feo dicilo por arquitectos, o máis preocupante non é a profesión, senón a arquitectura. O mundo necesita máis da arquitectura que dos arquitectos; de feito, sen arquitectura este mundo sería bastante menos feliz. É algo que nos toca a todos e todo o tempo; poucas cousas hai máis importantes.

O problema é que, aínda que tamén se fixeron moitas barbaridades polo noso colectivo, os que mellor garanten que a arquitectura exista, a día de hoxe, son os arquitectos. Iso si, os arquitectos necesitamos espertar rápido, pois estamos durmidos nos loureiros; somos unha profesión sen tradición competitiva no mercado laboral e iso nótase demasiado.

Á súa vez, os nosos dirixentes non fan moito por nós, as escolas de arquitectura están, en xeral, obsoletas e o cambio, si ou si, ha de vir dende abaixo e dende a sinerxía entre os arquitectos da pé.

Aínda con todo, somos optimistas case por natureza ¡¡e non imos a deixar de selo agora!!

Sinergia Sostenible · sostenibilidade | Asociación
Maio 2014

Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco y Alberto Alonso Oro. Agradecer a Amaya González, Lorenzo Barnó, Agnieszka Stepien, Uxua Domblás, Ana Enguita e Leire Garaikoetxea o seu tempo e predisposición con este espazo.

Alberto Alonso Oro

Arquitecto y editor en veredes, arquitectura y divulgación. Invernalia es un buen lugar. A veces escribo en Fundacion Arquia.

follow me

Arquivado en: Alberto Alonso Oro, Ana Barreiro Blanco, baliza

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,