Miquel Lacasta Codorniu

O cheiro a sangue humán no se me quita dos ollos | Miquel Lacasta
28-08-2020 Sen comentarios

O cheiro a sangue humán no se me quita dos ollos | Miquel Lacasta

O realismo é algo que che turba… 1_ Así exprésase Francis Bacon na serie de conversacións que tivo con Franck Maubert durante diferentes períodos da súa vida e que quedan recollidas no libro do que tomei o título deste post, O cheiro a sangue humán non se me quita dos ollos.1 Ao longo das sucesivas entrevistas, Maubert e Touciño Entrefebrado […]

A ambigüidade | Miquel Lacasta
14-08-2020 Sen comentarios

A ambigüidade | Miquel Lacasta

Mentres a primeira modernidade ía en busca dunha realidade uniforme, monolítica e lineal, a modernidade complexa1  ábrese a unha lectura fragmentada, aberta e indeterminada desta. Asúmese como propio da realidade o feito de que poida ter diferentes interpretacións e que estas convivan á vez, mesmo provindo do mesmo suxeito que as emite. Non é que todo sexa mentira, senón máis […]

A Bella e a Ética | axonometrica
20-07-2020 Sen comentarios

A Bella e a Ética | axonometrica

Xa hai tempo que nas diferentes reflexións e os diferentes textos que se deslizan por aquí, se nota a faltar unha ausencia. Os que coñecen a nube de ideas que envolven os textos que cada luns amencen neste blog, xa saben que a controvertida figura de Robert Venturi,, é unha peza clave no relato da complexidade. Soamente polo arquicoñecido Complexidade […]

Afterword | Miquel Lacasta
22-06-2020 Sen comentarios

Afterword | Miquel Lacasta

A arquitectura é un tipo especifico de imaxinación. Así o afirma Michael Hays no texto Afterword que pecha o libro Constructing a New Agenda, Architectural Theory 1993-2009.1 Este tipo de imaxinación é unha combinación de sensibilidade, proxección e conceptualización, que organiza o mundo en categorías interrelacionadas de tempo e espazo. Toda arquitectura xorde dun substrato eminentemente complexo capaz de negociar co […]

Resistir a Banalidade | Miquel Lacasta
25-05-2020 Sen comentarios

Resistir a Banalidade | Miquel Lacasta

A arquitectura entra nunha nova era? É difícil sabelo. O que se parece claro é que o fin do ensimesmamento objetual chegou para quedar. Con iso non quero dicir que aínda hoxe non aparezan no firmamento edificios dunha potencia formal baleira de contidos. Algúns blogs e as revistas ao uso adoitan dar conta con cegueira deses exercicios de banalidade que […]

Encontros; Venturi e Eisenman | axonometrica
03-04-2020 Sen comentarios

Encontros; Venturi e Eisenman | axonometrica

Eisenman e Venturi teñen traxectorias ben diferentes. Non fai falta demostrar nada para soster tal afirmación. Pode dicirse que representan dúas escolas de reflexión sobre a arquitectura case opostas. E con todo ambos foron determinantes á hora de dar un paso máis aló da modernidad. Eisenman é esencialmente sintáctico, busca na raíz do conceptual os nutrientes para reflexionar sobre a forma arquitectónica. Desenvolve […]

Sistemas Dinámicos | Miquel Lacasta
13-03-2020 Sen comentarios

Sistemas Dinámicos | Miquel Lacasta

Los sistemas dinámicos son una metodología desarrollada desde el ámbito del management por el profesor de ingeniería del MIT, el Massachusetts Institute of Technology, Jay Forrester, y sirve para analizar fenómenos dinámicos de cualquier tipo mediante la construcción de modelos o simuladores con la ayuda de un ordenador. Los sistemas dinámicos propuestos por Forrester se estructuran al igual que los sistemas hidráulicos […]

Nun novo pragmatismo | Miquel Lacasta
21-02-2020 Sen comentarios

Nun novo pragmatismo | Miquel Lacasta

No coñecido libro The craftman, Richard Sennett aboga por unha volta a unha actitude, a actitude de artesano, o que busca en cada momento facer as cousas ben. Este generalismo, aberto e difuso en principio, queda perfectamente perfilado ao longo das catrocentas páxinas do libro ata constituír un auténtico alegato cara a un retorno á cultura do material e o coñecemento […]

Soños de Ascensión | Miquel Lacasta
11-11-2019 Sen comentarios

Soños de Ascensión | Miquel Lacasta

O acto de ascender forma parte dun xesto que a humanidade realizou día e noite desde que habita a terra. Mirar ao ceo en busca de respostas e augurios ou, simplemente, deixarse maravillar polo espectáculo sobrecogedor dunha noite estrelada son actos que se repiten como unha constante ao longo das nosas vidas. Eses xestos mínimos son a porta de entrada […]

Novas ferramentas proxectuais de referencia: HiperMaterialidad | Miquel Lacasta
30-08-2019 Sen comentarios

Novas ferramentas proxectuais de referencia: HiperMaterialidad | Miquel Lacasta

Novas ferramentas proxectuais de referencia: Paisaxes Productivos | axonometrica “Non hai arquitectura sen confianza na materia.” Luis Moreno Mansilla1 Introdución Si entendemos a idea de materia na súa forma filosófica, a saber, todo o que existe fóra do espírito e independientemente do pensamento, ou noutras palabras, a parte non espiritual e non ideal do real, teremos unha definición puramente negativa. […]

Novas ferramentas proxectuais de referencia: Paisaxes Productivos | axonometrica
23-08-2019 Sen comentarios

Novas ferramentas proxectuais de referencia: Paisaxes Productivos | axonometrica

Novas ferramentas proyectuales de referencia: Espazos Comúns | Miquel Lacasta Introdución Paisaxes Produtivas. A idea de paisaxe abriu unha brecha nas consideracións e os principios tradicionais do corpo disciplinar da arquitectura e o urbanismo. En realidade as lóxicas da paisaxe, interpretadas de forma aberta, permiten entender as relacións entre contornas, é dicir arroxan novas lecturas entre, dun lado, as paisaxes […]

Novas ferramentas proyectuales de referencia: Espazos Comúns | Miquel Lacasta
16-08-2019 Un comentario

Novas ferramentas proyectuales de referencia: Espazos Comúns | Miquel Lacasta

O tempo dos queixumes adoita deixar paso a unha reflexión serena e ás veces audaz. A visión e a lectura do campo logo da batalla, remove reflexións, e de forma máis convulsa que programada, activa novas esperanzas. A situación actual, non soamente en términos locais, senón a nivel global, debería promover un debate rigoroso sobre o uso social da arquitectura […]

Manifiesto por unha nova razón clínica na arquitectura | Miquel Lacasta
05-07-2019 Un comentario

Manifiesto por unha nova razón clínica na arquitectura | Miquel Lacasta

Manifiesto por unha nova razón clínica na arquitectura.1  Estamos instalados nun tempo disgregado, aberto a múltiples interpretacións da realidade. Avanzamos atropelladamente entre infinitas nubes de información banalizada e por exceso e exuberancia, somos incapaces de detectar os límites, os solapamientos, as densidades e os pesos específicos do real. Vivimos nun mundo antiarquitectónico. Con todo debémonos valer dese magma nutricional de […]

O desafío da significación | Miquel Lacasta
27-05-2019 Un comentario

O desafío da significación | Miquel Lacasta

Este suxerente título regálao Joaquim Español no capítulo 13 de Forma e consistencia.1 O libro reflexiona achega dunha dobre distorsión. Por unha banda en moitas arquitecturas contemporáneas aínda latexa a vella frase de Mies Van der Rohe rexeitamos recoñecer problemas de forma. É dicir, a arquitectura debe entenderse como exenta de forma en tanto que soamente debe responder a unha condición moral que vén […]

Teorías de final aberto | Miquel Lacasta
22-04-2019 Sen comentarios

Teorías de final aberto | Miquel Lacasta

A vontade do meu blogue, axonométrica, e do exercicio semanal de reflexión achega da arquitectura na súa dimensión teórica, baséase entre outras referencias e inspiracións, no que Peter Eisenman desenvolve na súa tese doctoral como Teorías polemistas de final aberto. É dicir, tanto a vontade do blog, a da práctica arquitectónica que facemos en Archikubik, cos meus socios Marc Chalamanch e […]

Utopía/Nutopia | Miquel Lacasta
08-02-2019 Sen comentarios

Utopía/Nutopia | Miquel Lacasta

Os anos 60 foron a idade das megaestructuras, a idade dos soños utópicos, a idade das revoltas contra o establecido. Á súa vez foron a época da construción dun imaxinario común. A idade dun optimismo militante, case arrogante; A principios dos 70, quizais por pura lei do péndulo, veu o tempo das visións apocalípticas, de imaxinar un mundo na máxima […]

Autoorganización e Cibernética | Miquel Lacasta
04-01-2019 Sen comentarios

Autoorganización e Cibernética | Miquel Lacasta

Últimamente a noción de autoorganización tomou un certo protagonismo na concepción da cidade e a arquitectura, quizais a rebufo da situación político/social actual. En certo sentido pode soar a quimera o feito de que tanto, obxectos como persoas, teñan unha tendencia cara a unha organización non programada de antemán. É máis, sospeito que é unha idea que pon especialmente nerviosos […]

The Formal Basis of Modern Architecture | Miquel Lacasta
30-11-2018 2 comentarios

The Formal Basis of Modern Architecture | Miquel Lacasta

Na primeira obra de Eisenman The Formal Basis of Modern Architecture, a súa tese doctoral, empeza tal como empezou Jacobs en The Rise and Fall of Great American Cities, ou Venturi en Complexity and Contradiction in Architecture, cunha crítica ao Movemento Moderno. Pode dicirse que a presión contracultural da década dos 60, requiren de calquera autor que se preciar, dun posicionamiento inicial contra […]

Thoughts on the Everyday | Miquel Lacasta
19-10-2018 Sen comentarios

Thoughts on the Everyday | Miquel Lacasta

En 1997, Deborah Berke, profesora de Iale publica o texto Thoughts on the Everyday dentro do libro Architecture of the Everyday,1 editado por Steven Harris e ela mesma. O texto é un alegato contra a influencia dos media na arquitectura, a usurpación da publicidade diaria nas nosas vidas e por extensión, a urxencia de arquitectos/marca e de edificios asinados por eles. Basicamente desenvolve un posicionamiento contra […]

Tempo Atmosférico | Miquel Lacasta
10-08-2018 Sen comentarios

Tempo Atmosférico | Miquel Lacasta

Atmosfera e clima. Nun dos seus escritos, Olafur Eliasson fala do tempo atmosférico.1 Na introdución ao texto referido, Los Museos son Radicais, Eliasson desenvolve un pequeno relato da interacción entre tempo e enerxía. Eu descoñezo exactamente por que se converteu en artista de cabeceira de moitos arquitectos, pero hai que recoñecer que os seus escritos, a parte da súa obra, […]

A intelixencia do desexo | Miquel Lacasta
29-06-2018 Sen comentarios

A intelixencia do desexo | Miquel Lacasta

Para as materias importantes, os ensinos proveñen de lugares moi remotos. Considero que a arquitectura é unha materia importante, e por iso é conveniente atopar en lugares, ás veces distanciados do que un pensa, pequenas perlas que nos axudan a dar corpo ás nosas reflexións. Unha deses remotos ensinos interesantes provén do pensador danés, Søren Kierkegaard, ao que algúns sitúan […]

Superstudio, a antiutopía radical | Miquel Lacasta
11-05-2018 Sen comentarios

Superstudio, a antiutopía radical | Miquel Lacasta

O traballo de Superstudio foi impulsado por diferentes intencións. Superstudio describe o seu propio traballo en términos de ‘arquitectura radical’, ‘anti-utopía’, ‘utopía negativa’, ou ‘de guerrilla’. É, sobre todo,Cristiano Toraldo di Francia, co-fundador do grupo xunto con Natalini, que traballaron nesta base teórica. Entendía a arquitectura radical da década dos 60 e principios da década dos 70 principalmente como unha […]

Spazialismo | Miquel Lacasta
06-04-2018 Sen comentarios

Spazialismo | Miquel Lacasta

Non recordo o ano, pero si que recordo que era inverno. Abrín un libro sospeitoso da biblioteca da universidade, moi ben fornecida de escondrijos e libros equivocados, e atopeime coa imaxe que ilustra este post, Concetto Spaziale Attese, 1968. Neses tempos andaba obsesionado por Barragán, nada especialmente destacable para un alumno de terceiro ou cuarto curso. Con todo a imaxe […]

Lóxica difusa | Miquel Lacasta
02-03-2018 Sen comentarios

Lóxica difusa | Miquel Lacasta

A esencia da lóxica difusa reside na expresión todo é cuestión de grao, en clara oposición á lóxica probabilística pura en que todo é 0 ou 1, verdadeiro ou falso. Noutras palabras a lóxica difusa utiliza expresións que non son nin totalmente certas nin completamente falsas, en definitiva podería dicirse que a lóxica difusa é a lóxica aplicada a conceptos […]

Arquitectura e lóxica ecosistémica | Miquel Lacasta
26-01-2018 Sen comentarios

Arquitectura e lóxica ecosistémica | Miquel Lacasta

Poderiamos pensar que o modelo mimético da arquitectura coa natureza non ten hoxe ningunha vixencia ou que non é pertinente para pensar a arquitectura. Poderiamos dicir que os avances científicos e todas os seus formulaciones teñen escasos vínculos co quefacer dun arquitecto e que lonxe de ocupar un espazo central na reflexión da arquitectura contemporánea, a idea mesma de complejidad […]

Articular la ciudad | Miquel Lacasta
04-12-2017 Sen comentarios

Articular la ciudad | Miquel Lacasta

O suscito da Cidade Genérica de Rem Koolhaas é sen dúbida, desde un punto de vista meramente conceptual, un texto apaixonante. A idea xeral non deixa indiferente, aínda que un sospeita que o texto é unha ferramenta para a xustificación dunha certa volta á tabula rasa máis propia do movemento moderno, que dun posicionamiento contemporáneo. A constatación, doutra banda totalmente […]

Paisaxes transparentes | Miquel Lacasta
25-09-2017 Un comentario

Paisaxes transparentes | Miquel Lacasta

La percepción que tenemos del paisaje urbano es siempre múltiple, lateral y solapada. No es solamente la visión la que domina la percepción, el oído, el olfato y el tacto tienen un papel importante. La amalgama de información multisensorial que concurre al convivir con un entorno urbano determinado, construye un arquetipo que de forma instantánea confrontamos con nuestra memoria del […]

Do paradigma da complexidade | axonometrica
05-06-2017 Un comentario

Do paradigma da complexidade | axonometrica

Si asumimos fácilmente que a arquitectura sempre buscou na natureza o seu patrón, o seu modelo a seguir, cando non a imitar, e que históricamente sempre houbo unha simbiosis entre o natural e o arquitectónico, estaremos de acordo que un cambio substancial na concepción da natureza, conllevará necesariamente un cambio substancial na arquitectura. O paradigma de complejidad, separadamente de ter […]

Ciencias da complexidade: Unha lóxica común coa arquitectura | axonometrica
01-05-2017 2 comentarios

Ciencias da complexidade: Unha lóxica común coa arquitectura | axonometrica

Separadamente da orixe ou do sustrato cultural común, as ciencias da complejidad comparten certos trazos comúns coa arquitectura que xorde na década dos anos 60 e que podemos seguir ata hoxe día, que reforzan precisamente esa base tanto cultural como social. En poucas palabras poderiamos dicir que as ciencias da complejidad e as reflexións teóricas e as prácticas arquitectónicas, comparten […]

A orixe sociocultural das ciencias da complexidade | axonometrica
03-04-2017 Un comentario

A orixe sociocultural das ciencias da complexidade | axonometrica

A imaxe de este post é do arquitecto e pensador Lebbeus Woods | artfinder.com Un dos ámbitos de reflexión deste blog consiste en buscar a orixe do paradigma da complejidad contemporánea. Esta vontade esconde a profunda convicción de que a idea de complejidad é hoxe clave para o desenvolvemento de ferramentas proyectuales válidas en arquitectura. Por unha banda inténtase rexistrar todo o […]