Pasado a limpo II. Josep Quetglas Riusech

Hai escritos que conducen ao lector -non importa agora se por “rúas de dirección única” ou por “sendas perdidas” – e o acompañan ao longo dun percorrido en desenvolvemento ben exposto: é o lector quen parece transitar por eles -ás súas anchas ou por argonautas, tampouco importa. Pero tamén hai escritos que son como cuartos de baño na casa allea, onde o lector non pode poñer a vista sobre nada que non lle remita inmediatamente á inquietante presenza do outro -o autor, o propietario-, de quen é a toalla, a xabón, o peite e, abrigo, o espello: todo o texto é un espello onde o autor se fai admirar, a través dos seus fetiches. Loos puidera dicir que se trata de escritos tatuados, ou que hai os que se tatúan, non nas nádegas, senón nos escritos.

É escrito -que vai contra a idea do baleiro ou do silencio como esencia da arte moderna, e que se detén especialmente arredor dos anos Sesenta e o minimalismo- non quere parecerse nin a un camiño nin a un espello, senón a un delta, pantanoso, ancho e embarrado. Quizais haxa varios brazos paralelos -ou só un principal-, quizais se comuniquen todos entre si, repetindo os seus movementos, quizais as correntes enrédense, haxa refluxos, estánquese a auga nalgunha parte. Quizais en poucos minutos -por unha súbita chuvia quilómetros arriba, por unha marea- poida cambiar toda a súa paisaxe. Pero o material sempre é o mesmo: auga, barro e unha vexetación baixa, espesa, indeterminada.

Autor: Josep Quetglas

ISBN: 84-8191-252-2

Nº de edición: 1ª, 2ª imp.

Encuadernación: Rústica

Formato: 21×17 cm

Páxinas: 208

veredes
veredes Administrator

Búsqueda para satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.

follow me

Arquivado en: libros, publicacións

Tags: , , , , , , , , , , , ,