Rehabilitación de centro veciñal en Noallo de Abaixo | MOL Arquitectura


Antecedentes e obxectivo.

A actuación exposta pretende a recuperación da antiga escola unitaria como centro veciñal de Noallo de Abaixo..

Ao atoparse a edificación previa nunha situación de ruína total, coa estrutura a piques de colapsarse, se reformula todo o proxecto.

En planta baixa organízase unha única estancia diáfana polivalente, destinada a diversas actividades (charlas, talleres, reunións, comidas, cursos, etc). Ademais da estancia principal, delimítase unha área de oficio e un aseo adaptado a minusválidos. Esta zona interior compleméntase coa cuberta transitable a modo de xardín-miradoiro.

Para o acceso a planta baixa xérase un exonártex, cuberto parcialmente, pero aberto. Nel incorpórase un banco de espera aproveitando un tramo do muro de contención, do mesmo xeito que un liquidámbar que atravesa o edificio a través dun lucernario en cuberta.

Rehabilitación de centro vecinal en Noallo de Abaixo MOL Arquitectura o1

Implantación.

A intervención exponse como un intento de reapropiación do espazo público, abrindo as vistas das vivendas da parte superior ao val, ademais de xerar unha praza-miradoiro pública na cuberta.

A idea central do proxecto é volver dotar de protagonismo á igrexa de Noallo de Abaixo, empregando como estratexia o crear un referente a escala municipal, un edificio-praza que articule a contorna do lugar e que funcione como nodo de reunión e condensador social.

Co redimensionado da edificación para reformar, trátase fundamentalmente que a igrexa volva recuperar o protagonismo na praza, recobrando a preponderancia que tivo orixinalmente no xogo de escalas.

Con respecto ao cuberta xardín, búscase un espazo flexible e polivalente que, a modo de ocupación espontánea e alternativa da rúa, convértase nunha nova opción para os distintos colectivos, como mozos, mulleres, nenos, lectores, etc.

Búscase que sexa un colector social poroso, aberto, reconocible por toda a comunidade e que convida á súa entrada como dinamizador de diferentes actividades culturais.

Construción.

Recuperar a memoria e o carácter da edificación existente previamente foi o punto de partida da intervención.

Perseguiuse o equilibrio entre materiais tradicionais e o emprego de sistemas construtivos actuais, simplificando o número de solucións construtivas para conseguir unha intervención de baixo custo.

A partir da envolvente estrutural executada, acondicionouse minimamente o interior do centro veciñal con solucións pouco complexas e económicas.

Estrutura.

As cotas definidas polo muro de contención cara ao viario superior, e a interacción coas vivendas e a igrexa situada no medio da praza, definen a xeometría dos muros exteriores e da laxa de cuberta crebada. Do mesmo xeito, o abrirse buscando as vistas, o estudo do soleamiento e outros axentes atmosféricos condicionan o facetado e a apertura de ocos.

Debido ao mínimo orzamento co que contaba a intervención, todos os elementos estruturais son elementos vistos. Ademais de manter a laxa de cuberta vista sen ningún tipo de falso teito, os muros de contención, e a soleira, reutilizáronse os propios paneis de encofrar para a execución de carpinterías e para o panelado de muro de contención como revestimento vertical. Para a zona de oficio e de aseo, continúase co mesmo tipo de taboleiro para o falso teito.

Esta sinceridade construtiva en canto a mostrar o esqueleto portante do edificio realizado completamente en formigón armado, téntase matizar co uso da madeira para a execución da carpintería de fachada e co uso dos paneis de encofrado a modo de panelado no muro de formigón de maior dimensión.

A luz.

A premisa básica no deseño da iluminación é o emprego de luminarias de baixo consumo, como luminarias LED en iluminación indirecta, para a iluminación de emerxencia e para a iluminación exterior e fluorescente en elementos de iluminación directa interior.

O xerar distintas escenas, acentuando a iluminación indirecta ou potenciando a directa, permite aos usuarios adecuar o tipo de iluminación á actividade que se estea desenvolvendo.

Materiais.

O respecto polo carácter orixinal da edificación, marca claramente a elección da paleta de materiais, reducíndoa á mínima expresión e buscando o equilibrio entre materiais tradicionais e novos materiais.

Espir o edificio de calquera revestimento superfluo é o punto de partida, para remarcar a autenticidade da intervención.

En chans manterase a soleira de formigón esparavelado en todas as dependencias, aplicando un selado e un vernizado de resinas epoxi transparente mate como protección.

Para falso teitos, ademais de deixar visible a laxa de formigón crebada, reutilízanse os paneis de encofrar para o falso teito nas zonas de servizo.

A carpintería exterior realízase con travesas e perfís de carpintería de piñeiro cuperizado Finsa.

Mobiliario e re-uso.

Para minimizar custos na execución da obra, reutilízanse os paneis de encofrado en revestimentos interiores e no mobiliario deseñado á mantenta para a actuación.

No paramento divisorio con aseo e oficio se inciorpora unha lousa.

Para o lavabo e o cunco de oficio óptase pola chapa de ferro natural para a súa execución. O mesado do oficio execútase con travesas de madeira Finsa.

Urbanización e conexión co núcleo de Noallo.

Preténdese abrir a edificación á praza, para o que se eliminan os muros de peche preexistentes, optando por fachada acristalada.

Na cuberta do edificio, óptase pola execución dunha escaleira que permite o acceso á praza axardinada coas vistas ao val.

Vexetación.

Ademais de incorporar un arce xapónico/ liquidámbar no vestíbulo de acceso, na cuberta-praza introdúcense romeu rastrero, lavanda, hipericum, cotoneaster horizontalis e grevilleas.

Tamén se dota este espazo de relación comunitaria, dun pasamanos de protección ademais de bancos de estancia para os veciños. Para ocultar a evacuación de gases revístese o conduto cunha pel de travesas de madeira, co mesmo sistema de execución que os bancos.

Para a execución da cuberta, óptase por diferenciar entre as zonas de estancia, cun pavimento de travesas de madeira Finsa, das zonas non transitables, onde se opta polo axardinamento, buscando que a edificación se dilúa na paisaxe.

Obra: Rehabilitación de centro veciñal en Noallo de Abaixo, Castrelo de Miño_Ourense.
Autores: MOL Arquitectura (Muiños+Otero+López Arquitectura)
Emprazamento: Noallo de Abaixo s/n_Castrelo de Miño_Ourense
Promotor: Concello de Castrelo de Miño
Ano: 2016
Constructora: ATCON S.L.
Xefe de Obra: Víctor Lorenzo Salgado
Outras contratas: Construcciones Metálicas CUESME, Iluminación Lledó, Instalacións Eléctricas Suarez, Carpintería Meijón e Hijos, Fachada: FINSA
Superficie: 75.25 m2
Presuposto : 49.997,00€
Custe: 664.00 €/ m2
Fotógrafo: Héctor Santos-Díez | BISimages
+ molarquitectura.com

Arquivado en: arquitectura, equipamento cultural, equipamiento dotacional, espacio publico, intervención urbana, obras

Tags: , , , , , , , , , , , , ,