Reconocer | Sergio de Miguel - veredes

Reconocer | Sergio de Miguel

5 (100%) 2 votes

Pablo Picasso. Cabeza de toro. 1942
Pablo Picasso. Cabeza de touro. 1942

Nos moitos procesos de indagación que levamos a cabo atopar as verdadeiras posibilidades de actuación depende da nosa capacidade de identificar e distinguir. De exercer esa iteración, ese volver ao coñecemento desde a atención e a intención en busca de novos campos de interpretación. Despregando un examinar intenso, un ascender ao saber ver co máximo de expectativas.

A miúdo a nosa procura enfróntase a comparar imaxes con realidades que non poden ser outra cousa que chaves ao entendemento. Que ademais de ser sempre significan. E saber descubrir o seu ser e significación só depende de que sexamos capaces de re-coñecer todo aquilo que é e pode chegar a ser.

Instruírse nesa habilidade de volver extraer significados e respostas das ideas e as cousas, mesmo do invisible e inefable, supón intensificar e evolucionar os campos de expresión e manifestación.

Recoñecer é sempre unha acción pura. Dinámica e aguda. Capaz de diferenciar, a través de valentes achegamentos e eleccións, o insignificante do característico. Máis aló da súa suposta racionalidade o acto de recoñecer moldea a experiencia, a emoción e a alteración perceptiva. Evoca e provoca. E manifesta unha condición ineludible para conseguir o bo facer.

En consonancia co seu atractivo circular como palíndromo o labor de recoñecer supón un deambular aproximativo que converxe no núcleo activo da interpretación, cotejando sucesivamente a definición coa memoria.

Leva por tanto unha actitude de indagación eficiente cuxo principal vehículo é o tempo. Ese tempo esencial e detido, máis preto do cualitativo kairós que dos cuantitativo cronos, que proporciona o criterio necesario para albiscar aquilo que devén en importante. En sintonía con ese trasgo que proporciona o momento adecuado e oportuno.

Sabemos que estamos no feliz estado de recoñecer porque, desde ese preciso momento, todo o que acontece convértese en algo difícil de esquecer. Esperta o impacto. E no seu perspicacia proliferan aquelas emocións e sensacións que trasladan a novas realidades posibles. É un coñecemento instantáneo, a miúdo inexplicable, pero extraordinariamente conectado con aquilo que sabemos positivamente que pode chegar a ser.

Se de recoñecer depende porqué non afacernos en insistir en revisar de maneira crítica o xa aprendido. Non vaia a ser que o que se volve a coñecer, aquí e agora, sexa en realidade o que estamos a buscar.

Sergio de Miguel, Doutor arquitecto
Madrid, ocutubro 2016
Publicado en Grupo docente e de investigación para a arquitectura Grupo 4! da ETSAM.

Sergio de Miguel García
Ph.D. Arquitectura, Universidad Politécnica de Madrid, (ETSAM) 2016. M.A. Arquitectura, Universidad Politécnica de Madrid, (ETSAM) 1990. Profesor en la Universidad Politécnica de Madrid, (ETSAM) desde 1995.
follow me

Arquivado en: artigos, Sergio de Miguel

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,