Roi Alonso · Fotografía

Dende o inicio da sección Baliza, achegámonos a diferentes vías nas que exploran e desenvolven a súa actividade algúns arquitectos. Hoxe internarémonos no mundo da fotografía da man de Roi Alonso, vigués de nacemento e grovense de adopción. Roi Alonso é arquitecto pola ETSAC (2006), pero como todo profesional comezou a traballar antes de finalizar os seus estudos no Estudo A-cero da Coruña.

Debido ao seu traballo tivo que desprazarse a traballar no estranxeiro, e foi nese momento onde deu os seus primeiros pasos en fotografía.

“A fotografía tómoa como outra arma para traballar na arquitectura”

Fotografía de Roi Alonso

¿Cal foi a túa formación e traxectoria profesional previa á fotografía?

Estudei Arquitectura na ETSA da Coruña dende o 1997 ata o 2006. Unha vez rematada a carreira e xa traballando como arquitecto dende o 2004 comecei os estudos de terceiro ciclo na rama de “Xénese, linguaxe e composición na arquitectura” pero non puiden rematalos xa que por motivos de traballo me trasladei ao estranxeiro durante un longo período de tempo. Por estas datas ademais, entrou en vigor o Plan Bolonia e con iso unha reestruturación dos cursos que rematou na desaparición destes.

¿Que levouche a abrirse camiño na fotografía?

Durante esta tempada que traballei como arquitecto no estranxeiro, pasando con iso moito tempo só e nunha cidade nova. A fotografía serviu por un lado para pasar o tempo os fins de semana e por outro recoller e retratar todos os lugares e edificios que coñecín.

Con estas primeiras fotografías elaborei unha serie chamada “Dubai comic” que sairía publicada na revista Digitalfoto, na que se trataba de comparar as urbes imaxinarias e futuristas dos comics, herdeiras da arquitectura dos anos 20 e 30 coa sensación de irrealidade e xeometrías imposibles de Dubai.

Nese momento pareceume que ser arquitecto che daba un punto de vista e uns intereses temáticos distintos da maioría. Do mesmo xeito me parece que a fotografía non deixa de ser outro modo de compoñer; Ao igual que na fotografía búscase a composición, a luz, o momento…es moi similar a cando te enfrontas á distribución dunha vivenda. Non deixa de ser outro xeito de ordenar e compoñer a partir do xa existente.

¿Encontrácheste con moitas dificultades na súa posta en marcha?

A maior parte das dificultades son de carácter técnico e económico. A fotografía de arquitectura require un material específico e a medida que vas ampliando os teus obxectivos, o custo é máis importante e en ocasións prohibitivo.

En canto á relación con outros fotógrafos ou compañeiros a verdade é que non existiu ningún tipo de rexeitamento ou problema, se non máis ben todo o contrario, cre que en xeral existe unha relación moi boa entre fotógrafos e sempre se aprende ou se admira os traballos destes.

Dende o punto de vista profesional, a fotografía de arquitectura é algo moi concreto e na miña opinión non está moi explotada. En Galicia contamos con xente moi boa que tamén vén do mundo da arquitectura e que teñen gran parte do mercado. Entrar neste círculo é un proceso lento, hai que tratar de ir aproveitando as oportunidades e tratar de ofrecer un produto diferente ao existente.

A parte artística e expositiva é mesmo máis complicada. A fotografía, nestes tempos onde todos os moviles teñen cámara, é un modo de expresión moi sinxelo e instantáneo que restou aínda máis o interese artístico no público, que o ve reducido a apertar un botón nunha máquina.

A sensación que se percibe é que non hai unha cultura da fotografía como obxecto artístico coma se pode existir coa pintura e escultura entre a xente da rúa (todo o mundo sabe sacar unha foto pero non tanta xente é capaz de pintar…)

É certo, por outro lado, que os espazos expositivos se multiplicaron, e que os restaurantes, tendas, etc se están a converter tamén en lugares nos que mostrar a túa obra.

¿Que outros proxectos e/ou actividades asocias ao teu labor como fotógrafo?

A parte da arquitectura como tal á que continuo vinculado como arquitecto a nivel profesional, tamén me divirte a parte correspondente ao deseño dos carteis das exposicións así como a creación de videos de fotografías que axudan a mostrar o teu traballo.

O video de fotografías adoita ser habitualmente unha secuencia de imaxes, fiadas ou non, entre se, cunha música acorde para a situación.

No meu caso trato explicar cos videos o concepto da fotografía e como percibo e compoño a imaxe. Deste xeito intento mostrar cada imaxe por partes e relacionalas con outras da mesma serie para que exista unha correlación entre elas.

¿Consideras que estudar Arquitectura foi un pasaporte fundamental para chegar ao teu traballo actual?

Creo que se. Que a vista é algo que hai que adestrar e ensinar.

A parte técnica da fotografía é evidentemente necesaria porque te serve para conseguir os mellores resultados en canto a luz, cor, nitidez…pero sempre me pareceu que o importante é o contido.

Creo que ter estudado arquitectura me achegou unha visión do espazo diferente a outros fotografos e que a nivel profesional che axuda a entender mellor o que o cliente busca. Despois existe sempre as manías e fobias dun mesmo que achegan outro valor á fotografía.

¿Estás contento coas metas alcanzadas?¿Retos futuros?

Divírtome traballando e gústame, así que por suposto que estou contento. Conseguín expoñer o meu traballo e tiven a confianza doutros arquitectos para retratar as súas obras. É algo que nun principio sempre che produce moita satisfación.

Como reto futuro faríame ilusións facer un libro con algunha das series de fotografías nas que traballo, pero non é un reto a curto prazo, é algo en vista de aquí a 3-4 anos ou máis…

Fotografía de Roi Alonso

¿Animarías outros arquitectos a seguir os teus pasos? ¿Que pasos consideras que deberían dar? ¿Como deberían completar os seus estudos? ¿Que outros consellos lles darías?

Creo que a arquitectura che serve para moito máis que a edificación ou o urbanismo en se mesmo. Hai un mundo aí fóra onde se poden aplicar moitos dos coñecementos aprendidos e un arquitecto ten nocións de instalacións, estruturas, construción, deseño, composición, etc.

A publicidade, prensa, todo o relacionado co deseño en todas as escalas, traballo con madeira, pedra…, mesmo na cociña…

Tal e como se encontra todo o relacionado coa arquitectura en España, como consecuencia da crise económica e a burbulla inmobiliaria, a saída profesional como arquitecto antóllase complicada e as solucións pasan por insistir (sempre que se poida), irse ao estranxeiro en busca de fortuna ou tratar de encontrar outros horizontes.

Creo que o mellor que pode facer alguén é estar sempre en constante formación e non desbotar as oportunidades paralelas que poidan xurdir.

¿Cres que os arquitectos en España deberiamos seguir abrindo novas vías de traballo para saír da casa máis “tradicional” de proxectar dada a actual situación do sector no noso país?

Por suposto, como dicía anteriormente, a formación dun arquitecto pode servirche para afrontar outros retos non necesariamente vinculados coa arquitectura tradicional.

Por poñer un exemplo, aquí en Coruña coñezo arquitectos que se dedican á pintura, á restauración, ao deseño, a publicidade, a moda, etc.

Quizais algúns deles remataron realizando estes traballos debido ás circunstancias económicas polas que pasa o país e en especial a profesión pero creo que souberon aplicar os coñecementos aprendidos noutros lugares e en xeral estas persoas están contentas co que fan e mesmo descubriron o que realmente lles gusta facer.

¿Formulóuseche a situación de ter que emigrar? ¿Que opinas dos que se foron a traballar ao estranxeiro?

Eu traballei no estranxeiro pero non como unha busca de traballo ante a falta de oportunidades. No meu caso, a empresa para a que traballo tiña proxectos nos Emiratos Árabes e isto deu lugar a que tivese que pasar grandes períodos de tempo en Dubai.

Dende a posición de ter traballado fóra do país creo que é unha experiencia que recomendaría a todo o mundo, arquitectos ou non. Tanto pola oportunidade de coñecer outra cultura como outras linguas, outra xente, etc que ampliarán as túas experiencias así como che axudará a ver as cousas dende outros puntos de vista.

Pero as circunstancias non son as mesmas para as persoas que teñen que emigrar para encontrar o traballo que non existe na túa cidade. Sempre recomendarei á xente que viaxe e trate de conseguir o máximo de experiencias posibles pero non debe de servir como escusa para ocultar o problema real que temos aquí. Non me vale o “se non hai traballo hai que emigrar e buscarse a vida” a emigración debe de ser unha opción e non unha solución.

Fotografía de Roi Alonso

¿Como ves o futuro da profesión?

Como arquitecto creo que estamos nun momento no que hai que reconsiderar a figura do arquitecto clásico. As circunstancias económicas non permiten (e nunca deberían ter permitido) a continuidade do arquitecto como personaxe de alto poder adquisitivo e baixou de golpe do estante de profesións elitistas.

A arquitectura debe pasar por un período de reflexión, non tanto quizais, en canto á arquitectura como tal, onde parece que existe unha constante evolución, como á profesión como gremio.

Os colexios de arquitectos están obsoletos tal e como os coñeceramos e as súas funcións xa non resultan o útiles que deberían. Habería que revisar a súa razón que ser, ver que poden ofrecer ao colexiado e se é o modo de unión que se necesita nestes momentos.

Creo que polo menos durante bastantes anos os arquitectos trataremos de sobrevivir facendo o que nos gusta onde poidamos, ben como técnico ou, pola contra, noutras profesións relacionadas directa, ou indirectamente coa arquitectura.

Roi Alonso · Fotografía

Abril 2014

Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco e Alberto Alonso Oro. Agradecer a Roi Alonso o seu tempo e predisposición con este espazo.

Alberto Alonso Oro

Arquitecto y editor en veredes, arquitectura y divulgación. Invernalia es un buen lugar. A veces escribo en Fundacion Arquia.

follow me

Arquivado en: Alberto Alonso Oro, Ana Barreiro Blanco, baliza

Tags: , , , , , , , , ,