Miquel Lacasta Codorniu

Spazialismo | Miquel Lacasta
06-04-2018 Sen comentarios

Spazialismo | Miquel Lacasta

Non recordo o ano, pero si que recordo que era inverno. Abrín un libro sospeitoso da biblioteca da universidade, moi ben fornecida de escondrijos e libros equivocados, e atopeime coa imaxe que ilustra este post, Concetto Spaziale Attese, 1968. Neses tempos andaba obsesionado por Barragán, nada especialmente destacable para un alumno de terceiro ou cuarto curso. Con todo a imaxe […]

Lóxica difusa | Miquel Lacasta
02-03-2018 Sen comentarios

Lóxica difusa | Miquel Lacasta

A esencia da lóxica difusa reside na expresión todo é cuestión de grao, en clara oposición á lóxica probabilística pura en que todo é 0 ou 1, verdadeiro ou falso. Noutras palabras a lóxica difusa utiliza expresións que non son nin totalmente certas nin completamente falsas, en definitiva podería dicirse que a lóxica difusa é a lóxica aplicada a conceptos […]

Arquitectura e lóxica ecosistémica | Miquel Lacasta
26-01-2018 Sen comentarios

Arquitectura e lóxica ecosistémica | Miquel Lacasta

Poderiamos pensar que o modelo mimético da arquitectura coa natureza non ten hoxe ningunha vixencia ou que non é pertinente para pensar a arquitectura. Poderiamos dicir que os avances científicos e todas os seus formulaciones teñen escasos vínculos co quefacer dun arquitecto e que lonxe de ocupar un espazo central na reflexión da arquitectura contemporánea, a idea mesma de complejidad […]

Articular la ciudad | Miquel Lacasta
04-12-2017 Sen comentarios

Articular la ciudad | Miquel Lacasta

O suscito da Cidade Genérica de Rem Koolhaas é sen dúbida, desde un punto de vista meramente conceptual, un texto apaixonante. A idea xeral non deixa indiferente, aínda que un sospeita que o texto é unha ferramenta para a xustificación dunha certa volta á tabula rasa máis propia do movemento moderno, que dun posicionamiento contemporáneo. A constatación, doutra banda totalmente […]

Paisaxes transparentes | axonometrica
25-09-2017 Un comentario

Paisaxes transparentes | axonometrica

A percepción que temos da paisaxe urbana é sempre múltiple, lateral e solapada. Non é soamente a visión a que domina a percepción, o oído, o olfato e o tacto teñen un papel importante. A amalgama de información multisensorial que concorre ao convivir cunha contorna urbana determinado, constrúe un arquetipo que de forma instantánea confrontamos coa nosa memoria do lugar, […]

Do paradigma da complexidade | axonometrica
05-06-2017 Un comentario

Do paradigma da complexidade | axonometrica

Si asumimos fácilmente que a arquitectura sempre buscou na natureza o seu patrón, o seu modelo a seguir, cando non a imitar, e que históricamente sempre houbo unha simbiosis entre o natural e o arquitectónico, estaremos de acordo que un cambio substancial na concepción da natureza, conllevará necesariamente un cambio substancial na arquitectura. O paradigma de complejidad, separadamente de ter […]

Ciencias da complexidade: Unha lóxica común coa arquitectura | axonometrica
01-05-2017 2 comentarios

Ciencias da complexidade: Unha lóxica común coa arquitectura | axonometrica

Separadamente da orixe ou do sustrato cultural común, as ciencias da complejidad comparten certos trazos comúns coa arquitectura que xorde na década dos anos 60 e que podemos seguir ata hoxe día, que reforzan precisamente esa base tanto cultural como social. En poucas palabras poderiamos dicir que as ciencias da complejidad e as reflexións teóricas e as prácticas arquitectónicas, comparten […]

A orixe sociocultural das ciencias da complexidade | axonometrica
03-04-2017 Un comentario

A orixe sociocultural das ciencias da complexidade | axonometrica

A imaxe de este post é do arquitecto e pensador Lebbeus Woods | artfinder.com Un dos ámbitos de reflexión deste blog consiste en buscar a orixe do paradigma da complejidad contemporánea. Esta vontade esconde a profunda convicción de que a idea de complejidad é hoxe clave para o desenvolvemento de ferramentas proyectuales válidas en arquitectura. Por unha banda inténtase rexistrar todo o […]

A apropiación arquitectónica das ciencias da complexidade | axonometrica
27-02-2017 Un comentario

A apropiación arquitectónica das ciencias da complexidade | axonometrica

Ao longo do século XX o concepto de complejidad se ha ir integrando prácticamente en todos os ámbitos do coñecemento. A realidade é complexa, as relacións entre diferentes corpos do saber son complexas, fálase da teoría de sistemas complexos, do paradigma da complejidad e das ciencias da complejidad. Moitos dos conceptos anteriores, aínda que están relacionados entre si, posúen un […]

O Belo e o Sinistro | Miquel Lacasta
16-12-2016 Un comentario

O Belo e o Sinistro | Miquel Lacasta

En zonas de confort, é dicir, en contornas coñecidas, parametrizados de antemán ou estructurados previamente na mente dos individuos, as dualidades opostas poden chegar a ter sentido. Refírome a dualidades do tipo cheo ou baleiro, negro ou branco, aberto ou pechado, etc. Estas dualidades opostas ou excluíntes, funcionan porque o receptor da información coñece previamente os matices e as singularidades […]

Para ver, pecha os ollos | Miquel Lacasta
03-10-2016 Sen comentarios

Para ver, pecha os ollos | Miquel Lacasta

O que segue é o produto dun encontro fortuito. Un encontro, que a modo de confrontación amigable, relaciona dúas actitudes paralelas encerradas nun mesmo espazo. Explícome… Visitei unha par de veces a nova sé da Filmoteca de Catalunya no Raval de Barcelona, de José Luís Mateo. O encontro coa contundente desnudez dun edificio sen concesións, áspero no seu rotundidad xa […]

Sobre o arte de facer ciudades e Richard Sennett | Miquel Lacasta
01-07-2016 Sen comentarios

Sobre o arte de facer ciudades e Richard Sennett | Miquel Lacasta

“Hai dúas formas de pensar achega do que é o espazo público urbano. Unha propugna que é un espazo discursivo, no que os descoñecidos falan entre si; e a outra defende que se trata dun espazo da vista, onde as persoas interactúan visualmente, non verbalmente. Na historia do pensamento sobre as cidades, Jürgen Habermas representa o primeiro tipo: está interesado […]

Do complexo. Símbolo e Comportamento | Miquel Lacasta
23-05-2016 Sen comentarios

Do complexo. Símbolo e Comportamento | Miquel Lacasta

Do complexo. Símbolo e Comportamento. Para acoutar as reflexións achega da complejidad, son necesarias dúas categorías que remiten á idea do intersubjetivo. En moitos dos textos precedentes e seguramente en textos venideros, o intersubjetivo está presente de forma subyacente. A idea de intersubjetividad parte de constatar o erro de pretender ser puramente obxectivos, é dicir, presumir que se poden encapsular […]

Do complexo. Ambigüedade, Diferenza, Tempo | Miquel Lacasta
21-03-2016 Sen comentarios

Do complexo. Ambigüedade, Diferenza, Tempo | Miquel Lacasta

Do complexo. Ambigüedade, Diferenza, Tempo. Falar do complexo é inabarcable. Viría ser como rastrexar o mítico mapa cartográfico a escala 1:1 ao que Borges facía referencia no conto Do Rigor da Ciencia.1 A tarefa, requiriría unha descrición tan precisa, que o obxecto descrito e a descrición mesma coincidirían. Con todo si que se pode intentar polo menos, falar de pautas […]

Do complexo. Consideracions previas | Miquel Lacasta
18-01-2016 Sen comentarios

Do complexo. Consideracions previas | Miquel Lacasta

L’ordre fráxil de l’arquitectura, a orde fráxil da arquitectura, é a deliciosa tese doctoral de Joaquim Español defendida no ano 1993 e dirixida polo filósofo Xavier Rubert de Ventós. Nela de forma delicada e extraordinariamente ben escrita, no entanto Español é igualmente poeta, e xa que logo, un experto en manexar o instrumento da escritura, guíanos a través do que […]

Do Contextual, o Constructivo e o Complexo | Miquel Lacasta
28-12-2015 Sen comentarios

Do Contextual, o Constructivo e o Complexo | Miquel Lacasta

A arquitectura debería definirse pola súa práctica. Unha práctica poliédrica entendida como un intento rigoroso de contextualizar un traballo eminentemente intelectual no ámbito do proxecto arquitectónico e o seu posterior ejecución necesaria. A arquitectura ten unha vocación conceptual para producir unha comprensión crítica dunha conxuntura, unha especificidad, un episodio. E ese compromiso por entender e cosificar unha conxuntura é o […]

A naturaleza do cambio. The nature of change has changed | Miquel Lacasta
27-11-2015 Un comentario

A naturaleza do cambio. The nature of change has changed | Miquel Lacasta

Seguramente non pode dicirse que todo ocorrese na década dos 60, pero si pode afirmarse que esta foi unha década de grandes cambios, de grandes transformacións sociais, cambios, que hoxe podemos observar como están máis vivos que nunca. Mirando cara atrás, é fácil recoñecer transformacións significativas que teñen a súa orixe neses anos e que chegan aos nosos días en […]

A cidade hiper-tempo. The Falling Man | Miquel Lacasta
19-10-2015 Un comentario

A cidade hiper-tempo. The Falling Man | Miquel Lacasta

Esta imaxe representa outro salto ao baleiro. Non fai falta explicar o momento en que a fotografía foi tomada. O fotógrafo de Associated Press, Richard Drew estivo, como moitos outros, cubrindo o suceso, segundo a jerga xornalística. A imaxe é tan brutal que transcende o mero feito informativo. De feito a imaxe esta titulada, coma se dunha obra de arte […]

O principio da cidade postmoderna [Der Himmel über Berlin] | Miquel Lacasta
02-10-2015 Un comentario

O principio da cidade postmoderna [Der Himmel über Berlin] | Miquel Lacasta

“É marabilloso, vivir só en espírito, e día a día, eternamente, dar fe do espiritual nas persoas. Pero ás veces fártome da miña existencia espiritual eterna. Entón quixese deixar de flotar eternamente polas alturas, quixese notar que teño peso, que se anulara a ausencia de fronteiras, e ligarme á Terra. A cada paso, e a cada ráfaga de vento, gustaríame […]

O fin da cidade moderna [Le saut dans le vide] | Miquel Lacasta Codorniu
13-07-2015 2 comentarios

O fin da cidade moderna [Le saut dans le vide] | Miquel Lacasta Codorniu

A imaxe é ben coñecida. Yves Kelin constrúe unha imaxe contundente na que el mesmo se lanza ao baleiro desde o que parece a parte superior dun muro, xusto desde unha cornisa. Aparentemente o salto é duns 3 metros, quizais 3,50, de altura e a primeira sensación física é a de dor. Como un mecanismo de supervivencia latente, o primeiro […]

Territorios íntimos | Miquel Lacasta Codorniu
15-06-2015 Sen comentarios

Territorios íntimos | Miquel Lacasta Codorniu

A cartografía por excelencia do territorio da intimidade, debúxao sen dúbida, a vivenda, é dicir, o espazo no que desenvolvemos a nosa vida doméstica, é a única estrutura programática da arquitectura, en que pasamos da condición pública e social á condición privada e subjetiva, pechada e íntima. Na vivenda podemos proxectar noso eu nun ámbito extraordinariamente reducido, podemos construír un […]

Da Lucidez e do Tempo | Miquel Lacasta Codorniu
01-05-2015 Un comentario

Da Lucidez e do Tempo | Miquel Lacasta Codorniu

Andamos en tempos revoltos, que dúbida cabe. A confusión, como unha pegajosa melaza, envólvenos e prívanos do tempo necesario para observar como se desprega a realidade. Ante tanto tumulto, hai que saber manter un perfil, un xeito de interactuar estratéxica, máis que táctica. Cando se aposta por unha actitude de atenta espera, os outros o chaman relativismo. Moi poucos o […]

Espazo, Lugar e Atmósfera | Miquel Lacasta Codorniu
09-03-2015 Sen comentarios

Espazo, Lugar e Atmósfera | Miquel Lacasta Codorniu

Con este suxerente título, Juhani Pallasmaa veu á ESARQ1 a dar unha conferencia o pasado 10 de Maio. O que segue é unha tradución libre e incompleta da conferencia, e completada con outras lecturas e rexistros ou mellor devandito, unha interpretación intencionada e interesada dunha magnifica conferencia de arquitectura. O recoñecemento instantáneo da natureza inherente dun lugar, é semellante á lectura […]

Simboloxía do poder | Miquel Lacasta Codorniu
16-02-2015 Sen comentarios

Simboloxía do poder | Miquel Lacasta Codorniu

Daoíz e Velarde son os nomes dos dous leóns que flanquean a fachada principal do congreso dos deputados en Madrid. A imaxe majestuosa de ambas fieras fundidas en bronce na Real fábrica de artillería de Sevilla, converteuse nun dos iconos máis fotografados da capital. A historia de Benavides e Malospelos, que é como os madrileños alcuman cariñosamente a un dos […]

Unha aproximación a un xove Eisenman | Miquel Lacasta Codorniu
09-01-2015 Un comentario

Unha aproximación a un xove Eisenman | Miquel Lacasta Codorniu

iEntre 1963 e 1973 Eisenman escribe, a súa tese doctoral The Formal Basis of Modern Architecture,[1] de vital importancia no seu traballo posterior, en 1963, Towards an Understanding of Form in Architecture, en Architectural Design no número 457, tamén en 1963, Notes on Conceptual Architecture: Towards a Definition, en Design Quaterly nº78-79 en 1970 e Cardboard Architecture; House I and […]

Cara unha nova contextualidade | Miquel Lacasta Codorniu
29-12-2014 Sen comentarios

Cara unha nova contextualidade | Miquel Lacasta Codorniu

Unha das orixes posibles dun certo renacer contextualista podería recaer, como afirma Eduard Bru, no feito de que o lugar1 pasou a ser algo máis interesante, máis activo e propositivo, en tanto que cidade e xeografía, mesturáronse ineluctablemente, ofrecendo unha contorna moito máis incitante que o estrictamente urbano do que dispoñiamos unha década atrás.2 Á sombra dunha observación tan suxerente, […]

Exodus, o imperio da cínica | Miquel Lacasta Codorniu
31-10-2014 Sen comentarios

Exodus, o imperio da cínica | Miquel Lacasta Codorniu

Exoduses o proxecto co que Rem Koolhaas se introduciu na escena internacional da arquitectura en 1972 1. Rem Koolhaas formouse como arquitecto na Architectural Association de Londres, onde estudou de 1968 1972. A Architectural Association era nese momento un ámbito anárquico onde Peter Cook marcaba a pauta,2 pero onde Leon Krier e Charles Jencks facían sentir igualmente a súa presenza. Nunha […]

Lecturas no común | Miquel Lacasta Codorniu
22-09-2014 Sen comentarios

Lecturas no común | Miquel Lacasta Codorniu

Lecturas no común A arquitectura xorde dunha forma de coñecemento compartido que vai máis alá do obxecto arquitectónico. Así mesmo a cidade, pode ser entendida como o ámbito de relacións entre arquitecturas, individuos e naturezas. Todo o coñecemento acumulado sobre estas relacións triangulares, do edificio ao individuo, do individuo á natureza e da naturezas ao edificio, virían a formar o […]

Lentitude | Miquel Lacasta Codorniu
05-08-2014 2 comentarios

Lentitude | Miquel Lacasta Codorniu

Lentitude A arquitectura sempre foi unha profesión de vello, un labor que esixe a implicación dunha cantidade inxente de tempo para que un arquitecto poida considerarse en estado de madureza. Todos aqueles que nos recoñecemos na profesión, estamos de acordo que non hai atallos nin camiños de diante. A arquitectura faise ao chup chup da vida. Esta idea de lentitude […]